Καταλήψεις, παλι.

[Έκτωρ Κατσίκης]

Επειδή απο τη στιγμή που ψηφίστηκε ο νόμος για την εφαρμογή της βάσης του 10 στις εισαγωγικές έχουν εμφανιστεί στα ΜΜΕ άνθρωποι που -παρότι κατείχαν (ή κατέχουν) υψηλότατες θέσεις στο σύστημα εκπαίδευσης- επιμένουν να μην έχουν ξεφυλλίσει ούτε στην τουαλέττα τους κάποιο έστω και στοιχειώδες βιβλίο διδακτικής, ενώ συγχρόνως καλλιεργούν τον απίστευτο λαϊκισμό του "πιθανόν χαμηλού επιπέδου εισακτέων" (κάτι που πρώτος χρησιμοποίησε ο συγχωρεμένος ο Τρίτσης) στον οποίο απ' ότι βλέπω "τσιμπάει" κόσμος πολύς, να επισημάνω οτι:

Οι γραπτές διαδικασίες αξιολόγησης (παντός τύπου) χωρίζονται σε εξετάσεις και σε διαγωνισμούς.

Στις εξετάσεις, επιτυχών είναι όποιος περάσει την (εκάστοτε) βάση. Μπορεί και όλοι οι υποψήφιοι, μπορεί και κανένας

Στους διαγωνισμούς υπάρχει εκ των προτέρων συγκεκριμένος αριθμός επιτυχόντων (εισακτέων, διοριστέων ή ότι άλλο) και αφου γίνει κατάταξη κατα βαθμολογική σειρά επιλέγεται ο συγκεκριμένος ακριβώς αριθμός.

Η πατέντα του "συνδυασμού διαγωνισμού και εξετάσεων" είναι Ελληνική και φυσικά απολύτως αυθαίρετη. Και αυτό διότι θεωρεί a priori σταθερό το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων, κάτι που επ ουδενί συμβαίνει.

Άς μπεί κάποιο "διαστημικό" θέμα σε 2-3 μαθήματα συγχρόνως (ή ακόμη και λανθασμένο όπως στη Φυσική το 1993) και θα δείτε ν'αρχίζουν τα όργανα και να τρέχει ο υπουργός και να μην φτάνει...

Εξ άλλου, ας έχουμε υπόψιν οτι σε ένα σύστημα που οι θέσεις των εισακτέων φτάνουν το 80% του αριθμού των υποψηφίων, θα μπούν και κουμπούρες...

Αλλα που να γίνει λόγος για μείωση εισακτέων... Το πολιτικό κόστος υψηλό. Ας μετακυλίσουμε λοιπόν την ευθύνη στις πλάτες των υποψηφίων, έστω και με καθαρά αυθαίρετες μεθόδους.

 

[gekat2]

Η πολύ ανάλυση πιστεύω οτι βλάπτει!!
Εχουμε μπερδέψει την εισαγωγή στο Πανεπηστήμιο με την κατωχήρωση μιας θέσης εργασίας στο δημόσιο.
Ποιός σοβαρός εγοδότης θα προσλάβει και θα κρατήσει άτομο που έχει μεν πτυχίο αλλά οχι κατάρτηση?
Τι με πειράζει αν ο Λάκης, απόφοιτος του ΕΜΠ, έχει μεν πολιτικό πνεύμα, αλλά δεν ξέρει να "σετάρει ένα ρουτεράκι"?
Ο Γιάννης όμως από το ιδιωτικό Βρεττανικό κολλέγιο, ξέρει όλα αυτά, και παίζει σοβαρά και με UNIX.
To δημόσιο θα πει όχι στον Γιάννη αλλά θα προσλάβει ευχαρίστως το Λάκη γιατί το ΕΜΠ αναγνωρίζεται.
να σειμειώσω δε πως ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ ΟΤΑΝ έμαθα ότι οι περισσότεροι φοιτητές κάνουν ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ και ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ για να περάσουν τα μαθήματα στο Πανεπηστήμιο!!!!!!
ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ?
1.Διαμέρισμα και διαμονή εκτός έδρας: 1000ευρώ/μήνα
2.Φροντηστήρια 400ευρώ/μήνα
3. Ολα Χ 12 (μείων καλοκαίρια) κανα 15άρι χιλιάδες ευρώ τον χρόνο.

