Η χρονιά σώθηκε...

Re: Απάντηση: Η χρονιά σώθηκε...

for the turnstiles...


να μια πολύ σπάνια λέξη για τραγούδι....

κουιζάκι: σε ποιό παλιό γνωστό άσμα πρωτοσυναντούμε την παραπάνω λέξη ?

Neil Young
 
Ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις μύτες...
Δείτε τις νότες , ακούστε τα χρώματα....

Η παραπομπή είναι δεδομένη. Το ψυχεδελικό χαλί που στρώνουν σαν ''πλάτη'' είναι έξοχο (και ας θυμίζει πολλά).

Μεγάλη ελπίδα και πολλά περιθώρια εξέλιξης.

Οι παππούδες μας τα γνωστά. Γι αυτό τους αγαπάω.
Ενώ οι νεότεροι αντιδράσαμε θετικότερα. Αναμενόμενο.

Επειδή συμφωνώ με τον Μπάιρα για την χρονιά, καταλαβαίνετε πως μου ''έκατσαν'' πολύ καλά οι Λονδρέζοι. Είμαι ενθουσιασμένος.
Και βέβαια να υπολογίσετε πως έχω φάει στη μάπα ,την αραχνούλα τη φουντωτή, το γουρουνάκι που δεν πλένεται και τον μίκυ που τραγουδάει σαν την Μπέμπα Μπλανς.
 
ναι βρε....
τί άλλο...

ο μακαρίτης έστηνε φοβερά πλάνα...:worshippy:
 
πολυ καλοι Τζιμη, 80s feeling...
τι γινεται μηπως εχουμε αναβιωση?

λοιπον επειδη καθενας με την τρελλα του
και επειδη ο τιτλος του thread του ταιριαζει
ΚΑΙ επειδη με απεκλεισε ο ντοκτορ απο το δικο του

ενα δειγμα του .... πως σωνεται (και παρασωνεται) η χρονια

http://www.youtube.com/watch?v=sxkosKmPwLc
Angel Olsen - Acrobat
 
περίμενα πολλά, από την Sacred Bones Records.
Φέτος τα ψιλο.....
το 2011 είχε τουλάχιστον 5 καλούς δίσκους
το 2012 κρίση και το DIY.
To καινούργιο των Cult of Youth 5 επίπεδα κάτω από το προηγούμενο, με ένα καλό κομμάτι, και αυτό όχι από αυτά που προβάλλονται στις διάφορες κριτικές!
Η ηλεκτρονική σφιγμένη....και πολύ συγκρατημένη κυρίως,
τα σύγχρονα soul, nu jazz κλπ πλαστικά, φωτεινά και άνευρα,
κρατάω πράγματα αλλά λίγα
Η φολκ που το ξέρω οτι σας αρέσει, μετακινείται από την "ψυχεδέλεια" στην μουσική στην "ψυχεδέλεια" στο στίχο (Ωραίοι στίχοι μεν αφαζάριστοι δε, sorry αλλά δεν το έχω δυστυχώς με τίποτα)
Υπάρχει ένα ρεύμα post punk, post industrial κλπ, ενδιαφέρον και πολυ χρήσιμο για την εποχή, αλλά είναι αυτό που λέει ο λύμπε "οπισθοδρομική κομπανία"........

πολύ γκρίνια ε?
 
Επίσης παρατηρησα μία γενικότερα experimental διάθεση, αναίτια όμως, και με καμία διάθεση να προσσεγγίσει το όραμα των πιο απαιτητικών ακροατών, σαν δηλαδή κάποιος απλώς να πειραματίζεταιι σπίτι του, και ότι μα ότι δημιουργεί να το μοιράζεταιι με το κοινό.....

Οι φίλοι της ECM υποπτεύομαι πως δεν θα ενθουσιαστηκαν και πολύ με το καινούργιο του Rava που διασκευάζει Jackson.......
...............

Γενικά υπάρχει ένας αποπροσανατολισμός των πάντων...



εκτός,
αν στραβά αρμενίζουμε και δεν είναι στραβός ο γιαλός.....
 
Μητσάρα κομματάρες.......

Φωνή δωρική, σφιχτές κιθάρες......και αισθητική 80s(όπως έγραψε και ο eco) και πολύ καλές πλάτες.....


Εύγε!!!!!!
 
Επίσης παρατηρησα μία γενικότερα experimental διάθεση, αναίτια όμως, και με καμία διάθεση να προσσεγγίσει το όραμα των πιο απαιτητικών ακροατών, σαν δηλαδή κάποιος απλώς να πειραματίζεταιι σπίτι του, και ότι μα ότι δημιουργεί να το μοιράζεταιι με το κοινό.....

Οι φίλοι της ECM υποπτεύομαι πως δεν θα ενθουσιαστηκαν και πολύ με το καινούργιο του Rava που διασκευάζει Jackson.......
...............

Γενικά υπάρχει ένας αποπροσανατολισμός των πάντων...

τη nu jazz ουδέποτε κατάφερα να την πάρω έστω και λίγο στα σοβαρά.
και κάτι Hans Peter Molvaer που έχω, περιμένω να βρώ να τα χαρίσω.
Τώρα, όσο για τον Rava...η τζάζ πάντα ξεσάλωνε με παραλλαγές πάνω σε φτηνά mainstream τραγουδάκια - πόσω μάλλον με εκείνα του Jackson, τα οποία δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε 'φτηνά'.

Σαν γενική παρατήρηση περί 'αποπροσανατολισμού των πάντων', έχω να παρατηρήσω πως οι Τέχνες ποτέ δεν ήκμασαν σε περιόδους γενικής κατάρρευσης σαν αυτές που βιώνουμε τώρα.
Ηκμασαν σε περιόδους ανάτασης, κάθε που οι άνθρωποι ένιωθαν πως μπορούν να αγκαλιάσουν τ αστέρια. Στην Αναγέννηση, στην περίοδο του Διαφωτισμού, στη Βιομηχανική Επανάσταση και στις περιόδους που ακολούθησαν τους δύο μεγάλους πολέμους.
 
Δημήτρη, τα κομμάτια ακούγονται και με το παραπάνω. Αυτή η βελβετική τελικά επιρροή συνεχίζει να στοιχειώνει... και αυτό τo "I Get High If You Get High" έχει κάτι από "Venus in Furs", εκτελεστικά και ερμηνευτικά.