Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

μιας και αναφερεστε στην πραξη του συγκεκριμενου ανθρωπου..και επεδη δεν γνωριζω την ζωη του..να ρωτησω. περα απο αυτην την πραξη του να δωρησει την περουσια..μετα απο αυτο..συνεχιζει κανει καποιον αγωνα ευαισθητοποιησης της κοινωνιας? συμμετεχει σε καποια ομαδα..η εστω μονος του κανει ομιλιες για να προκαλεσει, να ξυπνησει? επισης...πηγαινει στο νοσοκομειο? βλεπει παιδια? μιλαει μαζι τους? μεταδιδει..αυτην την ευαισθησια σε αλλους ανθρωπους? ή εδωσε μια δυο συνεντευξεις..εγινε μια εκτενη αναφορα απο τα ΜΜΕ και τωρα ζει ετσι?
 
Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

μιας και αναφερεστε στην πραξη του συγκεκριμενου ανθρωπου..και επεδη δεν γνωριζω την ζωη του..να ρωτησω. περα απο αυτην την πραξη του να δωρησει την περουσια..μετα απο αυτο..συνεχιζει κανει καποιον αγωνα ευαισθητοποιησης της κοινωνιας? συμμετεχει σε καποια ομαδα..η εστω μονος του κανει ομιλιες για να προκαλεσει, να ξυπνησει? επισης...πηγαινει στο νοσοκομειο? βλεπει παιδια? μιλαει μαζι τους? μεταδιδει..αυτην την ευαισθησια σε αλλους ανθρωπους? ή εδωσε μια δυο συνεντευξεις..εγινε μια εκτενη αναφορα απο τα ΜΜΕ και τωρα ζει ετσι?


εγω το εψαξα λιγο το θεμα αλλα δεν βρηκα περαιτερω πληροφοριες.


Ετσι κι αλλιως ομως δεν με ενδιαφερει τιποτα απο αυτα.

Ειτε το εκανε για χ λογους ειτε για ψ.

Μονο και μονο που σε βαζει μια τετοια κινηση να σκεφτεις τι θα εκανες εσυ στην θεση του και τι σημασια εχει για την δικη σου ζωη το περιβαλλον που χτιζεις ειναι σημαντικο.
 
μιας και αναφερεστε στην πραξη του συγκεκριμενου ανθρωπου..και επεδη δεν γνωριζω την ζωη του..να ρωτησω. περα απο αυτην την πραξη του να δωρησει την περουσια..μετα απο αυτο..συνεχιζει κανει καποιον αγωνα ευαισθητοποιησης της κοινωνιας? συμμετεχει σε καποια ομαδα..η εστω μονος του κανει ομιλιες για να προκαλεσει, να ξυπνησει? επισης...πηγαινει στο νοσοκομειο? βλεπει παιδια? μιλαει μαζι τους? μεταδιδει..αυτην την ευαισθησια σε αλλους ανθρωπους? ή εδωσε μια δυο συνεντευξεις..εγινε μια εκτενη αναφορα απο τα ΜΜΕ και τωρα ζει ετσι?

Ποιος ο λογος?Ρε παιδια μην τρελαθουμε κιολας.Ας εδωσε και 50 συνεντευξεις.Σε ενα μηνα δεν θα τον θυμαται κανεις.Λετε να μην το ξερει αυτο.Ετσι ενιωσε το εκανε τελος.Ασε που μπορει ο ανθρωπος να μην επιδιωξε καν την δημοσιοτητα.Προφανως η ιστορια αυτη να βγηκε στην επιφανεια απο το νοσοκομειο.
Ας παει καποιος σε ενα απο τους γονεις αυτων των παιδιων που ευνοηθηκαν απο αυτη την πραξη και να του μιλησει για μεταδοση ευαισθησιας και συνεντευξεις.Θα φανταζεστε τι απαντηση θα εισπραξει.-bye-
 
Βλέπω ότι σχεδόν όλοι έχετε παρασυρθεί να κρίνετε την πράξη του σαν να έδωσε απλώς πάρα μα πάρα πολλά και όχι όλα όσα είχε!
Έχει μεγάλη διαφορά το ένα από το άλλο.

Αν κάποιος έχει πραγματικά περισσότερα από αυτά που χρειάζεται για να ζήσει λυτά μεν αλλά με κάποια σχετική αξιοπρέπεια δε, τότε όντως να δώσει τα παραπανίσια όπου πρέπει και θα τον τιμά μια ζωή αυτή του η πράξη! Δε λέει κανείς ότι δε θα ήταν θεάρεστο έργο να κάνει κάτι τέτοιο ο οποιοσδήποτε. Το ζήτημα εδώ όμως είναι η υπερβολή στην πράξη του αυτή. Τα έδωσε ΟΛΑ μα όλα!

