Καποδίστριας (2025)

Βαθμολογήστε την Ταινία:


  • Total voters
    31
Για πιθανά στερητικά από Καποδίστρια ή/και Σμαραγδή, ας είναι καλά ο Θεοδωράκης με τους "Πρωταγωνιστές"

 
Θα ειχε ξεμεινει απο θεματα ο Θεοδωρακης και ειπε να εκμεταλλευτει ενα θεμα της επικαιροτητας που εχει αρκετους πολεμιους και απο τις δυο πλευρες.

Βεβαια ο ιδιος δεν ειναι και αυτο που λεμε υποδειγμα καλου συνεργατη στην δουλεια που κανει αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα .
 
" .....μας έχει κουράσει με την προσπάθεια του να αναγορευτεί (αντί)Αγγελόπουλος στη θέση του Αγγελόπουλου με το ζόρι.
Αμ με το ζόρι και με τον Λιάγκα δεν αναγορεύεσαι auteur κύριε Σμαραγδή μου" (Νίκος Μουρατίδης)
 
Οχι οτι ο Αγγελοπουλος ηταν σκηνοθετικα τιποτα το αξιομνημονευτο.....μια μανιερα ειχε βρει αυτος αλλα τουλαχιστον ηταν οξυδερκης αν μη τι αλλο και ηξερε τι σινεμα να παραδωσει για να εκμεταλευτει μια καστα στο ευρωπαικο κινηματογραφικο συστημα και να παιρνει τα βραβειακια του.

Αυτος δεν ξερει ουτε πως γινεται το σινεμα γιατι δεν εχει ο ιδιος το ταλεντο να την αντιληφθει.
 
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κωμικός που να μην χρησιμεύει ως (αν όχι είναι) κομματικό εργαλείο. Από κει και πέρα, κάποιοι είναι επιπλέον και αστείοι και πολύ καυστικοί με όλους (πχ Βουλαρίνος ή παλιότερα οι Ελληνοφρένεια), κάποιοι άλλοι δεν έχουν ιδιαίτερο χιούμορ και απλά στηρίζονται στα κομματικά γυαλιά του κοινού τους βγάζοντας γέλιο κυρίως σε αυτούς (πχ Ζαραλίκος), όπως αντίστοιχα και άλλοι ανύπαρκτοι καλλιτέχνες που έγιναν ξαφνικά σημαντικοί επειδή σήκωσαν μια γροθιά στις κάμερες ή φόρεσαν καρφίτσα Φρη Πάλεσταιν.

Ακόμα και οι κορυφαίοι Oliver, Kimmel και Colbert (που έχουν και οι τρεις απίστευτο χιούμορ), σήμερα θα μπορούσε κανείς να τους δει ως κομματικά εργαλεία της αντιπολίτευσης (και ευτυχώς δηλαδή, γιατί χωρίς χιούμορ δεν αντέχεται αυτό που ζούμε σήμερα).
To κακο είναι πως από αυτούς κ τη σάτιρα μαθαίνεις ειδήσεις που τα μέσα δεν αναφέρουν καθόλου, ή τα έχουν ως υποσημείωση στα λεγόμενα δελτία ειδήσεων. Κ ετσι η σάτιρα γίνεται ενημέρωση
 
Δεν μπορει να μην ειναι σκηνοθετικα αξιομνημονευτος ο Αγγελοπουλος μετα απο τοσες ταινιες πανευρωπαικα βραβευμενες.
Βραβεια που ο Σμαραγδης ουτε στον υπνο του θα τα δει ποτε. (Και πως να τα δει δλδ με αυτες τις τανιες που
θυμιζουν σκηνοθεσια βιντεοταινιας της 10ετιας του 80. )
 
Το δίδυμο Αγγελόπουλος Αρβανίτης όχι μόνο είναι αξιομνημόνευτο αλλά και καλλιτεχνικά αξεπέραστο κατά τη γνώμη μου πάντα.

Από την άλλη πλευρά βέβαια η αλήθεια είναι ότι εγώ αυτή την ιστορία με τα βραβεία δεν την καταλαβαίνω.
 
την είδα, χθες, η αλήθεια είναι ότι ήμουν αρνητικά φορτισμένος με όλη αυτη την περιρέουσα αντίθετη άποψη.
Οκ, δεν δρέπει δάφνες αριστουργήματος, αλλά είναι αρκετά αξιπρεπής, οι διάλογοι χωλαίνουν, σε πολλά σημεία, αλλά οι ερμηνείες οι σημαντικές είναι καλές έως πολύ καλές, ξεχώρισα του Μετερνιχ, αλλά και ο Μυριαγκός με τον Ιατρόπουλο μου άρεσαν πολύ.