Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Έχεις δίκιο .... το κάναμε χάλια το νήμα και πραγματικά χάσαμε το δάσος...
 
Απάντηση: Re: Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Και μια δυο υπενθυμίσεις για τον Βαγγέλη το Μπέλλο. Καταστροφές δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Να θυμίσω το 1962 τί έγινε στην πόλη που μένεις; Που εξαφανίστηκε η μισή πόλη κάτω από τα νερά;

Να θυμίσω πριν 5 χρόνια τις πλημμύρες και τις καταστροφές στις παραποτάμιες πόλεις της Γερμανίας; Ήμουν στην Ulm στον 4ο όροφο ενός κτηρίου για 56 ώρες. Αυπνος, χωρίς νερό και χωρίς φαγητό. κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μου. Και όταν ζήτησα ως Έλληνας βοήθεια, η απάντηση ήταν πρώτα θα δουλέψεις για να ζήσουμε και μετά όλα τα άλλα.

Σου μοιάζει πολύ δημοκρατικό; Και πως η πιο προηγμένη χώρα της Ευρώπης, η Γερμανία δεν μπορεί να βρει λύση για τις πλημμύρες και αποδέχεται περίπου ως φυσικό κάθε 2-3 χρόνια να πλημμυρίζουν περίπου 35-40 πόλεις με πληθυσμό 4.000.000 άτομα;

Βλάσση, δεν διαφωνώ σ' αυτά που λες, αλλά άλλο πράγμα είναι οι ακούσιες φυσικές καταστροφές, σαν αυτές που περιγράφεις πχ πλημμύρες, σεισμοί και καταποντισμοί, και άλλο οι εκούσιες πχ εμπρησμοί. Στη δεύτερη περίπτωση, μιλάμε για εγκληματικές πράξεις από δόλο. Οι πράξεις αυτές, όχι μόνο δεν τιμωρούνται από το κράτος, αλλά και συνεπικουρούνται, προσφέροντας απλόχερα άδειες οικοδομήσεως σε περιοχές που δέκα λεπτά μετά την απόσβεση της πυρκαγιάς οι υπεύθυνοι ορκίζονται ότι θα κηρυχθούν αναδασωτέες.

Όταν δε, πέσει το πρώτο τούβλο τελειώνει το παραμύθι. Κατόπιν, κοιτάμε πως θα νομιμοποιήσουμε τα αυθαίρετα, διότι έχουμε πια μια ''πραγματική κατάσταση''. Οι μπουλντόζες θεωρούνται πολύ μπανάλ σε κράτη δικαίου σαν τη χώρα μας....
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Kαλά ας αρχίσουμε να κλαίμε και να τραβάμε τα μαλλιά μας για την συμφορά σαν τίς Τρωάδες τότε.Μόνον που ο Ξέρξης έχει ήδη χάσει.

Σπύρο δεν έχει άδικο. Για άλλο λόγο άνοιξε το thread η Μνήμη και εμείς
το πήγαμε αλλού.

Όπως ήδη έγραψε ο Ναθ, καλύτερα να ανοίξει ένα άλλο thread
με ενεργειακά θέματα. Έτσι θα το διαβάσουν και περισσότεροι ενδιαφερόμενοι.
 
Πάντως όλα σχετικά είναι.Με σεβασμό προσεγγίζουν όλοι το θέμα.Δεν βγήκαμε εκτός.Και ούτε έχει νόημα να κλαίμε άλλο.
Εμένα με ενδιαφέρουν τα περισσότερα posts και οι σημαντικές πληροφορίες τού Βλάσση,αλλά και τα ενεργειακά.
Πόσα posts δηλαδή πρεπει να γράψουμε για το σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας.........Αρκετά
 
Όταν καίγεται το Δάσος καλό θα είναι την πυρά να θωρούμε (κι ασχοληθούμε) μη ξεφύγει...
και τα παιδιά μας κάψει....
 
Μόνο στην χώρα μας τα σώματα ασφαλείας έχουν κεφαλή πολιτικό/άσχετο με το αντικείμενο.
Ο Πολύδωρας κατευθύνει ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί και φάει με το κουτάλι φωτιές και καταστροφές, με πολιτικά κριτήρια.
Βασικός στόχος να προστατευτούν οι πυλώνες και όχι η Πάρνηθα. Οταν έφτασε η φωτιά στην Αθήνα, μετά άλλαξε εκ νέου το πλάνο.
 