Αυτό, όσο ουδέτεροι και να θέλουμε να είμαστε, δεν μπορεί να μείνει άνευ αξιολογήσεως. Ναι μεν γούστο του καπέλο του αλλά δε παύει να είναι μια πράξη αγνής υπερβολής εφάμιλλη με την αυτοκτονία και άλλες ακραίες και καθοριστικές πράξεις ανεξαρτήτως του όποιου παράλληλου θετικού αποτελέσματος.

Λένε διάφοροι "πολύ δύσκολο αυτό που έκανε". Μα φυσικά και είναι πολύ δύσκολο! Πάρα πολύ δύσκολο μάλιστα, για τον κοινό όμως νου που βαδίζει μέσα σε πλαίσια αντικειμενικής λογικής. Για κάποιον που ενδεχομένως έχει "ξεφύγει" π.χ., μπορεί να είναι μέχρι και γελοίο από πλευράς δυσκολίας. Το θέμα δεν είναι το πόσο δύσκολο ήταν για τον ίδιο να κάνει κάτι τέτοιο αλλά το κατά πόσο έχει νόημα αντικειμενικά, να κάνει ο πολύς ο κόσμος κάτι πολύ παρόμοιο ώστε αν αυτό ισχύει, να "εξυμνούμε" πράγματι τους "πρωτοπόρους" της ιδέας και μετά να προσπαθούμε να την ακολουθούμε κι εμείς.

Έπειτα, οι υπερβολές δεν είναι μονόπλευρης κατεύθυνσης. Σαφώς και είναι εξίσου προκλητικά υπερβολικό το να είναι όλη η ασχολία της ζωής σου, το να πλουτίσεις όσο γίνεται περισσότερο χωρίς καν ενδεχομένως, να προσφέρεις αντίστοιχα στην κοινωνία που σε συντηρεί. Υπερβολικό είναι κι αυτό απλώς από την άλλη πλευρά. Δεν έχει νόημα να αντιπαρατίθεται σε σχέση με το άλλο. Η υπερβολή είναι μειονέκτημα όπως και να έχει.
 
Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

Βλέπω ότι σχεδόν όλοι έχετε παρασυρθεί να κρίνετε την πράξη του σαν να έδωσε απλώς πάρα μα πάρα πολλά και όχι όλα όσα είχε!
Έχει μεγάλη διαφορά το ένα από το άλλο.

Αν κάποιος έχει πραγματικά περισσότερα από αυτά που χρειάζεται για να ζήσει λυτά μεν αλλά με κάποια σχετική αξιοπρέπεια δε, τότε όντως να δώσει τα παραπανίσια όπου πρέπει και θα τον τιμά μια ζωή αυτή του η πράξη! Δε λέει κανείς ότι δε θα ήταν θεάρεστο έργο να κάνει κάτι τέτοιο ο οποιοσδήποτε. Το ζήτημα εδώ όμως είναι η υπερβολή στην πράξη του αυτή. Τα έδωσε ΟΛΑ μα όλα!

Για εμένα αυτό είναι η απόλυτη αφοσίωση σε κάποιο σκοπό (όποιος και να είναι αυτός).
Να τα δώσεις όλα, χωρίς συμβιβασμούς. Όχι να κρατήσεις λίγα για τις δύσκολες μέρες, λίγα για τα παιδιά και πάει λέγοντας. Νομίζουμε οτι έχουμε και κατέχουμε, αλλα είμαστε απλώς ...αστείοι (δεν βγάζω τον εαυτό μου απ'έξω). Απλώς αυτά τα 80 (ίσως) χρόνια που θα ζούμε, δεν θα κοπιάζουμε όσο οι πρόγονοι μας και θα έχουμε λίγο περισσότερο απο αυτό που αποκαλούμε "ποιότητα".
ΥΓ
Κάθε φορά που πηγαίνω στο "χωριό", καταλαβαίνω τι ποιότητα μας προσφέρει ο σύγχρονος τρόπος ζωής.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

Για εμένα αυτό είναι η απόλυτη αφοσίωση σε κάποιο σκοπό (όποιος και να είναι αυτός).
Η "απόλυτη αφοσίωση" σε κάποιο σκοπό είναι πράξη ισχυρής θέλησης ή ισχυρής παράνοιας. Δεν είναι κάθε "σκοπός" σωστός ξέρεις. Παραδείγματα τρανταχτά, εκατοντάδες στην γνωστή ιστορία των πολιτισμών. Ούτε απ' την άλλη σημαίνει απαραίτητα κάτι σημαντικό το να αφιερωθείς απλά σε έναν σκοπό. Παίζει ρόλο και το τί είναι αυτός ο "σκοπός", αν έχει ουσιαστικό νόημα να "αφιερωθείς" σε αυτόν.


