Κύπρος, Ιούλιος-Αύγουστος 1974

[doros]

Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό ξυπνούν οι μνήμες και η «μάμμα» μου θυμάται…

15 Ιουλίου μεσημέρι. Ο Άντρος αργεί να γυρίσει που το ΡΙΚ, σούσουρο στη γειτονιά «έγινε πραξικόπημα». Πιάνω το τηλέφωνο, νεκρό. Φκαίνω έξω, χτυπώ δίπλα, τα ίδια. Οι άντρες ακόμα να γυρίσουν. Με δκυο μωρά στην αγκαλιά βουρώ ποδά-ποτσί, ένη ξέρω τι να κάμω! Οι εφιαλτικότερες ώρες της ζωής μου. Άνοιξε η γη να με καταπιεί. Να μεν ξέρω που εν ο άντρας μου, αν ζει ή αν επέθανε, να μεν ηξέρω τι κάμνει η μάμμα μου τζιαι η άρρωστη γιαγιά μου! Ακούμεν πως έσιη curfew. Ήταν μαζί μου τζιαι η Σαβού. Έρκεται ο άντρας της με τη μοτόρα να την πάρει να φύουν τζιαι λαλεί του «φύε εσύ τζιαι πήαινε με τα παιδιά. Τα δικά μας εν μεγάλα, εν με χρειάζουνται. Εν να μείνω δαμέ με την Ελένη τζιαι τα μωρά». Που τότε η Σαβού έγινεν αδελφή μου. Κάθουμαι καθιστή στο κρεβάτι ώσπου να ξημερώσει. Η ώρα 5 βουρώ τζιαι πάω σε μια συνάδελφο του Άντρου. Εν ε φοούμουν το curfew. Μόνο να μάθω για τον Άντρον ήθελα. Σκέφτουμαι «εν γεναίκα, εν θα την εκράτησαν». Ευτυχώς ήβρα την τζιαι είπε μου πως τον είδεν τζιαι εν καλά. Το μεσημέριν ήρτεν στρατιωτικό φορτηγό. Ακούω φωνές τζιαι κόσμο να φωνάζει το όνομα μου. Ευτυχώς ο Άντρος εγύρισε σπίτι…

20 Ιουλίου ξημερώματα. 3 μηνών ο Δωρής τζιαι εξύπνησεν για γάλα. Εσηκώθηκα, άκουσε με τζιαι η πεθερά μου τζιαι εσηκώθηκεν να βοηθήσει. Πάντα τζίνην την ώραν ακούαμεν τον Μουεζίνη να λαλεί την προσευχή. Όμως τζίνην την ημέραν ακούσαμεν εμβατήρια… Λαλεί μου η μάμμα, «βάλ'το ράδιον, βάλτες βάσεις».. ακούμεν πως έγινεν εισβολή. Ήρταν οι Τούρτζιοι! Πόλεμος!!! Εν υπάρχει πιο ολοκληρωτικό συναίσθημα. Ξεχνάς ποιος είσαι, εν υπάρχει τίποτε άλλον πέραν του πολέμου. Να σωθείς. Έβουρήσαμεν τζιαι ε ξυπνήσαμεν τους άντρες. Άρχισεν ο πόλεμος…

Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό ξυπνούν οι μνήμες και ο «παπάς» μου θυμάται…

15 Ιουλίου πρωί. Καθούμαστεν με τον Εύην στο κυλικείον του ΡΙΚ. Ακούμεν κάτι βζινν, βζινν, λαλεί μου «Ρε Άντρο, πολλές μέλισσες εμπήκαν μέσα», λαλώ του «έσιεις δίκαιο ρε»… σπάζουν τα τζιάμια πίσω μας. «Ρε εν σφαίρες!!!». Τζιαι μετά εμπήκαν μέσα…

… Αρχές Αυγούστου, αν τζιαι στα ΛΟΚ, ήμουν επιστράτευση στο ΡΙΚ. Λαλεί μου ο Χαρίλαος «κάτι αριστεροί σαν εσένα εν θα περάσουν καλά. Πάρτην άδειαν σου καλλίτερα τζιαι πήαινε διακοπές, φύε». Ενομίσαμεν πως ηρέμησαν τα πράματα. Είχαμεν κλείσει να πάμε στο Βαρόσι. Ξαφνικά θωρούμε στη θάλασσα κάτι γκρι βάρκες. Λαλούμεν πως εν ψαρόβαρκες. Μετά άρχισαν να πέφτουν οι αλεξιπτωτιστές τζιαι καταλάβαμεν. Έρκεται ο εγγλέζος που κάτω, τζιαι λαλεί μας πως εφωνάξαν τους να μπουν μέσα στις βάσεις τζιαι καλλίτερα να φύουμεν. Έπρεπε να πάμε τζιαμαί που ήταν οι υπόλοιπη οικογένεια, στη Λευκωσία. Εθέλαμεν να έχουμεν κοινήν μοίραν. 15αύγουστον εγίνηκεν η 2η εισβολή…

