Καλώδια ηχου.... εχουν διαφορές τελικά ?

Αφού δεν πήρα σαφη απάντηση στο ερώτημα που έθεσα στον @Astronaut Jr. θα ρωτήσω τον @anop που ήταν επίσης παρών στην δοκιμη.
Εννοείται πως το ερώτημα είναι ρητορικο και η απάντηση γνωστή.
Κι όμως, ήμουν σαφέστατος.
 
  • Haha
Reactions: leandros1967
Θα σταθώ λίγο στο bold, γιατί είναι κάτι που έχω βιώσει και εγώ σε δικιά μου σχεδίαση (ηχείο).

Δυο διαφορετικά crossover, στις ίδιες μονάδες, ίδιο κουτί, ίδια τοποθέτηση. Το ένα crossover να παίζει ξεκάθαρα "μουντά" ενώ το δεύτερο "λαμπρά".

Οι μετρήσεις να μου λένε βέβαια ότι και τα δυο παίζουν μια χαρά, σχεδόν τα ίδια.

Γιαυτό λέμε, οι συνηθισμένες μετρήσεις είναι μόνο για να αποφεύγεις τα χοντρά λάθη σχεδίασης.

Από ένα σημείο και πέρα χρειάζεται και αυτί, ειδικά αν δεν είσαι ερευνητικό κέντρο με το ανάλογο κονδύλι για μετρητικά.
Μια πιθανή, μη υπερβατική, ερμηνεία : σε κάποιο τεύχος του περιοδικού HIΤΕCH o Θ. Σπίνουλας αφηγούνταν μια εμπειρία του: βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου μια παρέα ασχολούνταν με αλλαγές καλωδίων ενισχυτή-ηχείων και σχολίαζε τις διαφορές. Ο ίδιος δεν έδινε και πολλή σημασία, μιας και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με αυτό το σπορ, γιατί δεν είχε πειστεί ότι υπάρχουν ουσιαστικές ηχητικές διαφορές μεταξύ καλωδίων. Πράγματι δεν αντιλαμβανόταν τις διαφορές για τις οποίες μιλούσαν οι άλλοι ή τις θεωρούσε αδιόρατες, μεχρις ότου μπαίνει ένα καλώδιο και η διαφορά που ακούγεται είναι έντονη. Το γεγονός που τον εξέπληξε δεν ήταν τόσο το μέγεθος της ηχητικής διαφοράς, όσο το ότι υπήρχε διαφορά. Πετάγεται από την θέση του αμέσως, επιστρατεύει ένα παλμογράφο που βρισκόταν πρόχειρος και τον συνδέει στην έξοδο του ενισχυτή: η συσκευή δείχνει μια έντονη ταλάντωση στα 35 κιλοχέρτζ, προφανώς έξω από τα όρια της ακοής, όμως τα προϊόντα της ενδοδιαμόρφωσης με το πρόγραμμα που έπεφταν μέσα στο ακουστό φάσμα άλλαζαν τον ήχο του ενισχυτή κατά τυχαίο τρόπο: σε άλλους ενισχυτές η αλλαγή ήταν ευχάριστη, άρα το καλώδιο "ταίριαζε" μαζί τους, σε άλλους όχι, άρα το καλώδιο δεν τους "πήγαινε", κατά την απόφανση της παρέας.
 
Last edited:
Μια πιθανή, μη υπερβατική, ερμηνεία : σε κάποιο τεύχος του περιοδικού HIΤΕCH o Θ. Σπίνουλας αφηγούνταν μια εμπειρία του: βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου μια παρέα ασχολούνταν με αλλαγές καλωδίων ενισχυτή-ηχείων και σχολίαζε τις διαφορές. Ο ίδιος δεν έδινε και πολλή σημασία, μιας και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με αυτό το σπορ, γιατί δεν είχε πειστεί ότι υπάρχουν ουσιαστικές ηχητικές διαφορές μεταξύ καλωδίων. Πράγματι δεν αντιλαμβανόταν τις διαφορές για τις οποίες μιλούσαν οι άλλοι ή τις θεωρούσε αδιόρατες, μεχρις ότου μπαίνει ένα καλώδιο και η διαφορά που ακούγεται είναι έντονη. Το γεγονός που τον εξέπληξε δεν ήταν τόσο το μέγεθος της ηχητικής διαφοράς, όσο το ότι υπήρχε διαφορά. Πετάγεται από την θέση του αμέσως, επιστρατεύει ένα παλμογράφο που βρισκόταν πρόχειρος και τον συνδέει στην έξοδο του ενισχυτή: η συσκευή δείχνει μια έντονη ταλάντωση στα 35 κιλοχέρτζ, προφανώς έξω από τα όρια της ακοής, όμως τα προϊόντα της ενδοδιαμόρφωσης με το πρόγραμμα που έπεφταν μέσα στο ακουστό φάσμα άλλαζαν τον ήχο του ενισχυτή κατά τυχαίο τρόπο: σε άλλους ενισχυτές η αλλαγή ήταν ευχάριστη, άρα το καλώδιο "ταίριαζε" μαζί τους, σε άλλους όχι, άρα το καλώδιο δεν τους "πήγαινε", κατά την απόφανση της παρέας.
Κλασσική περίπτωση που λείπει το πηνίο εξόδου αυτό που είναι τυλιγμένο γύρω από την αντισταση στην έξοδο ενισχυτη!
 
