I'm Not There

  • Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

    Σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε μαζί τα 20α γενέθλια του AVclub.

    Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, από τις 18:00 θα πραγματοποιήσουμε το πάρτι των γενεθλίων του φόρουμ μας στο Peñarrubia Lounge.

    Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ, θα χαρούμε πολύ να σας δούμε από κοντά.

ψηφιστε την ταινια

  • Total voters
    0
Guybrush said:
cateblanchett2_300.jpg
Click to expand...
O ορισμός του ωραίου!
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: I'm Not There

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Αυτό ακριβώς είναι κατά τη γνώμη μου το "ζουμί" και αυτό θέλησε να κάνει ο σκηνοθέτης: δεν τον ενδιέφερε καθόλου μιά βιογραφία. διάλεξε εικαστική προσέγγιση, ακρως ποιητική και γεμάτη μύθους, αλληγορίες και συμβολισμούς. 6 ηθοποιοί δίνουν 6 απόψεις του προτραίτου του Ντύλαν που αντιμετωπίζεται σαν καλλιτέχνης περίπου πολυεδρικός και με πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης. Αυτό που θέλει να πεί ο τίτλος, κατά τη γνώμη μου, είναι πως ο Ντύλαν, ακριβώς, Δεν Έίναι Πουθενά: είναι αδύνατον να τον κατηγοριοποιήσεις και να του βάλεις ταμπέλα.
Ολοι εμείς που είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε μαζί του, το γνωρίζουμε αυτό πολύ καλά: ο Ντύλαν ήταν φευγαλέος, σαν όραμα και ποτέ δεν ήταν εκεί που νόμιζες πως θα τον βρείς. Οταν όλοι τον είπαν τροβαδούρο και σημαιοφόρο της γενιάς του, το γύρισε στο πάνκ - μετά, όταν όλοι πήγαν στο πάνκ, αυτός πέρασε απέναντι και το γύρισε στο Χριστιανισμό. Πέτρα που κυλάει χορτάρι δεν πιάνει: ο Ντύλαν αυτό το κάνει συνέχεια, από τότε που τον θυμάμαι. Πάνω απ όλα όμως ο Ντύλαν ήταν και είναι Ποιητής. Δεν θα μπορούσε ποτέ, νομίζω, να χωρέσει μέσα σε μιά συνηθισμένη βιογραφική ταινία. Και αυτόν ακριβώς τον σκόπελο πιστεύω πως απέφυγε πολύ έξυπνα ο σκηνοθέτης.
Click to expand...

Κωστα συμφωνω απολυτα με τα γραφομενα σου ,αυτος ειναι ο Ντυλαν
που γνωριζουμε και αυτο προσπαθησε να κανει και ο Χεινς
απλα ομως νομιζω διαλεξε πλαγια διαδρομη και καπου μπερδευτηκε


.
 
Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία.
Οπως και η ιδέα να μιλάει η ταινία γιά τον Ντύλαν χωρίς τον Ντύλαν πάντα παρόντα..
Ωραία αλληγορία στηριγμενη στίς μουσικές επιδράσεις τού Ντύλαν,στίς αλλαγές τών απόψεών του γεμάτη απο τήν Αμερικανικη μουσική παράδοση.
Ο Αρθουρ,ο Ρομπι,ο Γούντι,ο Τζούντ,ο Τζάκ,ο Πάστορας Τζόν και ο Μπίλυ δέ Κιντ,συνθέτουν αυτόν τον μεγάλο χαμαιλέοντα μέ ένα πολύ πρωτότυπο τρόπο..
Η Μπλάνσετ μο-να-δι-κή.
Κάνει παπάδες..
Η γυναίκα παίζει ότι γουστάρει.
 
Δυσκολο εργο σιγουρα δεν θα αρεσει σε ολους.
Εμενα μου αρεσε.Πολυ ομορφα δοσμενες εικονες στολισμενες απο
υπεροχη ποιηση,ωραιες ερμηνειες & καλη μουσικη.
 
Άργησα αδικαιολόγητα, αλλά βγήκε εποχή που δεν προλάβαινα ούτε trailer να δω. Τελικά την είδα εχτές.

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ και εγώ με τον Κώστα, αν και ούτε μεγάλωσα με τον Dylan, ούτε γνωρίζω τις στροφές της καρριέρας και της ζωής του. Η ταινία μου φώτισε αυτές τις πλευρές, χωρίς βέβαια να γνωρίζω πόσα από αυτά που μας έδειξε ήταν αληθινά. (Αλήθεια, η Gainsbourg ποια ήταν; Γιατί νομίζω ότι η Baez ήταν η Julianne Moore.)

Μεγαλύτερη εντύπωση μου έκαναν οι σκηνές όπου κατηγορήθηκε ως προδότης. Επί χρόνια βρίσκομαι ανάμεσα σε φανατικούς υποστηρικτές και εχθρούς του Διονύση Σαββόπουλου και έχω ακούσει πολλά, οπότε ο παραλληλισμός ήταν αναπόφευκτος. Φυσικά δεν πήρα μια "τελική" απάντηση, αλλά είχα επιτέλους την αίσθηση ότι ακούω και τη μεριά του ίδιου του δημιουργού.

Οι επιλογές του cast ήταν εξαιρετικές, μία προς μία. Περισσότερο με "ταξίδεψε" το μαυράκι. Για τη Blanchett δεν μπορώ να γράψω αντικειμενικά. Δε με "έπειθε" ως Dylan ή μήπως δεν μου πολυάρεσε αυτή η πλευρά του Dylan; Εν τέλει, δεν είχε μεγάλη σημασία, διότι απέλαυσα κάθε δευτερόλεπτο της υποκριτικής της.

Τέλος, δεν αντέχω να μην γράψω το nerdy σχόλιο, ότι οι ηθοποιοί που έπαιξαν τις τελευταίες ενσαρκώσεις του Batman και του Joker - για πολλούς δύο όψεις ενός νομίσματος - εδώ υποδύονταν τον ίδιο άνθρωπο. ;)
 
Top Bottom