To περιοδικό ΗΧΟΣ στο τεύχος του Φεβρουαρίου 1981 έκανε συγκριτικό τεστ ποιότητας προηχογραφημένων κασετών με ενδεικτικές κυκλοφορίες από όλες τις γνωστές δισκογραφικές εταιρείες της εποχής (LYRA, EMI, MINOS, WEA, POLYDOR). Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό με μετρήσεις απόκρισης συχνότητας, θορύβου και παραμόρφωσης που κρίθηκαν από μέτριες έως απαράδεκτες. Τα τεστ έγιναν υπό την επίβλεψη του τότε διευθυντή σύνταξης Θεόδωρου Σπίνουλα και μετέπειτα αρχισυντάκτη και εκδότη των περιοδικών RAM και Hi Tech. Ηταν χαρακτηριστικό το σχόλιο του κάτω από τον κύριο τίτλο του τεστ "Δια την πελατεία μας ότι χειρότερο".
Το χειρότερο από όλα ήταν ότι οι κασέτες αυτές πωλούνταν κατά μέσο όρο 300 δρχ, όσο ακριβώς στοίχιζαν και οι δίσκοι βινυλίου. Πρακτικά συνέφερε να αγοράσει κάποιος το δίσκο με 300 δρχ. και μία επώνυμη κενή κασέτα αξίας 50 δρχ. στην οποία θα ηχογραφούσε το περιεχόμενο του δίσκου και θα είχε πρακτικά μια ηχογράφηση πολύ καλής ποιότητας για χρήση στο σπίτι ή το αυτοκίνητο και τον δίσκο σαν καινούριο στη συλλογή του.