ΠΟΣΟ Κάνει το ιδιωτικό είπατε???

Ας σοβαρευτούμε. Αλλο πολιτική, άλλο μόρφωση, και άλλο εργασία.

 

[petros_m]

Απάντηση: Re: Καταλήψεις, παλι.

Η πολύ ανάλυση πιστεύω οτι βλάπτει!!
Εχουμε μπερδέψει την εισαγωγή στο Πανεπηστήμιο με την κατωχήρωση μιας θέσης εργασίας στο δημόσιο.
Ποιός σοβαρός εγοδότης θα προσλάβει και θα κρατήσει άτομο που έχει μεν πτυχίο αλλά οχι κατάρτηση?
Τι με πειράζει αν ο Λάκης, απόφοιτος του ΕΜΠ, έχει μεν πολιτικό πνεύμα, αλλά δεν ξέρει να "σετάρει ένα ρουτεράκι"?
Ο Γιάννης όμως από το ιδιωτικό Βρεττανικό κολλέγιο, ξέρει όλα αυτά, και παίζει σοβαρά και με UNIX.
To δημόσιο θα πει όχι στον Γιάννη αλλά θα προσλάβει ευχαρίστως το Λάκη γιατί το ΕΜΠ αναγνωρίζεται.
να σειμειώσω δε πως ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ ΟΤΑΝ έμαθα ότι οι περισσότεροι φοιτητές κάνουν ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ και ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ για να περάσουν τα μαθήματα στο Πανεπηστήμιο!!!!!!
ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ?
1.Διαμέρισμα και διαμονή εκτός έδρας: 1000ευρώ/μήνα
2.Φροντηστήρια 400ευρώ/μήνα
3. Ολα Χ 12 (μείων καλοκαίρια) κανα 15άρι χιλιάδες ευρώ τον χρόνο.

ΠΟΣΟ Κάνει το ιδιωτικό είπατε???

Ας σοβαρευτούμε. Αλλο πολιτική, άλλο μόρφωση, και άλλο εργασία.

+1

 

[Σπύρος Σούρλας]

Η Φινλανδία μέ ένα από τα μεγαλύτερα κατά κεφαλην εισοδήματα στόν κόσμο έχει μόνον Δημόσια Παιδεία...
Οι Αμερικανοί πού διατηρούσαν και Δημόσια Παιδεία προβληματίζονται ιδιαίτερα για το ότι τα τελευταία χρόνια πληρώνονται υπέρογκα δίδακτρα και στά Δημόσια και στά Ιδιωτικά τους Πανεπιστήμια και οι φοιτητές είναι καταχρεωμένοι σέ ´φοιτητικά δάνεια´από τα 19 τους..
Πρωτοπόρα στίς μελέτες περι αποτυχίας τού εκπαιδευτικού συστήματος τής Αμερικής είναι η Πανεπιστημιακή κοινότητα τού Harvard..
H Ελλάδα ως χώρα υπανάπτυκτη θεοποιεί τίς νεοφιλελεύθερες μπούφλες καί προπαγανδίζει ιδιωτική παιδεία πανάκριβη γιά ηλιθίους...
Περαστικά στά παιδιά μας..
Υ.Γ
Το φοιτητικό κίνημα στήν Ελλάδα θά πρέπει απο αμυντικό που είναι να περάσει στήν αντεπίθεση με σαφείς θέσεις για τήν Παιδεία...
Εάν μείνει αμυνόμενο,που και αυτό είναι απαραίτητο, στήν επίθεση ´ιδιωτικής λατρείας´πού δεχόμαστε θά ηττηθεί .

 

[gekat2]

Re: Απάντηση: Καταλήψεις, παλι.

