Χρήσιμες πληροφορίες για το τι ακούμε!

Για μας τους τεμπέληδες , και όχι τόσο προχωρημένους ίσως στα μυστικά των ηχογραφήσεων , δεν κάνεις μια περίληψη με την κεντρική ιδέα ? Αν και από το λίγο που είδα νομίζω πως θα καταλήξουμε στο ότι για το ίδιο άκουσμα , δέκα ακροατές , μπορεί να καταλήξουν σε δέκα διαφορετικές απόψεις ...
 
Ρε παίδες για δείτε το μέχρι το τέλος και προσέξτε καλά τι λέει ο άνθρωπος για το πως δημιουργούνται πάνω από το 98% των ηχογραφήσεων που ακούμε στα στερεοφωνικά μας και μετά συζητάμε...
 
Η πρόκληση πάει στο στόχο της όσο πιο μινιμαλιστικής (pure) τεχνικής αναπαραγωγης του ήχου που αναζητούν οι περισσότεροι με ευλάβεια ενώ οι ίδιες οι ηχογραφήσεις είναι ...κάπως έτσι φτιαγμένες. Άρα...
 
Αυτό που επιθυμεί ο φιλόμουσος χομπίστας είναι να ακούει την ηχογραφημένη μουσική που του αρεσει, [ανεξάρτητα από το πώς έχει αυτή ηχογραφηθεί] με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αυτό δεν μπορεί ΤΙΠΟΤΑ να το αναιρέσει. Ακούμε με τα αφτιά μας [και το νευρικό μας σύστημα/εγκέφαλο]. 'Όλα τα άλλα είναι νάχαμε να λέγαμε, σε λόγια να βρισκόμαστε. Μας αρέσει ή όχι, η μουσική έχει ηχογραφηθεί με κάποιο τρόπο και μόνο έτσι μπορούμε να την έχουμε. Αν κρίνουμε εκ των προτέρων το πώς έχει ηχογραφηθεί και αυτό είναι το αποκλειστικό μας κριτήριο, ε τότε ας πάμε να πνιγούμε!!!
Οι ηχογραφήσεις είναι αυτές που είναι, αλλά ακούγονται διαφορετικά από διαφορετικά μηχανήματα αναπαραγωγής. Και υπάρχουν άπειρες ηχογραφήσεις για όλα τα γούστα. Συμπέρασμα: Αξίζει το ψάξιμο "της όσο πιο μινιμαλιστικής (pure) τεχνικής αναπαραγωγής του ήχου".Λ.Σ.
 
1) Δηλαδή αξίζει να ξοδεύουμε πολλές χιλιάδες ευρώ για αναπαράγουμε όσο πιο πιστά (καθώς όλοι οι κατασκευαστές μηχανημάτων αυτό δηλώνουν ότι έχουν στόχο, κι όχι την "ωραιοποίηση") το ηχογραφημένο υλικό με τη μουσική που μας αρέσει (καθώς δεν έχω ακούσει κανένα να θέλει να ακούει τη μουσική που δεν του αρέσει) ενώ το υλικό αυτό καθ' εαυτό απέχει ουσιαστικά από την πραγματικότητα (αυτό δηλαδή που ακούν οι καλλιτέχνες και οι ηχολήπτες με τα αυτιά τους κατά το συμβάν στο στούντιο). Και μετά σχολιάζουμε το πόσο απέχει η live εκτέλεση από την κονσέρβα...
Κι αυτό δυστυχώς συνέβαινε και στις πιο παλιές ηχογραφήσεις (πιθανότατα όχι σε τόσο σημαντικό βαθμό όπου αλλοιώνεται τόσο σημαντικά ακόμη και το τέμπο) ώστε αυτό που περιέχεται σε ένα άλμπουμ να προέρχεται από τουλάχιστον τρεις και πάνω ξεχωριστές εκτελέσεις, με κόψιμο-ράψιμο. Επίσης σκεφτείτε ότι σήμερα γίνονται ουσιαστικές βελτιώσεις μέσω επεξεργασίας στις φωνές εντελώς ατάλαντων καλλιτεχνών με αποτέλεσμα τα ...κοράκια να καταλήγουν αηδόνια(!) στο δίσκο.