ΥΓ
Κάθε φορά που πηγαίνω στο "χωριό", καταλαβαίνω τι ποιότητα μας προσφέρει ο σύγχρονος τρόπος ζωής.
Καμία σχέση η ζωή σε ένα σημερινό χωριό ακόμα και απομακρυσμένο σε σχέση με τη ζωή ενός επαίτη, ρακένδυτου κ.λ.π. Μα καμία όμως!
 
Βλέπω ότι σχεδόν όλοι έχετε παρασυρθεί να κρίνετε την πράξη του σαν να έδωσε απλώς πάρα μα πάρα πολλά και όχι όλα όσα είχε!
Έχει μεγάλη διαφορά το ένα από το άλλο.

Αν κάποιος έχει πραγματικά περισσότερα από αυτά που χρειάζεται για να ζήσει λυτά μεν αλλά με κάποια σχετική αξιοπρέπεια δε, τότε όντως να δώσει τα παραπανίσια όπου πρέπει και θα τον τιμά μια ζωή αυτή του η πράξη! Δε λέει κανείς ότι δε θα ήταν θεάρεστο έργο να κάνει κάτι τέτοιο ο οποιοσδήποτε. Το ζήτημα εδώ όμως είναι η υπερβολή στην πράξη του αυτή. Τα έδωσε ΟΛΑ μα όλα!

Αυτό, όσο ουδέτεροι και να θέλουμε να είμαστε, δεν μπορεί να μείνει άνευ αξιολογήσεως. Ναι μεν γούστο του καπέλο του αλλά δε παύει να είναι μια πράξη αγνής υπερβολής εφάμιλλη με την αυτοκτονία και άλλες ακραίες και καθοριστικές πράξεις ανεξαρτήτως του όποιου παράλληλου θετικού αποτελέσματος.

Τότε, το Ευαγγέλιο είναι μια ουτοπία. Μια υπερβολή χωρίς ουσία. Κάποια λόγια ενός ανθρώπου που ήρθε να μας πει 2 φιλοσοφίες και να ερμηνευθεί κατά το δοκούν μέσα στο πέρασμα του χρόνου.......

Δεν υπάρχει καμμιά υπερβολή στην πράξη του ανθρώπου αυτού. Υπάρχει, απλώς, τεράστια πνευματικότητα και μετουσίωση σε πράξη της Ευαγγελικής διδαχής. Υπάρχουν πολλοί που δηλώνουν πίστη στο Θεό, μόνο,όμως, λίγοι πραγματικά τον εμπιστεύονται με πράξεις. Ο κύριος αυτός είναι ένας από τους λίγους.......
 
Νομίζω πως για να μπούμε στη "λογική" του, θα πρέπει να έχουμε ζήσει όσα έχει ζήσει και αυτός. Τα οποία και προφανέστατα τον έχουν επηρεάσει αρκετά όσον αφορά τις επιλογές του. Λίγη ευαισθησία να έχεις παραπάνω, και να εκτίθεσαι καθημερινά στο πιο σκληρό πρόσωπο της ζωής, δεν θες και πολύ μετά για να γίνεις "υπερβολικός".

Προσωπικά θαυμάζω το σθένος του να αντέξει εκεί μέσα μέχρι να βγει στη σύνταξη, περισσότερο από την ίδια τη δωρεά.
 
Τότε, το Ευαγγέλιο είναι μια ουτοπία. Μια υπερβολή χωρίς ουσία. Κάποια λόγια ενός ανθρώπου που ήρθε να μας πει 2 φιλοσοφίες και να ερμηνευθεί κατά το δοκούν μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Κατ' αρχήν, προφανώς και ξέρεις ότι για πολλούς (για να μη πω για πάρα πολλούς πια) είναι ακριβώς έτσι όλο αυτό!
Για ακόμα πιο πολλούς είναι κατά περίπτωση έτσι και κατά άλλη περίπτωση αλλιώς.
Άρα μη μου το φέρνεις σα βάση σε όλο το σκεπτικό ενός τέτοιου θέματος. Δεν νομίζω ότι ο τύπος έκανε ότι έκανε βάσει κανόνων της δικής μας θρησκείας ή της όποιας θρησκείας. Μη τρέχουν οι φίλοι της όποιας θρησκείας λοιπόν να αποκτήσουν "δικαιώματα" στις πράξεις οποιουδήποτε χωρίς να γνωρίζουν όλη την εικόνα που μπορεί και να μη τους αφορά καν σαν ιδεολογία.
Δε νομίζω κάπου στο ευαγγέλιο μας, να προτείνει ή να επαινεί πράξεις ολικής προσωπικής εξαθλίωσης με όποια σκοπιμότητα. Και μην αρχίσουμε πάλι να λέμε ότι είναι ή όχι εξαθλίωση ανάλογα με την οπτική γωνία που το βλέπει κανείς γιατί με την ίδια λογική, σε ένα ακραίο παράδειγμα, κάθε μανιακός δολοφόνος δεν θα έπρεπε να δέχεται καμία τιμωρία ούτε καν να ήταν κατακριτέος, αφού βάσει κάααποιων ερμηνειών δεν θα ήταν! Θέλω να πω, πως κάποια πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα από άλλα και δεν είναι ανάγκη να ζοριζόμαστε να τους αλλάξουμε εικόνα. Ο άνθρωπος έπαθε ένα είδος παραληρήματος ή κάτι σχετικό (δεν είμαι ειδικός ούτε τον γνωρίζω) και έκανε ότι έκανε. Όποιος τον θαυμάζει τόσο ας δοκιμάσει να κάνει το ίδιο να δει τη γλύκα. Όμως μη τον κάνουμε και "ήρωα". Η πράξη του αυτή είναι κατάπτυστη βάσει αντικειμενικών και ευδιάκριτων ερμηνειών. Όχι επειδή έκανε κακό σε άλλους (ίσα ίσα μάλιστα) αλλά επειδή με αυτόν τον τρόπο βλάπτει τον ίδιο του τον εαυτό που στο κάτω κάτω είναι και ο ναός του Θεού (κατά μία έννοια).


