Κασσέτες ήχου (νοσταλγικό νήμα)

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Πολύ ήσυχο σε σχέση με των δύο μοτέρ σε άριστη κατάσταση και αυτό!!!!

Τώρα είμαι σε δίλημα αν θα κρατήσω αυτό η το 561s που έχει και dolby s....

 

[AUDIOINSPECTOR]

Τελικά πόσα κασετόφωνα έχεις στη συλλογή σου; Ποιό είναι το αγαπημένο σου και ποιο κατά τη γνώμη σου έχει τον καλύτερο ήχο.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Θα τα ανεβάσω το απόγευμα,τα τελευταία δεν είχα καθόλου χρόνο να τα τσεκάρω γιατί έχω και πρόβλημα χώρου πλέον!!!

Ισως το τριήμερο!!!

Το αγαπημένο μου για την ώρα είναι το we-705s που ενω δεν είναι τρικέφαλο κάνει υπέροχη εγράφη με το auto calibration.

Στόχος είναι να μείνει αυτό και ένα τρικέφαλο στο τέλος!!!!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

 

[AUDIOINSPECTOR]

Βλέπω μια εμμονή με τη Sony. 5 στα 7. Κρίμα που η Sony πλέον αργοπεθαίνει. Το 51% των μετοχών της Sony Home Entertainment μεταβιβάζεται στη κινέζικη TCL καο ίσως σε μερικά χρόνια να σβήσει και το brand name.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

 

[westsound]

Καιρός για την παρουσίαση του ομαδικού τεστ νορμάλ κασετών του Περιοδικού Ήχου τα Χριστούγεννα του 1984 (φαντάρος).

 

[westsound]

Μάλλον με το κινητό καλύτερα.
Διαβάζω ότι ο Ήχος είχε κι άλλο τεστ 2 1/2 χρόνια πριν άρα μέσα του 1982,άρα το τεύχος υπάρχει.

 

[westsound]

Υπάρχει κάποιος που να δοκίμασε εγγραφή σε αυτήν την 'μάρκα' ?

ITC MAGNETICS SUPERCHROME C-60 (1979) – Tapekiosk

Brand: ITC Magnetics Model: Superchrome Type: Chrome – II Length: 60 min Release year: 1979 Made in Italy

tapekiosk.com

MAGNETICS ITC η απλή παίρνει την χαμηλότερη τιμή 5,66

Ιστορικά στοιχεία για το νήμα των κασετών που εύχομαι να βοηθήσουν τις επόμενες γενιές...αλλά να πω το 'ήμαρτόν΄μου ,πως η SHARP C-60S παίρνει στην ολική απόδοση 6,91 και σε σχέση τιμής προς απόδοση 27,49 ?!@##%)
Τέλος πάντων Θεού Θέλλοντος ακολουθεί συγκριτικό από ξένο περιοδικό του Αρχείου...

 

[AUDIOINSPECTOR]

To περιοδικό ΗΧΟΣ στο τεύχος του Φεβρουαρίου 1981 έκανε συγκριτικό τεστ ποιότητας προηχογραφημένων κασετών με ενδεικτικές κυκλοφορίες από όλες τις γνωστές δισκογραφικές εταιρείες της εποχής (LYRA, EMI, MINOS, WEA, POLYDOR). Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό με μετρήσεις απόκρισης συχνότητας, θορύβου και παραμόρφωσης που κρίθηκαν από μέτριες έως απαράδεκτες. Τα τεστ έγιναν υπό την επίβλεψη του τότε διευθυντή σύνταξης Θεόδωρου Σπίνουλα και μετέπειτα αρχισυντάκτη και εκδότη των περιοδικών RAM και Hi Tech. Ηταν χαρακτηριστικό το σχόλιο του κάτω από τον κύριο τίτλο του τεστ "Δια την πελατεία μας ότι χειρότερο".

Το χειρότερο από όλα ήταν ότι οι κασέτες αυτές πωλούνταν κατά μέσο όρο 300 δρχ, όσο ακριβώς στοίχιζαν και οι δίσκοι βινυλίου. Πρακτικά συνέφερε να αγοράσει κάποιος το δίσκο με 300 δρχ. και μία επώνυμη κενή κασέτα αξίας 50 δρχ. στην οποία θα ηχογραφούσε το περιεχόμενο του δίσκου και θα είχε πρακτικά μια ηχογράφηση πολύ καλής ποιότητας για χρήση στο σπίτι ή το αυτοκίνητο και τον δίσκο σαν καινούριο στη συλλογή του.