2) Δεν έχω όμως δει κάποιον να σχολιάσει την άποψη του παρουσιαστή του βίντεο για το τι πρέπει να ζητάμε από το σύστημά μας κατά την ακρόαση αυτού του "παραμορφωμένου" (ως προς το αρχικό συμβάν) υλικού; Καμιά άποψη επί αυτού του θέματος;
 
Απάντηση: Re: Χρήσιμες πληροφορίες για το τι ακούμε!

1) Δηλαδή αξίζει να ξοδεύουμε πολλές χιλιάδες ευρώ για αναπαράγουμε όσο πιο πιστά (καθώς όλοι οι κατασκευαστές μηχανημάτων αυτό δηλώνουν ότι έχουν στόχο, κι όχι την "ωραιοποίηση") το ηχογραφημένο υλικό με τη μουσική που μας αρέσει (καθώς δεν έχω ακούσει κανένα να θέλει να ακούει τη μουσική που δεν του αρέσει) ενώ το υλικό αυτό καθ' εαυτό απέχει ουσιαστικά από την πραγματικότητα (αυτό δηλαδή που ακούν οι καλλιτέχνες και οι ηχολήπτες με τα αυτιά τους κατά το συμβάν στο στούντιο). Και μετά σχολιάζουμε το πόσο απέχει η live εκτέλεση από την κονσέρβα...
Κι αυτό δυστυχώς συνέβαινε και στις πιο παλιές ηχογραφήσεις (πιθανότατα όχι σε τόσο σημαντικό βαθμό όπου αλλοιώνεται τόσο σημαντικά ακόμη και το τέμπο) ώστε αυτό που περιέχεται σε ένα άλμπουμ να προέρχεται από τουλάχιστον τρεις και πάνω ξεχωριστές εκτελέσεις, με κόψιμο-ράψιμο. Επίσης σκεφτείτε ότι σήμερα γίνονται ουσιαστικές βελτιώσεις μέσω επεξεργασίας στις φωνές εντελώς ατάλαντων καλλιτεχνών με αποτέλεσμα τα ...κοράκια να καταλήγουν αηδόνια(!) στο δίσκο.

2) Δεν έχω όμως δει κάποιον να σχολιάσει την άποψη του παρουσιαστή του βίντεο για το τι πρέπει να ζητάμε από το σύστημά μας κατά την ακρόαση αυτού του "παραμορφωμένου" (ως προς το αρχικό συμβάν) υλικού; Καμιά άποψη επί αυτού του θέματος;

Όσον με αφορά,το σύστημα μου είναι στημένο σύμφωνα με τα μουσικά γούστα και τον χώρο μου.
Και αυτό που ζητάω απ' το συγκεκριμένο είναι η συγκίνηση,για την πιστότητα τα έχουμε ξαναπεί χιλιάδες φορές,υπάρχουν πολύ αξιόλογα άτομα εδώ που από όσο γνωρίζω η ηχοληψία είναι η δουλειά τους και έχουν αναφερθεί εκτενώς.
Είναι εύκολο βέβαια για κάποιον να παρασυρθεί στον λαβύρινθο των απόψεων που κυκλοφορούν.
Εδώ δεν έχουμε ακόμα ορίσει ακριβώς που τελειώνει το Hi-fi,που αρχίζει και τελειώνει το Hi-end και που αρχίζει πια η Υπέρ-Υψηλή Πιστότητα.
Εγώ το μόνο που έχω να πω,είναι πως πιστεύω πως το αρχικό γεγονός είναι αδύνατον να αναπαραχθεί.
Και το λέω υπό την έννοια του συμβάντος που όντως ξέρουμε,που όντως ακούσαμε με τα αυτιά μας σε κάποια live perfomance.
Κι αυτό για τον απλούστατο λόγο που και τον ήχο να καταφέρναμε να αναπαράγουμε αυτούσιο,δεν θα καταφέρουμε να αναπαράγουμε την ατμόσφαιρα και την διάθεσή μας.
Υπάρχουν υποθέτω μηχανάκια που μπορούν να αναπαράγουν απαραμόρφωτα κάποιο γεγονός.(Τα καινούργια Ncore πχ.έχουν 140+ SNR και είναι ένας καλός οιωνός για την εξέλιξη που έρχεται.)
Πάντα όμως θα υπάρχει και η άποψη του μουσικού,του μηχανικού ήχου και του παραγωγού στην ηχογράφηση.
Και όταν λέμε άποψη,εννοούμε γούστο,έτσι;Και ποιος θα ορίσει το γούστο σε μια αίσθηση;
Μπορεί κάποιος να μου υπαγορεύσει τι φαγητό να μου αρέσει;
Γιατί είναι ακριβώς,μα ακριβώς το ίδιο...
 
