Ναι, αν δεις στο τέλος του άρθρου, η καταδίκη ήρθε γιατί τα γαλλικά δικαστήρια δεν κατάφεραν να πείσουν ότι στην απόφασή τους δεν βάρυνε η ομοφυλοφιλία, αλλά άλλοι παράγοντες. Δηλαδή κατηγορεί τα γαλλικά δικαστήρια ότι τύποις μόνο ανέφεραν ότι έλαβαν υπόψη το πραγματικό συμφέρον του θετού τέκνου.
Εγώ έθεσα το ερώτημα, τι θα λέγαμε στην περίπτωση που μία δικαστική απόφαση αντιμετώπιζε ευθέως το πραγματικό ζήτημα των διακρίσεων που κινδυνεύει, για την ελληνική κοινωνία μιλώντας, να υποστεί ένα τέτοιο υιοθετούμενο παιδί. Εάν δηλαδή έκρινε ότι το παιδί εισέρχεται σε μία δύσκολη κατάσταση, ανεξαρτήτως της ικανότητας των υποψηφίων γονέων να το μεγαλώσουν σωστά, τι θα λέγαμε στην απόφαση; Ότι κάνει διακρίσεις; Αφού η νομοθεσία το λέει ρητά, ότι προέχει το πραγματικό συμφέρον του υιοθετούμενου και αυτό κοιτάμε πρώτα και πάνω από όλα και όχι το πώς ολοκληρώνεται η προσωπικότητα των υποψηφίων θετών γονέων μέσα από αυτό.