Η Φινλανδία μέ ένα από τα μεγαλύτερα κατά κεφαλην εισοδήματα στόν κόσμο έχει μόνον Δημόσια Παιδεία...
Οι Αμερικανοί πού διατηρούσαν και Δημόσια Παιδεία προβληματίζονται ιδιαίτερα για το ότι τα τελευταία χρόνια πληρώνονται υπέρογκα δίδακτρα και στά Δημόσια και στά Ιδιωτικά τους Πανεπιστήμια και οι φοιτητές είναι καταχρεωμένοι σέ ?φοιτητικά δάνεια?από τα 19 τους..

Στην Ελλάδα αντίθετα η νεολαία δεν είναι καταχρεωμένη αλλά είναι οι γονείς της που πληρώνουν τους φραπέδες και τα σφηνάκια τους.
Εδώ που τα λέμε δεν χτυπάμε και μια κατάληψη γιατί ξενύχτυσα χθές βρε αδερφέ?

 

[Σπύρος Σούρλας]

Καλά άμα είναι να ισοπεδώνουμε τά πάντα και να θεωρούμε ότι η νέα γενιά πίνει μόνον φραπέδες πάω πάσο.
Δεν έχω αυτή τήν εντύπωση πάντως...
Υ.Γ
Και παλιότερες γενιές έπιναν και φραπέδες αλλά και σπούδασαν κιόλας.Και εν πάσει περιπτώσει καλύτερα ζωντανά παιδιά παρά μηχανοποιημένοι εικοσάρηδες κρετίνοι.......................

 

[Stergito]

Λίγο πολύ αυτό που ήθελα να πω, το είπε ο Έκτορας.
Δεν είναι δυνατόν να συνδυάζονται οι πανελλήνιες με τις προαγωγικές εξετάσεις με το στανιό.

Ελπίζω μόνο τα παιδιά που ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις να μη σταματήσουν κι εδώ. Και μακάρι και να κινητοποιηθεί και η φοιτητική κοινότητα (αφήνουν οι παρατάξεις; ), μπας και δουμε άσπρη μέρα σ' αυτόν τον τόπο.

 

[qwerty1gr]

Βρε παιδια (και πρωην... συναγωνιστες), οσο θα ιδρυεται παραρτημα του Πανεπιστημιου Αττικοβοιωτιας στην Κατω Αχλαδια, πώς περιμενετε να υπαρξη τριτοβαθμια της προκοπης?

Οσο (ακουγεται τουλαστιχον!) πως καθηγητες εχουν μαιμου διδακτορικα, ειναι καταδικασμενοι καταχραστες, ή "διδασκουν" στο Μακεδονια όπως η Παναγιώτα της Ρεας (δε γραφω τ' ονομα μην τρεχω... συνθεστε!)...

Οσο τα μαθηματα στα πανεπιστημια τα δινει ενας (1) καθηγητης, που αν εχεις την ατυχια να "μη σε παει" ή να είσαι ομορφούλα, και περιμένεις να... περασει το "τρενο της Φυσικης Στερεων" που το ειχε ο Καταραμενιδης, αλλα τωρα το δινει και ο Περασοπουλος...

Edit: Οσο τα κομματα που τοσο πετυχημενα κυβερνουν τη χωρα, κυβερνουν και τα πανεπιστημια...

Οσο τα κοματο-γαβ περνουν τα μαθηματα χωρις εξετασεις (σαν της οδηγησης ενα πραμα)

Όσο ο μονος τροπος να διεκδικήσεις μια θεση στο Δημοσιο Παραδεισο που ολοι βριζουν, ή ενα μισθουλακο 800 Ευρω (αντι για τα 680), ειναι ενα φτυχιο...

Οσο ενα ολοκληρο συστημα αδιοριστων Μαθηματικων / Φυσικων / Φιλο...)λογων και λοιπων δημοκρατικων δυναμεων, επιζει απο ιδιαιτερα και φροντιστηρια, γιατι στη χωρα μας αν σπουδασεις αυτα τα αντικειμενα ΜΟΝΟ καθηγητης μπορεις να γινεις...

Οσο το μονο που μετραει για ενα πτυχιο ειναι η διαρκεια της φοιτησης και οχι το προγραμμα (ποσοτητα εναντιων ποιοτητας...)

