ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ....ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Πρώτα τα κοινά παιδικά μας βιώματα μέσα σε ένα θερινό σινεμά, εσύ στο Ναύπλιο εγώ στην Κρήτη, μετά η φυγή στην Αθήνα στην αρχή για σπουδές μετά για μια και δύο και τρείς δουλειές, λεφτά, καταξίωση,όμως στην άκρη του μυαλού και στο κέντρο της καρδιάς πάντα υπήρχε η λέξη γυρισμός.
Άντε μετά συναντηθήκαμε στην παρέα και όπως έγραψες κάποτε μόνο στρατό που δεν κάναμε μαζί. Και η πλάκα είναι Γιαννάκη ότι εγώ στρατό έκανα στο ...Ναύπλιο και από τότε λάτρεψα αυτό το μέρος...σα μια δεύτερη Κρήτη ένα πράμα!Και έπαιρνες εσύ κάτι και το αγόραζα και εγώ...αποκτούσα εγώ κάτι άλλο να σου πάλι ο Γιαννάκης μια από τα ίδια...

Ε πριν λίγο που διάβασα το μήνυμα σου (και είναι πολύ συγκινητικό κείμενο μια αληθινή κατάθεση ψυχής, από ανθρώπους που δε φοβούνται να τα ζητήσουν όλα από τη ζωή) σιγουρεύτηκα. Κάπως έτσι σκέφτηκα και γω καλέ μου φίλε εφτά χρόνια πριν... Και όσο δύσκολο και τολμηρό ήταν, τόσο κάτι μέσα μου με έσπρωχνε πιο πολύ, να το κάνω. Στους δικούς μου που ούτε κι ίδιοι το πίστευαν αρχικά, εξήγησα ότι φεύγω από την Αθήνα για καλύτερη ποιότητα ζωής(και φυσικά για να γυρίσω κοντά τους), εικόνες γεμάτες θάλασσα και ήλιο και ζήτησα πίστωση χρόνου, κατανόηση και πιο πολύ ψυχολογική στήριξη. Και αποδείχθηκα τυχερός τελικά σε αυτό, όσο πιστεύω ότι θα είσαι και εσύ που έχεις έναν καταπληκτικό άνθρωπο δίπλα σου, την Αννούλα που δε χρειάζεται να τη ζήσει κανείς για πολύ για να καταλάβει.

Προχώρα καλέ μου φίλε και θα δείς ότι όλα θα αποδειχθούν ευκολότερα από ότι μοιάζουν όσο κι άν στην αρχή κάποια πράγματα θα σου ξενίσουν ή ακόμα και θα σε χαλάσουν.
Στο τέλος το ταμείο θα γράφει μόνο σύν και εγώ (όπως και πολλοί από δώ μέσα) θα αποκτήσω έναν ακόμα λόγο να πάρω ξανά το δρόμο για την Αργολίδα.Πάντως εγώ δεν έχω μετανοιώσει στιγμή για την επιλογή μου εκείνη...
Από την στιγμή λοιπόν που σας οδήγησε η καρδιά σας σε αυτή την απόφαση μη το σκεφτείτε ξανά. Κάντε το και όλοι εμείς μαζί σας είμαστε...
Και όπως είπα και εγώ τότε σε όσους με ρωτούσαν: Αν δεν το κάνεις τώρα δεν θα το κάνεις ποτέ...

ΥΓ:Α να χαθείς με συγκίνησες βραδιάτικα παλιόπαιδο...Να δώ πότε θα σταματήσεις να με αντιγράφεις....:ernaehrung004:
 
Κατ'αρχήν συγκινήθηκα πολύ με αυτά που έγραψες, χαίρομαι πολύ και για τους δυο σας..

Τώρα το μαθαίνω κι εγώ ότι έχετε τέτοια σχέδια, και ενώ σας γκρίνιαξα όταν μου είπατε ότι μετακομίζετε Πικέρμι, τώρα δε μου βγαίνει κάτι τέτοιο.. μία μελαγχολία στη σκέψη ότι η καλύτερή μου φιλενάδα θα είναι πιο μακριά μου, αυτό μόνο, αλλά αφού το θέλετε κι οι δυο και ιδιαίτερα στη σκέψη ότι εκεί θέλετε να κάνετε οικογένεια...

Ύστερα υπάρχουν και τα πρακτικά ζητήματα, όπως το οικονομικό, η ποιότητα ζωής και άλλα πιο συναισθηματικά όπως το δέσιμό σας με το πατρικό σου..

Όσο κι αν με στεναχωρεί η προοπτική να μου φύγετε κι άλλο πιο μακριά, δεν μπορώ παρά να πω ότι θαυμάζω πολύ την απόφασή σας, που μπορεί ακόμα να αποστομώνει πολύν κόσμο, αλλά πιστεύω ότι με τον καιρό θα βρίσκετε όλο και περισσότερους μιμητές. Όπως συνέβη και στο εξωτερικό, θα συμβεί σιγά σιγά και στην Ελλάδα, με μια τάση αποκέντρωσης (άραγε; ).

Πάντως, κι επειδή νοιάζομαι για σας, έχω να πω ότι ελπίζω να είστε προσεκτικοί στην εθνική στα πήγαιν'έλα με την Αθήνα, γιατί μπορεί να λες ότι είναι 50 λεπτά από κει, αλλά είναι 50 λεπτά με τη δική σου οδήγηση (~160 χλμ) οπότε να προσέχετε γιατί συμβαίνουν πολλά. Φτου φτου φτου!

