Ήχος & Εικόνα (Δεκέμβριος 2014)

Δεν υπάρχει περίπτωση να παίζει μόνος του μπάλα για καιρό και δεν χωράνε οι απόλυτες διατυπώσεις (π.χ. καλό μεν το Χ αλλά το Υ καλύτερο και φτηνότερο), ειδικά στη χώρα μας.

Σίγουρα θα υπάρξει και δεύτερο (ανταγωνιστικό) σχήμα, ΙΜΟ...
 
Σίγουρα θα υπάρξει και δεύτερο (ανταγωνιστικό) σχήμα, ΙΜΟ...

Αυτό δεν είναι κακό. Καλό είναι. Άσχετα αν λέει πολλά για το ποιος τα κατάφερε εν τέλει στην καταστροφή, με πολλή δυσκολία είναι η αλήθεια. Μακάρι να υπάρχει ανάπτυξη στον χώρο και να υπάρχουν και χίλια περιοδικά και δυο χιλιάδες φόρουμ και δεκάδες εκθέσεις.
 
Δηλαδή; Είδες να δοκιμάζεται δύο φορές κάποιο προιόν;



Έτσι συμβαίνει με τους χομπίστες. Ο καθένας θεωρεί τις δικές του ανάγκες παγκόσμιες ανάγκες. Η πραγματικότητα όμως είναι αλλιώς. Από τη στιγμή που προσεγγίζεται το τι μπορεί να κάνει ένα προιόν, τα υπόλοιπα είναι έως και περιττά.
Και με 5 ευρώ, βιβλιογραφία δεν γίνεται. Σε λιγότερες από 900 λέξεις, η μεγάλη πλειοψηφία θέλει να καταλάβει τι κάνει. Κατά παράβαση ανεβαίνει καμιά 300αριά λέξεις ακόμα. Ή και κάποια δοκιμή, λόγω ύλης πάει για το επόμενο τεύχος.
Σκέψου τώρα να έχεις ένα μηχάνημα με Dolby Atmos, και ο κάθε ένας να απαιτεί να τους πεις πως δουλεύει με τα ηχεία του. Ή ακόμη χειρότερα, πως δουλεύει το φίλτρο του DAC στο Sharp σε σχέση με το Slow με και χωρίς τα 32bit. Και να αφήσεις απ' έξω σημαντικότερα πράγματα.

Απλά σε αυτό τον αριθμό λέξεων (ναι, το ξέρω είναι περιορισμένος) πολύ συχνά παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Οι πιο πολλές παράγραφοι αναλώνονται στις δυνατότητες και λειτουργίες του προϊόντος και στον ήχο του αφιερώνεται το 50%-100% της τελευταίας παραγράφου. Κατανοώ το γεγονός ότι πρέπει όλοι να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται και τι κάνει το συγκεκριμένο μηχάνημα, αλλά μιας και μιλάμε για δικάναλο ήχο πιστεύω ότι θα έπρεπε το κυριότερο κομμάτι να είναι το πως παίζει ένα μηχάνημα. Ιδίως όταν πρόκειται για ενισχυτή, ηχείο, πηγή με αναλογικό στάδιο. Για την περίπτωση αμιγώς ψηφιακών μηχανημάτων που εστιάζουν στις δυνατότητες και την ευκολία χρήσης, τότε ίσως πρέπει να αλλάξει η αναλογία. Δεδομένου ότι οι πλειονότητα των αναγνωστών έχει κάποιες βασικές έστω τεχνικές γνώσεις, μιας και μιλάμε για σχετικά ειδικό αντικείμενο, πιστεύω ότι πιο σημαντική είναι η περιγραφή της ηχητικής ταυτότητας του μηχανήματος από οτιδήποτε άλλο.
Και φυσικά το στοιχείο της σύγκρισης (ανάλογα ανταγωνιστικά προϊόντα, ανάλογα (ίδια) μουσικά κομμάτια, σύστημα αναφοράς) πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε τέτοιου είδους κείμενο, έστω και σε περιορισμένο βαθμό.
Όλα αυτά με φιλική διάθεση βελτίωσης
 
Χωρίς την "σαφή άποψη", που αποκτιέται μέσω μιας δεδομένης αναφοράς - η οποία προϋποθέτει συμβίωση με ένα δεδομένο σύστημα / χώρο αναφοράς - για τι πράγμα να γραφτεί ρε παιδιά...