Οσο η ερευνα για επιχειρησεις θεωρειται πως δεν προαγει την επιστημη (το ακουσα και αυτο), ή (το γελειοτερο) θιγμενοι επαγγελματιες απειλουν με μηνυσεις τους υπευθυνουν μιας απο τις λιγες ερευνες που αφορουν στην καθημερινοτητα μας (επρεπε να ασχοληθουν με τη διασπαση σωματιδιων περονοσπορου για να μην ασχοληθει κανεις)

Τι περιμενε να αλλαξει?

Οσο για τα ιδιωτικα? Τελικα να μας ξεκαθαρισουν τι συμβαινει: ειναι της κακιας συμφορας, ενω τα κρατικα καλου επιπεδου? Τοτε τι φοβουνται? Ειναι καλα και προσφερουν καταρτιση? Τοτε γιατι τα αδικουν και προσπαθουν να τα υποβαθμησουν? Στο κατω-κατω ειναι καλυτεροι οι αποφοιτοι της Ανατολικης Ευρωπης απο των "κολλεγιων"?

Sorry για το μακροσκελες, αλλα τα ειπα (εγραψα) και ηρεμησα!

Μιχ.

 

[takeda]

Re: Απάντηση: Καταλήψεις, παλι.

Καλά άμα είναι να ισοπεδώνουμε τά πάντα και να θεωρούμε ότι η νέα γενιά πίνει μόνον φραπέδες πάω πάσο.
Δεν έχω αυτή τήν εντύπωση πάντως...
Υ.Γ
Και παλιότερες γενιές έπιναν και φραπέδες αλλά και σπούδασαν κιόλας.Και εν πάσει περιπτώσει καλύτερα ζωντανά παιδιά παρά μηχανοποιημένοι εικοσάρηδες κρετίνοι.......................

έτσι

 

[Lepton]

Συνεχίζοντας αυτό που έγραψε ο Έκτορας για τις εξετάσεις και τους διαγωνισμούς, το (δικό μου τουλάχιστον) συμπέρασμα είναι ότι το επίπεδο του υποψηφίου (πρέπει να) το διασφαλίζει το απολυτήριο. Αν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μπαίνουν κουμπούρες, δεν φταίει η έλλειψη βάσης, αλλά τα λύκεια που δίνουν απολυτήρια σε ανθρώπους που δεν πληρούν τα σχετικά προσόντα.

Υ.Γ. Έκτορα, ποιο θέμα ήταν λανθασμένο στη Φυσική του 1993; Εγώ χάρη σε αυτή (17.5) μπήκα!

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Το γεγονός (διότι πρόκειται για γεγονότα όσα αναφέρθηκαν εδώ πιο πάνω για τα ελληνικά πανεπιστήμια) ότι υπάρχουν αυτές οι καταστάσεις κι αυτά τα προβλήματα στα ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ, δεν σημαίνει ότι οι απόφοιτοι από τα ιδιωτικά ΑΕΙ θα είναι οπωσδήποτε καλύτεροι. Ούτε ότι η κατάρτιση και η παιδεία που θα λάβουν θα είναι καλύτερη από αυτή των δημόσιων ΑΕΙ. Αυτό είναι φενάκη.

Αυτό που επιθυμούν οι επιχειρηματίες που δημιουργούν ιδιωτικά ΑΕΙ είναι να δημιουργηθεί μια κρίσιμη μάζα πτυχιούχων από τα δικά τους τμήματα, η οποία μετά θα πιέσει πολιτικά για να έχει τα ίδια δικαιώματα εισαγωγής στο Δημόσιο. Η υπόθεση ιδιωτική αγορά εργασίας τους αφήνει παγερά αδιάφορους, κι αυτούς (τους επιχειρηματίες) και τους γονείς. Οι γοενίς πηγαίνουν σε αυτά τα ΑΕΙ, όχι διότι τα παιδιά τους θα μάθουν καλύτερα αυτά που πρέπει να μάθουν, αλλά διότι θα βρουν τον τρόπο να έχουν ένα χαρτί που θα οδηγήσει στο Δημόσιο. Το ελληνικό Δημόσιο και μόνον αυτό.