 

[Αντώνης-Κ]

15αύγουστον εγίνηκεν η 2η εισβολή…

Η 2η επιχείρηση του Αττίλα άρχισε στις 16 Αυγούστου με μια ξαφνική ολομέτωπη επίθεση των Τούρκων σε όλο το νησί με σκοπό την κατάληψη περισσότερων εδαφών και φυσικά με σύμμαχο τον καλό καιρό καθώς και την γεωγραφία είχαν σκοπό να κάνουν μια μεγάλη εισβολή με σκοπό να καταλάβουν νότια προάστεια της Λευκωσίας χωρίς να περικυκλώσουν την πρωτεύουσα, καθώς και να κατευθυνθούν προς την Λάρνακα, αφήνοντας απο έξω την Αμμόχωστο την οποία δεν είχαν βάλει στα σχέδια τους νωρίτερα...
Η επίθεση άρχισε σχετικά νωρίς και προέβλεπε πλήρη κατάλυψη όλων των εδαφών της περιοχής της Μόρφου, ένωση με τον Τουρκοκυπριακό θύλακα της Αμμοχώστου καθώς και σταδιακή αποχώρηση απο τις περιοχές που βρισκόνταν γύρω απο τη Λευκωσία. Φυσικά όλα αυτά έγιναν κάτω απο το πρίσμα του καιρού καθώς η ζέστη και γενικά οι αφόρητες συνθήκες δεν ήταν και οι καλύτερες.

Στην συνέχεια στις 17/8/1974 στις 8 το πρωϊ τα τουρκικά στρατεύματα έκαναν προέλαση στο ελληνικό τμήμα της Αμμοχώστου το προάστειο Βαρώσια το οποίο είχε πάνω απο 45.000 κατοίκους πριν την εισβολή. Στην συνέχεια έπειτα απο αντιδράσεις του ΟΗΕ, της Ελλάδας , καθώς και της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο ΟΗΕ αναλαμβάνει την ευθύνη για την περιοχή με την προϋπόθεση να μην εποικιστεί όπως είχαν σκοπό να κάνουν οι Τούρκοι νωρίτερα. Στην συνέχεια υπογράφτηκε η συνθήκη κατάπαυσης του πυρός και επίσημα η πράσινη γραμμή άρχισε να ισχύει και φυσικά να υπάρχουν ενα σωρό εμπόδια όπως αυτά των προσφύγων καθώς πάνω απο 200.000 Ελληνοκύπριοι απο τον Βορά καθώς και 50.000 τουρκοκύπριοι απο τον Νότο, έγιναν πρόσφηγες στην ίδια τους την πατρίδα.

Αριστερά: Οι Τούρκοι μπαίνουν σε περιοχή κοντά στην Αμμόχωστο.
Δεξιά: Τα νότια προάστεια της Λευκωσίας βομβαρδίζονται. Η Κυπριακή πρωτεύουσα τις ημέρες του Αττίλα ήταν έρημη.!

Οι αγνοούμενοι εν τω μεταξύ έμελλαν να γίνουν ενα άλλο μεγάλο κομμάτι της ιστορίας: 1659 απο πλευράς Ελληνοκυπρίων καθώς και Ελλαδιτών και πάνω απο 900 απο πλευράς Τουρκοκυπρίων. Μέχρι σήμερα σιγά σιγά έχουν αρχίσει και γίνονται κάποια βήματα για εύρεση οστών καθώς και αποκατάσταση. Οι νεκροί της τραγωδίας ήταν πάνω απο 5.000 ενώ άλλοι 500 τουρκοκύπριοι προστέθηκαν στις λίστες νεκρών.
Ο πρόεδρος Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 1974 και φυσικά γύρισε σε εναν τόπο που είχε καταστραφεί το 70% της οικονομίας του, το 90% του τουρισμού του, καθώς και βασικοί τομείς των κρατικών υποδομών που έπεσαν στα χέρια των κατοχικών δυνάμεων.

Αριστερά: Ελληνοκύπριοι πιάστηκαν ώς αιχμάλωτοι πολέμου απο Τούρκους στρατιώτες
Δεξιά: Ελληνικά άρματα μάχης κάνουν προέλαση στο κέντρο της Λευκωσίας.
Κάτω αριστερά: Τούρκοι φαντάροι στην περιοχή έξω απο την Αμμόχωστο.

