Κατ´αρχήν συγχαρητήρια για το θέμα.
Εγώ θα σταθώ μόνο στο κομμάτι της αναπαραγωγής της μουσικής.
Που για μένα έχει ένα και μόνο κριτήριο: την συγκίνηση,την ανατριχίλα.Είτε ακούω,είτε παίζω.
Αν αυτό που θα μου την προσφέρει κάνει χίλια ή εκατόν πενήντα χιλιάδες,αδιαφορώ πλήρως.
Τον καιρό που ασχολούμαι με το άθλημα,ακούω,διαβάζω,ξανακούω,δοκιμάζω...
Τα παιδιά εδώ μέσα είναι και πιο ειδικοί και πιο ψαγμένοι στα μηχανήματα,οπότε η γνώμη μου δεν θα προσέθετε το παραμικρό στο τεχνικό ή στο οικονομικό μέρος.
Αυτό όμως που μπορώ να πω,είναι πως η μουσική που αγαπάω,με συγκινούσε και πριν την ακούσω σε πιστά (αν μπορεί να το πει έτσι κάποιος) μηχανήματα.
(Και 'πιστά' εννοώ να ακούω αυτό που έχω παίξει ακόμα κι εγώ ο ίδιος,και πιστέψτε με,ξέρω τι ακούω όταν γρατζουνάω όλα αυτά τα χρόνια.)
Τα τελευταία ήταν ένα μεγάλο συν βέβαια.Πολύ μεγάλο.Και για εμένα δικαιολογεί πλήρως αυτό το χόμπυ.Αρκεί η πιστή αναπαραγωγή να ακολουθεί την μουσική και όχι το αντίθετο.
Βεβαίως δεν θα έκρινα ποτέ και τους λεγόμενους 'μηχανάκηδες'.Τους διαβάζω με σεβασμό.
Το καλύτερο στην όλη ιστορία εδώ μέσα όμως,θεωρώ πως βρίσκεται στο ότι ένα τόσο μοναχικό σπορ,τελικά μπορεί και να ενώνει ανθρώπους που αλλιώς δεν...
Κι αυτό δεν πληρώνεται με χρήματα.