ή αλλιώς καθημερινά φαγάκι από τη μαμάκα στο μπούλη φοιτητή στη Θεσσαλονίκη.
Την προηγούμενη εβδομάδα κατεβαίνοντας με το τρένο στην Αθήνα γνώρισα έναν κύριο συνταξιούχο του Στρατού Ξηράς, ο οποίος ασχολείται με αυτό: Δηλ. καθημερινά παίρνει φρέσκο και ζεστό φαγητό από τις μαμάδες στη Λάρισα και το πηγαίνει το μεσημέρι στα καμάρια τους που σπουδάζουν στη Θεσσαλονίκη. Φοιτητές που είτε δεν έχουν καθόλου χρόνο για να διακόψουν από το διάβασμα, όπως μου είπε, φοιτητές που σιχαίνονται τη φοιτητική λέσχη και τα φοιτητικά εστιατόρια της πόλης, φοιτητές πουη δεν μπορούν να περπατήσουν από το hang over της προηγούμενης νύχτας και κινδυνεύουν, αν βγουν να περπατήσουν στο δρόμο.
Πρόκειται για full time job 6 μέρες τη βδομάδα. Κατά τις 11.00 περνά και παίρνει το φαγητό από την κάθε μαμά (στη Λάρισα), τα τακτοποιεί σε θερμοθαλάμους, ψυγεία, κλπ. που έχει προσαρμόσει στο αυτοκίνητο (υπηρεσίες ποιότητας!!!) και ξεκινά. Κάνει παράδοση στο κάθε παιδί, την ώρα πόυ έχει επιλέξει το κάθε παιδί (δεν επιτρέπεται να αργήσει πάνω από 10 λεπτά ούτε λόγω καιρού). Το φαγητό πρέπει να είναι σε άριστη κατάσταση και στη θερμοκρασία που τρώει (το κάθε φαγητό) το παιδί. Δεν πρέπει να έχει χυθεί κλπ. Δεν πρέπει να αργεί, ούτε με χιόνια, βροχή, επειδή δεν βρίσκει να παρκάρει. Παραδίδει και ταυτόχρονα παίρνει το άδειο σκεύος. Φυσικά έχει στο αυτοκίνητο για κάθε παιδί και άλλο σετ φαγητού για την περίπτωση που το παιδί έχει ξεχάσει να επιστρέψει το σκεύος της προηγούμενης μέρας.
Επιστροφή στη Λάρισα, όπου μετά τις 17.30 (λήξη ώρας κοινής ησυχίας) παραδίδει στην κάθε μαμά το άδειο σκεύος και κάνει μια επισκόπηση του πώς υποδέχθηκε ο κανακάρης το φαγητό, κλπ.
Πάντως θα πρέπει να έχει αρκετές μαμάδες-πελάτισσες (20 και πλέον), διότι αλλιώς δεν βγαίνει. Σκεφθείτε από τις 11.00 μέχρι τις 19.00 καθημερινά, με κάθε καιρό, και σε μια πολύ ακριβή διαδρομή (βενζίνη 300 χλμ. πήγαινε έλα, + 50 χλμ. μέσα στη Θεσσαλονίκη και Λάρισα + 12 ευρώ διόδια). Υπολογίστε και την πιθανότητα κλήσεων από την τροχαία για ταχύτητα ή για την έλλειψη δελτίων αποστολής (έχει αρκετές όπως μου είπε).
Το αξιοπερίεργο είναι ότι όλοι οι πελάτες στη Θεσσαλονίκη είναι αγόρια. κανένα κορίτσι, ούτε είχε ποτέ κάποια πελάτισσα. Οι μαμάδες είναι πιο πιεστικές και αγχωμένες σε σχέση με τα παιδιά τους. Η συμφωνημένη ώρα πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα, το ίδιο και η ποιότητα του φαγητού.
Ο ίδιος από την πλευρά του αρνείται να μεταφέρει χρήματα και ότιδήποτε άλλο πέραν του φαγητού, ενώ, λέει, ότι έχει προειδοποιήσει τους πάντες, ότι έτσι και τολμήσει κάποιος να στείλει ναρκωτικά, θα τους καρφώσει όλους στην Ασφάλεια.
Τέλος να σημειώσω ότι η οικονομική κρίση δεν τον έχει χτυπήσει καθόλου. Αντίθετα απολαμβάνει την πτώση της τιμής του πετρελαίου, και τη δυνατότητα να πηγαίνει ο ιδιος φαγητό και στο δικό του παιδί στη Θεσσαλονίκη.
:antlers::antlers:
ΥΣΤ. Δεν πρόκειται για πλάκα. Εχω και μάρτυρα τη γυναίκα μου.