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Αυτά με τον αριθμό των λέξεων ποτέ δεν το καταλάβαινα. Για μένα δεν είναι πρόβλημα. Γράψτε αυτό που σας "βγαίνει" να γράψετε, και κουρέψτε το σύμφωνα με τις προτροπές του αρχισυντάκτη...
 
Ακόμα και με περιορισμένο αριθμό, δεν είναι πιο σημαντική η ηχητική ταυτότητα του μηχανήματος, από π.χ την εξωτερική περιγραφή του?

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Η περιγραφή των τεχνολογιών του μηχανήματος δεν έχει νόημα μόνο όταν περιγράφεται και το πως αποδίδουν αυτές ηχητικά?
 
Δεν γίνεται κάτι πραγματικά καλό χωρίς ανταγωνισμό!

Δύο, τρία περιοδικά ναι. Παραπάνω? Χμμμ... :)

Καλά, ας μην ακυρώνουμε προσπάθειες που πέτυχαν με μεγάλες θυσίες εν μέσω καταστροφής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν φταίει ο ΗΧΟΣ επειδή δεν υπάρχει κάποιος άλλος. Φαντάζομαι τουλάχιστον αυτό του το αναγνωρίζετε.
Και όσα περιοδικά και φόρουμ και εκθέσεις γίνεται. Γιατί, δεν κατάλαβα είναι κακό να υπάρχουν παραπάνω; Ή είμεθα large ή δεν είμεθα. Και εδώ όμως δύσκολα μπορώ να φανταστώ ότι για τη μη ύπαρξή τους φταίει αυτός που υπάρχει.
Εκτός κι αν τώρα που βρήκαμε παπά... κλπ.

Απλά σε αυτό τον αριθμό λέξεων (ναι, το ξέρω είναι περιορισμένος) πολύ συχνά παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Οι πιο πολλές παράγραφοι αναλώνονται στις δυνατότητες και λειτουργίες του προϊόντος και στον ήχο του αφιερώνεται το 50%-100% της τελευταίας παραγράφου. Κατανοώ το γεγονός ότι πρέπει όλοι να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται και τι κάνει το συγκεκριμένο μηχάνημα, αλλά μιας και μιλάμε για δικάναλο ήχο πιστεύω ότι θα έπρεπε το κυριότερο κομμάτι να είναι το πως παίζει ένα μηχάνημα. Ιδίως όταν πρόκειται για ενισχυτή, ηχείο, πηγή με αναλογικό στάδιο. Για την περίπτωση αμιγώς ψηφιακών μηχανημάτων που εστιάζουν στις δυνατότητες και την ευκολία χρήσης, τότε ίσως πρέπει να αλλάξει η αναλογία. Δεδομένου ότι οι πλειονότητα των αναγνωστών έχει κάποιες βασικές έστω τεχνικές γνώσεις, μιας και μιλάμε για σχετικά ειδικό αντικείμενο, πιστεύω ότι πιο σημαντική είναι η περιγραφή της ηχητικής ταυτότητας του μηχανήματος από οτιδήποτε άλλο.
Και φυσικά το στοιχείο της σύγκρισης (ανάλογα ανταγωνιστικά προϊόντα, ανάλογα (ίδια) μουσικά κομμάτια, σύστημα αναφοράς) πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε τέτοιου είδους κείμενο, έστω και σε περιορισμένο βαθμό.
Όλα αυτά με φιλική διάθεση βελτίωσης

