Τα κοκκινα κρασια συνηθως πινονται σε μεγαλυτερα ποτηρια, για να αναδεικνυονται τα αρωματα τους.
Κρασί… μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις
- Thread starter dimitra1967
- Start date
Βλάση, χαρά μου που σε βλέπω εδώ, τελικά είναι μικρός ο κόσμος…..
ναι, το κτήμα Αλφα είναι το πιο συνχρονο της Ελλάδος αυτή την στιγμή, και έχω μάθει ότι κάνει και μια αξιόλογη ξενάγηση μετά από τηλεφωνικό ραντεβού.
Μια καλή εξόρμηση για τις μέρες των Χριστουγέννων για τους βορειοελλαδίτες.
Και μην ξεχνάμε ότι το καλύτερο μέρος για να αγοράσουμε κρασιά είναι εκεί που παράγονται, γιατί αποθηκεύονται σωστά…..
Να ένα άλλο θέμα που πρέπει να ανοίξουμε….. τον απαράδεχτο τρόπο που στοιβάζονται τα κρασιά στις κάβες και κύριος στα super market.
ναι, το κτήμα Αλφα είναι το πιο συνχρονο της Ελλάδος αυτή την στιγμή, και έχω μάθει ότι κάνει και μια αξιόλογη ξενάγηση μετά από τηλεφωνικό ραντεβού.
Μια καλή εξόρμηση για τις μέρες των Χριστουγέννων για τους βορειοελλαδίτες.
Και μην ξεχνάμε ότι το καλύτερο μέρος για να αγοράσουμε κρασιά είναι εκεί που παράγονται, γιατί αποθηκεύονται σωστά…..
Να ένα άλλο θέμα που πρέπει να ανοίξουμε….. τον απαράδεχτο τρόπο που στοιβάζονται τα κρασιά στις κάβες και κύριος στα super market.
Δαμιανός Δημητριάδης
Supreme Member
Από πολυποικιλιακά κρασιά μου ξεχωρίζω πρόχειρα:
Τη Διάπορο του κυρ-Γιάννη με ποικιλίες ξυνόμαυρου και συρά, ακριβό κρασί που προσφέρεται για παλαίωση.
Τις τέσσερις λίμνες του ιδίου, με σαρντονέ, γκεβούρτστραμίνερ, ξυνόμαυρο και ροδίτη, απορίας άξιο πως κατάφεραν να ισορροπήσουν όλα αυτά, ειδικά με τον αψύ ροδίτη.
Το Γεροντόκλημα Ρεματιάς του Αντωνόπουλου, βερτζαμί με καμπερνέ φρανκ. Επίσης από τον ίδιο, ως καλό επιτραπέζιο καθημερινό, η ιδιωτική συλλογή, μαυροδάφνη με μερλώ σε ωραία, σωματώδη οινοποίηση.
Από τα μονοποικιλιακά:
Το συρά του κτήματος Αβαντίς.
Το σαρντονέ του Γεροβασιλείου.
Το αγιωργήτικο του Παπαϊωάννου.
Η ντεμπίνα (ζίτσα) του Γκίλναβου.
Για ειδικές περιστάσεις, λόγω του λεπτού σχετικά σώματος και της ευχάριστης γεύσης του, το πινό νουάρ του Παπαϊωάννου, η μοναδική απ' όσο ξέρω οινοποίηση αυτής της ποικιλίας από Έλληνα οινοποιό.
Τη Διάπορο του κυρ-Γιάννη με ποικιλίες ξυνόμαυρου και συρά, ακριβό κρασί που προσφέρεται για παλαίωση.
Τις τέσσερις λίμνες του ιδίου, με σαρντονέ, γκεβούρτστραμίνερ, ξυνόμαυρο και ροδίτη, απορίας άξιο πως κατάφεραν να ισορροπήσουν όλα αυτά, ειδικά με τον αψύ ροδίτη.
Το Γεροντόκλημα Ρεματιάς του Αντωνόπουλου, βερτζαμί με καμπερνέ φρανκ. Επίσης από τον ίδιο, ως καλό επιτραπέζιο καθημερινό, η ιδιωτική συλλογή, μαυροδάφνη με μερλώ σε ωραία, σωματώδη οινοποίηση.
Από τα μονοποικιλιακά:
Το συρά του κτήματος Αβαντίς.
Το σαρντονέ του Γεροβασιλείου.
Το αγιωργήτικο του Παπαϊωάννου.
Η ντεμπίνα (ζίτσα) του Γκίλναβου.