1) Δηλαδή αξίζει να ξοδεύουμε πολλές χιλιάδες ευρώ για αναπαράγουμε όσο πιο πιστά (καθώς όλοι οι κατασκευαστές μηχανημάτων αυτό δηλώνουν ότι έχουν στόχο, κι όχι την "ωραιοποίηση") το ηχογραφημένο υλικό με τη μουσική που μας αρέσει (καθώς δεν έχω ακούσει κανένα να θέλει να ακούει τη μουσική που δεν του αρέσει) ενώ το υλικό αυτό καθ' εαυτό απέχει ουσιαστικά από την πραγματικότητα (αυτό δηλαδή που ακούν οι καλλιτέχνες και οι ηχολήπτες με τα αυτιά τους κατά το συμβάν στο στούντιο).

Κατ´αρχήν το βίντεο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον σαν παρουσίαση
αλλά πέραν του οτι το συμπέρασμα είναι το αιώνιο φιλοσοφικό
ερώτημα του "ποιοί είμαστε και που πάμε" δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε
τίποτα στο θέμα της ωραιοποίησης μιας και έχουμε την άποψη( και αυτό μας ενδιαφέρει) του καλλιτέχνη
σε συνεργασία με τον παραγωγό.


Και μετά σχολιάζουμε το πόσο απέχει η live εκτέλεση από την κονσέρβα...

Και τα live υπόκεινται σε επεξεργασία από τις κονσόλες που θα δεις σε κάθε
συναυλία. Ακόμη και οι ζωντανές εμφανίσεις αποκλειστικά με ακουστικά όργανα έχουν
την υπογραφή του χώρου που διαδραματίζονται.


Κι αυτό δυστυχώς συνέβαινε και στις πιο παλιές ηχογραφήσεις (πιθανότατα όχι σε τόσο σημαντικό βαθμό όπου αλλοιώνεται τόσο σημαντικά ακόμη και το τέμπο) ώστε αυτό που περιέχεται σε ένα άλμπουμ να προέρχεται από τουλάχιστον τρεις και πάνω ξεχωριστές εκτελέσεις, με κόψιμο-ράψιμο.

Παρ´όλα αυτά δεν μπορούμε να σταματήσουμε να ακούμε μουσική
όσο το δυνατόν καλύτερα (κατά την δική μας κρίση) γιατί δεν γνωρίζουμε
τι έχει παιχτεί στην επεξεργασία..

Επίσης σκεφτείτε ότι σήμερα γίνονται ουσιαστικές βελτιώσεις μέσω επεξεργασίας στις φωνές εντελώς ατάλαντων καλλιτεχνών με αποτέλεσμα τα ...κοράκια να καταλήγουν αηδόνια(!) στο δίσκο.

Υπερβολές, εκτός αν μιλάμε για mainstream pop φούσκες ή τους αοιδούς των κέντρων της παραλιακής
και των εθνικών οδών.

