Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Το πρώτο είναι αυτονόητο, αλλά πολλά από αυτά που βάζεις προηγουμένως απαιτούν όχι αναθεώρηση αλλά ανατροπή του ισχύοντος.

Το 2ο επίσης, είναι ένα ζητούμενο που δεν μπορεί να υπάρξει μόνο του, δίχως να μεταβληθεί ριζικά η οικονομία της χώρας. Βέβαια αυτό με τη σειρά του είναι περίπου αδύνατον εάν δεν συνοδευτεί με ανάλογες κινήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτός εάν μιλήσουμε για μια χώρα που θα κλειστεί σε μια γυάλα.

Το 3ο, γιατί παρεμβάλλεται; Εντάξει σωστό είναι να γίνει, αλλά δεν είναι και βασικό θέμα στην τεράστια ατζέντα προβλημάτων της χώρας. Από απωθημένο το 'βαλες;

Το 3ο παρεμβάλλεται για την ελάφρυνση του δημοσίου απο "extra" κόστη.

Βρε άσε το πως θα γίνουν. Συμφωνείς λοιπόν σε αυτά τα ολίγα για breakfast. Πολυ ωραία.

Υ.Γ Κλέαρχε κάνεις λάθος.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Και αυτό δεν θα αλλάξει μέσω των εκλογών;

Φυσικά και όχι. Κανένα σύστημα δεν ρυθμίζει την ίδια την ανατροπή του. Αλλιώς δεν είναι σύστημα.
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Μα δεν πρόκειται να ξεφύγουμε ποτέ από τον καπιταλισμό βρε...

Αυτά που θέτει ο Αιμίλιος προσωπικά τα θεωρώ εφικτά εντός του καπιταλισμού ή τουλάχιστον πρέπει να τα κάνουμε εφικτά καθώς κάτι άλλο εκτός καπιταλισμού δεν πρόκειται να δούμε.

Δεν ξέρω το τι θα γράψει το μέλλον. Το ίδιο εύκολα μπορώ να σου πω ότι ναι μπορεί να υπάρξει και κάτι άλλο εκτός καπιταλισμού. Το θέμα είναι ότι αν δεν πάμε προς το άλλο δεν πρόκειται να φτάσουμε πότε.
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα

Φυσικά και όχι. Κανένα σύστημα δεν ρυθμίζει την ίδια την ανατροπή του. Αλλιώς δεν είναι σύστημα.

Οπότε;
 
Μα είναι απλό, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα με το καλό θα το αλλάξουμε με το κακό.....

Υπάρχει πιο απλή πρόταση???
 
Βρε άσε το πως θα γίνουν.

Αμ το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, ότι θέλουμε κάτι αλλά δεν σκεφτόμαστε ή δεν αποδεχόμαστε τα βήματα προς την επίτευξή του.
Έτσι το θέλω μένει κενό γράμμα. Όλα τα συστήματα ευαγγελίζονται υποτίθεται την κοινωνικής ευμάρεια και εν τέλει ειρήνη. Και ο καπιταλισμός ακόμη, σε θεωρητικό επίπεδο, σκοπό έχει την εξασφάλιση αγαθών στον καθένα, και όχι ευθέως τον πλουτισμό των λίγων.
Τι θα πει λοιπόν αναδιανομή του πλούτου; Φορολογικός συντελεστής 80% στα ψηλά εισοδήματα; Εάν ήταν να γίνονται όλα Αιμίλιε με ένα απλό σύστημα κανόνων αποφασίζουμε και διατάζουμε (και μάλιστα σε ένα κράτος-ποντίκι), τώρα δεν θα μιλούσαμε εδώ αλλά θα ρουφούσαμε κοκτέιλ σε καρύδα κάτω από μια χουρμαδιά.
 
Το 3ο παρεμβάλλεται για την ελάφρυνση του δημοσίου απο "extra" κόστη.

Βρε άσε το πως θα γίνουν. Συμφωνείς λοιπόν σε αυτά τα ολίγα για breakfast. Πολυ ωραία.

Υ.Γ Κλέαρχε κάνεις λάθος.

Στο έχω ξαναπεί, ο καπιταλισμός ήταν είναι και θα είναι το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα του πλανήτη. Δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί αντικατροπτίζει πλήρως τον άνθρωπο. Όλα τα κακά του καπιταλισμού τα έχει και ο άνθρωπος. Δεν είναι κάτι εξωγήινο που ήρθε και μας έκατσε στον σβέρκο και προσπαθούμε να απαλλαγούμε από αυτό. Ο καπιταλισμός είμαστε εμείς, εμείς τον "δημιουργήσαμε" εμείς θα τον καταστρέψουμε όταν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι... δηλαδή ποτέ...
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Δεν ξέρω το τι θα γράψει το μέλλον. Το ίδιο εύκολα μπορώ να σου πω ότι ναι μπορεί να υπάρξει και κάτι άλλο εκτός καπιταλισμού. Το θέμα είναι ότι αν δεν πάμε προς το άλλο δεν πρόκειται να φτάσουμε πότε.