Ο κύριος αυτός είναι ένας από τους λίγους.
Όσο γι αυτό καμία αντίρρηση!
Ευτυχώς δηλαδή!
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

Η "απόλυτη αφοσίωση" σε κάποιο σκοπό είναι πράξη ισχυρής θέλησης ή ισχυρής παράνοιας. Δεν είναι κάθε "σκοπός" σωστός ξέρεις. Παραδείγματα τρανταχτά, εκατοντάδες στην γνωστή ιστορία των πολιτισμών. Ούτε απ' την άλλη σημαίνει απαραίτητα κάτι σημαντικό το να αφιερωθείς απλά σε έναν σκοπό. Παίζει ρόλο και το τί είναι αυτός ο "σκοπός", αν έχει ουσιαστικό νόημα να "αφιερωθείς" σε αυτόν.


Καμία σχέση η ζωή σε ένα σημερινό χωριό ακόμα και απομακρυσμένο σε σχέση με τη ζωή ενός επαίτη, ρακένδυτου κ.λ.π. Μα καμία όμως!

Θα διαφωνήσω μαζί σου όσο αφορά την ορθότητα του σκοπού. Στη προκειμένη περίπτωση ο 'γέρος' αποφάσισε να τα δώσει όλα για μια ιδέα που του καρφώθηκε. Απο τη στιγμή που δεν ενοχλεί κανέναν και το πραγματοποιεί μόνο εις βάρος του εαυτού του, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να κρίνουμε εάν έπραξε σωστά ή λάθος. Ο τρόπος που το υλοποίησε (χωρίς ημίμετρα) δείχνει την αποφασιστηκότητα.
Επίσης, καλό είναι να μην συγχεουμε την έλλειψη ιδιοκτησίας με το ρακένδυτο.
Προσωπικά δεν έχω βρεί έναν 'σκοπό' που να με οδηγήσει σε τετοια πράξη, αλλά και να είχα βρει δεν ξέρω εαν θα είχα τη δύναμη να το κάνω.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

ο 'γέρος' αποφάσισε να τα δώσει όλα για μια ιδέα που του καρφώθηκε. Απο τη στιγμή που δεν ενοχλεί κανέναν και το πραγματοποιεί μόνο εις βάρος του εαυτού του, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να κρίνουμε εάν έπραξε σωστά ή λάθος. Ο τρόπος που το υλοποίησε (χωρίς ημίμετρα) δείχνει την αποφασιστηκότητα.
Συγνώμη αλλά εσύ (και όχι μόνο) δεν "τον κρίνεις" με τα όσα λες;! Απλά τον κρίνεις θετικά! Εκεί είναι το θέμα; Να μην κρίνει κάποιος μόνο αν κρίνοντας είναι αντίθετος με την άποψη κάποιου άλλου; Δε νομίζω!
Δεν σε κατακρίνω με το παραπάνω, ίσα ίσα υποστηρίζω το δικαίωμα όλων μας (και εσένα αλλά και εμένα) στο να μπορούμε και να κρίνουμε και να εκφράζουμε τη γνώμη μας (με ευπρέπεια βέβαια) σε κάθε περίπτωση!
Το να κρίνει ο οποιοσδήποτε το οτιδήποτε, είναι το ίδιο (για να μη πω και μεγαλύτερο) αναφαίρετο δικαίωμα με το να εκφράζει την άποψη του ειδικά αν την αιτιολογεί βάσει της κρίσης του. Ό,τι κι αν αφορά αυτή η κρίση! Ακόμα και τις πολύ προσωπικές πράξεις κάποιου άλλου, αφού βέβαια έχει πάρει το δικαίωμα της δημοσιοποίησης τους από τον ίδιο. Πράγμα που στην προκειμένη ισχύει αυτόματα μέσω της γενικότερης δημοσιότητας της περίπτωσης με δική του συμμετοχή.