Re: Απάντηση: Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Μόνο στην χώρα μας τα σώματα ασφαλείας έχουν κεφαλή πολιτικό/άσχετο με το αντικείμενο.
Ο Πολύδωρας κατευθύνει ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί και φάει με το κουτάλι φωτιές και καταστροφές, με πολιτικά κριτήρια.
Βασικός στόχος να προστατευτούν οι πυλώνες και όχι η Πάρνηθα. Οταν έφτασε η φωτιά στην Αθήνα, μετά άλλαξε εκ νέου το πλάνο.

Γιατί πιστεύεις ότι ο σχετικός θα έκανε περισσότερα????????
Ελα φίλε ....στήν ELLADA ζούμαι.......
Οσο εσύ είσαι μπροστα στον υπολογιστή
και εγώ το ίδιο
και αυτοί αλωνίζουν.....
είμαστε άξιοι γιά όλα όσα συμβαίνουν

ευτυχώς δεν έχω παιδιά............να αφήσω σε αυτό το κράτος όταν φύγω ..και αυτή είναι η μεγαλύτερη εκδίκηση μου για ELLADA
 
Ναι, μόνο που δεν εκδικείται επιλεκτικά. Σε λίγα χρόνια δε θα υπάρχει τίποτα. Ούτε δάση, ούτε θάλασσες, ούτε αέρας καθαρός... τίποτα.
Σε σημείο που αναρωτιέμαι αν πρέπει να φέρνουμε τα παιδιά μας στον κόσμο
. Αν θα προλάβουν να ζήσουν τίποτα καλό ή αν απλώς τα καταδικάζουμε στη μιζέρια.

Αυτό Αννα με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα ενόψη της επικείμενης έλευσης και νέου τέκνου, δεν σου κρύβω μάλλιστα ότι, είναι και ένας λόγος πο ανησυχεί σοβαρά, η ποιότητα ζωής στις επόμενες γενιές.
 
Το διάβασα σε ένα σάιτ και πραγματικά συγκλονίστηκα:

Σε έβλεπα και μάτωνε η ψυχή μου. Μάτωνε και το φεγγάρι απο ψηλά, που
σε έβλεπε να σβήνεις. Να υπομένεις καρτερικά το μαρτύριο σου σαν μια
άλλη Ζαν ντ άρκ. Ζήτησες βοήθεια και στην αρνηθήκαμε. Εσύ που μας
έδινες τόσα χρόνια απλόχερα τα πάντα, ζήτησες μια φορά κάτι και στο
αρνηθήκαμε. Σε θυσιάσαμε για να μη μείνουμε μια μέρα χωρίς ρέυμα.
Δυο γενιές παλεύεις για να μεγαλώσεις και εμείς σε ανταλάξαμε για
μια βραδιά δικιά μας με κλιματιστικό και μερικές ψήφους. Εσύ δεν μας
γύρισες ποτέ την πλάτη. Πάντα μας προστάτευες, πάντα μας χάριζες τη
ζωή, τη χαρά, μας έκανες να ξεχνάμε τη καθημερινότητα. Και εμείς σε
σκοτώσαμε σε ένα βράδυ. Το βράδυ που πέθανε το Δάσος. Το βράδυ που
χιόνισε κατακαλόκαιρο. Ενα χιόνι καυτό, βρώμικο, πεθαμένο. Αφήνοντας
τη τελευταία σου πνοή, μας το στειλες όπως έκανες τόσους χειμώνες,
μόνο που τώρα δεν έφερνε ζωή, δεν έφερνε χαρά, έφερνε θάνατο.
Τετέλεστε μας είπες και έκλεισες τα μάτια. Και σίγουρα εκεί ψηλά,
γιατί εκεί θα πάς αφού είσαι αγνό και αμόλυντο, σίγουρα θα λυπάσαι
γιατί δεν θα μπορείς πια να μας δώσεις τη χαρά.
Αντίο φίλε. Μακάρι νάχα πιο πολλά δάκρυα, να γίνονταν βροχή και να
σε έσωζαν. Είμαι όμως τόσο μικρός. Τόσο μικρός μπροστά στο μεγαλείο
σου.
Δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα για σένα. Υπόσχομαι όμως να κάνω κάτι για
τα παιδιά σου. Να τα προστατέυω όπως μπορώ και κάποτε όταν θα
μεγαλώσουν να με δεχτούν σα φίλο, όπως έκανες και εσύ. Αντίο καλέ
μου φίλε. Δε θα ξεχάσω ποτέ το χθεσινό βράδυ.
Το βράδυ που πέθανε το Δάσος.


Δημήτρης - Ο φίλος σου.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Η Θάσος έχει αναδασωθεί μια χαρά. Απλώς η δασώδης βλάστηση είναι πιο χαμηλή. Το νησί είναι πλέον καταπράσινο. Και θα πάω τον Αύγουστο διακοπές εκεί ξανά.