Την προηγούμενη εβδομάδα κατεβαίνοντας με το τρένο στην Αθήνα γνώρισα έναν κύριο συνταξιούχο του Στρατού Ξηράς, ο οποίος ασχολείται με αυτό: Δηλ. καθημερινά παίρνει φρέσκο και ζεστό φαγητό από τις μαμάδες στη Λάρισα και το πηγαίνει το μεσημέρι στα καμάρια τους που σπουδάζουν στη Θεσσαλονίκη. Φοιτητές που είτε δεν έχουν καθόλου χρόνο για να διακόψουν από το διάβασμα, όπως μου είπε, φοιτητές που σιχαίνονται τη φοιτητική λέσχη και τα φοιτητικά εστιατόρια της πόλης, φοιτητές πουη δεν μπορούν να περπατήσουν από το hang over της προηγούμενης νύχτας και κινδυνεύουν, αν βγουν να περπατήσουν στο δρόμο.
Πρόκειται για full time job 6 μέρες τη βδομάδα. Κατά τις 11.00 περνά και παίρνει το φαγητό από την κάθε μαμά (στη Λάρισα), τα τακτοποιεί σε θερμοθαλάμους, ψυγεία, κλπ. που έχει προσαρμόσει στο αυτοκίνητο (υπηρεσίες ποιότητας!!!) και ξεκινά. Κάνει παράδοση στο κάθε παιδί, την ώρα πόυ έχει επιλέξει το κάθε παιδί (δεν επιτρέπεται να αργήσει πάνω από 10 λεπτά ούτε λόγω καιρού). Το φαγητό πρέπει να είναι σε άριστη κατάσταση και στη θερμοκρασία που τρώει (το κάθε φαγητό) το παιδί. Δεν πρέπει να έχει χυθεί κλπ. Δεν πρέπει να αργεί, ούτε με χιόνια, βροχή, επειδή δεν βρίσκει να παρκάρει. Παραδίδει και ταυτόχρονα παίρνει το άδειο σκεύος. Φυσικά έχει στο αυτοκίνητο για κάθε παιδί και άλλο σετ φαγητού για την περίπτωση που το παιδί έχει ξεχάσει να επιστρέψει το σκεύος της προηγούμενης μέρας.
Επιστροφή στη Λάρισα, όπου μετά τις 17.30 (λήξη ώρας κοινής ησυχίας) παραδίδει στην κάθε μαμά το άδειο σκεύος και κάνει μια επισκόπηση του πώς υποδέχθηκε ο κανακάρης το φαγητό, κλπ.
Πάντως θα πρέπει να έχει αρκετές μαμάδες-πελάτισσες (20 και πλέον), διότι αλλιώς δεν βγαίνει. Σκεφθείτε από τις 11.00 μέχρι τις 19.00 καθημερινά, με κάθε καιρό, και σε μια πολύ ακριβή διαδρομή (βενζίνη 300 χλμ. πήγαινε έλα, + 50 χλμ. μέσα στη Θεσσαλονίκη και Λάρισα + 12 ευρώ διόδια). Υπολογίστε και την πιθανότητα κλήσεων από την τροχαία για ταχύτητα ή για την έλλειψη δελτίων αποστολής (έχει αρκετές όπως μου είπε).
Το αξιοπερίεργο είναι ότι όλοι οι πελάτες στη Θεσσαλονίκη είναι αγόρια. κανένα κορίτσι, ούτε είχε ποτέ κάποια πελάτισσα. Οι μαμάδες είναι πιο πιεστικές και αγχωμένες σε σχέση με τα παιδιά τους. Η συμφωνημένη ώρα πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα, το ίδιο και η ποιότητα του φαγητού.
Ο ίδιος από την πλευρά του αρνείται να μεταφέρει χρήματα και ότιδήποτε άλλο πέραν του φαγητού, ενώ, λέει, ότι έχει προειδοποιήσει τους πάντες, ότι έτσι και τολμήσει κάποιος να στείλει ναρκωτικά, θα τους καρφώσει όλους στην Ασφάλεια.
Τέλος να σημειώσω ότι η οικονομική κρίση δεν τον έχει χτυπήσει καθόλου. Αντίθετα απολαμβάνει την πτώση της τιμής του πετρελαίου, και τη δυνατότητα να πηγαίνει ο ιδιος φαγητό και στο δικό του παιδί στη Θεσσαλονίκη.
:antlers::antlers:ΥΣΤ. Δεν πρόκειται για πλάκα. Εχω και μάρτυρα τη γυναίκα μου.