Επίσης, καλό είναι να μην συγχεουμε την έλλειψη ιδιοκτησίας με το ρακένδυτο.
Εκ των πραγμάτων συνδέονται στις συντριπτικά περισσότερες των περιπτώσεων αλλά και πάλι όχι πάντα αμφίδρομα.


Προσωπικά δεν έχω βρεί έναν 'σκοπό' που να με οδηγήσει σε τετοια πράξη, αλλά και να είχα βρει δεν ξέρω εαν θα είχα τη δύναμη να το κάνω.
Να ευχαριστείς το Θεό που δεν είχες τη "δύναμη" να κάνεις κάτι τέτοιο ή για εμένα σωστότερα, δεν είχες την παράνοια να αυτοκαταστραφείς.
 
Παιδιά, ας μην κάνουμε υποθέσεις. Είναι μια πράξη αναμφίβολα υπερβολική, αφού δεν την βλέπεις κάθε μέρα. Το ποια ήταν τα κίνητρά του, ποιες οι συνθήκες κ.λπ. δεν είναι πράγματα που μπορούμε να μάθουμε εύκολα.

Ας ασχοληθούμε με αυτό ως υπόθεση εργασίας, π.χ. εσείς γιατί θα το κάνατε ή γιατί όχι, τι θα γινόταν αν το έκαναν όλοι κ.λπ.
 
Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

Ας ασχοληθούμε με αυτό ως υπόθεση εργασίας, π.χ. εσείς γιατί θα το κάνατε ή γιατί όχι, τι θα γινόταν αν το έκαναν όλοι κ.λπ.

+1
γι'αυτο και το ανεβασα.

Περισσοτερο φιλοσοφικο και κοινωνιολογικο θαπρεπε ναναι το σχολιο παρα πραγματιστικο και κουτσομπολιστικο (χωρις ειρωνια το τελευταιο σχολιο).
 
Προσωπικά πάντως, δε νομίζω ότι το έχω προσεγγίσει και πολύ διαφορετικά το θέμα. Απλώς, σε ορισμένα κομμάτια από τα σχόλια μου, αναφέρομε πάνω σε κομμάτια σχολίων άλλων φίλων ή απαντώ σε θέματα που αφορούν σχολιασμό των απόψεών μου αυτών.

Το θέμα όπως και να το πιάσεις, δύσκολο είναι να μην καταλήξεις σε κάπως πιο προσωπική κρίση. Άλλωστε αυτό είναι το νόημα. Να πει ο καθένας την άποψη του.
 
Κατ' αρχήν, προφανώς και ξέρεις ότι για πολλούς (για να μη πω για πάρα πολλούς πια) είναι ακριβώς έτσι όλο αυτό!
Για ακόμα πιο πολλούς είναι κατά περίπτωση έτσι και κατά άλλη περίπτωση αλλιώς.
Άρα μη μου το φέρνεις σα βάση σε όλο το σκεπτικό ενός τέτοιου θέματος. Δεν νομίζω ότι ο τύπος έκανε ότι έκανε βάσει κανόνων της δικής μας θρησκείας ή της όποιας θρησκείας. Μη τρέχουν οι φίλοι της όποιας θρησκείας λοιπόν να αποκτήσουν "δικαιώματα" στις πράξεις οποιουδήποτε χωρίς να γνωρίζουν όλη την εικόνα που μπορεί και να μη τους αφορά καν σαν ιδεολογία.

Αδιαφορώ για το τι πιστεύουν οι πλειονότητες σε ένα θέμα που οι κανόνες του έχουν οριστεί από έναν. Όλοι ελεύθεροι είμαστε να πιστεύουμε αυτά που θέλουμε και να δηλώνουμε αυτά που θέλουμε. Αυτό, όμως, δεν μας κατατάσσει κάπου. Αν πω π.χ. δυο κουβέντες του Ευαγγελίου δεν γίνομαι αυτόματα χριστιανός ακόμα και αν δηλώνω πως είμαι, εάν αναφερθώ στο Σωκράτη δεν θα πει πως είμαι φιλόσοφος και πάει λέγοντας. Ούτε φυσικά θα δικαιολογήσω εκείνους που δηλώνουν χριστιανοί κατά το δοκούν. Δεν ορίζεται ο Χριστιανισμός από ιδιωτικές πρωτοβουλίες αλλά από τις ρήσεις και τις πράξεις του ιδρυτού του. Όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει παρακαλείται να μην βιάζει καθημερινά τον Λόγο μέχρι να τον φέρει στα μέτρα του.

