Bεβαίως και εγώ απο τότε που έγινα Μπαμπάς ρευστοποίησα το σημαντικότερο μέρος της τρέλλας μου για τις μηχανές (χωρίς όμως να τις εγκαταλείψω) και έτσι μου επετράπη να ασχοληθώ με το έτσι κιαλλιώς γερασμένο σύστημα μου και την δισκοθήκη μου τα οποία μπορώ να απολαμβάνω μέσα στα πλαίσια της οικογενείακής γαλήνης.
Συμπέρασμα απο εκεί που τα έχωνα κάπου αλλού τώρα τα έχωσα-χώνω (στο μέτρο του δυνατού και της λογικής) στο σύστημα και την δισκοθήκη μου.
Συμπέρασμα συμφωνούμε οτι the difference between men and boys is the price of their toys.
Παρόλα αυτά δεν παύω να είμαι ευγνώμων στο οτι έστω και με ένα χόμπι έχω την άνεση να ασχοληθώ και φυσικά τίποτα απο αυτά που έχω αναφέρει σε προηγούμενο post μου στο νήμα αυτό δεν αναιρείται.
Το παν είναι να καταλαβαίνεις ότι είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή ΧΟΜΠΥ, μιά απασχόληση για να περνάς ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο σου, να χαλαρώνεις, να ξεχνιέσαι, να παίρνεις δύναμη για να ανταπεξέλθεις σε πιό απαιτητικές δραστηριότητες-για παράδειγμα την οικογένεια και τη δουλειά σου. Και ότι στο/στα χόμπυ σου ανήκει μόνο ότι περισσεύει από τον χρόνο, το χρήμα και την ενέργειά σου. Αν τα μηχανήματα ή η δισκοθήκη σου είναι το επίκεντρο της ζωής σου τότε κάτι δεν πάει καλά με σένα.