Χτες στον SKΑΙ είχε 3 διακεκριμένους επιδημιολόγους. 2 που δουλεύουν Ελλάδα και έναν που δουλεύει στην Αμερική.
Πάνω - κάτω συμφωνούσαν, στάθηκε όμως σε εκείνα που είπε ο ομογενής. Το σημαντικότερο, με το οποίο δεν διαφώνησαν οι άλλοι 2, είναι ότι δεν αρκεί η καμπύλη των κρουσμάτων να γίνει επίπεδη, αλλά και η τιμή της καμπύλης, αλλιώς τα αποτελέσματα μπορεί να είναι ακόμα και χειρότερα.
Παραθέτω ένα σκίτσο με αυτά που έχω καταλάβει με το απλοικό μου μυαλό μέχρι στιγμής, από αυτά που διαβάζω και ακούω.
Ας σημειώσουμε ότι πέραν από τους ασθενείς του ιού, ΜΕΘ χρειάζονται και ασθενείς από τις λοιπές ασθένειες, ας υποθέσουμε με έναν σταθερό ρυθμό. Επίσης υποθέτουμε ότι θα κολήσουν τελικώς το ίδιο ποσοστό, πχ 60%. Στο σκίτσο όμως είναι τα σοβαρά.
- Στην περίπτωση Α ας πούμε ότι είναι αυτό που πήγαν να κάνουν Τζόνσον, Τραμπ και σία στην αρχή. Δηλαδή κάνουμε ελάχιστα, μαζικοί θάνατοι σε αβοήθητους ανθρώπους για ένα σχετικά μικρό διάστημα, ΟΧΙ ΜΟΝΟ από τον Ιό αλλά και από τις λοιπές ασθένειες. Φθάνουμε γρήγορα σε ανοσία αγέλης και με το μικρότερο κόστος σε ιατρικό εξοπλισμό και προσωπικό, ενώ - υποτίθεται - ότι αποφεύγεις και το 2ο κύμα από τον υπόλοιπο παγκόσμιο πληθυσμό, λόγω ανοσίας, οπότε οι συνολικοί θάνατοι υποτίθεται ότι στο τέλος είναι λιγότεροι, ενώ και η οικονομία επανεκιννεί ταχύτερα.
- Στην περίπτωση Β αργούμε να πάρουμε επαρκή μέτρα, καταφέρνουμε μεν να κάνουμε επίπεδη την καμπύλη αλλά αργά, με αποτέλεσμα ίσα που αρκούν οι ΜΕΘ, ενώ πεθαίνουν αβοήθητοι όσοι θα χρειαζόντουσαν ΜΕΘ έτσι κι αλλιώς και δίχως τον ιό. Έχουμε υποθέσει ότι ο αριθμός αυτός είναι σταθερός, αλλά καθόλου σίγουρο δεν είναι αυτό, αφού πιθανον να υπάρχουν προβλήματα έτσι και στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Ενώ κοστίζει και περισσότερο, γιατί μέτρα έχεις πάρει απλά αργά, έχεις δημιουργήσει και πολλές νέες κλίνες ΜΕΘ, χρειάζεσαι περισσότερα τεστ, προσωπικό, ενώ η οικονομία αργεί περισσότερο να επανεκινήσει.
- Στην περίπτωση Γ, παίρνεις μέτρα γρήγορα, η καμπύλη γίνεται επίπεδη με μικρή τιμή, με αποτέλεσμα να προλαβαίνεις να εξυπηρετήσεις όλα τα περιστατικά, λόγω ιού και μή. Λιγότεροι θάνατοι, και ειδικά αβοήθητων ασθενών, ενδεχομένως και μικρότερο κόστος σε νέες ΜΕΘ και προσωπικό από την περίπτωση Β, αφού έδρασες νωρίς. Ωστόσο αργείς να πας σε ανοσία αγέλης (υποθέτουμε ότι το ολοκλήρωμα των καμπυλών είναι το ίδιο, δηλ τα σοβαρά κρούσματα σε κάθε περίπτωση είναι ίδια τελικώς). Βέβαια βγαίνεις πολύ κερδισμένος αν εν τω μεταξύ βρεθεί εμβόλιο ή/και θεραπεία. Αργεί πολύ να επανεκινήσει η οικονομία.
Η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί προς το Γ. Από ηθικής άποψης κανείς μα κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει. Ελπίζουν - βάσιμα - ότι το ίδιο ισχύει και από επιστημονική-ιατρική άποψη, μιας και θέματα όπως η ανοσία αγέλης, η ανθεκτικότητα των νέων (δεν αποκλείεται η μετάλλαξη), το ίδιο τελικό ποσοστό των φορέων, δεν έχουν αποδειχθεί από ότι καταλαβαίνω. Από την άλλη, βασίζεται στην προυπόθεση/υπόθεση ότι ο κόσμος αντέχει την κλεισούρα, τα μέτρα ατομικής προστασίας και την οικονομική ύφεση για πολύ καιρό.
Και εδώ όμως, για την περίπτωση Γ, από ότι καταλαβαίνω κάποιοι επιστήμονες εκφράζουν μια ένσταση. Ότι δεν γινονται αρκετά τεστ. Δηλαδή, "πας που πας στο Γ, κάντο όσο το δυνατόν καλύτερα τουλάχιστο"
Εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι γιατί τα μέτρα δεν εφαρμόζονται πιο συλλογικά, αν όχι παγκόσμια, τουλάχιστο σε επίπεδο EU. Γιατί δηλαδή στα οικονομικά τόση αυστηρότητα, take it or leave it, και στα θέματα υγείας τόση ευελιξία. Αν κάθε χώρα κάνει τα δικά της, τότε ίσως δεν έχει στο τέλος νόημα αν θα κάνεις το Α ή το Β ή το Γ. Ειδικά αν δεν υπάρχει η ανοσία της αγέλης, είτε γιατί μεταλλαχθεί ο ιός και νοσούν και οι νέοι, είτε επειδή οι ήδη νοσήσαντες μπορούν να ξανακολήσουν.
Σκέψεις κάνω παιδιά, με αυτά που ακούμε και διαβάζουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι χρειάζεται ενότητα, ψυχραιμία και να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας όλοι. Καλή δύναμη!