Στην συνέχεια η Κυπριακή κυβέρνηση προσπάθησε με διάφορους τρόπους να λύσει το πρόβλημα της εισβολής κυρίως για τους πρόσφυγες ενώ άρχισαν να χτίζονται πρότυποι οικισμοί προσφύγων στα ελεύθερα εδάφη της Κύπρου, ενώ στο βόρειο κομμάτι ο τουρκικός στρατός άρχισε να εγκαθηστά ενα πρότυπο ''κράτος'' που το ονόμασε Ομοσπονδία της Βόρειας Κύπρου το 1975. Οι Τουρκικές δυνάμεις άρχισαν να διαμοιράζονται τις ε/κυπριακές περιουσίες που βρήκαν έτοιμες, ενώ ακόμα και τα ξενοδοχεία της περιοχής άρχισαν να λειτουργούν κατευθείαν έστω και με διαφορετικές διευθύνσεις για να υπάρξει απόσβεση...

http://www.geocities.com/omogeneianews/CYPRUS-id0003.html

 

[petronik]

Καλο θα ηταν να μην ξανανοιξουν οι πληγες του 1974,καποιοι χαθηκαν αδικα,αλλοι στιγματισθηκαν αδικα και αλλοι εγιναν ηρωες και τιμητες αδικα.Ας σεβαστουμε ολους εκεινους που υπηρετοντας στον Ελληνικο Στρατο,επεσαν αδικα,καθως και εκεινους που γυρισαν ζωντανοι, αλλα με την ψυχη τους κομματιασμενη

 

[Tzimisce]

Τους σεβόμαστε περισσότερο όταν θυμόμαστε...

 

[Pleo]

Μπράβο παιδιά!

Έχοντας υπηρετήσει στην ΕΛ.ΔΥ.Κ. (το '94, 20 χρόνια μετά) σας συγχαίρω.

Αχ και πότε θα κάνει ξαστεριά... !

 

[DIPIE]

Η πληγή υπάρχει και παραμένει ανοιχτή...

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τι συνέβει,θα πρέπει τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να ξέρουν τον ρόλο της χούντας και των αμερικάνων.

Ολοι οι παλιότεροι,σίγουρα κάποια στιγμή έβαλαν στο πέτο τους το αυτοκόλλητο,με την Κύπρο κομένη στα δυό και το σύνθημα "Δεν ξεχνώ".
Δεν πρέπει να ξεχνάμε,γιατί άν ξεχάσουμε,κάποια στιγμή θα ζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις.

 

[saitisgr]

Μα τι λες Δώρε μου τώρα???
Τι θέλεις να θυμίσεις σε εμάς τους Ελληνες αφελφούς εννοώ...
Λαό που ξεχνά όχι μόνο ιστορία αλλά τα πάντα στον βωμό του ..οτι φάμαι...ότι πιούμαι..και ότι αρπάξουμε απο την siemens????
να θυμηθούμε τί????

Και βέβαια ας ξήσουμε τις παλιές πηγές να ξαναθυμηθούμαι....το τι έγινε...
ας σκεφθουμε.......επιτέλους
Λαός που δεν θυμάται είναι διαλυμένος...χωρίς μέλλον εμείς δηλαδή που απο το καό πάμε στο χειρότερο καθημερινά....

 

[doros]

Χθες βράδυ ήρθαν οι δικοί μου στο σπίτι, να πιούμε ένα κρασί και να φάμε. Μετά από λίγο άρχισαν οι θύμησες...

Σήμερα που ξύπνησα, θέλησα να σας μεταφέρω όσα με τη σειρά μου θυμήθηκα από τις χθεσινοβραδυνές τους διηγήσεις...

 

[tsip]

ως παλιος ελδυκαριος σας συγχαιρω και εγω...

ολα ξεχνιουνται αν τα αφησεις. Μια βόλτα στην παλια Λευκωσια θα σε βοηθησει να μην ξεχασεις ποτε.

Αληθεια ποσοι ελλαδιτες εχουν κανει αυτο το ταξιδι?


και μια συγκλονιστικη μαρτυρια που ειχα διαβασει παλια εδω:
http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/eldyk.html

απομονωστε τα διαφορα σχολια των διαφορων και εχετε ενα ιστορικο κειμενο

 

[Δημήτρης Θ.]

Διαβάζω την λέξη ελλαδίτης και φρικάρω .....

