Πέρα απο τα όργανα και τις χροιές τους,έχουμε σχεδόν ξεχάσει τις πραγματικές δυνατότητες του πιό εξαίσιου "όργανου".Της ανθρώπινης φωνής.
Σχεδόν κάθε Σ/Κ ένας μεσήλικας περνάει τραγουδόντας απο την γειτονιά μου,παίζοντας παράλληλα ακορντεόν.
Είναι απίστευτη η έκταση κι η ένταση,που πιάνει η φωνή του.Ακούγεται τετράγωνα πρίν και μετά.Προτιμάει άριες,ελληνικά του μεσοπολέμου και ιταλικά λαϊκά τραγούδια.Οταν καμιά φορά τραγουδάει το "Mamma", τύφλα νάχει μπροστά του ο μεγάλος Pavarotti με τα μικρόφωνα των ηχογραφήσεων της Decca.
Εχοντας συνηθίσει στο τεχνητό και σε ατάλαντους που βγάζουν τα άντερά τους πάνω σε μικρόφωνα,"σκεπασμένοι" απο τα όργανα,έχουμε αρχίσει να ξεχνάμε και το τι σημαίνει δυνατότητες της ανθρώπινης φωνής...