Κασσέτες ήχου (νοσταλγικό νήμα)

[Δημήτρης Δημητρακούδης]

Η δικιά μου εμπειρία (εκείνης της εποχής) είναι ότι οι κασέτες είχαν πάντα υποδεέστερο ήχο από το βινύλιο, για ίδιας αξίας μηχανήματα πάντα.

Η στάνταρ διαδικασία τότε ήταν, αγοράζω το βινύλιο ή το CD και το γράφω και σε μια κασέτα για μπακάπ και/ή για το αμάξι/διακοπές/χωριό κτλ.

Προσωπικά δεν είχα αγοράσει ποτέ γραμμένη κασέτα. Το θεωρούσα πεταμένα λεφτά, σε σχέση με το βινύλιο ή CD.

 

[#@george@#]

Δεν θυμάμαι ποτέ να «έπαιζε» γραμμένη κασέτα του εμπορίου.
Αυτοί που αγόραζαν τέτοιες κασέτες, ήταν κάποιοι θείοι που κουβαλούσαν
τις φίρμες της εποχής στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στο εξοχικό
Αργότερα, έκαναν παραγγελιές στα δισκοπωλεία.
Εγώ πήγαινα στον τότε φίλο μου και έγραφα στο ΑΚΑΙ του (τρικέφαλο) και μιλάμε ότι έκανε το φτωχό μου, JVC kd κάτι... να πετάει

 

[dinos]

Δεν ήταν καλύτερη από το βυνίλιο.
Η δημοφιλία ήταν μεγαλύτερη για λόγους που έχουμε πει.
Για παράδειγμα σκέψου πόσα κορίτσια της εποχής είχαν πικάπ και πόσα είχαν κασετόφωνο.
Εσύ τι θα χάριζες στο κορίτσι σου; ένα LP ή μια κασέτα γραμμένη από τα χεράκια σου;
Χώρια που έγραφες από τα FM, ενώ η κασέτα πήγαινε και στο αυτοκίνητο της οικογένειας,
πήγαινε και στο φορητό της εκδρομής, πήγαινε και στο walkman για την μοναχική βόλτα όταν ....χώριζες.
Mε LP προσωπικά θυμάμαι μόνο ανδροπαρέες, μοναξιές και disco.