 

[doros]

Μην φρικάρεις. Είναι απλώς ένας τρόπος για τους Κύπριους να πουν: "Έλληνες είμαστε όλοι. Όσοι κατοικούν Κύπρο είναι Κύπριοι. Όσοι κατοικούν Ελλάδα, Ελλαδίτες".
Γι αυτό και "τσινάνε" με το "Έλληνας". Σου λένε "γιατί εμείς τι είμαστε;"

Μην το παρεξηγείς...

 

[Δημήτρης Θ.]

To 50% και μην πω παραπάνω των Κυπρίων, θεωρούν τον εαυτό τους Κύπριους και όχι Έλληνες.
Η λέξη Ελλαδίτης δεν μου αρέσει καθόλου. (προσωπική μου άποψη πάντα)

 

[Tzimisce]

Re: Απάντηση: Κύπρος, Ιούλιος-Αύγουστος 1974

To 50% και μην πω παραπάνω των Κυπρίων, θεωρούν τον εαυτό τους Κύπριους και όχι Έλληνες.

Δεν το νομίζω...
Εσύ θεωρείς ότι δεν είναι Έλληνες δηλαδή;

Η λέξη Ελλαδίτης δεν μου αρέσει καθόλου. (προσωπική μου άποψη πάντα)

Το Ελλαδίτης είναι σαν να λες Πελοποννήσιος, Κρητικός, Θεσσαλονικιός... Δεν υπονοεί κάτι το κακό.

 

[doros]

Ανοίγοντας αυτό το νήμα δεν είχα πρόθεση να μπω σε τέτοια κουβέντα και τουλάχιστον εγώ θα πω μόνο κάτι και θα κλείσω. Το 50% ποιων κυπρίων θα σε ρωτήσω; Αυτών που ξέρεις και αυτών που ξέρουν οι φίλοι και η οικογένεια σου και οι γνωστοί σου; Δηλαδή πόσοι σε απόλυτο νούμερο; Κι εγώ σου λέω πως κάνεις λάθος και μάλιστα πολύ μεγάλο.

Υ.Γ. Ούτε εμένα μου αρέσει σαν λέξη. Απλώς την καταλαβαίνω. Ξέρω πολύ καλά πως προέκυψε και από ποια ανάγκη των Κυπρίων. Από την ανάγκη σε δύσκολες περιόδους να μην ξεχάσει κανείς πως είναι και αυτοί Έλληνες. Είμαστε ένα έθνος, ένας ύμνος και από συγκυρίες 2 κράτη.

 

[Μιχάλης Κορ.]

Το 2003 πήγα στην Λευκωσία για δουλειά κ έκατσα 15 μήνες περίπου.
Γύρισα όλα τα ελεύθερα μέρη κ δεν δέχθηκα ποτέ να δείξω διαβατήριο για να μπω κ στα κατεχόμενα μέρη από τους Τούρκους.
Προτίμησα να περπατήσω σε ελεύθερα μέρη, να δω το βουνό Τρόοδος, να φάω ψάρι στην Πάφο, να κάνω μπάνιο έξω από την Λάρνακα, να περπατήσω στην Λύδρας στην Λευκωσία κ να δω με τα κυάλια την κατεχόμενη πλευρά...
Όποιος θέλει να τα έχει καλά με τον εαυτό του πρώτα κ με τους συνανθρώπους του στην συνέχεια, πρέπει να μάθει, να διαβάσει, να πάει να δει από κοντά, τι έγινε, πως έγινε, γιατί έγινε, τις προδοσίες, τα λάθη που πληρώνουμε μέχρι σήμερα...δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ...

 

[Δημήτρης Θ.]

Επειδή έχω πάει αρκετές φορές Κύπρο και λόγω δουλειάς έρχομαι σε επαφή με πολύ κόσμο, το 50% που είπα ήταν το ελάχιστο. Εκτός αν μιλάμε με ποσοστά διαφόρων γκάλοπ, πχ το 95% των Ελλήνων είναι Χ.Ο.
Ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες, κάτω των 40.
Το τι θεωρώ εγώ (αν είναι Έλληνες ή όχι) δεν νομίζω να αφορά την συζήτηση.
Απλά είπα τι πιστεύουν οι Κύπριοι.
Και να γίνω και πιο συγκεκριμένος.
Οι δεξιοί της Κύπρου, θέλουν ένωση με την Ελλάδα και θεωρούνται Έλληνες ενώ οι αριστεροί θέλουν ανεξαρτησία και θεωρούνται Κύπριοι.
Επίσης, οι δεξιοί θεωρούν τους Τουρκοκυπρίους Τούρκους ενώ οι αριστεροί θεωρούν τους Τουρκοκυπρίους Κύπριους.

 

[Αντώνης-Κ]

Re: Απάντηση: Κύπρος, Ιούλιος-Αύγουστος 1974

To 50% και μην πω παραπάνω των Κυπρίων, θεωρούν τον εαυτό τους Κύπριους και όχι Έλληνες.
Η λέξη Ελλαδίτης δεν μου αρέσει καθόλου. (προσωπική μου άποψη πάντα)

Ελληνοκύπριοι αγαπητέ μου, είναι μια σύνθετη λέξη που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από κάτι άλλο..

 

[Αντώνης-Κ]

Re: Απάντηση: Κύπρος, Ιούλιος-Αύγουστος 1974

Επειδή έχω πάει αρκετές φορές Κύπρο και λόγω δουλειάς έρχομαι σε επαφή με πολύ κόσμο, το 50% που είπα ήταν το ελάχιστο. Εκτός αν μιλάμε με ποσοστά διαφόρων γκάλοπ, πχ το 95% των Ελλήνων είναι Χ.Ο.
Ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες, κάτω των 40.
Το τι θεωρώ εγώ (αν είναι Έλληνες ή όχι) δεν νομίζω να αφορά την συζήτηση.
Απλά είπα τι πιστεύουν οι Κύπριοι.
Και να γίνω και πιο συγκεκριμένος.
Οι δεξιοί της Κύπρου, θέλουν ένωση με την Ελλάδα και θεωρούνται Έλληνες ενώ οι αριστεροί θέλουν ανεξαρτησία και θεωρούνται Κύπριοι.
Επίσης, οι δεξιοί θεωρούν τους Τουρκοκυπρίους Τούρκους ενώ οι αριστεροί θεωρούν τους Τουρκοκυπρίους Κύπριους.

Καλά μην είσαι απόλυτος σήμερα δεν τίθεται θέμα ένωσης ούτε για το ποίοι είναι ελληνοκύπριοι η τουρκοκύπριοι.
Κάποτε το 93% όλων των κυπρίων με δημοψήφισμα ζήτησε ένωση αντί αυτού μας έδωσαν κράτος και μας ονόμασαν ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους.

 

[tsip]

ειναι απ' τα πρωτα πραγματα που εμαθα οταν επισκεφθηκα το νησι....απευθυνεσαι στον οποιονδηποτε με τον τροπο που θελει αυτος να του απευθυνεσαι
με το τι φρικαρει ο καθενας και με τι ταμπελες αυτοπροσδιοριζεται ειναι ενα αλλο θέμα

 

[Αντώνης-Κ]

Κύπρος: το ενωτικό δημοψήφισμα που έγινε με υπογραφές



Μέσα από μια διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών η οποία έμεινε γνωστή ως το ενωτικό δημοψήφισμα και που διεξήχθη σε δύο συνεχόμενες Κυριακές ­ στις 15 και 22 του Γενάρη 1950 ­ το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων της Κύπρου υπέγραψαν υπέρ της ένωσης της ιδιαίτερής τους πατρίδας με την Ελλάδα. Για την ακρίβεια συγκεντρώθηκαν 215.108 υπογραφές επί συνόλου 224.757 ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκπληκτικό αυτό ποσοστό αντιπροσώπευε το 95,7% του εκλογικού σώματος. Ας σημειωθεί ότι υπέρ της ένωσης υπέγραψαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι. Το 1949 βρίσκει τη Δεξιά και την Αριστερά στην Κύπρο να συμπίπτουν στην τακτική της απαίτησης του αιτήματος για άμεση ένωση. Η ιδέα της συγκέντρωσης υπογραφών ως μέτρο πίεσης για την εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης γεννήθηκε στους κόλπους της κυπριακής Αριστεράς. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ σε ανακοίνωσή της τον Σεπτέμβρη του 1949 αναγγέλλει την πρόθεσή της να συγκεντρώσει υπογραφές υπέρ της ένωσης. Η Εθναρχία υπό την καθοδήγηση του Μακαρίου Γ', νεαρού τότε Μητροπολίτη Κιτίου και μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετεί αυτή την ιδέα και αναγγέλλει ότι θα ανελάμβανε η ίδια τη διοργάνωση του όλου εγχειρήματος. Το ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου. Η βρετανική αποικιακή διοίκηση απορρίπτει την πρόσκληση-πρόκληση της Εκκλησίας να αναλάβει αυτή τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος (12 Δεκέμβρη 1949). Έτσι η εθναρχούσα Εκκλησία προχωρεί στη διοργάνωσή του τον αμέσως επόμενο μήνα.

Περισσότερα εδω http://www.hellas.org/cyprus/dimopsif.htm