Εαν το συστημα καταφερει να φερει το επιπεδο ζωης των χαμηλων σημερα ταξεων σε ενα ανθρωπινο επιπεδο,ωστε σε δυσκολους καιρους να μπορουν να ζουν και αυτοι αξιοπρεπως,τοτε πιστευω οτι θα ειναι πολυ πιο αδιαφορο για καποιον που ζει αξιοπρεπως,αν η κοντοπουλια και η καθε κοντοπουλια παιρνει 8 η 10 χιλιαρικα ανα εκπομπη.

Αυτο νομιζω μπορει να ειναι εφικτο και σε ενα καπιταλιστικο συστημα;
 
Αμ το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, ότι θέλουμε κάτι αλλά δεν σκεφτόμαστε ή δεν αποδεχόμαστε τα βήματα προς την επίτευξή του.
Έτσι το θέλω μένει κενό γράμμα. Όλα τα συστήματα ευαγγελίζονται υποτίθεται την κοινωνικής ευμάρεια και εν τέλει ειρήνη. Και ο καπιταλισμός ακόμη, σε θεωρητικό επίπεδο, σκοπό έχει την εξασφάλιση αγαθών στον καθένα, και όχι ευθέως τον πλουτισμό των λίγων.
Τι θα πει λοιπόν αναδιανομή του πλούτου; Φορολογικός συντελεστής 80% στα ψηλά εισοδήματα; Εάν ήταν να γίνονται όλα Αιμίλιε με ένα απλό σύστημα κανόνων αποφασίζουμε και διατάζουμε (και μάλιστα σε ένα κράτος-ποντίκι), τώρα δεν θα μιλούσαμε εδώ αλλά θα ρουφούσαμε κοκτέιλ από καρύδα κάτω από μια χουρμαδιά.

Άλλο λέω. Ξεκίνησα μια συζήτηση για το αν μπορούμε να έχουμε μία κοινή βάση μέσα σε ένα ετερόκλητο πλήθος ανθρώπων. Και όπως και πίστευα υπάρχει.

Εφόσον υπάρχει στο πως θα ανατραπεί το υπάρχον σύστημα, θα πρέπει να συζητηθεί σε δεύτερη μοίρα. Πρέπει όμως, ναι, εξυπακούεται.
 
Στο έχω ξαναπεί, ο καπιταλισμός ήταν είναι και θα είναι το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα του πλανήτη. Δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί αντικατροπτίζει πλήρως τον άνθρωπο. Όλα τα κακά του καπιταλισμού τα έχει και ο άνθρωπος. Δεν είναι κάτι εξωγήινο που ήρθε και μας έκατσε στον σβέρκο και προσπαθούμε να απαλλαγούμε από αυτό. Ο καπιταλισμός είμαστε εμείς, εμείς τον "δημιουργήσαμε" εμείς θα τον καταστρέψουμε όταν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι... δηλαδή ποτέ...

Πολλές παγίδες βλέπω στην συλλογική σου, φίλε Κλέαρχε.

Ο "άνθρωπος" δεν είναι μία λέξη που αντικατοπτρίζει το σύνολο και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται έτσι. Άλλος άνθρωπος είμαι εγώ, άλλος εσύ.

Δεν είναι κακός ο "άνθρωπος" που δημιούργησε ένα κακό "σύστημα".

Υπάρχουν διεφθαρμένοι "άνθρωποι" στο σύνολο των ανθρώπων, που δημιούργησαν για τα δικά τους θέλω, ένα εξίσου διεφθαρμένο σύστημα για να εξυπηρετήσουν τα "κακά" τους σχέδια.

Ο καπιταλισμός δεν είμαι εγώ. Είναι κάτι ξένο και με αντιπροσωπεύει εμένα σαν άνθρωπο.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Πόσοι; Ποιοι; Πότε; Πως;

Την απάντηση την γνωρίζεις Κώστα.

Οι λίγοι, άγνωστο, όταν έρθει η ώρα(εξαθλίωση, κλείσιμο τραπεζών, μετεωρίτης, κινήματα, κλπ), με ξύλο.....
 
Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Αμ το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, ότι θέλουμε κάτι αλλά δεν σκεφτόμαστε ή δεν αποδεχόμαστε τα βήματα προς την επίτευξή του.
Έτσι το θέλω μένει κενό γράμμα. Όλα τα συστήματα ευαγγελίζονται υποτίθεται την κοινωνικής ευμάρεια και εν τέλει ειρήνη. Και ο καπιταλισμός ακόμη, σε θεωρητικό επίπεδο, σκοπό έχει την εξασφάλιση αγαθών στον καθένα, και όχι ευθέως τον πλουτισμό των λίγων.
Τι θα πει λοιπόν αναδιανομή του πλούτου; Φορολογικός συντελεστής 80% στα ψηλά εισοδήματα; Εάν ήταν να γίνονται όλα Αιμίλιε με ένα απλό σύστημα κανόνων αποφασίζουμε και διατάζουμε (και μάλιστα σε ένα κράτος-ποντίκι), τώρα δεν θα μιλούσαμε εδώ αλλά θα ρουφούσαμε κοκτέιλ σε καρύδα κάτω από μια χουρμαδιά.

Γι’αυτο λέω σημασία έχει το πρώτο βήμα, τα αλλά θα έρθουν. Σταδιακά θα έρθουν και μέσα από τα βήματα θα λειτουργεί και ο πολίτης δημοκρατικά. Θα μαθαίνει μέσα από την διαδικασία των αλλαγών και θα έχει και την ευθύνη.
 
Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Πόσοι; Ποιοι; Πότε; Πως;

Τωρα,ξεκινωντας με το χαστουκι της καλπης που δεν θα φερει ξανα στην εξουσια τους σημερινους υπευθυνους.

Ανκαι πιστευω απο τις εκλογες εντος κομματων θα επρεπε ιδανικα να ξεκινησουν ολα.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Ν

Αυτο νομιζω μπορει να ειναι εφικτο και σε ενα καπιταλιστικο συστημα;

Όχι. Ούτε είναι εφικτό, ούτε γίνεται......
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Εαν το συστημα καταφερει να φερει το επιπεδο ζωης των χαμηλων σημερα ταξεων σε ενα ανθρωπινο επιπεδο,ωστε σε δυσκολους καιρους να μπορουν να ζουν και αυτοι αξιοπρεπως,τοτε πιστευω οτι θα ειναι πολυ πιο αδιαφορο για καποιον που ζει αξιοπρεπως,αν η κοντοπουλια και η καθε κοντοπουλια παιρνει 8 η 10 χιλιαρικα ανα εκπομπη.

Αυτο νομιζω μπορει να ειναι εφικτο και σε ενα καπιταλιστικο συστημα;

Μπα δεν πιστεύω ότι είναι εφικτό. Όταν υπάρχουν τάξεις, κάποια στιγμή (όπως σήμερα) τα πράγματα φτάνουν στα άκρα.
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Την απάντηση την γνωρίζεις Κώστα.

Οι λίγοι, άγνωστο, όταν έρθει η ώρα(εξαθλίωση, κλείσιμο τραπεζών, μετεωρίτης, κινήματα, κλπ), με ξύλο.....

Αμ δεν γνωρίζω την απάντηση, γι' αυτό σε ρωτώ.

Αυτό που απαντάς όμως μου θυμίζει την συλλογιστική της Αλέκας και του Κούκλου περί ωριμάνσεως των συνθηκών.


Το αν μπορούν οι λίγοι να κάνουν τέτοια αλλαγή μου θυμίζει τον Saint Zust και την ρήση περί μισών επαναστάσεων.......
 
Πολλές παγίδες βλέπω στην συλλογική σου, φίλε Κλέαρχε.

Ο "άνθρωπος" δεν είναι μία λέξη που αντικατοπτρίζει το σύνολο και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται έτσι. Άλλος άνθρωπος είμαι εγώ, άλλος εσύ.

Δεν είναι κακός ο "άνθρωπος" που δημιούργησε ένα κακό "σύστημα".

Υπάρχουν διεφθαρμένοι "άνθρωποι" στο σύνολο των ανθρώπων, που δημιούργησαν για τα δικά τους θέλω, ένα εξίσου διεφθαρμένο σύστημα για να εξυπηρετήσουν τα "κακά" τους σχέδια.

Ο καπιταλισμός δεν είμαι εγώ. Είναι κάτι ξένο και με αντιπροσωπεύει εμένα σαν άνθρωπο.

Διαφωνώ... θα χαρώ όμως πολύ αν αποδειχτεί πως έχω άδικο!
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στ

Όχι. Ούτε είναι εφικτό, ούτε γίνεται......
Δεν επιμενω σ'αυτο απλα διερωτωμαι
 
Re: Απάντηση: Γιαούρτια,καφέδες,νεράντζια και καρέκλες στον Νταλάρα...

Τωρα,ξεκινωντας με το χαστουκι της καλπης που δεν θα φερει ξανα στην εξουσια τους σημερινους υπευθυνους.

Τhat's my point....

:a0210: