Αγαπητοί φίλοι θα ήθελα να καταθέσω τα εξής:
Η μετανάστευση δεν είναι κάτι που σταματά με διοικητικά ή ασυτνομικά μέτρα. Ούτε είναι κάτι που μπορεί να διακοπεί. Αυτός που μεταναστεύει δεν το κάνει επειδή θέλει, αλλα επειδή αναγκάζεται.
Τώρα στο προκείμενο:
Στη δεκαετία του 1990 το κύριο ρεύμα της μετανάστευσης ήλθε από το βαλκανικό μας περίγυρο και από τον Καύκασο. Σήμερα μένουν μόνιμα στην Ελλάδα περίπου 850.000 μετανάστες από τη Βαλκανική και τις πρώην χώρες της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ οι υπόλοιποι μετανάστες, κυρίως από τη μέση Ασία ανέρχονται σε 350.000 άτομα. Όμως η μετανάστευση από το βαλκανικό μας περίγυρο έχει σταματήσει, ενώ υπάρχει κι ένα μικρό μεν, αλλά υπαρκτό ρεύμα αποχώρησης περίπου 5000-8000 άτομα το χρόνο, είτε προς τις χώρες προέλευσης, είτε προς άλλες χώρες (π.χ. Καναδά).
Η Ευρώπη όμως στο σύνολό της βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο, πολύ μεγάλο κύμα μεταναστών. Πρόκειται για Αφγανούς (κυρίως Παστού), Τατζίκους, Αζέρους και Καζάχους (σε μικρότερο βαθμό), ενώ φαίνεται ότι στο άμεσο μέλλον θα γιγαντωθεί το κύμα από το Πακιστάν, και ιδίως από τις περιοχές του πακιστανικού Παμίρ, από το Πουντζάμπ και από το Βελουχιστάν. Ο κύριος λόγος της μετανάστευσης είναι ο γρήγορη επικράτηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, με τη βίαιη αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων και των ατομικών δικαιωμάτων. Σε μικρότερο βαθμό τα αίτια είναι οικονομικά.
Πόσοι είναι οι δυνάμει μετανάστες; Κατά εκτιμήσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και τις οποίες μάλλον αποδέχονται και οι αρχηγοί των κρατών μελών της ΕΕ είναι 25.000.000 με την παρούσα κατάσταση, ενώ ενδεχόμενη επικράτηση των Ταλιμπάν στο Πακιστάν θα σημάνει 70.000.000 πρόσφυγες ή μετανάστες.
Μπορεί αυτό το κύμα να ανακοπεί μόνο με διοικητικά μέτρα; Μπορεί να αλλάξουν αυτά τα εκατομμύρια δρομολόγια; Μπορεί μόνη της η Ελλάδα να αντιμετωπίσει εκατομμύρια απελπισμένους, που προτιμούν να πεθάνουν στο πέλαγος με την ελπίδα, από την παραμονή εκεί χωρίς ελπίδα; Μπορεί η ΕΕ να αποκλείσει εκατομμύρια ή δεκάδες εκατομμύρια απελπισμένους εκτός Ευρώπης, χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη; Προσωπικά πιστεύω ότι μόνον με τη ριζική αλλαγή του υπάρχοντος status quo στην κεντρική Ασία, μπορεί να επιτευχθεί μια ριζική αλλαγή. Ο Ομπάμα έχει καταλάβει ότι το main problem δεν είναι το Ιράκ, αλλά η κατάρρευση της κεντρικής Ασίας. Ισως γι αυτό άλλαξε προτεραιότητες κι έβαλε το Αφγανικό στο κέντρο της αμερικανικής πολιτικής, ίσως γι αυτό προσπαθεί να προσεγγίσει το Ιράν (με πολύ προσεκτικά βήματα), ίσως γι αυτό και προσπαθεί να μαζέψει τον Νετανιάχου, ώστε να μην επιτεθεί στο Ιράν και γίνουν όλα μπάχαλο. Ίσως γι αυτό και ενισχύει με κάθε τρόπο τον πακιστανικό στρατό για να μην κυριαρχήσουν οι Ταλιμπάν στο βόρειο (και πολυπληθέστατο) Πακιστάν ή και σε όλο το Πουντζάμπ.
ΥΣΤ.
Ένα άλλο μεγάλο κύμα ήταν οι Ιουγούροι από την ορεινή Κίνα, που μέχρι το 2007 ήταν υπό διωγμόν, αλλά οι συντονισμένες κινήσεις των Αμερικανών και των Ευρωπαίων αποθάρρυναν την καταστολή των κινεζικών αρχών (μιλούμε για ΚΙνέζους Χαν) εναντίον τους με αποτέλεσμα το 2008 η κίνησή τους προς τα δυτικά να μειωθεί κατά 80%. Σημειωτέον οι Ιουγούροι ανέρχονται με μετριοπαθείς υπολογισμούς σε 40.000.000 ενώ υπάρχουν κι εκτιμήσεις για 70.000.000 άτομα.