  • Like
Reactions: Pleo
Αν τα καλώδια δεν είχαν μεγάλες διαφορές δεν θα υπήρχαν χομπιστες οι οποίοι θα μπορούσαν να επιτυχουν αυτήν την εξωπραγματικη επιδοση.
Μάλιστα, σε καλώδια ρευματος τα οποία είναι καρφος εις τους οφθαλμούς των αρνητων, συνηθως αυτών του πληκτρολογιου-Ζηση,ακους;
Όσο για τις εταιρίες, πολλές φορές δεν παρουσιάζουν ούτε ισχυριζονται απολύτως τίποτα. Στην συγκεκριμένη δοκιμή, καμμία από τις 4.

Σε πια δοκιμή αναφέρεσαι, σε αυτή που δεν μπορούσε κανείς να ξεχωρίσει πιο καλώδιο άκουγε (εκτός από τον ιδιοκτήτη του συστήματος), αλλά όλοι είχαν προτίμηση πιο τους άρεσε?
 
Σε πια δοκιμή αναφέρεσαι, σε αυτή που δεν μπορούσε κανείς να ξεχωρίσει πιο καλώδιο άκουγε (εκτός από τον ιδιοκτήτη του συστήματος), αλλά όλοι είχαν προτίμηση πιο τους άρεσε?
Για την ακρίβεια, οι τρεις διέκριναν ποιο καλωδιο έπαιζε κάθε φορά όμως με πιο χαμηλά ποσοστά επιτυχιας από τον τέταρτο.Βεβαιως, το γουστο είναι γουστο.
 
Μια πιθανή, μη υπερβατική, ερμηνεία : σε κάποιο τεύχος του περιοδικού HIΤΕCH o Θ. Σπίνουλας αφηγούνταν μια εμπειρία του: βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου μια παρέα ασχολούνταν με αλλαγές καλωδίων ενισχυτή-ηχείων και σχολίαζε τις διαφορές. Ο ίδιος δεν έδινε και πολλή σημασία, μιας και ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με αυτό το σπορ, γιατί δεν είχε πειστεί ότι υπάρχουν ουσιαστικές ηχητικές διαφορές μεταξύ καλωδίων. Πράγματι δεν αντιλαμβανόταν τις διαφορές για τις οποίες μιλούσαν οι άλλοι ή τις θεωρούσε αδιόρατες, μεχρις ότου μπαίνει ένα καλώδιο και η διαφορά που ακούγεται είναι έντονη. Το γεγονός που τον εξέπληξε δεν ήταν τόσο το μέγεθος της ηχητικής διαφοράς, όσο το ότι υπήρχε διαφορά. Πετάγεται από την θέση του αμέσως, επιστρατεύει ένα παλμογράφο που βρισκόταν πρόχειρος και τον συνδέει στην έξοδο του ενισχυτή: η συσκευή δείχνει μια έντονη ταλάντωση στα 35 κιλοχέρτζ, προφανώς έξω από τα όρια της ακοής, όμως τα προϊόντα της ενδοδιαμόρφωσης με το πρόγραμμα που έπεφταν μέσα στο ακουστό φάσμα άλλαζαν τον ήχο του ενισχυτή κατά τυχαίο τρόπο: σε άλλους ενισχυτές η αλλαγή ήταν ευχάριστη, άρα το καλώδιο "ταίριαζε" μαζί τους, σε άλλους όχι, άρα το καλώδιο δεν τους "πήγαινε", κατά την απόφανση της παρέας.

Και αυτο δειχνει ποσο μη προβλεψιμο, σχεδον χαοτικο ειναι το τελικο αποτελεσμα που θα ακουσουμε
σε οποιοδηποτε ταιριασμα, παρα ολες τις καλες προθεσεις και υπολογισμους.
Οι δοκιμες δεν ειναι χαμενος χρονος.