Γράφεις για ''δικαιώματα'' που έρχονται να κατοχυρώσουν οι φίλοι των θρησκειών. Προφανώς πιστεύεις ότι ο Θεός είναι ανθρώπινο δημιούργημα που έχει ανάγκη ''οπαδούς'' για να υφίσταται. Εγώ πιστεύω το αντίθετο......

Δε νομίζω κάπου στο ευαγγέλιο μας, να προτείνει ή να επαινεί πράξεις ολικής προσωπικής εξαθλίωσης με όποια σκοπιμότητα. Και μην αρχίσουμε πάλι να λέμε ότι είναι ή όχι εξαθλίωση ανάλογα με την οπτική γωνία που το βλέπει κανείς γιατί με την ίδια λογική, σε ένα ακραίο παράδειγμα, κάθε μανιακός δολοφόνος δεν θα έπρεπε να δέχεται καμία τιμωρία ούτε καν να ήταν κατακριτέος, αφού βάσει κάααποιων ερμηνειών δεν θα ήταν! Θέλω να πω, πως κάποια πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα από άλλα και δεν είναι ανάγκη να ζοριζόμαστε να τους αλλάξουμε εικόνα. Ο άνθρωπος έπαθε ένα είδος παραληρήματος ή κάτι σχετικό (δεν είμαι ειδικός ούτε τον γνωρίζω) και έκανε ότι έκανε. Όποιος τον θαυμάζει τόσο ας δοκιμάσει να κάνει το ίδιο να δει τη γλύκα. Όμως μη τον κάνουμε και "ήρωα". Η πράξη του αυτή είναι κατάπτυστη βάσει αντικειμενικών και ευδιάκριτων ερμηνειών. Όχι επειδή έκανε κακό σε άλλους (ίσα ίσα μάλιστα) αλλά επειδή με αυτόν τον τρόπο βλάπτει τον ίδιο του τον εαυτό που στο κάτω κάτω είναι και ο ναός του Θεού (κατά μία έννοια).

Σε δεκάδες παραπομπές μέσα στο Ευαγγέλιο εξαίρεται η προσωπική ''εξαθλίωση'' όπως την λές. Όχι μόνο επιβραβεύεται αλλά και ''επιβάλλεται''. Μόνο που δεν θεωρείται εξαθλίωση αλλά ''μίμησις Χριστού''. Για σένα αυτή η πράξη είναι μια ''κατάπτυστη πράξη ενός ανθρώπινου παραληρήματος που οδηγεί στην εξαθλίωση''. Δικαίωμά σου να το πιστεύεις. Όπως και 'γω πιστεύω ότι ο άνθρωπος αυτός ζει από τώρα στον Παράδεισο διότι πνευματικά και ψυχικά βρίσκεται σε δυσθεώρητα για εμάς ύψη. Τις αντικειμενικές ερμηνείες όμως που τις βρήκες? Μήπως θεωρείς αντικειμενικό αυτό που πιστεύεις εσύ και άλλοι δέκα γύρω σου ώστε να βάζεις και όρια σύνεσης-παράνοιας στις ανθρώπινες πράξεις?

Σου λέω, λοιπόν, υποκειμενικά, ότι καταλαβαίνω πλήρως την ενέργεια του συγκεκριμένου ανθρώπου, την ''ζηλεύω'', αλλά είμαι αδύναμος για να πράξω κάτι αντίστοιχο. Δεν θα την κάνω ''κρεμαστάρια'', όμως, ποτέ!!!! Φιλικά τα λέω, ελπίζω να μην παρεξηγείσαι. Άλλωστε, δεν πρόκειται να αλλάξουν τα ''πιστεύω'' του καθενός διαβάζοντας δυο αράδες......
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Δώρισε τα πάντα και τώρα ζει στον δρόμο....

Συγνώμη αλλά εσύ (και όχι μόνο) δεν "τον κρίνεις" με τα όσα λες;! Απλά τον κρίνεις θετικά! Εκεί είναι το θέμα; Να μην κρίνει κάποιος μόνο αν κρίνοντας είναι αντίθετος με την άποψη κάποιου άλλου; Δε νομίζω!
Δεν σε κατακρίνω με το παραπάνω, ίσα ίσα υποστηρίζω το δικαίωμα όλων μας (και εσένα αλλά και εμένα) στο να μπορούμε και να κρίνουμε και να εκφράζουμε τη γνώμη μας (με ευπρέπεια βέβαια) σε κάθε περίπτωση!
Το να κρίνει ο οποιοσδήποτε το οτιδήποτε, είναι το ίδιο (για να μη πω και μεγαλύτερο) αναφαίρετο δικαίωμα με το να εκφράζει την άποψη του ειδικά αν την αιτιολογεί βάσει της κρίσης του. Ό,τι κι αν αφορά αυτή η κρίση! Ακόμα και τις πολύ προσωπικές πράξεις κάποιου άλλου, αφού βέβαια έχει πάρει το δικαίωμα της δημοσιοποίησης τους από τον ίδιο. Πράγμα που στην προκειμένη ισχύει αυτόματα μέσω της γενικότερης δημοσιότητας της περίπτωσης με δική του συμμετοχή.