ΝΑι, ΟΚ, δεκτές οι προτάσεις, απλά έστω και δύο σχετικούς με το αντικείμενο να συμφωνούν μεταξύ τους χομπίστες εάν μου βρεις, θα είσαι για βραβείο. Απλά επειδή είναι κάπως άκυρο να μιλώ για άλλους, θα σου δώσω ένα παράδειγμά. Αυτό που ζητάς ακριβώς έκανα στην τελευταία δοκιμή του SC-LX88. Δηλαδή, σε ένα πολυεργαλείο που τα κάνει όλα σε πολύ υψηλό επίπεδο, με ένα καινούργιο format, έριξα το βάρος σε αυτό το χαρακτηριστικό και γενικά με αναφορές από πολλές σκηνές και πως δουλεύει περισσότερο σε αυτό που μας ενδιαφέρει.
Αυτό όμως, εσένα μπορεί να σε καλύπτει, δεν καλύπτει κάποιον άλλον που δίνει βαρύτητα σε κάτι άλλο. Είναι λοιπόν απόφαση του συντάκτη (εμένα) προς τα που θα οδηγηθεί το κείμενο. Για να οδηγηθεί κάπου το κείμενο, θα πρέπει να έχει νόημα στο που θα οδηγηθεί. Και δεν υπάρχει άλλος δρόμος, εκτός αν γράψεις βιβλίο, παρά μόνο ο δρόμος που επικεντρώνεται στα σημαντικά και καινούργια που προσφέρει το μηχάνημα, και που σχεδιάστηκε γι' αυτό.


Χωρίς την "σαφή άποψη", που αποκτιέται μέσω μιας δεδομένης αναφοράς - η οποία προϋποθέτει συμβίωση με ένα δεδομένο σύστημα / χώρο αναφοράς - για τι πράγμα να γραφτεί ρε παιδιά...

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Αυτά με τον αριθμό των λέξεων ποτέ δεν το καταλάβαινα. Για μένα δεν είναι πρόβλημα. Γράψτε αυτό που σας "βγαίνει" να γράψετε, και κουρέψτε το σύμφωνα με τις προτροπές του αρχισυντάκτη...

Ε, νομίζω ότι σαφεις απόψεις υπάρχουν. Αυτό με τον αριθμό των λέξεων είναι προφανές ότι δεν μπορείς να το καταλάβεις γιατί δεν έχεις βρεθεί στην αντίστοιχη θέση. Όπως σου εξήγησα υπάρχουν και δοκιμές που δεν χωρούν να μπουν στην ύλη και πηγαίνουν στο επόμενο τεύχος. Η ύλη δεν είναι άπειρη, είναι συγκεκριμένη (με 5 ευρώ).

Ακόμα και με περιορισμένο αριθμό, δεν είναι πιο σημαντική η ηχητική ταυτότητα του μηχανήματος, από π.χ την εξωτερική περιγραφή του?

--- Αυτόματη συγχώνευση μηνύματος ---

Η περιγραφή των τεχνολογιών του μηχανήματος δεν έχει νόημα μόνο όταν περιγράφεται και το πως αποδίδουν αυτές ηχητικά?

Νομίζω ότι το εξήγησα πιο πριν. Να μην προσπαθώ κι όλας να είμαι "εκπρόσωπος τύπου" σε κάτι που δεν είμαι. Σημαντικό είναι να περιγραφεί που διαφέρει συνολικά κάτι σε σχέση με τον ανταγωνισμό, εφ' όσον αυτό είναι σημαντικό.
 
Φίλε Pleo μου τα χαλάς τώρα....

Ο υγιής ανταγωνισμός επιβάλει δύο το πολύ τρεις παίκτες, όχι παραπάνω. Νομίζεις ειλικρινά ότι υπάρχει κοινό που θα αγοράζει δέκα περιοδικά το μήνα?

Δεν είπα πουθενά ότι φταίει σε κάτι ο ΗΧΟΣ. Αντιθέτως, πάντα υποστήριζα τον ΗΧΟ και την μοναδικότητά να "διατηρείται" ανέπαφος στον χρόνο.

Και κάτι άλλο. Πως είσαι σίγουρος ότι δεν έχω βρεθεί σε παρόμοια θέση? Εντελώς φιλικά. :)
 
Φίλε Pleo μου τα χαλάς τώρα....

Ο υγιής ανταγωνισμός επιβάλει δύο το πολύ τρεις παίκτες, όχι παραπάνω. Νομίζεις ειλικρινά ότι υπάρχει κοινό που θα αγοράζει δέκα περιοδικά το μήνα?

Δεν είπα πουθενά ότι φταίει σε κάτι ο ΗΧΟΣ. Αντιθέτως, πάντα υποστήριζα τον ΗΧΟ και την μοναδικότητά να "διατηρείται" ανέπαφος στον χρόνο.