2) Δεν έχω όμως δει κάποιον να σχολιάσει την άποψη του παρουσιαστή του βίντεο για το τι πρέπει να ζητάμε από το σύστημά μας κατά την ακρόαση αυτού του "παραμορφωμένου" (ως προς το αρχικό συμβάν) υλικού; Καμιά άποψη επί αυτού του θέματος;

Σου απάντησε ο Λουκάς.
 
Η ηχογραφημένη μουσική που έχεις υπόψιν σου μάλλον δεν είναι αυτή που προσωπικά έχω και προτιμώ: Συμφωνική, Τζαζ και παλιό Ροκ/Ποπ. Εδώ κατά κανόνα δεν ισχύουν τα μεταγενέστερα των ημερών μας.
Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αναιρέσει είναι αυτό που ανάφερα προηγουμένως, ότι δηλ. με διαφορετικά μηχανήματα η ηχογραφημένη μουσική ακούγεται διαφορετικά, καλά, λιγότερο καλά ή και πολύ καλύτερα. Ο καθένας κρίνει το πώς θα την ακούσει και αν θα ξοδέψει για μηχανήματα αναπαραγωγής.
Κριτήριο για τις δικές μου προτιμήσεις είναι η ζωντανή ακουστική μουσική την οποία έχω ως αναφορά. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται το θέμα περαιτέρω συζήτηση. Λ.Σ.
 
Αγαπητέ Λουκά,

κανείς δεν αναιρεί την άποψη ότι διαφορετικά μηχανήματα "παίζουν" διαφορετικά. Άλλωστε ακόμη και τώρα βγάζω εν μερει τα προς το ζειν εξ αιτίας του ότι δεν ακούγονται όλα το ίδιο (είχα αναγνωρίσει σε μια παλιά έκθεση αλλαγή στα καλώδια του συστήματός σου από τη μια μέρα στην άλλη, αν θυμάσαι, για να "πιάσουμε" την πιο ακράια κατάσταση...).

Οι περισσότεροι, βέβαια, ακούμε και πιο μοντέρνες ηχογραφήσεις (μεταγενέστερα των ημερών μας, χα, χα, καλό αυτό δηλαδή γεράσαμε ρε Λουκά και πάει;...) και η άποψη του ακούω μόνο παλιές ηχογραφήσεις γιατί αυτές έχουν λιγότερη επεξεργασία πιστεύω ότι δεν αποτελεί επιχείρημα για να σταματήσουμε να προβληματιζόμαστε, αλλά προσωπικό γούστο και αντίστοιχη επιλογή. Επίσης, δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η βιομηχανία συνεχίζει να βγάζει μουσική και στα είδη που προτιμάς (και προτιμώ κι εγώ μαζί με μερικά άλλα) όπως επίσης είμαι σίγουρος ότι δεν στέρεψε το ταλέντο των μουσικών πριν από 30 χρόνια και πάπαλα. Πρέπει να ασχολούμαστε και με τις πιο νέες κυκλοφορίες (για πολλούς και διαφόρους λόγους που δεν θέλω να αναπτύξω εδώ), απλά πρέπει ταυτόχρονα να γνωρίζουμε τις συνθήκες που προκύπτουν αυτές και να τις μεταχειριζόμαστε αναλόγως κατά την κριτική συσκευών ή συστημάτων, έτσι δεν είναι;

Κατά τα άλλα το βιντεάκι εκτέθηκε για να προβληματιστούμε με τον τρόπο που γεννιέται αυτό που καταλήγει στο πλατό ή το transport μας κι όχι για να αφορίσουμε ή να κατακρίνουμε τρόπους σκέψης ή στάσεις ζωής. Σε τελική ανάλυση τα λεφτά μας χαλάμε και σε διαμάντια και σε λεμόνια, και το κυριότερο ζούμε με τις συνέπειες των επιλογών μας (και οι ευθύνες είναι πάντα δικές μας καθώς εμείς είμαστε οι τελικοί κριτές των συσκευών). Με τη γνώση όμως που έρχεται και μέσα από τον προβληματισμό και τη συζήτηση έχουμε συνήθως πιο θετικά αποτελέσματα. Έτσι νομίζω τουλάχιστον εγώ.

