κάποτε ένα πέρασε δίπλα απο την μάνα μου..
εκείνη, μέχρι να καταλάβει τι την περιτριγύριζε άλλαξε 800 χρώματα..
όταν συνειδητοποίησε τι παίζει και ηρέμησε, άρχισαν τα παιχνίδια.
μου το έχει περιγράψει σαν μια απο τις ομορφότερες εμπειρίες της ζωής της!
δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί.. δεν μου έχει τύχει ούτε καν να δω δελφίνι απο κοντά.ούτε κι εκείνη όμως μπορεί να μου δώσει να καταλάβω γιατί την εντυπωσίασε τόσο.υποθέτω οτι ήταν η επαφή...ο τρόπος που επικοινωνούσαν.!
την εμπιστεύομαι όμως, ειδικά απο την στιγμή που μου είπε οτι αφού έπαιξαν για ώρα μαζί, το δελφίνι πήγε κοντά της, την ακούμπησε, και σχεδόν σύρθηκε ολόκληρο επάνω της.
ήταν σαν χειραψία αποχαιρετισμού. μετά εξαφανίστηκε!