Θα καταθέσω τις προσωπικές μου εμπειρίες και θα ήθελα τη γνώμη σας, ειδικά για το πώς θα αντιδρούσατε εσείς αν βρισκόσασταν στη δική θέση.
1. Το διάστημα 1995-2004 είχα έντονη δραστηριότητα στο Internet λόγω της θέσης μου ως υπεύθυνου τεκμηρίωσης και ανάπτυξης του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Παράλληλα όμως λόγω της απέχθειάς μου προς τις ενέργειες προσωπικής προβολής απέφευγα κάθε προσωπική εμφάνιση προς τα μέσα ενημέρωσης. Το 2001-2002 διεξήχθη στο Internet μια μεγάλη συζήτηση κυρίως σε fora άλλων χωρών σχετικά με το αν είμαι υπαρκτό πρόσωπο ή όχι (περίπου 4800 μηνύματα σε 7 γλώσσες). Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήμουν ανύπαρκτο πρόσωπο, ένα κατασκεύασμα του ελληνικού ΥΠΕΞ ή κατ’ άλλους ένας κατάσκοπος των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Και το νέο κυκλοφορούσε στο δίκτυο. Όταν το Μάρτιο του 2003 παραβρέθηκα σε μια ημερίδα στην Αθήνα, είδα ότι στο τέλος κάποια άτομα ήλθαν και ζήτησαν την ταυτότητά μου για να διαπιστώσουν ότι είμαι πραγματικό άτομο ή δημιούργημα της κακής ελλάδας. Έτσι το πληροφορήθηκα. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, αλλά τα δυο επόμενα χρόνια, είχα ακυρώσεις συμμετοχών σε συνέδρια, ακύρωση χρηματοδοτήσεων ερευνητικών προγραμμάτων, άρνηση συμμετοχής μου σε προγράμματα κλπ. κι όλα αυτά λόγω αυτής της φήμης. Κάποτε έπεσε πάνω στα μηνύματα αυτά και η μεγάλη κόρη μου, η οποία έμαθε μια μέρα, ότι ο μπαμπάς της δεν ήταν καθηγητής, αλλά a fucking bastard of the greek nationalists, sauvinists who appears nowhere, because he doesn ‛t exist. He is just a name, for the greek state in order to promote this fucking propaganda against…. Κινήθηκα νομικά, οι Providers του εξωτερικού συνεργάστηκαν και βρέθηκαν οι ένοχοι, οι οποίοι στη διερευνητική διαδικασία υποστήριξαν τις κατηγορίες τους εναντίον μου, αλλά τις απέσυραν στην πρώιμη ακροαματική διαδικασία (μιλούμε για δικαστήριο). Μήπως θα ήταν καλύτερο να το αφήσω και άλλα χρόνια να σέρνεται για να μη θίξω την ελευθερία έκφρασης στο Internet?
2. Κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Πώς θα σας φαινόταν αν σας ερχόταν μια αγωγή από δικαστήριο άλλης χώρας για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας; Και εντάξει αν το διαπράξατε το αδίκημα…. Αλλά αν δεν το κάνατε; Ή πώς θα σας φαινόταν αν στο δίκτυο κάπου κυκλοφορούσε δικό σας έργο με μια άλλη υπογραφή και η υπογραφή αυτή σας κατηγορούσε για κλοπή rights? Μου συνέβησαν και τα δυο και άλλα ακόμα. Το 1999 μου ήλθε κλήση από δικαστήριο της Αριζόνα, ότι αμερικανός φωτογράφος είδε φωτογραφία του στο
www.macedonian-heritage.gr/Athos με τη δική μου υπογραφή. Ζητούσε αποζημίωση 15.000 δολάρια. Ήταν όμως δική μου. Είχα και το αρνητικό και το δικαστήριο το αποδέχθηκε ως αποδεικτικό και με απάλλαξε. Για τις κλοπές κειμένων μου και την επανεμφάνισή τους με άλλες υπογραφές, αυτό το βλέπω σχεδόν κάθε τρίμηνο. Η πιο πρόσφατη είναι to
http://www.greece-museums.com/thessaloniki-museums.php όπου τα κείμενα από τα μουσεία της Μακεδονίας είναι δικά μου κείμενα και προέρχονται από το
www.museumsofmacedonia.gr και έχουν copyright. Η συγκεκριμένη σελίδα αρνείται να κατεβάσει τα κείμενα παρότι έχει ειδοποιηθεί αρκετές φορές. Να μην προχωρήσω σε νόμιμες ενέργειες; Για πείτε μου…..
3. Α, και να μην ξεχάσω. Έχω πέσει κι εγώ θύμα εκβιασμού. Πριν 3 εξεταστικές μου ήλθε μήνυμα ότι αν δεν περάσω κάποια άτομα στις εξετάσεις που θα μου υποδείκνυαν κάποιοι μέσω κάποιας ιστοσελίδας, τότε θα σήκωναν ένα δικό μου βίντεο με άσεμνες πράξεις (που άπτονται του νόμου) που έκανα εγώ το 2006 στη διάρκεια των παραδόσεων κατά τη διδασκαλία. Και έστειλαν ένα μικρό απόσπασμα. Το αγνόησα … και φυσικά η σελίδα σηκώθηκε. Μόνο που δεν ήμουν εγώ…. Ήταν ένα μοντάζ απίθανο με κάποιο θολό πρόσωπο περίπου 10 εκ. πιο ψηλό από μένα και 20 κιλά βαρύτερο από μένα. Ήχος ασύνδετος με τα χείλη κλπ. Για πείτε μου…. Εσείς θα το αφήνατε να κυκλοφορεί στο όνομα της ελευθερίας του Internet? Αν επρόκειτο για εσάς τους ίδιους;;; Οι providers συνεργάστηκαν. Δεν άσκησα δίωξη, αλλά θα μπορούσα να το κάνω. Ειδικά όταν αποδείχθηκε ότι πρόκειται για κύκλωμα το οποίο πληρώνει ένας φοιτητής για να εκβιάσει τον καθηγητή και να περάσει μάθημα στο οποίο έχει κολλήσει.