Και ναι συμφωνώ για τη ζωντανή μουσική αλλά με προϋποθέσεις. Πρέπει πρώτα αφού είναι δίχως ηλεκτρική ενίσχυση, να δούμε σε ποιά θέση στο ακροατήριο βρισκόμαστε (καθώς έχω βρεθεί στο Ηρώδειο και στην καλύτερη και στη χειρότερη θέση στο ίδιο γεγονός, την ίδια βραδια και φρίκαρα με τις διαφορές), σε ποιό χώρο (η ακουστική του χώρου δεν παίζει πολύ μεγάλο ρόλο;), με πόσο κόσμο (εκεί να δεις διαφορές), με ποιά ορχήστρα και με τι όργανα, με πόσα ποτά κατανάλωση (χα,χα..) κλπ.; Κι όλα αυτά τα λέω με διάθεση προβληματισμού (κι εκεί πάει η παρατήρηση του αν μπορούμε να αντέξουμε την αλήθεια ή όχι, καθώς πρέπει να δεχτούμε ότι υπάρχουν πολλές ηχογραφήσεις που δεν ακούγονται αλλά τις ...κάνουμε να ακούγονται μέσω των επιλογών των συσκευών μας). Άλλο αν αυτό που κάνουμε είναι σωστό, λάθος ή πάνω από κάθε κριτική.

Τέλος γνωρίζοντάς το ποιόν σου και την πορεία σου στο χώρο θεωρώ ότι εννοείς με τη δήλωση περί περαιτέρω συζήτησης ότι το θέμα δεν χρειάζεται άλλο σχολιασμό από εσένα και δεν μας απαγορεύεις εμείς να πούμε αν έχουμε κάτι άλλο επί του θέματος, ναι;...

Φιλικά,
Θ. Μ.
 
Αγαπητέ ΘΜ η διαφορά που εντόπισες ακουστικά στην αλλαγή καλωδίων είχε γίνει στο Ιντερκοντινένταλ στη 2η έκθεση και μόνο αυτό ήταν αρκετό για να μη χρειαστούν τα αρχικά σου.

ΘΜ:"... η άποψη του ακούω μόνο παλιές ηχογραφήσεις γιατί αυτές έχουν λιγότερη επεξεργασία"
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΣ: Δεν είναι αυτός ο λόγος που προτιμώ να ακούω τις παλαιότερες ηχογραφήσεις. Αναφέρομαι επ' αυτού εκτενώς στο βιβλίο μου. Το έχεις υπ' όψιν; Έχει πέσει στα χέρια σου;ΛΣ
ΘΜ: "δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η βιομηχανία συνεχίζει να βγάζει μουσική και στα είδη που προτιμάς (και προτιμώ κι εγώ μαζί με μερικά άλλα)"
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΣ: Είναι ελάχιστα αυτά που με ενδιαφέρουν, κυρίως μουσική που δεν είχε ηχογραφηθεί ή ούτε ίσως γραφτεί την παλιά καλή εποχή. Αυτήν την ακούω από cd, αλλά οφείλω να πω ότι δεν με αγγίζει τόσο. Στις διακοπές την ακούω από ένα Sony discman και ακούγεται πολύ καλά. Αλλά μέχρις εδώ. Όσες φορές επιχείρησα να ακούσω από το σύστημά μου, δεν .. ΛΣ

ΘΜ:"δεν στέρεψε το ταλέντο των μουσικών πριν από 30 χρόνια και πάπαλα"
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΣ: Σήμερα έχουμε μουσικούς εξαιρετικούς, παίζουν άψογα ίσως και καλύτερα από πάρα πολλούς της παλιάς εποχής, ΑΛΛΑ, υπάρχει ένα αλλά. Είναι σε γενικές γραμμές ως προσωπικότητες της εποχής μας πολύ διαφορετικοί και εκφράζονται μέσα από την ερμηνεία της μουσικής διαφορετικά. Πρόσθεσε και την σύγχρονη ηχογράφηση και δένει το γλυκό.
Το ζητούμενο είναι η συναισθηματική μας εμπλοκή κατά την ακρόαση ενος ηχογραφημένου έργου από ένα σύστημα αναπαραγωγής μουσικής στον ιδιωτικό μας χώρο και όχι πχ πόσο δυνατά μας κτύπησε το μπάσο στο στήθος αν τρέμει το δάπεδο ή αν σπάσανε τα τζάμια των παραθυρων μας.ΛΣ