Και κάτι άλλο. Πως είσαι σίγουρος ότι δεν έχω βρεθεί σε παρόμοια θέση? Εντελώς φιλικά. :)

Γιατί, θεωρώ πολύ δύσκολο να έχεις βρεθεί σε θέση συντάκτη και να μην έχεις περιορισμό στο μέγεθος εκείνου που θα γράψεις, όταν αυτό είναι συγκεκριμένης μορφής.

Δεν είναι θέμα ανταγωνισμού, είναι θέμα αγοράς. Ο ανταγωνισμός που θα προκύψει από περισσότερα έντυπα, στηρίζεται κυρίως στο μέγεθος της αγοράς. Εγώ απλά λέω να μεγαλώσει η αγορά και όλα τα υπόλοιπα έρχονται.

Επειδή στη μεταβατική περίοδο, έτυχε να είμαι και λίγο πριν με τις τεχνικές εκδόσεις και όλο αυτό που έγινε και η λύση που δόθηκε και η μικρή περίδος που έκανε να βγει το επετειακό τεύχος, η προσπάθεια στηρίχτηκε καθαρά στην τρέλα και την αγάπη για το αντικείμενο. Και απλά συνέβη. Η ομάδα κατόπιν μεγάλωσε ελαφρώς. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Βαρύ το όνομα, αλλά κάπως έτσι γίνονται τα βαριά ονόματα.
Τέλειο πάντως δεν είναι τίποτε, αλλά και στάσιμο δεν μένει τίποτε. Θεωρητικά στο πολύ άμεσο μέλλον θα υπάρξουν περισσότερα πράγματα.
 
Προσωπικά το εύχομαι. Πέρα από το ότι η ποσότητα δεν σημαίνει και πολλά πράγματα από μόνη της.
Θυμάμαι (έτσι για την ιστορία) μεγάλο κατασκευαστή ηχητικών που έμπλεξε με ηχείο. Το πρώτο που έβγαλε (στην περιοχή των 6000 χιλιάδων αν θυμάμαι καλά) έτυχε διθυραμβικού review. Το ακούσαμε αρκετός κόσμος (πάνε χρόνια από τότε) και δεν έπαιζε τίποτα. Μιλάμε ,ούτε καν αξιοπρεπώς. Έτυχε και βρέθηκα σε συζήτηση (τηλεφωνική) του κατασκευαστή με τον εδώ αντιπρόσωπο. Του είπε λοιπόν ότι υπήρξε κάποια αστοχία στο σχεδιασμό και την υλοποίηση του ηχείου και ότι θα το διόρθωνε στη δεύτερη προσπάθεια του. Εκτός ότι δεν πούλησε σχεδόν τίποτα παγκοσμίως (μπορεί ελάχιστα), ξέχασε σχετικά γρήγορα την ιστορία ηχείο και καλά έκανε.
Το review όμως παρέμεινε εκεί. Αυτά.

Ο φίλος Pleo έχει δίκιο. Ο καθένας μας θέλει διαφορετικά πράγματα από ένα περιοδικό. Είναι δύσκολο να ικανοποιηθούμε όλοι.
 
Αυτό δεν είναι κακό. Καλό είναι. Άσχετα αν λέει πολλά για το ποιος τα κατάφερε εν τέλει στην καταστροφή, με πολλή δυσκολία είναι η αλήθεια. Μακάρι να υπάρχει ανάπτυξη στον χώρο και να υπάρχουν και χίλια περιοδικά και δυο χιλιάδες φόρουμ και δεκάδες εκθέσεις.

Δεν γίνεται κάτι πραγματικά καλό χωρίς ανταγωνισμό!

Δύο, τρία περιοδικά ναι. Παραπάνω? Χμμμ... :)

Ζούμε σε μια εποχή όπου ο έντυπος τύπος πεθαίνει. Θεωρώ απίθανο να σταθεί δεύτερο περιοδικό στην Ελλάδα πλέον. Η αγορά είναι πάρα πολύ μικρή και η διαφημιστική μερίδα ακόμα μικρότερη.

Μιλάμε για ειδικό τύπο. Ακόμα και με ένα καλο περιοδικό σε μια χώρα όπως η δική μας, θα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι.