 

[westsound]

Καιρός για την παρουσίαση του ομαδικού τεστ νορμάλ κασετών του Περιοδικού Ήχου τα Χριστούγεννα του 1984 (φαντάρος).

Παιδιά φαίνονται ή να πάω σε γείτονα?

 

[Δημήτρης Δημητρακούδης]

Φαίνονται!

 

[westsound]

Φαίνονται!

Eυχαριστώ.
Έ

 

[westsound]

Έπεται δοκιμή ξένου περιοδικού.

 

[Nikos F]

Early 80's

 

[Σπύρος Παναγιωτόπουλος]

Το χειρότερο από όλα ήταν ότι οι κασέτες αυτές πωλούνταν κατά μέσο όρο 300 δρχ, όσο ακριβώς στοίχιζαν και οι δίσκοι βινυλίου. Πρακτικά συνέφερε να αγοράσει κάποιος το δίσκο με 300 δρχ. και μία επώνυμη κενή κασέτα αξίας 50 δρχ. στην οποία θα ηχογραφούσε το περιεχόμενο του δίσκου και θα είχε πρακτικά μια ηχογράφηση πολύ καλής ποιότητας για χρήση στο σπίτι ή το αυτοκίνητο και τον δίσκο σαν καινούριο στη συλλογή του.

Ο λογος ηταν οτι μεχρι το '80 υπηρχαν περισσοτερα κασετοφωνα απο πικαπ και πωλουνταν περισσοτερες κασετες απο οτι δισκοι. Το hi-fi συγκροτημα με πικαπ ηταν προνομιο ολιγων σχετικα, λογω κοστους σε σχεση με τις αλλες τοτε αναγκες. Και τις εταιριες δεν τις πολυεννοιαζε η υψηλη πιστοτητα των κασετων, διοτι οι περισσοτερες θα παιζανε σε ενα φορητο κασετοφωνο (του λαου) ή σε ενα κασετοφωνο αυτοκινητου.

 

[#@george@#]

Να μην πούμε για τα συνοικιακά δισκάδικα που έγραφαν παραγγελίες σε κασέτα.

 

[Σπύρος Παναγιωτόπουλος]

Ναι, η χρυση 30ετια των δισκοπωλειων (1970-2000). Πολλα λεφτα (και μαυρα)!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Θυμάται κανείς τις χρυσές μπαλάντες το διπλό cd που έβγαινε κάθε χρόνο εκεί κοντά στο 95 ποιά έταιρία το έβγαζε?

 

[AUDIOINSPECTOR]

Ο λογος ηταν οτι μεχρι το '80 υπηρχαν περισσοτερα κασετοφωνα απο πικαπ και πωλουνταν περισσοτερες κασετες απο οτι δισκοι. Το hi-fi συγκροτημα με πικαπ ηταν προνομιο ολιγων σχετικα, λογω κοστους σε σχεση με τις αλλες τοτε αναγκες. Και τις εταιριες δεν τις πολυεννοιαζε η υψηλη πιστοτητα των κασετων, διοτι οι περισσοτερες θα παιζανε σε ενα φορητο κασετοφωνο (του λαου) ή σε ενα κασετοφωνο αυτοκινητου.

Δε σκέφτηκα ποτέ ότι εκείνη την εποχή οι πωλήσεις κασετών ήταν περισσότερες από τις πωλήσεις βινυλίων LP καθώς πέραν των ακριβών Hi-Fi συστημάτων υπήρχε αρκετός κόσμος με φθηνά στερεοφωνικά πικάπ και κάποια φορητά που αγόραζε δίσκους LP και μικρά 45άρια που παρέμειναν δημοφιλή έως και το τέλος της δεκαετίας του 70. Πάντως σε κάθε περίπτωση συμφωνώ με το τεστ του περιοδικού ότι οι περισσότερες προηχογραφημένες κασέτες ήταν απαράδεκτες. Ηταν και αυτός ένας λόγος που ο κόσμος πολλές φορές επέλεγε τις πειρατικές κασέτες των πάγκων της Ομόνοιας με σχεδόν μισή τιμή πώλησης.