ΘΜ:Τέλος γνωρίζοντάς το ποιόν σου και την πορεία σου στο χώρο θεωρώ ότι εννοείς με τη δήλωση περί περαιτέρω συζήτησης ότι το θέμα δεν χρειάζεται άλλο σχολιασμό από εσένα και δεν μας απαγορεύεις εμείς να πούμε αν έχουμε κάτι άλλο επί του θέματος, ναι;...
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΣ: Το θέμα το βρίσκω ανούσιο γιατί έτσι κι' αλλιώς η ηχογραφημένη μουσική μόνο έτσι μπορεί να ακουστεί. Επίσης θέλω να προλάβω το πλέον ανούσιο που μπορεί να προκύψει, ότι δηλαδή αφού οι ηχογραφήσεις έχουν τα χάλια τους τότε προς τί η απόκτηση καλύτερου συστήματος και καλύτερων δίσκων, αφού έτσι κι' αλλιώς δεν μπορούν να ακουστούν καλά και δεν αξίζει τον κόπο. Και όμως ΑΞΙΖΕΙ!!!
Παρά ταύτα, ό,τι και αν είναι οι ηχογραφήσεις μπορούν να μας ταξειδέψουν πέρα-δώθε, μπρος-πίσω στο χρόνο σαν καβαλάρηδες μιας μηχανής του χρόνου. Όταν ξυπνάω βλέπω την ομορφιά που υπάρχει, αν κάνω το αντίθετο και δώ ότι ο κόσμος είναι άσχημος και σταθώ εκεί, τότε δεν θα μπορέσω ποτέ μου να δω την ομορφιά που υπάρχει, παρά την όποια ασχήμια.
Εξυπακούεται ότι η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί, σε καλό κλίμα με ανταλλαγή απόψεων που θα μας οφελήσει και δεν θα βάζει φρένο στον ταξειδιώτη της απέραντης θάλασσας της δισκογραφίας και της μουσικής σε αναζήτηση της πραγματικής απόλαυσης που μπορεί να του χαρίσει το μοναδικό αυτό ταξείδι. Λ.Σ.
 
Last edited:
Λουκά μωρό μου (για εκείνους που είναι μεταγενέστεροι της εποχής μας αυτό δε σημαίνει τίποτα, για τους παλιούς όμως...) σου έδωσα απλά μερικά ακόμη στοιχεία για τον εντοπισμό της ταυτότητάς μου (ήμουν σίγουρος ότι δεν το ξέχασες, εδώ δεν το ξέχασα εγώ χα,χα),

Αλλοίμονο, δεν είπε κανείς ότι πρέπει να αγοράσουμε όλοι μέτρια συστήματα γιατί το πρόγραμμα δεν είναι φυσικά γραμμένο (γιατί περί αυτού πρόκειται), αλλά να ξέρουμε τι τρώμε ώστε να κρίνουμε και ανάλογα τον τρόπο με τον οποίο αναπαράγεται το πρόγραμμα. Εξ άλλου αν ήταν έτσι τότε προς τι η αναζήτηση όλων μας;