Είχα μείνει στις μεγάλες καταστροφές που είχε υποστεί το νησί.
Απτό παράδειγμα που δείχνει ότι όταν οι τοπική κοινωνία θέλει, τότε όλα γίνονται τιο εύκολα.
 
Αυτό Αννα με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα ενόψη της επικείμενης έλευσης και νέου τέκνου, δεν σου κρύβω μάλλιστα ότι, είναι και ένας λόγος πο ανησυχεί σοβαρά, η ποιότητα ζωής στις επόμενες γενιές.

Πρίν τίς φωτιές ,και μόνον λόγω τής ζέστης είχαν τριπλασιαστεί τα σωματίδια ρύπων στην πρωτεύουσα.
Προσωπικά δεν δέχομαι με τίποτα να συσχετίζω τεκνοποιήσεις με τέτοια ζητήματα.
Οι γενιές τής κατοχής και τού εμφυλίου δεν θάπρεπε να κάνουν παιδιά ποτέ τότε.
Και μην πούμε ότι είχαν καθαρό αέρα τότε γιατί απλά δεν τούς αφήνανε να τον εισπνέουν.
 
αμα χασουμε την ελπιδα τοτε παπαλα....

γιατι να μην παμε σε ομαδικες αυτοκτονιες ?

ο πλανητης αλλαζει , ισως καταφερουμε και αλλαξουμε εμεις η τουλαχιστον τα παιδια μας......
 
Η -όποια- σκέψη όμως συμβαδίζει με τα δεδομένα της εποχής...
Ούτε εμφύλιο έχουμε με όλα τα αρνητικά του ούτε για αυτοκτονίες είμαστε...
Είναι δεδομένο όμως οτι πάμε απο το κακό στο χειρότερο!
 
Η -όποια- σκέψη όμως συμβαδίζει με τα δεδομένα της εποχής...
Ούτε εμφύλιο έχουμε με όλα τα αρνητικά του ούτε για αυτοκτονίες είμαστε...
Είναι δεδομένο όμως οτι πάμε απο το κακό στο χειρότερο!

Δημήτρη απλά είμαστε αποκοιμισμένοι και εθισμένοι στην αδράνεια.
Και στην ουσία συνένοχοι γιά όσα συμβαίνουν.
 
Σύμφωνοι, είναι δεδομένο άλλωστε..
Όμως αυτά δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη.

Έχω την εντύπωση όμως οτι θα σου είναι δύσκολο να δείχνεις στον γιο σου το καμένο πλέον βουνό και να του λες οτι.....

εδώ κάποτε ήταν ο εθνικός δρυμός της πάρνηθας...δυστυχώς όμως εσύ δεν τον πρόλαβες...

Άμα σε ρωτήσει "γιατί" και θες να του το εξηγήσεις χωρίς να αποφύγεις την ερώτηση τι θα του πείς?
Και πόσο εύκολο θα σου είναι να ξέρεις οτι ο πιτσιρικάς θα είναι αναγκασμένος να ζει σε μια πόλη που δεν έχει ίχνος πρασίνου?

Δύσκολα μου ακούγονται όλα αυτά φίλε Σπύρο και άκρως καταθλιπτικά!
 
Re: Απάντηση: Κάποτε.... υπήρχαν δάση.

Σύμφωνοι, είναι δεδομένο άλλωστε..
Όμως αυτά δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη.

Έχω την εντύπωση όμως οτι θα σου είναι δύσκολο να δείχνεις στον γιο σου το καμένο πλέον βουνό και να του λες οτι.....

εδώ κάποτε ήταν ο εθνικός δρυμός της πάρνηθας...δυστυχώς όμως εσύ δεν τον πρόλαβες...

Άμα σε ρωτήσει "γιατί" και θες να του το εξηγήσεις χωρίς να αποφύγεις την ερώτηση τι θα του πείς?
Και πόσο εύκολο θα σου είναι να ξέρεις οτι ο πιτσιρικάς θα είναι αναγκασμένος να ζει σε μια πόλη που δεν έχει ίχνος πρασίνου?

Δύσκολα μου ακούγονται όλα αυτά φίλε Σπύρο και άκρως καταθλιπτικά!



Πετραν κι εμεις δε προλαβαμε να δουμε πραγματα και βιωσαμε την επελαση του "πολιτισμου" μας αλλα αυτο δεν πτοησε ουτε την ελπιδα μας ουτε την χαρα της ζωης.
Εστω και χωρις πρασινο.
Εστω και με μασκα οξυγονου.
Ειναι ατιμο πραγμα η Ζωη. Σε πειθει οτι τα παντα ειναι ιδεατα αρκει να υπαρχει.