Maverick
Senior Member
- 18 June 2006
- 484
Την Παρασκευή 15 Φλεβάρη εμφανίστηκαν στο Principal της Θεσσαλονίκης οι Wishbone Ash.
Ούτε που θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που πήγα τελευταία φορά σε ροκ συναυλία.
Πρέπει να ήταν ο Eric Burdon στον Μύλο σε άθλιες συνθήκες.
Αποδείχτηκε ότι ήταν οι Martin Turner's Wishbone Ash δηλ. το γκρούπ του ιδρυτικού μέλους και μπασίστα Martin Turner πλαισιωμένου από δύο κιθαρίστες τους Keith Buck, Ray Hatfield και τον Rob Hewins στα drums, όλοι τους γύρω στα 40-45.
Έπαιξαν κάπου δύο ώρες μπροστά σε καμμιά 200αριά φανατικούς κατά κύριο λόγο μεσήλικες.
Το πρώτο σετ περιελάμβανε 7-8 κομμάτια από τα πρώτα τους άλμπουμ. Μετά το ημίωρο διάλειμμα έπαιξαν ολόκληρο το πολυαγαπημένο Argus και για encore άλλα 2 κομμάτια άγνωστα σε μένα.
Μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις. Άψογες εκτελέσεις με δύναμη και νεύρο, χωρίς περιττά εφφέ και επιδειξιομανίες.
Ο εξηντάρης πια Martin Turner σε πολύ καλή κατάσταση με φωνή που βέβαια έχει αφήσει πάνω της τα σημάδια του ο χρόνος αλλά με μπόλικο κέφι και διάθεση ήταν βέβαια το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Οι άλλοι κάπως πιο ψυχροί και επαγγελματίες. Για μένα και μόνο που άκουσα το Argus σε ζωντανή εκτέλεση -έστω- και με καθυστέρηση 25 χρόνων ήταν μια πολύ όμορφη βραδυά...χαλάλι το 30άρι...
Ούτε που θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που πήγα τελευταία φορά σε ροκ συναυλία.
Πρέπει να ήταν ο Eric Burdon στον Μύλο σε άθλιες συνθήκες.
Αποδείχτηκε ότι ήταν οι Martin Turner's Wishbone Ash δηλ. το γκρούπ του ιδρυτικού μέλους και μπασίστα Martin Turner πλαισιωμένου από δύο κιθαρίστες τους Keith Buck, Ray Hatfield και τον Rob Hewins στα drums, όλοι τους γύρω στα 40-45.
Έπαιξαν κάπου δύο ώρες μπροστά σε καμμιά 200αριά φανατικούς κατά κύριο λόγο μεσήλικες.
Το πρώτο σετ περιελάμβανε 7-8 κομμάτια από τα πρώτα τους άλμπουμ. Μετά το ημίωρο διάλειμμα έπαιξαν ολόκληρο το πολυαγαπημένο Argus και για encore άλλα 2 κομμάτια άγνωστα σε μένα.
Μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις. Άψογες εκτελέσεις με δύναμη και νεύρο, χωρίς περιττά εφφέ και επιδειξιομανίες.
Ο εξηντάρης πια Martin Turner σε πολύ καλή κατάσταση με φωνή που βέβαια έχει αφήσει πάνω της τα σημάδια του ο χρόνος αλλά με μπόλικο κέφι και διάθεση ήταν βέβαια το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Οι άλλοι κάπως πιο ψυχροί και επαγγελματίες. Για μένα και μόνο που άκουσα το Argus σε ζωντανή εκτέλεση -έστω- και με καθυστέρηση 25 χρόνων ήταν μια πολύ όμορφη βραδυά...χαλάλι το 30άρι...
iano
...όλη η ζωντάνια, ο όγκος, και η ιδιοτροπία των ήχων του Stravinsky ήταν εκεί.