Εκ των πραγμάτων συνδέονται στις συντριπτικά περισσότερες των περιπτώσεων αλλά και πάλι όχι πάντα αμφίδρομα.


Να ευχαριστείς το Θεό που δεν είχες τη "δύναμη" να κάνεις κάτι τέτοιο ή για εμένα σωστότερα, δεν είχες την παράνοια να αυτοκαταστραφείς.


Έχουμε εντελώς διαφορετική προσέγγιση του περιστατικού.
Εγώ τον τον συγχαίρω για την αφοσίωσή του σε αυτό που διάλεξε.
Μπορεί να διάλεγε να εκτρέφει βατράχια (ή οτιδήποτε άλλο τον ολοκλήρωνε) με την ίδια αφοσίωση. Δεν με απασχολεί καθόλου το αντικείμενο, αλλά οτι κάνει αυτό που πιστεύει (χωρίς να ενοχλεί κανέναν).

Φυσικά το ότι διαφωνούμε, δεν σημαίνει ούτε έλλειψη σεβασμού, ούτε ανωτερότητα-κατωτερότητα και χίλιες άλλες σαχλαμάρες.
Απλώς πιστεύω οτι έχουμε χάσει την ικανότητα να προσπαθούμε για οτιδήποτε άλλο (εκτός τη πάρτη μας).
 
Κρίνοντας υλικά είναι εύκολο ο καθένας να κάνει τους λογαριασμούς του σύμφωνα με τις αξίες του και να καταλήξει σε συμπέρασμα θετικό ή αρνητικό για την πράξη του παππού.

Κρίνοντας συναισθηματικά είναι πολύ δύσκολο να νοιώσει κανείς τον πόνο που ένοιωσε ο παππούς απ' τα παιδάκια που υπέφεραν. Το συναίσθημα έγινε προφανώς τόσο έντονο που η λύση που έδωσε ήταν ότι κοντινότερο μπορούσε στην κατεύθυνση της ελαχιστοποίησης του πόνου των παιδιών. Η αγάπη του για τα παιδιά τον ώθησε για την καλύτερη λύση που μπόρεσε να βρει.

Αγαπάμε όλοι μας κάποια άτομα και θα μπορούσαμε να κάνουμε θυσίες για αυτά. Μας εκπλήσσει που ο παππούς τα έδωσε όλα για ξένα παιδιά. Αν το έκανε για τα εγγόνια του θα περνούσε απαρατήρητο και απλά θα τον έλεγαν αγαθό που πιάστηκε κορόιδο μένοντας άστεγος...

Ευτυχώς κάποια άτομα καταφέρνουν την ατομική υπέρβαση και δίνουν περισσότερα απ' όσα έχουν προσθέτοντας και το απόθεμα καρδιάς! Κάποιοι γιατροί χωρίς σύνορα κι άλλες παρόμοιες ομάδες το αποδεικνύουν καθημερινά. Το μυαλό μας ίσως λέει "ματαιοπονούν", η καρδιά μας όμως έχει να πει άραγε κάτι;
 
Αδιαφορώ για το τι πιστεύουν οι πλειονότητες σε ένα θέμα που οι κανόνες του έχουν οριστεί από έναν. Όλοι ελεύθεροι είμαστε να πιστεύουμε αυτά που θέλουμε και να δηλώνουμε αυτά που θέλουμε. Αυτό, όμως, δεν μας κατατάσσει κάπου. Αν πω π.χ. δυο κουβέντες του Ευαγγελίου δεν γίνομαι αυτόματα χριστιανός ακόμα και αν δηλώνω πως είμαι, εάν αναφερθώ στο Σωκράτη δεν θα πει πως είμαι φιλόσοφος και πάει λέγοντας. Ούτε φυσικά θα δικαιολογήσω εκείνους που δηλώνουν χριστιανοί κατά το δοκούν. Δεν ορίζεται ο Χριστιανισμός από ιδιωτικές πρωτοβουλίες αλλά από τις ρήσεις και τις πράξεις του ιδρυτού του. Όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει παρακαλείται να μην βιάζει καθημερινά τον Λόγο μέχρι να τον φέρει στα μέτρα του.

Γράφεις για ''δικαιώματα'' που έρχονται να κατοχυρώσουν οι φίλοι των θρησκειών. Προφανώς πιστεύεις ότι ο Θεός είναι ανθρώπινο δημιούργημα που έχει ανάγκη ''οπαδούς'' για να υφίσταται. Εγώ πιστεύω το αντίθετο......



Σε δεκάδες παραπομπές μέσα στο Ευαγγέλιο εξαίρεται η προσωπική ''εξαθλίωση'' όπως την λές. Όχι μόνο επιβραβεύεται αλλά και ''επιβάλλεται''. Μόνο που δεν θεωρείται εξαθλίωση αλλά ''μίμησις Χριστού''. Για σένα αυτή η πράξη είναι μια ''κατάπτυστη πράξη ενός ανθρώπινου παραληρήματος που οδηγεί στην εξαθλίωση''. Δικαίωμά σου να το πιστεύεις. Όπως και 'γω πιστεύω ότι ο άνθρωπος αυτός ζει από τώρα στον Παράδεισο διότι πνευματικά και ψυχικά βρίσκεται σε δυσθεώρητα για εμάς ύψη. Τις αντικειμενικές ερμηνείες όμως που τις βρήκες? Μήπως θεωρείς αντικειμενικό αυτό που πιστεύεις εσύ και άλλοι δέκα γύρω σου ώστε να βάζεις και όρια σύνεσης-παράνοιας στις ανθρώπινες πράξεις?

Σου λέω, λοιπόν, υποκειμενικά, ότι καταλαβαίνω πλήρως την ενέργεια του συγκεκριμένου ανθρώπου, την ''ζηλεύω'', αλλά είμαι αδύναμος για να πράξω κάτι αντίστοιχο. Δεν θα την κάνω ''κρεμαστάρια'', όμως, ποτέ!!!! Φιλικά τα λέω, ελπίζω να μην παρεξηγείσαι. Άλλωστε, δεν πρόκειται να αλλάξουν τα ''πιστεύω'' του καθενός διαβάζοντας δυο αράδες......


:SFGSFGSF::SFGSFGSF::SFGSFGSF:

Ως συνήθως, κορυφαίο ποστ Γιάννη.
Να γράφεις συχνότερα
 
Για άλλη μια φορά και ίσως και την τελευταία, να διευκρινίσω σε όλους όσους με τα λόγια τους δείχνουν να έχουν καταλάβει λάθος τα όσα έχω πει, ότι δεν κατηγορώ κανέναν που θα είχε το σθένος, το μυαλό, το συναίσθημα, την αρετή, τον προβληματισμό και ότι άλλο θετικό που πάρα πολύ λίγοι θα είχαν, ώστε να αλλάξει ενδεχομένως και τελείως τον τρόπο ζωής του προς χάρη του καλού και της αρετής. Ανεξάρτητα των θεολογικών του πιστεύω.
Όχι απλά δεν κατηγορώ αλλά θα τον επαινούσα και δημοσίως και προσωπικώς.
Ειδικά δε, αν αυτός ο άνθρωπος δεν έκανε απλά μια μόνο, έστω και πάρα πολύ σημαντική, πράξη με αυτό το σκοπό αλλά πάλευε διαρκώς με κάθε τρόπο ώστε να προσφέρει ακόμα περισσότερα στην πορεία του.
Άλλο αυτό όμως και άλλο το να διαλέξει κανείς την αυτοκαταστροφή του χωρίς πραγματικά να χρειάζεται μια θυσία αυτού του βαθμού. Δεν ήταν η κατάσταση του τύπου "Εγώ ή οι άλλοι" οπότε να δικαιολογούσα την επιλογή "οι άλλοι". Δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη όσο κι αν θέλουμε να αφηνόμαστε στον εντυπωσιασμό του μεγέθους της κίνησής του αυτής.
Μπορούσε, με την ίδια ουσιαστικά αποτελεσματικότητα, να βοηθούσε όσους βοήθησε και το κυριότερο να διατηρούσε την ευχέρεια να εξακολουθεί να βοηθά χωρίς να έφτανε στο τελευταίο σκαλί της προσωπικής του αξιοπρέπειας ή έστω, του επιπέδου ζωής του.
Δεν είναι αξιοζήλευτο το να χαραμίζεις ακόμα και τις τελευταίες σου "ανάσες ζωής" για να δικαιολογήσεις μια ελάχιστα καλύτερη προσφορά. Ειδικά αν με αυτές τις ανάσες θα μπορούσες να βοηθούσες πολλαπλάσια.

Όπως και να το έχει δει το θέμα όμως ο κάθε "παππούς", όλοι εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε να είμαστε αντικειμενικοί και να κρίνουμε τις πράξεις και τις αυτοδιάθετες απόψεις του, με σύννεση και ιδιαίτερο προβληματισμό, πριν τουλάχιστον ξεκινίσουμε τον εκθειασμό ολων αυτών δημοσίως.

Αυτά φιλικά και ότι άλλο... μακριά από εμένα!-bye-