Ούτε η ίδρυση ΑΕΙ σε κάθε γωνιά της Ελλάδας (σας γράφω από το τριεθνές, κλασική περίπτωση αυτής της πολιτικής) σημαίνει ότι υποχρεωτικά η Παιδεία που παρέχεται σε αυτά τα ΑΕΙ είναι της πλάκας (θυμηθείτε το Πολυτεχνείο Κρήτης και τα τεχνολογικά τμήματα της Μυτιλήνης). Ούτε επίσης ότι οι απόφοιτοι ξένων ΑΕΙ είναι υποχρεωτικά καλύτεροι από τους δικούς μας. Χθες αναρτήθηκαν στη σχολή μας (Βαλκανικών Σπουδών) τα αποτελέσματα για το Μεταπτυχιακό. Υπέβαλαν αίτηση 60 και πλέον. Βάσει νόμου μπορούσαμε να πάρουμε 14 άτομα. Τελικά πέρασαν τις εξετάσεις 3 και αυτοί θα εγγραφούν. Και να πω επίσης ότι είχαμε και ξένους (αλλοδαπούς) με παρόμοια πτυχία, αλλά κι εκείνοι απέτυχαν και μάλιστα παταγωδώς.


Αλλά το θέμα μας είναι οι καταλήψεις, μην το ξεχνούμε....

 

[send]

Ούτε επίσης ότι οι απόφοιτοι ξένων ΑΕΙ είναι υποχρεωτικά καλύτεροι από τους δικούς μας. Χθες αναρτήθηκαν στη σχολή μας (Βαλκανικών Σπουδών) τα αποτελέσματα για το Μεταπτυχιακό. Υπέβαλαν αίτηση 60 και πλέον. Βάσει νόμου μπορούσαμε να πάρουμε 14 άτομα. Τελικά πέρασαν τις εξετάσεις 3 και αυτοί θα εγγραφούν. Και να πω επίσης ότι είχαμε και ξένους (αλλοδαπούς) με παρόμοια πτυχία, αλλά κι εκείνοι απέτυχαν και μάλιστα παταγωδώς.

αυτό είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα εξετάσεων που λειτουργούν διπλά, δηλαδή ως εξετάσεις αλλά και ως διαγωνισμός. Ο τομέας δηλαδή απαιτεί οι μεταπτυχιακοί να έχουν ένα δεδομένο επίπεδο, δεν του αρκούν απλώς οι 15 καλύτεροι από τους συμμετέχοντες. Δεν καταλαβαίνω επομένως πού ακριβώς βρίσκεται το παράλογο που ανέφερε ο Έκτωρ παραπάνω. Γιατί ούτε και οι εξετάσεις για το μεταπτυχιακό έχουν θέματα της ίδιας δυσκολίας κάθε έτος. Υπάρχει μία συνοχή βέβαια στο επίπεδο δυσκολίας, καθώς κάθε έτος οι ίδιοι βάζουν εν προκειμένω τα θέματα, αλλά εξ ορισμού σε ετησίως επαναλαμβανόμενες εξετάσεις η δυσκολία των θεμάτων θα παραλάσσει.

 

[petros_m]

Kαθε σχολικη χρονιά πρεπει να "προσφερει" στο μαθητη μια σχετικα συγκεκριμενη μορφωση, γνωση. Καθε χαμενη διδακτικη ωρα δεν αναπληρωνεται. Δεν ειναι το ιδιο να κλεινει ενα σχολειο με το να κλεινει π.χ. μια μεταφορικη εταιρια. Τωρα, το οτι καποιοι βαζουν κατι αλλο πανω απο την μορφωση των παιδιων μας, ειναι κατι που μου προκαλει θλιψη. Γιατι, αλλο ο Μαης του '68 στη Γαλλια και αλλο η γελοιοτητα η δικη μας.