Επίσης ο Atkinson έδωσε την εξής συμβουλή που ακολουθώ εδώ και χρόνια για την επιλογή των συσκευών του συστήματός μου: Να επιλέγετε μηχανήματα που αναδεικνύουν τις διαφορές μεταξύ των διαφορετικών εγγραφών. Χαλαρό μπάσο από όλα τα δισκάκια μας σημαίνει ότι έχει χαλαρό μπάσο το σύστημα και πρέπει να το ερευνήσουμε, σκληρά πρίμα, επίπεδη στερεοφωνική εικόνα συνεχώς κι όχι σε μερικές εγγραφές σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με το σύστημα, προσοχή γιατί αυτό το πρόβλημα (όποιο κι αν είναι) θα ενοχλήσει σε βάθος χρόνου και στο τέλος θα καταλήξουμε σε αλλαγή που πιθανώς να μπορούσαμε να την προλάβουμε. Αυτό ήθελα να δω, αν κανείς το σημείωσε στα υπ' όψιν, καθώς αυτό είναι και η ουσία του βίντεο (πάντως ξέρω γνώστες και φανατικούς λάτρεις της μουσικής που αρκούνται σε ένα μετριότατο σύστημα αλλά ευχαριστιώνται το ίδιο με μένα που έχω το μικρόβιο του hifi). Πρέπει τα συστήματα να δείχνουν τις διαφορές αλλιώς στο τέλος καταλήγουν βαρετά... Γνώμη μου πάντα.

Και κάτι άλλο. Δεν ήταν ενδιαφέρον το πως προέκυψε μια πολύ (κατά τη γνώμη μου πάντα) ευχάριστη ηχογράφηση από μερικά στοιχεία που από μόνα τους δεν έλεγαν και τόσο όσο το τελικό αποτέλεσμα;
 
Λουκά μωρό μου (για εκείνους που είναι μεταγενέστεροι της εποχής μας αυτό δε σημαίνει τίποτα, για τους παλιούς όμως...)

Επειδή εδώ διαβάζουν όλοι πάντως,
Και δε διαχωρίζουμε παλιούς και νέους
Καλύτερα εάν θες να πεις κάτι προσωπικά – ή σε συγκριμένους μονό - να στέλνεις PM.
 
Μετά από 37 χρόνια ενασχόλησης με την κλασσική μουσική, έκανα 3-4 φορές το ίδιο πείραμα. Πήγα (για πολλοστή φορά) στο Μέγαρο, όπου -σε καλή θέση ακρόασης- παρακολούθησα προσεκτικά κάποια γνωστά κι αγαπημένα έργα, μάλιστα με πολύ καλούς συντελεστές... Σκόρπια αναφέρω το "Όνειρο θερινής νυκτός- Mendelssohn", "Piano concerto no.2 -Brahms" και "Μαγεμένο Αυλό-Mozart". Επιστροφή σπίτι τροχάδην και προσπάθεια σύγκρισης αυτού που άκουσα με το ίδιο έργο στο stereo (ακριβούτσικο και κάμποσο ψαγμένο-30 χρόνια αλλαγές μηχανημάτων και αναζητήσεων)... Παρότι δεν έχουμε ακουστική μνήμη, προσπάθησα να βασιστώ στα "χοντρά" και άμεσα αντιληπτά συμπεράσματα. Καμμία σχέση κύριοι. Μα καμμία. Ωραίο το ένα, ωραίο και το άλλο, αλλά σε σχέση με την φυσική ακρόαση σε σχεδιασμένο χώρο και χωρίς παρεμβολή μηχανημάτων, οποιοδήποτε stereo κατά μείζονα λόγο, αλλά και οποιαδήποτε ηχογράφηση κατ' ελάσσονα, δεν μπορούν να αναπαράγουν πιστά το μουσικό γεγονός. Φυσικά επικεντρώνω τις παρατηρήσεις στην κλασσική μουσική σε τέτοιου είδους χώρους. Για να γίνω λιγάκι αιρετικός, όπως είχα παρατηρήσει τα ανάλογα σε Εγγλέζικο φόρουμ, θα χρησιμοποιήσω τον όρο " well executed resemblance" αντί για "faithful reproduction"... Σημαίνει ότι συμφωνώ σημαντικά με τον ανοίξαντα το νήμα, χωρίς να διαφωνώ ιδιαίτερα με τον κ. Στεφανίδη, έχουν κι οι δυό τους δίκιο - από την θέση του έκαστος.
 