Για ειδικές περιστάσεις, λόγω του λεπτού σχετικά σώματος και της ευχάριστης γεύσης του, το πινό νουάρ του Παπαϊωάννου, η μοναδική απ' όσο ξέρω οινοποίηση αυτής της ποικιλίας από Έλληνα οινοποιό.
ΚΛΑΣΣΙΚΟΣ (Τοπικός Οίνος Τυρνάβου Λευκός Ξηρός)
Οίνος προερχόμενος από αυστηρή επιλογή σταφυλιών των ποικιλιών ροδίτης και μπαντίκι που καλλιεργούνται στην επαρχία Τυρνάβου. Είναι κρασί με φρουτώδη αρώματα, δροσερό, ευκολόπιοτο και με έντονη επίγευση. Σερβίρετε στους 8-10 C. Συνοδεύει ελαφριά πιάτα, λευκά κρέατα και τυριά.
CYΛΛΕΚΤΙΚΟΝ
Ευγενικό λευκό κρασί από αυστηρά επιλεγμένους αμπελώνες της περιοχής μας. Δημιουργείται από τις ποικιλίες Ροδίτης και Μοσχάτο Αμβούργου, η οινοποίηση του οποίου γίνεται με τη διαδικασία blanc de Noir (Λευκή οινοποίηση από Ερυθρές ποικιλίες). Οίνος που χαρακτηρίζεται από το πλούσιο άρωμα λουλουδιών, τη γεμάτη γεύση και το διαυγές χρώμα του. Πίνεται φρέσκο στους 8-10 °C και συνδυάζεται υπέροχα με τυριά, ψάρια, λευκά κρέατα, σαλάτες.
OINOΘΟΗ
Οίνος σπάνιος αποτέλεσμα παντρέματος τριών (3) ποικιλιών με ξεχωριστές ιδιότητες: Αγιωργίτικο Νεμέας, Θεσσαλικό Μοσχάτο Αμβούργου και Cabernet Sauvignon. Είναι βαθυκόκκινο και απόλυτα ισορροπημένο κρασί, με γεύση ώριμων φρούτων και βελούδινο χαρακτήρα. Παλαιωμένο σε δρύινα βαρέλια, κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό φιαλών. Συνοδεύει κόκκινα κρέατα, εκλεκτό κυνήγι και πικάντικα τυριά. Σερβίρεται στους 18 °C.
Οίνος προερχόμενος από αυστηρή επιλογή σταφυλιών των ποικιλιών ροδίτης και μπαντίκι που καλλιεργούνται στην επαρχία Τυρνάβου. Είναι κρασί με φρουτώδη αρώματα, δροσερό, ευκολόπιοτο και με έντονη επίγευση. Σερβίρετε στους 8-10 C. Συνοδεύει ελαφριά πιάτα, λευκά κρέατα και τυριά.
CYΛΛΕΚΤΙΚΟΝ
Ευγενικό λευκό κρασί από αυστηρά επιλεγμένους αμπελώνες της περιοχής μας. Δημιουργείται από τις ποικιλίες Ροδίτης και Μοσχάτο Αμβούργου, η οινοποίηση του οποίου γίνεται με τη διαδικασία blanc de Noir (Λευκή οινοποίηση από Ερυθρές ποικιλίες). Οίνος που χαρακτηρίζεται από το πλούσιο άρωμα λουλουδιών, τη γεμάτη γεύση και το διαυγές χρώμα του. Πίνεται φρέσκο στους 8-10 °C και συνδυάζεται υπέροχα με τυριά, ψάρια, λευκά κρέατα, σαλάτες.
OINOΘΟΗ
Οίνος σπάνιος αποτέλεσμα παντρέματος τριών (3) ποικιλιών με ξεχωριστές ιδιότητες: Αγιωργίτικο Νεμέας, Θεσσαλικό Μοσχάτο Αμβούργου και Cabernet Sauvignon. Είναι βαθυκόκκινο και απόλυτα ισορροπημένο κρασί, με γεύση ώριμων φρούτων και βελούδινο χαρακτήρα. Παλαιωμένο σε δρύινα βαρέλια, κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό φιαλών. Συνοδεύει κόκκινα κρέατα, εκλεκτό κυνήγι και πικάντικα τυριά. Σερβίρεται στους 18 °C.
Attachments
Νανόπουλος Γιάννης
Supreme Member
Μέγας Οίνος των αδελφών Σκούρα...ένα απο τα καλύτερα Ελληνικά κρασιά όλων των εποχών....είναι και γείτονας!!!
kokar
Supreme Member
Επ; Συνάδελφε;
Μα το 1985 δεν είχε ιδρυθεί ακόμη η σχολή οινολογίας στα ΤΕΙ Αθήνας...