Βεβαια, αν καποιος βαζει το χερι του στην καρδια του και διχως να λογαριαζει τυχων δικα του μικροσυμφεροντα πιστευει πως ορθως τα δημοσια σχολεια και πανεπιστήμια δε λειτουργουν ποτέ, τοτε σε αυτον παω πασο. Παντα υπερασπιζομαι της αγνες προθεσεις.

 

[Strax]

Από την πορεία της συζήτησης, τείνω να βγάλω το συμπέρασμα ότι αν κάποιος κλείσει τις πόρτες του Δημοσίου (όχι νέες προσλήψεις), θα λυθεί το πρόβλημα της παιδείας.

Θεωρώ γελοίο και υποτιμητικό για ένα παιδί που μόλις τελειώνει το σχολείο να έχει ως όνειρο μια θέση στο Δημόσιο.

Αλλά τελικά ΟΛΑ για αυτό γίνονται.

Η πραγματική αξία όμως ενός πτυχίου και ενός φοιτήτη κρίνεται στην αγορά.

 

[Έκτωρ Κατσίκης]

αυτό είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα εξετάσεων που λειτουργούν διπλά, δηλαδή ως εξετάσεις αλλά και ως διαγωνισμός. Ο τομέας δηλαδή απαιτεί οι μεταπτυχιακοί να έχουν ένα δεδομένο επίπεδο, δεν του αρκούν απλώς οι 15 καλύτεροι από τους συμμετέχοντες. Δεν καταλαβαίνω επομένως πού ακριβώς βρίσκεται το παράλογο που ανέφερε ο Έκτωρ παραπάνω. Γιατί ούτε και οι εξετάσεις για το μεταπτυχιακό έχουν θέματα της ίδιας δυσκολίας κάθε έτος. Υπάρχει μία συνοχή βέβαια στο επίπεδο δυσκολίας, καθώς κάθε έτος οι ίδιοι βάζουν εν προκειμένω τα θέματα, αλλά εξ ορισμού σε ετησίως επαναλαμβανόμενες εξετάσεις η δυσκολία των θεμάτων θα παραλάσσει.

Μόνος σου το έγραψες.

Αν πράγματι υπάρχει απαίτηση για δεδομένο επίπεδο φοιτητών τότε αυτό διασφαλίζεται αν τα θέματα είναι δεδομένου βαθμού δυσκολίας (μιλάμε για μέσο όρο θεμάτων).

Αυτό εκ των πραγμάτων είναι απο δύσκολο έως αδύνατο. 'Αρα η συγκεκριμένη αξιολόγηση χωλαίνει απο τη φύση της και φυσικά είναι ευάλωτη σε αμφισβητήσεις ακόμη και επίσημου χαρακτήρα.

Δεν είναι άλλωστε σπάνιες οι περιπτώσεις ενστάσεων σε τέτοιου είδους εξετάσεων οι οποίες τραβάνε δικαστικά μάλιστα για χρόνια.

Όσο για το επίμαχο θέμα της φυσικής ήταν εκείνο με τις μπάλλες που πετούσε στον αέρα κάποιος και έλεγε οτι σε κάποια χρονική στιγμή ήταν 3 στον αέρα και ο υπεύθυνος εξετάσεων έλεγε τη μία μέρα οτι ο άνθρωπος πετούσε μία ανα 1 δευτ και την άλλη μέρα οτι πετούσε μία ανα 0.5 δευτ. (ή περίπου κάτι τέτοιο).

Μετά απο απειλή αρκετών δικηγόρων γονέων για προσφυγές φυσικά μέτρησαν ως σωστές και οι δύο λύσεις. Αν δεν μετρούσαν, κανένας απο τους απόφοιτους του 1993 δεν θα περνούσε ιατρική για παράδειγμα.

 

[petros_m]

Απάντηση: Re: Καταλήψεις, παλι.

Από την πορεία της συζήτησης, τείνω να βγάλω το συμπέρασμα ότι αν κάποιος κλείσει τις πόρτες του Δημοσίου (όχι νέες προσλήψεις), θα λυθεί το πρόβλημα της παιδείας.