Αυτό που θα ήθελα εγώ να διαβάζω από ένα περιοδικό ήχου είναι λιγότερη άποψη και περισσότερο εργαστήριο. Στο κινηματογραφικο δε σενάριο όπου θα ήμουν εγώ ο αρχισυντακτης, θα απαγόρευα μονομιας όλους τους hiend επιθετικους προσδιορισμους.. Η πλειοψηφία των κειμένων τόσο του εγχωριου αλλά και του παγκόσμιου τύπου, αν διαβαστουν από ανθρώπους εκτός χώρου είναι ικανά για να μας κοροϊδεύουν για καιρό όσους έχουμε επιλέξει να ασχολούμαστε με το χόμπι αυτό.

Και για να πω κάτι συγκεκριμένο, μια που έχω το περιοδικό στα χέρια μου, θεωρώ τεράστιο φάουλ τη μη βαθμολόγηση του Harbeth. Πρόκειται για ένα προϊόν που έκανε μεγάλη εντύπωση στην έκθεση και την έλλειψη βαθμού την βρήκα λίγο εγκαθετη κίνηση.

Περισσότερα αφού διαβάσω ολόκληρη την ύλη.
 
Εγώ αναρωτιέμαι στη λίστα ηχείων στις πίσω σελίδες δεν θα έχει βαθμό?

Μιχάλη, δεν παίζει "μονοπώλιο" ακόμη και στον ειδικό Τύπο!
 
Αυτό που θα ήθελα εγώ να διαβάζω από ένα περιοδικό ήχου είναι ... και περισσότερο εργαστήριο.

Πολύ σωστά, οι μετρήσεις και η τεχνική αξιολόγηση ενός μηχανήματος μπορούν να οδηγήσουν σε πολύτιμα συμπεράσματα.
 
Last edited:
Ζούμε σε μια εποχή όπου ο έντυπος τύπος πεθαίνει. Θεωρώ απίθανο να σταθεί δεύτερο περιοδικό στην Ελλάδα πλέον. Η αγορά είναι πάρα πολύ μικρή και η διαφημιστική μερίδα ακόμα μικρότερη.

Μιλάμε για ειδικό τύπο. Ακόμα και με ένα καλο περιοδικό σε μια χώρα όπως η δική μας, θα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι.

Εγώ δεν ξεχωρίζω τον έντυπο τύπο από τον ηλεκτρονικό. Τύπος είναι, η μορφή δεν έχει σημασία. Χαίρομαι όμως που κατανοείς ότι όλα είναι θέμα αγοράς. Όσο μεγαλύτερη τόσο περισσότερα πράγματα, έντυπα, ηλεκτρονικά, εκθεσιακά κλπ.
 
Μόλις διάβασα προσεκτικά το review για το aurender. Παρακάτω μερικά σχόλια:

- συμφωνώ με το Σταύρο ότι οι συνθήκες δοκιμής απέχουν μίλια από το να θεωρούνται ιδανικές.

- χαίρομαι που έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, ο reviewer βγάζει το συμπέρασμα ότι το Linux Audio αποδίδει ήχο αναφοράς.

- ολα όσα κάνει το aurender είναι προφανή και προσωπικά στο 90-95% μπορώ να τα υλοποιησω πανομοιοτυπα. Παρόλα αυτά ο μέσος ακροατής ακόμα και αν έχει μια επαφή με τα pc, θα είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρει με χερατο Linux. Το κόστος του μου φαίνεται μεγάλο, αλλά ο τελικός χρήστης θα χαρεί το γεγονός ότι θα έχει ένα plug n play μηχάνημα και δε θα χρειάζεται να ψαχτει καθόλου. Οπότε αν κάποιος έχει τα λεφτά και το πάρει, δεν πιάνεται κοροιδο, καθώς ξενοιαζει για χρόνια με μηδενικό κόπο.

- οποίος το αποκτήσει, μη διανοηθει να ριπαρει τη δισκοθήκη του σε flac με αυτό. 12 χρόνια παιδεύομαι με το Linux και τη δισκοθήκη μου την ψηφιοποιησα με το EAC. Στο Linux δεν υπάρχει ακόμα πρόγραμμα αναφοράς όπως το EAC και το XLD.
 
Λεω όχι σοβαρό ριπαρισμα flac σε Linux! Και όταν λέω σοβαρό, εννοώ τη διαδικασία ριπαρισματος ολόκληρης δισκοθήκης.