Ορίστε και προφητικό δυστυχώς άρθρο της "Ε" με ημ/νία 6/8/2007 με λίστα "εγκλημάτων"...
[...]
Το δημοτικό συμβούλιο λαμβάνει σωρηδόν αποφάσεις για απαλλοτριώσεις χώρων, προκειμένου να γίνουν πάρκα πρασίνου.
Στην πράξη όμως η δημοτική αρχή δηλώνει αδυναμία να καταβάλει τις αποζημιώσεις στους δικαιούχους, με συνέπεια αυτοί να προσφεύγουν στα δικαστήρια και να πετυχαίνουν τον αποχαρακτηρισμό των εν λόγω χώρων, οι οποίοι εν συνεχεία οικοδομούνται από τους ιδιοκτήτες τους.
Οπως έγινε με τα 8 στρέμματα του κτήματος «ΘΩΝ» στη συμβολή των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας.
Επί δημαρχίας Αβραμόπουλου είχε χαρακτηριστεί χώρος πρασίνου αλλά ο δήμος δεν προχώρησε στην απαλλοτρίωση με πρόσχημα την έλλειψη χρημάτων (4 δισ. δραχμές τότε), με αποτέλεσμα ο επιχειρηματίας Μπάμπης Βωβός να οικοδομήσει εκεί γιγαντιαίο κτιριακό συγκρότημα.
Οπως έγινε επίσης με τα 2,5 στρέμματα του οικοπέδου «Κατράντζου» στην «καρδιά» της Αθήνας (είχε καεί το 1980).
Το οικόπεδο αυτό είχε απαλλοτριωθεί το 1989, προκειμένου να γίνει πράσινο αλλά πρόσφατα η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου αποφάσισε τον αποχαρακτηρισμό του, δίνοντας άδεια στους ιδιοκτήτες του ακινήτου για την ανέγερση κτιρίου, με το επιχείρημα ότι δεν εξασφαλίστηκε το τίμημα των τριών εκατομμυρίων ευρώ για την απαλλοτρίωσή του. Στις 30/3/2007 εξεδόθη δικαστική απόφαση, με την οποία ανεκλήθη η απαλλοτρίωση χώρου 235 τ.μ. στη συνοικία «Κυπριάδου» στα Ανω Πατήσια, ζωτικής σημασίας για τους κατοίκους της περιοχής και απεδόθη στον ιδιοκτήτη του, γιατί ο δήμος δεν κατέβαλε το τίμημα της απαλλοτρίωσης. Και ενώ ο ένας μετά τον άλλον οι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας «πέφτουν θύματα» του μπετόν, το πιο τραγικό είναι ότι τίθενται εν κινδύνω και οι υπάρχοντες χώροι πρασίνου.
Αίφνης τον Δεκέμβριο του 2006 η δημοτική αρχή αποφάσισε να παραχωρήσει σε ιδιώτη μέρος της έκτασης του πάρκου των 2,5 στρεμμάτων με τους αιωνόβιους φοίνικες στην Κυψέλη (Κύπρου και Πατησίων), προκειμένου να κατασκευαστεί πάρκινγκ αυτοκινήτων. Οπερ σημαίνει ότι είναι άμεσος ο κίνδυνος να κοπούν καμιά πενηνταριά μοναδικά δέντρα.
Το ίδιο συμβαίνει και για ένα κομμάτι του πάρκου των 4 στρεμμάτων στα Πατήσια (στάση Κλωναρίδου), όπου βρίσκεται ο θερινός κινηματογράφος ΑΒ (ο δήμος θέλει να κατασκευάσει εκεί πάρκινγκ).
Στα Σεπόλια έκταση 169 στρεμμάτων είχε δεσμευτεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ για τις ανάγκες κατασκευής του Μετρό.
Οταν κατασκευάστηκε ο σταθμός του Μετρό, αποδεσμεύτηκαν 45 στρέμματα από την εν λόγω έκταση για πράσινο.
Η τότε δημοτική αρχή Αβραμόπουλου, παρ' ότι αποφάσισε η έκταση αυτή να γίνει χώρος υψηλού πρασίνου, δεν τη διεκδίκησε μέχρι τέλους, με συνέπεια να χαρακτηριστεί «οικοδομήσιμη» από το ΥΠΕΧΩΔΕ και να ανεγερθούν εκεί πολυκαταστήματα.
Τον περασμένο Απρίλη ο νυν δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης «κατακεραύνωσε» τους προκατόχους του στο δημαρχιακό θώκο Ντόρα Μπακογιάννη και Δημ. Αβραμόπουλο, για την παρελκυστική τακτική τους στο θέμα των ελεύθερων χώρων πρασίνου, κάνοντας λόγο για «απαλλοτριώσεις στα λόγια και όχι στην πράξη».
Μάλιστα ο κ. Κακλαμάνης δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Εγώ δεν πρόκειται να λαϊκίσω, δεν πρόκειται να στήσω ταμπέλα που να λέει ότι ο χώρος αυτός απαλλοτριώθηκε επί δημαρχίας Κακλαμάνη για να παίρνω παλαμάκια και όταν έρθει η ώρα να με διαδεχθεί κάποιος, να βρεθεί μπροστά σ' αυτό που έχω βρεθεί εγώ τώρα, που για να γλιτώσω χώρους οι οποίοι απαλλοτριώθηκαν στα λόγια και όχι στην πράξη, χρειάζονται περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ». Καλά τα είπε ο νυν δήμαρχος. Ωστόσο προκύπτει το ερώτημα: ήταν τόσο δύσκολο για τον Δήμο Αθηναίων να διαθέσει τρία εκατομμύρια ευρώ για να σωθούν τα 2,5 στρέμματα του «Κατράντζου» (Σταδίου και Αιόλου) και να γίνουν πράσινο;
Η παρούσα δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι προχωρεί στην καταγραφή των ελεύθερων χώρων της Αθήνας, ώστε μετά τις καλοκαιρινές διακοπές να φέρει προς συζήτηση το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο.
Ούτως ή άλλως, μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του αστικού και περιαστικού πρασίνου, στην Αθήνα δεν υπάρχει περιθώριο να χαθεί ούτε ένα τετραγωνικό ελεύθερου χώρου.
Και εν προκειμένω δεν αρκούν οι όποιες καλές προθέσεις. Χρειάζονται γενναίες αποφάσεις, ώστε να μην γίνουν τσιμέντο οι ελάχιστοι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι.