Θεωρώ γελοίο και υποτιμητικό για ένα παιδί που μόλις τελειώνει το σχολείο να έχει ως όνειρο μια θέση στο Δημόσιο.

Αλλά τελικά ΟΛΑ για αυτό γίνονται.

Η πραγματική αξία όμως ενός πτυχίου και ενός φοιτήτη κρίνεται στην αγορά.

Oχι μονο στην αγορα. Υπαρχουν και τα θεματα της κουλτουρας, της παιδειας, του ηθους κ.α.

 

[Lepton]

Απάντηση: Re: Καταλήψεις, παλι.

Όσο για το επίμαχο θέμα της φυσικής ήταν εκείνο με τις μπάλλες που πετούσε στον αέρα κάποιος και έλεγε οτι σε κάποια χρονική στιγμή ήταν 3 στον αέρα και ο υπεύθυνος εξετάσεων έλεγε τη μία μέρα οτι ο άνθρωπος πετούσε μία ανα 1 δευτ και την άλλη μέρα οτι πετούσε μία ανα 0.5 δευτ. (ή περίπου κάτι τέτοιο).

Μετά απο απειλή αρκετών δικηγόρων γονέων για προσφυγές φυσικά μέτρησαν ως σωστές και οι δύο λύσεις. Αν δεν μετρούσαν, κανένας απο τους απόφοιτους του 1993 δεν θα περνούσε ιατρική για παράδειγμα.

Η 1η και η 2η δέσμη έδιναν διαφορετικά θέματα; Γιατί το '93 δεν υπήρχε τέτοιο θέμα!

 

[send]

Μόνος σου το έγραψες.

Αν πράγματι υπάρχει απαίτηση για δεδομένο επίπεδο φοιτητών τότε αυτό διασφαλίζεται αν τα θέματα είναι δεδομένου βαθμού δυσκολίας (μιλάμε για μέσο όρο θεμάτων).

Αυτό εκ των πραγμάτων είναι απο δύσκολο έως αδύνατο. 'Αρα η συγκεκριμένη αξιολόγηση χωλαίνει απο τη φύση της και φυσικά είναι ευάλωτη σε αμφισβητήσεις ακόμη και επίσημου χαρακτήρα.

Δεν νομίζω να είναι το κύριο ζητούμενο η επίτευξη του απολύτως ίδιου βαθμού δυσκολίας στα θέματα των εξετάσεων. Καθώς μάλιστα δεν πρόκειται για αντικειμενικό μέγεθος, είναι αδύνατο να καταδειχθεί ότι δύο θέματα είναι του ίδιου βαθμού δυσκολίας. Ζητούμενο είναι να διατηρείται ένα κατά γενική ομολογία παρόμοιο επίπεδο ανά τα έτη, με έναν "ανεκτό" βαθμό διακύμανσης της δυσκολίας. Αυτό νομίζω μπορεί να επιτευχθεί.

Ζητούμενο αντιθέτως είναι και η διασφάλιση, σε κάθε περίπτωση, ενός ελάχιστου επιπέδου μεταξύ των φοιτητών, το οποίο καλώς ή κακώς συμπροσδιορίζει το επίπεδο στο οποίο θα κινηθεί η διδασκαλία των μαθημάτων, καθώς το μάθημα δεν είναι μία απλή διάλεξη από έναν καθηγητή.

Ίσως η βάση του 10 να μην είναι η ενδεδειγμένη προς τούτο λύση, πάντως τον ανωτέρω σκοπό καλείται να υπηρετήσει.

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Από την πορεία της συζήτησης, τείνω να βγάλω το συμπέρασμα ότι αν κάποιος κλείσει τις πόρτες του Δημοσίου (όχι νέες προσλήψεις), θα λυθεί το πρόβλημα της παιδείας.

Θεωρώ γελοίο και υποτιμητικό για ένα παιδί που μόλις τελειώνει το σχολείο να έχει ως όνειρο μια θέση στο Δημόσιο.

Αλλά τελικά ΟΛΑ για αυτό γίνονται.

Η πραγματική αξία όμως ενός πτυχίου και ενός φοιτήτη κρίνεται στην αγορά.