Last edited:
  • Like
Reactions: Kostas P. K.
Από την άλλη αν ερχόταν η ορχήστρα του μεγάρου στο Σπιτι μας αφ ενός δεν θα χωρούσε αφ εταίρου θα ακουγόταν χάλια .Τα ηχεία μας τα καταφέρνουν καλύτερα από την πραγματικότητα καμμιά φορά.-bye-:idea:
 
Πάντως το λαπτοπ ειχε αντικραδασμικες βασεις ,αυτο ειναι το σιγουρο συμπερασμα ,και εαν το επεκτεινουμε μπορουμε να φθασουμε σε αλλα συμπερασματα σχετικα με την άυλη μορφη της μουσικης και τον επιρρεασμο της απο εξωγενεις παραγοντες
 
Από την άλλη αν ερχόταν η ορχήστρα του μεγάρου στο Σπιτι μας αφ ενός δεν θα χωρούσε αφ εταίρου θα ακουγόταν χάλια .Τα ηχεία μας τα καταφέρνουν καλύτερα από την πραγματικότητα καμμιά φορά.-bye-:idea:

Συμφωνώ μαζί σου και επαυξάνω. Αρκετές φορές έχω βρεθεί σε ζωντανή παράσταση, χωρίς ηλεκτρονική βοήθεια, όπου δεν με έχει ικανοποιήσει καθόλου το ηχητικό αποτέλεσμα (άλλο αν διασκέδασα με την ψυχή μου εξ αιτίας πολλών άλλων παραγόντων, συμπεριλαμβανόμενου του ποτού). Οπότε μη σας παραξενεύει το φαινόμενο αρκετές φορές τα στερεοφωνικά μας να ακούγονται πιο αληθινα από την ζωντανή παράσταση.

Και κάτι άλλο ενδιαφέρον που το παραθέτω ως εμπειρία. Σε μικρό καφέ ένα βράδυ είχα την τύχη να ακούσω ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον (μουσικά πάντα) τζαζ τρίο. Ανάλογα με τη θέση που επέλεγα σε σχέση με τους μουσικούς άλλαζε και η ισορροπία του ήχου, με αποτέλεσμα τη μια φορά να μοιάζει με αυτή του Αίολου (στο χώρο μου πάντα που είναι πιο ευγενικός και πιο μπασάτος), την άλλη με αυτή του NS-1000M (που είναι αέρινο, ταχύτατο και όχι με τόσο εκτεταμένο χαμηλό) και την άλλη με αυτό που λαμβάνω τώρα με το ηχείο που έχω σχεδιάσει. Το γεγονός ήταν το ίδιο, ο χώρος ήταν ο ίδιος, ο ακροατής ήταν ο ίδιος αλλά η θέση του τελευταίου σε σχέση με τους μουσικούς άλλαζε ουσιαστικά. Αν λοιπόν αντί εγώ να έκοβα βόλτες στο συγκεκριμένο χώρο είχα διαλέξει μόνο μια θέση (από τις τρεις) και κάποιος άλλος μια από τις άλλες, τότε θα ακούγαμε διαφορετικό αποτέλεσμα ως προς την φασματική ισορροπία και σε συζήτηση μετά θα διαφωνούσαμε κι όλας για το τι ακούσαμε. Ποιό απ' όλα είναι το σωστό; Και τα δύο! Σύμφωνοι, αλλά...
 
Αυτα που βρισκονται ακριβως κατω κ πισω απο τις βασεις των ηχειων, για τα οποια λεει οτι οταν τα βγαζει δεν ακουγεται το ιδιο ωραια το συστημα ,τι ακριβως ειναι ? :)
 
Αυτα που βρισκονται ακριβως κατω κ πισω απο τις βασεις των ηχειων, για τα οποια λεει οτι οταν τα βγαζει δεν ακουγεται το ιδιο ωραια το συστημα ,τι ακριβως ειναι ? :)

;;;;
 
Last edited by a moderator: