Με την πλήρη ιδιωτικοποίηση πάντως δεν θάχουμε να γκρινιάζουμε πιά για το κράτος....![]()
10 15 χρόνια δηλαδή μακριά απο το μέλι........
με κάλυψες φίλτατε!
Όποιος πολίτικος έχει τα «κότσια» ας άρει την μονιμότητα και θα σου πω εγώ
Αν θα δουλεύουν σωστά οι δημόσιοι υπάλληλοι
Oταν το δημόσιο , χρησιμεύει δια την τακτοποίηση των δικών μας παιδιών , γαλαζωπών και πρασίνων και όταν αποτελεί το όνειρο του κάθε έλληνα , ο οποίος επιθυμεί διακαώς να βολευτεί κάπου στο Δημόσιο (" μήνας μπαίνει , μήνας βγαίνει ") , ώστε να μπορεί μετά με την άνεση του να κατακεραυνώνει την λειτουργία του δημοσίου , όντας δημοσκοπούμενος , εγώ τι να πω ;
Δεν είναι πανάκεια αυτό,ειδικά σε μιά περίοδο που στον ιδιωτικό τομέα γίνεται τής κακομοίρας.
Θά το δεχόμουν σε βάθος χρόνου καί όταν και οι ιδιώτες εργαζόμενοι είχαν κατοχυρωμένα δικαιώματα.
Πρός το παρόν η εφαρμογή τού κώδικα τών υπαλλήλων στο δημόσιο θα επαρκούσε...
Να μέ συγχωρείς Πέτρο,αλλά δεν κρύβομαι πίσω απο καμιά ´πληκτρολογιακή ασφάλεια´.(δεν εννοώ ότι το λές προσωπικά)
Επέλεξα χωρίς καμιά κληρονομιά από μπαμπάδες και μαμάδες τον ιδιωτικό τομέα ,έχοντας πίσω μου τήν εμπειρία 6 χρόνων στα Δημόσια Νοσοκομεία.
Και προσπαθώ να κρατώ βασικές αρχές στήν ζωή μου.Και παραμένω ενεργός πολίτης.
Ως εκ τουτου προσωπικά θεωρώ ότι έχω κάθε δικαίωμα να έχω γνωμη και για το Δημόσιο παρ´ότι δεν με αφορά προσωπικά...
Ελα βρε Σπυρο, εννοω πως αλλο να τα λεμε και αλλο να ψηφιζουμε βάσει αυτων που λεμε. Ως λαος βεβαια, οχι προσωπικα εσυ ή καποιος αλλος.
Ειμαστε συμφαιροντοψηφοφόροι, πως να το κανουμε?
Πουκάμισα αδειανά ασφαλώς..
Εκει ειναι το θεμα.
υ.γ. Η γυναικα μου ειναι Δ.Υ. και μεσα στις 200 ειδων αδειες που εχει, παιρνει και μια επιπλεον μερα ανα διμηνο, ΕΠΕΙΔΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ.
1ον. Ειναι ή οχι προκλητικο για τους ΜΗ Δ.Υ. αυτο?
2ον. Για αντε κοψτους αυτο το "κεκτημενο" αν τολμας! Θα σε φανε ζωντανο!
Αυτό πού πιστεύω όμως είναι ότι θα έπρεπε να προστατευονται και οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Δηλαδή να αποκτήσουν καλές εργασιακές συνθήκες και οι ιδιώτες,πλήν μονιμότητας,γιατί εκεί το πράγμα έχει χοντρύνει.
Νομίζω ότι γίνεται σαφής προσπάθεια να αυξηθεί η ανασφάλεια τών εργαζομένων.
Και όσο αντιπαραγωγικό είναι το ´ξύσιμο´,άλλο τόσο αντιπαραγωγικό είναι τό εργασιακό stress πού προκύπτει από την ανασφάλεια τού ιδιωτικού τομέα.
Mεταξύ σοβαρού και αστείου πολλοί έχουν πει (μέσα σ´αυτους και η αφεντιά μου)
"Θέλω δουλειά στο Δημόσιο, (να τα ξύνω όλη μέρα) και να πληρώνομαι σταθερά μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει".
Βέβαια ένα μεγάλο ποσοστό δεν το εννοεί το "να τα ξύνω όλη μέρα"....(άσχετα με το αν θα καταλλήξει να το κάνει)
Έχεις το οκτάωρό σου, πληρώνεσαι στην ώρα σου και παίρνεις τα επιδόματα που σου αναλογούν(για ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, παιδιά, γατιά κτλ.), παίρνεις όλη την άδεια που δικαιούσαι, έχεις καλή ασφάλιση και καλή σύνταξη και έχεις σιγουριά για το μέλλον.
Το πιθανότερο είναι να πληρώνεσαι καλύτερα από έναν ιδιωτικό υπάλληλο και το εργασιακό περιβάλλον είναι πιο ανθρώπινο αλλά παράλληλα ξέρεις πως οι επαγγελματικές προοπτικές είναι περιορισμένες.
Αυτά από μόνα τους είναι ικανά κίνητρα για να προτιμήσεις το Δημόσιο.
Τώρα αν το Δημόσιο σε πολλές περιπτώσεις είναι ξέφραγκο αμπέλι και δεν ελέγχεται κανείς από κανέναν συν το ότι μερικοί αλήτες εκμεταλλεύονται τις αρμοδιότητές τους και απαιτούν εκβιαστικά το φακελάκι από τον πολίτη, είναι άλλη κουβέντα.
Αν ήθελαν να συμμαζέψουν το δημόσιο τομέα θα το είχαν κάνει. Και μιλώντας για συμμάζεμα δεν εννοώ την άρση της μονιμότητας. Δεν εντοπίζεται εκεί το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας του δημοσίου. Δεν θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική η εκμάθηση χρήσης υπολογιστή; Δεν θα έπρεπε να τοποθετούνται οι σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις ανάλογα με τα προσόντα τους; Δεν πρέπει κάποια στιγμή να μηχανοργανωθεί ολόκληρος ο δημόσιος τομέας; Δεν θα πρέπει να διώκονται όσοι παρανομούν εις βάρος του πολίτη και του κράτους;
Το άλλο πρόβλημα είναι ο ιδιωτικός τομέας. Αρκετοί ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν είναι ευχαριστημένοι είτε λόγω εργασιακού περιβάλλοντος, είτε λόγω αποδοχών είτε λόγω αστάθειας/ανασφάλειας. Όσοι έχουν οικογένεια και απαιτούν ένα ασφαλές περιβάλλον για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ξέρουν πολύ καλά τι εννοώ.
Το ζητούμενο όμως δεν είναι να γίνει εξομοίωση προς τα κάτω αλλά να μπει μια τάξη στο Δημόσιο και να καλυτερέψουν οι εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα. Αυτή είναι η αποψή μου. Δεν είναι πάντως τυχαίο πως οι στρατιωτικές σχολές και τα παιδαγωγικά έχουν υψηλή ζήτηση...
Επειδή ειπώθηκε κάτι για ΤΕΙ που ξεφύτρωσαν ωσάν τα μανιτάρια (και μετά αφέθηκαν στην τύχη τους...) θα συμφωνήσω και θα επαυξήσω. Αυτή είναι η σοβαρή αντιμετώπιση της Παιδείας από τις κυβερνήσεις που πέρασαν τα τελευταία 30 χρόνια. Συν το γεγονός ότι απαξιώνεται ολοένα και περισσότερο η τεχνική εκπαίδευση και αναγκάζονται όλοι οι γονείς να στείλουν τα παιδιά τους στο Πανεπιστήμιο εντός και εκτός συνόρων, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Κουτσοί στραβοί λοιπον στον Άγιο Παντελεήμονα και ο Θεός βοηθός.
Αυτά που διακρίνω εγώ είναι:
1ον. Απαξίωση των τεχνικών επαγγελμάτων είτε από αδιαφορία του κράτους, είτε από τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν. Άρα οι νέοι οδηγούνται σε μονόδρομο: σπουδές πάση θυσία για ένα καλύτερο μέλλον με ότι αυτό συνεπάγεται.
2ον. Πολλοί σπουδάζουν στην αλλοδαπή και στην ημεδαπή και αρκετοί από αυτούς λαμβάνουν πτυχία χωρίς αντίκρισμα στην αγορά εργασίας (τουλάχιστον στον ιδιωτικό τομέα) . Τσάμπα τα λεφτά και ο χρόνος....
3ον. Γιγαντωμένος, δυσκίνητος και αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας που χρησιμοποιήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις (όχι μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους). Και λογικό είναι γιατί που θα δουλέψει ο φιλόλογος, ο μαθηματικός, ο θεολόγος, ο κοινωνιολόγος και ένα σωρό άλλοι απόφοιτοι (εννοείται πως όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία και αφού το κράτος αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να προσφέρει μια εναλλακτική επιλογή στην κοινωνία πρέπει να βρει μια λύση στο πρόβλημα προσλαμβάνοντας νέες και νέους που σπούδασαν αλλά δεν "μπορούν" να δουλέψουν σχεδόν πουθενά αλλού εκτός από το Δημόσιο)
Για να λυθεί το πρόβλημα θα πρέπει να αποκτήσουμε πραγματική βιομηχανία, να αναζοωγονηθεί η τεχνική εκπαίδευση και να αντιμετωπιστεί σοβαρά από το κράτος, να δοθεί η απαραίτητη υποστήριξη στον τομέα της Παιδείας, να αποκτήσει πραγματικά διακαιώματα ο εργαζόμενος και να μη ζει υπό το φόβο της απόλυσης, να εκσυγχρονιστεί ο δημόσιος τομέας και σταδιακά να απαλλαχτεί από τα βάρη τα αποία του φόρτωσαν όοοολες οι παρελθούσες κυβερνήσεις.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.