Απάντηση: Re: Φακός all around για Canon 550D.
Βλάση κλαίω!!!


Είναι μια ενδιάμεση κατάσταση ο μικρός, απο αυτές που φτάνω στο συμπέρασμα να λέω οτι πρέπει να παίρνει τρυπάκια....
Κι εξηγούμαι,
όχι δεν έχω νεύρα τσατίλες φωνές κλάματα κλπ όμορφα.
Έχω όμως το εξής κουλό..
Πηγαίνω εκεί που παίζει, τραβάω μια δυο φωτογραφίες και με το που με παίρνει χαμπάρι σταματάει να ασχολείται κι έρχεται κοντά μου και βάζει το χέρι του μπροστά στον φακό και μου λέει οτι δεν θέλει να τον βγάζω φωτογραφίες.
Αν του πω οκ, δεν θα βγάλω άλλες, πάει να συνεχίσει το παιχνίδι του αλλά έχει τον νου του σ' εμένα και μόλις διαπιστώσει οτι πάω να τραβήξω μου γυρνάει την πλάτη και μου λέει να μην βγάλω άλλες.
Στην περίπτωση που καταφέρω να βγάλω μια φωτογραφία της προκοπής, θέλει απαραιτήτως να την δει στην οθόνη και κάθεται και καμαρώνει τα μούτρα του σαν γύφτικο σκεπάρνι.
Go figure....
αν ο λόγος για τα 200+ εστιακό μήκος είναι οι καντήλες του μικρού, τότε υπάρχει λύση, όχι σε επίπεδο εξοπλισμού, αλλά συμπεριφοράς.
Οι δύσκολες περιπτώσεις ισοδυναμούν με το να πάρει μια πέτρα και να σε χτυπήσει ή ένα μικρό ή μεγάλο παιχνίδι και να σου φέρει στο κεφάλι, ή ακόμη χειρότερο να σπαράζει στο κλάμα και να χτυπά το κεφάλι του στο τσιμεντένιο δάπεδο ή να πέφτει από τη βιβλιοθήκη στο πάτωμα.
Αν ναι, τότε εγώ δεν θα συνέχιζα να κυκλοφορώ με μηχανή κοντά του. Θα χαιρόμουν το μικρό κι όχι τη λήψη.
Αν πρόκειται για πιο ελαφρές περιπτώσεις, τότε θα πρέπει να χαλαρώσεις τον μικρό. Δηλαδή;;;;
Απλώς θα πάρεις τη μηχανή και θα κάθεσαι εκεί που παίζει, χωρίς να του μιλάς και χωρίς να τον τραβάς. Ο μικρός μάλλον βγάζει καντήλες, διότι νομίζει ότι την προσοχή σου αποσπά η μηχανή, κι όχι ο ίδιος, άρα τη βλέπει ανταγωνιστικά. Αν λοιπόν κάθεσαι μαζί του ή κοντά του με τη μηχανή στα χέρια σου ή στα πόδια σου, χωρίς να τον τραβάς, τότε από ένα σημείο και μετά (ίσως 10 λεπτά ίσως μια ώρα) θα πάψει να προσέχει τη μηχανή. Ταυτόχρονα όμως εσύ θα τον έχεις μελετήσει, τη συμπεριφορά του και τις εκφράσεις του, άρα θα ξέρεις τί θέλεις να τραβήξεις.... Έτσι επιλέγεις και τραβάς. Χωρίς φλας εννοείται και χωρίς να του μιλήσεις.... Τραβάς, δεν μιλάς, δεν κοιτάς την οθόνη της μηχανής. Κάθεσαι πάλι.... τον παρατηρείς... ξανατραβάς....
Σε άλλη περίπτωση εσύ επιλέγεις τη σκηνή που θα στήσεις και θα τον τραβήξεις. Π.χ. την ώρα που πίνει νερό, ή την ώρα που βλέπει τηλεόραση, ή την ώρα που κλαίει ( ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ με κανένα τρόπο δεν ρίχνουμε χαστούκι στο παιδί για να το βγάλουμε φωτογραφία κλαμμένο, θα μισήσει τη φωτογράφηση, ή την ώρα που ανοίγει ένα δώρο....
Πές μας αν εντάσεται σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες κι επανερχόμαστε...
Βλάση κλαίω!!!
Είναι μια ενδιάμεση κατάσταση ο μικρός, απο αυτές που φτάνω στο συμπέρασμα να λέω οτι πρέπει να παίρνει τρυπάκια....
Κι εξηγούμαι,
όχι δεν έχω νεύρα τσατίλες φωνές κλάματα κλπ όμορφα.
Έχω όμως το εξής κουλό..
Πηγαίνω εκεί που παίζει, τραβάω μια δυο φωτογραφίες και με το που με παίρνει χαμπάρι σταματάει να ασχολείται κι έρχεται κοντά μου και βάζει το χέρι του μπροστά στον φακό και μου λέει οτι δεν θέλει να τον βγάζω φωτογραφίες.
Αν του πω οκ, δεν θα βγάλω άλλες, πάει να συνεχίσει το παιχνίδι του αλλά έχει τον νου του σ' εμένα και μόλις διαπιστώσει οτι πάω να τραβήξω μου γυρνάει την πλάτη και μου λέει να μην βγάλω άλλες.
Στην περίπτωση που καταφέρω να βγάλω μια φωτογραφία της προκοπής, θέλει απαραιτήτως να την δει στην οθόνη και κάθεται και καμαρώνει τα μούτρα του σαν γύφτικο σκεπάρνι.
Go figure....