Θα γίνει σιγά - σιγά εμφανές στον πολύ κόσμο, ότι οι πόλεις για να επιβιώσουν θα πρέπει να οργανωθούν ως πόλεις-κράτη κατά τα αρχαϊκά πρότυπα εκτός της άμυνας.
Αυτή είναι και η πεμπτουσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Κάτι βέβαια που ποτέ δεν θέλει η κεντρική διοίκηση ειδικά στην Ελλάδα.
Κάτι που ισχύει, άσχετα αν δεν ακούγεται, σε πολλές προηγμένες πόλεις του εξωτερικού.
Πόλεις απεξαρτημένες από την κεντρική εξουσία είτε εγχώρια είτε ευρωπαική (βλ. κοινοτικές χρηματοδοτήσεις) που ολοένα θα μειώνει τα κονδύλια, τις επιχορηγήσεις και το προσωπικό.
Πόλεις με καθαρά δική τους οικονομική, ενεργειακή (φωτοβολταικά πάρκα, ενέργεια από σκουπίδια, μικρά υδροηλεκτρικά) και περιβαλλοντική ανάπτυξη.
Πόλεις στηριγμένες από τους δημότες τους, τοπικές αυτοδιοικήσεις στηριγμένες στους δικούς τους πόρους αφιερωμένες στην ευημερία των ίδιων τους των δημοτών.
Αν δεν γίνει κάποτε αυτό, όλο και θα μειώνεται το συνολικό επίπεδό τους με άμεσο αντίκτυπο την δυσπραγία, την κακομοιρία, την μιζέρια, την ανεργία, την υποβάθμιση της ζωής και των περιουσιών των δημοτών.