Αν δεν κάνω λάθος ιδρύθηκε κάπου το 1987-88...
Εγώ πέρασα το 91
Για την Θεία Κοινωνία χρησιμοποιούν Νάμα...
Τώρα για τα ποτήρια...
Όσο πιο πλούσιο σε άρωμα είναι το κρασί και όσο πιο βαρύ τόσο πιο ανοιχτό πρέπει να είναι το ποτήρι.
Τα αφρώδη πρέπει να είναι σε κολονάτο σωλήνα για να είναι ελεγχόμενο το CO2 που ελευθερώνουν.
Πάντα κολωνάτο για να μην ζεσταίνεται ανεξέλεγκτα από το χέρι μας.
Φυσικά χωρίς σχέδια γιατί χαιρόμαστε το κρασί με όλες μας τις αισθήσεις. Αν το ποτήρι έχει σχέδια δεν μπορούμε να δούμε το σώμα του κρασιού όταν γυρίζουμε το κρασί στο ποτήρι.
Νανόπουλος Γιάννης
Supreme Member
Οχι δεν είμαι καθόλου του κρασιού...για αυτό και έχω αποκτήσει τελευταία και έναν συντηρητή κρασιών!!!
Έκτωρ Κατσίκης
Supreme Member
Απάντηση: Re: Κρασί… μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις
Είχαμε την οινολογία μάθημα επιλογής στο Χημικό τμήμα του ΑΠΘ.
Τώρα που το θυμήθηκα: Εκείνη την εποχή μου άρεσε πολύ το σατώ Κλάους με συνδυασμό Cabernet Sauvignon και λίγης Μαυροδάφνης. Μετά το 88 περίπου χάλασε (ήταν τότε που είχε οικονομικά προβλήματα η Αχαϊα Κλάους; ). Ποτέ πάντως δεν κατάφερε να ξαναγίνει όπως τότε.
Είχαμε την οινολογία μάθημα επιλογής στο Χημικό τμήμα του ΑΠΘ.
Τώρα που το θυμήθηκα: Εκείνη την εποχή μου άρεσε πολύ το σατώ Κλάους με συνδυασμό Cabernet Sauvignon και λίγης Μαυροδάφνης. Μετά το 88 περίπου χάλασε (ήταν τότε που είχε οικονομικά προβλήματα η Αχαϊα Κλάους; ). Ποτέ πάντως δεν κατάφερε να ξαναγίνει όπως τότε.
Έχετε σκεφτεί τι δώρα μπορείτε να κάνετε στους αγαπημένους σας η και στους συνεργάτες;
Μια πολύ ωραία πρόταση είναι ένα βιβλίο που να μιλάει για το κρασί…. Προπαντός αν ξέρεται ότι έχει κάποια αδυναμία στα κρασιά.
Ένα σετ κρασιού που να έχει τιρμπουσόν, κοχλίες, στόμιο σερβιρίσματος, εργαλείο κοπίς μεμβράνης, θερμόμετρο.
Συνήθως έρχονται σε ξύλινη θήκη, που εκτός από χρήσιμο είναι και όμορφο διακοσμητικό.
Αλλά και μια καράφα για να αερίζουμε τα κρασιά μας.
Μια πολύ ωραία πρόταση είναι ένα βιβλίο που να μιλάει για το κρασί…. Προπαντός αν ξέρεται ότι έχει κάποια αδυναμία στα κρασιά.
Ένα σετ κρασιού που να έχει τιρμπουσόν, κοχλίες, στόμιο σερβιρίσματος, εργαλείο κοπίς μεμβράνης, θερμόμετρο.
Συνήθως έρχονται σε ξύλινη θήκη, που εκτός από χρήσιμο είναι και όμορφο διακοσμητικό.
Αλλά και μια καράφα για να αερίζουμε τα κρασιά μας.
Κόκκινα:
Μεθυμναίος Οίνος
Μέγας Οίνος Σκούρα
Κτήμα Μερκούρη
Καπνίας Χατζημιχάλη
Παράγκα κυρ-Γιάννη
Γιαννακοχώρι Μπουτάρη
Επιλεγμένος Ραψάνη
Λευκά:
Γεροβασιλείου
Βιβλία Χώρα
Αμέθυστος Λαζαρίδη
Τί υπέροχα...
Μεθυμναίος Οίνος
Μέγας Οίνος Σκούρα
Κτήμα Μερκούρη
Καπνίας Χατζημιχάλη
Παράγκα κυρ-Γιάννη
Γιαννακοχώρι Μπουτάρη
Επιλεγμένος Ραψάνη
Λευκά:
Γεροβασιλείου
Βιβλία Χώρα
Αμέθυστος Λαζαρίδη
Τί υπέροχα...