Καταπληκτικό!!! Καινοφανής θεωρία!!!

Δηλ. έστω ότι πριν το μπουμ του Χρηματιστηρίου είχες ένα πτυχίο Χρηματοοικονομικών, το οποίο είχες πάρει το 1996 από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Μέχρι να αρχίσουν οι ΑΕΛΔΕ, ΑΧΕΠΕΥ το πτυχίο δεν είχε αξία, αφού δεν υπήρχε αγορά. Το 1998-2000 που έγινε το μπουμ του Χρηματιστηρίου και οι εταιρείες αυτές έπαιρναν όποιον εύρισκαν μπροστά τους, ένα τέτοιο πτυχίο αποκτούσε μεγάλη αξία, έτσι δεν είναι; Και το 2001 που έκλεισαν σχεδόν όλες, άρα άρχισαν οι απολύσεις, τότε το πτυχίο, το ίδιο πτυχίο μην ξεχνιόμαστε, έχασε κάθε αξία.

Αυτό εννοείται; Ή κάτι διαφορετικό;

 

[Έκτωρ Κατσίκης]

Δεν νομίζω να είναι το κύριο ζητούμενο η επίτευξη του απολύτως ίδιου βαθμού δυσκολίας στα θέματα των εξετάσεων. Καθώς μάλιστα δεν πρόκειται για αντικειμενικό μέγεθος, είναι αδύνατο να καταδειχθεί ότι δύο θέματα είναι του ίδιου βαθμού δυσκολίας. Ζητούμενο είναι να διατηρείται ένα κατά γενική ομολογία παρόμοιο επίπεδο ανά τα έτη, με έναν "ανεκτό" βαθμό διακύμανσης της δυσκολίας. Αυτό νομίζω μπορεί να επιτευχθεί.

Ζητούμενο αντιθέτως είναι και η διασφάλιση, σε κάθε περίπτωση, ενός ελάχιστου επιπέδου μεταξύ των φοιτητών, το οποίο καλώς ή κακώς συμπροσδιορίζει το επίπεδο στο οποίο θα κινηθεί η διδασκαλία των μαθημάτων, καθώς το μάθημα δεν είναι μία απλή διάλεξη από έναν καθηγητή.

Ίσως η βάση του 10 να μην είναι η ενδεδειγμένη προς τούτο λύση, πάντως τον ανωτέρω σκοπό καλείται να υπηρετήσει.

Πράγματι, αυτό είναι το ζητούμενο. Τώρα βέβαια δεν είναι σίγουρο οτι επιτυγχάνεται πάντα.

Άς δούμε βέβαια και μία αντίθετη περίπτωση. Μία φουρνιά δηλαδή 50 υποψηφίων απο τους οποίους οι π.χ. 30 είναι εξαιρετικού επιπέδου. Σύμφωνα με την προκύρηξη οι μισοί μόνον απο αυτούς θα επιτύχουν. Επομένως, εδώ θα είχε πιό σωστό αποτέλεσμα μία αξιολόγηση τύπου εξετάσεων. Αυτό όμως δεν γίνεται ποτέ.

Το γεγονός λοιπόν της ύπαρξης αξιολόγησης τύπου διαγωνισμού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν πηγάζει απο τη θεωρητική ανάγκη της κοινωνίας για "δυνατά μυαλά" αλλά για ανθρώπους ικανούς να φέρουν σε πέρας μία εργασία της ειδικότητάς τους.

Σύνδεση δηλαδή της εκπαίδευσης με την παραγωγή.

Αυτό είναι το μεγάλο ανέκδοτο...

Και απο εδώ ξεκινούν προβλήματα πολλών μορφών που προσπαθούν να καλυφθούν με πατέντες της στιγμής (όπως η καθιέρωση της βάσης του 10)προσπαθώντας να κρύψουν το αρχικό πρόβλημα όπως τη σκόνη που βάζουμε κάτω απο το χαλί. Και γι αυτό άλλωστε είναι καταδικασμένες σε (πολλών μορφών) αποτυχία.