ΒΛΑΣΙΔΗΣ
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Κρασί… μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις
Να πας, αλλά να πάρεις και φωτογραφική ηχανή, διότι το νέο μουσείο είναι πολύ ωραίο...
Εγω παντως την παρασκευη ελεγα να επισκευτω το κτημα του Γεροβασιλειου στην Επανωμη
Να πας, αλλά να πάρεις και φωτογραφική ηχανή, διότι το νέο μουσείο είναι πολύ ωραίο...
Καλα που μου το ειπες, και εχω και καιρο να ασχοληθω μαζι της (δυστυχως). Θα παρω τηλεφωνο αυριο να κλεισω ραντεβου. Θα σας ανεβασω και φωτογραφιες.
Έχεις δίκιο kyrxas, ο αμέθυστος είναι τρομερό λευκό κρασί…..
Και έχω πολύ καιρό να το πιω…..
Έχει λίγες μέρες αγόρασα ένα άλλο κρασί από καθαρή περιέργεια.
Μαίναλο, μοσχοφιλερο με chardonnay. Πολύ καλό!
Σας ακούω να μιλάτε συχνά για ξένα κρασιά….. μα, η Ελλάδα έχει τόσο καλά κρασιά που δεν έχω καν ασχοληθεί με τα ξένα.
Και έχω πολύ καιρό να το πιω…..
Έχει λίγες μέρες αγόρασα ένα άλλο κρασί από καθαρή περιέργεια.
Μαίναλο, μοσχοφιλερο με chardonnay. Πολύ καλό!
Σας ακούω να μιλάτε συχνά για ξένα κρασιά….. μα, η Ελλάδα έχει τόσο καλά κρασιά που δεν έχω καν ασχοληθεί με τα ξένα.
Το κρασί είναι το υπ' αριθμόν 1 αγαπημένο μου ποτό.
Ακολουθούν το ουίσκι και η μπύρα. Από τα υπόλοιπα σχεδόν τίποτα. Τώρα καμιά τσικουδιά άμα κάτσει δεν το συζητάμε
Έχω κολλήσει άσχημα με το μοσχάτο Αλεξανδρείας της Λήμνου. 10 χρόνια τώρα, από τότε που πήγα πρώτη φορά σε αυτό το πανέμορφο νησί έχω καταναλώσει αμέτρητα μπουκάλια. Συντροφέυει όλα τα θαλασσινά που ψήνω στη σχάρα έδω στο σπίτι αλλά και βραδιές παρέα με φίλους χωρίς φαγητό. Κανα μήλο και λίγο τυρί (άλλο κόλλημα) είναι αρκετά για να το απολαύσεις.
Από κόκκινα πίνω λιγότερο. Πολύ καλα μου φαίνονται ο Αμέθυστος του Λαζαρίδη και το Αγιοργήτικο Νεμέας. Τα κόκκινα κρασιά της Κύπρου που τυγχάνει να έχω πιεί αρκετά είναι καταπληκτικά (ενώ τα λευκά της δε μου αρέσουν). Ο "Αδενσίτης" και ο "Άγιος Ονούφριος" είναι δύο ετικέτες που μου έρχονται τώρα στο νου.
Ακολουθούν το ουίσκι και η μπύρα. Από τα υπόλοιπα σχεδόν τίποτα. Τώρα καμιά τσικουδιά άμα κάτσει δεν το συζητάμε
Έχω κολλήσει άσχημα με το μοσχάτο Αλεξανδρείας της Λήμνου. 10 χρόνια τώρα, από τότε που πήγα πρώτη φορά σε αυτό το πανέμορφο νησί έχω καταναλώσει αμέτρητα μπουκάλια. Συντροφέυει όλα τα θαλασσινά που ψήνω στη σχάρα έδω στο σπίτι αλλά και βραδιές παρέα με φίλους χωρίς φαγητό. Κανα μήλο και λίγο τυρί (άλλο κόλλημα) είναι αρκετά για να το απολαύσεις.
Από κόκκινα πίνω λιγότερο. Πολύ καλα μου φαίνονται ο Αμέθυστος του Λαζαρίδη και το Αγιοργήτικο Νεμέας. Τα κόκκινα κρασιά της Κύπρου που τυγχάνει να έχω πιεί αρκετά είναι καταπληκτικά (ενώ τα λευκά της δε μου αρέσουν). Ο "Αδενσίτης" και ο "Άγιος Ονούφριος" είναι δύο ετικέτες που μου έρχονται τώρα στο νου.