Με το καλό παιδιά! Θα μου λείψετε!
 
Last edited:
Μπράβο παιδιά, νομίζω από τις καλύτερες απόφάσεις που μπορούσατε να πάρετε...
Όσο για τα 50 λεπτά ναι με αυτοκίνητο...με τη hayabusa χμμμ...
 
Φαντάσου να πίνεις καφέ στον κήπο και το/τα παιδιά σου να κυλιούνται στο γρασίδι η στον δρόμο να παίζουν με τα ποδήλατα χωρίς κίνδυνο διερχομένων με ταχύτητα .
Φαντάσου ακόμη και τον έλεγχο των παιδιών σου όταν θα σου λέει ο γείτονας δυο/τρία τετράγωνα πιο πέρα ...Ξέρεις Γιάννη το παιδί σου ήρθε μέχρι εδω με το ποδήλατό του η θα το παίρνει απο το χέρι και θα στο φέρνει στο σπίτι .
Τι λες τώρα , φύγε στο χωριό να ηρεμήσεις , να χαλαρώσεις , να σου λένε καλημέρα δεκάδες η και περισσότεροι άνθρωποι όταν βγαίνεις για περίπατο με την γυναίκα σου και τους συναντάς στον δρόμο.
Μην το σκέφτεσαι , απλά κάντο .
 
Re: Απάντηση: Re: ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ....ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Μπελλος Ευαγγελος said:
σορυ αλλα αν δεις πως μεγαλωνουν τα παιδια σε χωριο ( που δεν ειναι ερημοχωρι ....) και πως μεγαλωνουν στην Πολη θα πεις το αντιθετο ...

εγω βλεπω πως μεγαλωνει η κορη του αδερφου μου σε περιχωρα των Ιαννινων και βλεπω τα Γερμανακια εδω στην πολυκατικοια μας .....
Click to expand...

Δεν διαφωνω καθολου μαζι σου. -bye-
Εγω εθεσα καποιες αλλες παραμετρους ζωης στο χωριο
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Re: ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ....ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Νανόπουλος Γιάννης said:
Εγω δεν ήμουν πιό αναλυτικός πριν γιά να μην κουράσω....Δεν μιλάμε γιά χωριό-χωριό.....Μιλάμε γιά ένα μικρό προάστιο ουσιαστικά μόλις 2 χιλιόμετρα έξω απο το Αργος και 15 λεπτά απο το Ναύπλιο.Οσο απέχουμε εδω που είμαστε απο το super market και το σχολείο του Πικερμίου , σχεδόν τόσο απέχει το χωριουδάκι μας απο το Αργος.Μιά πόλη με περισσότερο απο 25.000 κόσμο και ένα Ναύπλιο κοντά ,που αντικειμενικά είναι μία απο τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδος.Οσο γιά καλλιτεχνικές και μουσικές εκδηλώσεις τα αρχαία θέατρα Επιδαύρου και Αργους και τα μουσικά φεστιβάλ Επιδαύρου και Ναυπλίου να'ναι καλά.Αν πάλι θέλουμε Θέατρα και άλλα θεάματα που δεν υπάρχουν εκεί...μιά ώρα δρόμο είμαστε απο Αθήνα.Μήπως θέλεις να ρωτήσουμε πόσοι Αθηναίοι πηγαίνουν θέταρο ας πούμε, και κάθε πότε;
Click to expand...

Με αυτο το σκεπτικο μπορεις να πας και να περασεις και μια χαρουλα.
 
Oπως σου είπε ο PETRAN λίγο παραπάνω

"Φύγετε Γιάννη τώρα που είστε "ζεστοί"!
Άν αλλού σε τραβάει η καρδία σου τότε δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς.. κι αν το προσπαθήσεις θα βγείς χαμένος γιατί θα πονέσεις..
Είναι σαν τον έρωτα, το συναίσθημα ανατρέπει την λογική!"

Συμφωνώ 1000%... Γιάννη προχωράτε και όλα θα πάνε καλά :firstprize:

Και εύχομαι να μας πάνε και εμάς ολα καλά με τη γυναίκα και μέχρι το φθινόπωρο του 2008 (όπως σχεδιάζουμε) να μπορώ να ποστάρω στο φόρουμ μόνιμα από το Ρέθυμνο :award: :award:

Δεν πάει άλλο η Αθήνα παιδιά!!!
 
Σου εύχομαι ολόψυχα να το καταφέρες. Ξέρεις αυτή η σκέψη περνάει από το μυαλό των περισσότερων που μένουμε στην πόλη, αλλά που δύσκολα καταφέρνουμε να την υλοποιούμε. Πριν 5 χρόνια και εγώ με το φίλο μας τον Αντώνη σκεφτήκαμε να την κάνουμε μαζί για Κέρκυρα, αλλά τελικά οι κυρίες μας δεν ακολούθησαν. Ας είναι.

Μόνο ελπίζω να σε δούμε από κοντά πριν φύγεις.
 
Re: Απάντηση: Re: ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ....ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Νανόπουλος Γιάννης said:
Εγω δεν ήμουν πιό αναλυτικός πριν γιά να μην κουράσω....Δεν μιλάμε γιά χωριό-χωριό.....Μιλάμε γιά ένα μικρό προάστιο ουσιαστικά μόλις 2 χιλιόμετρα έξω απο το Αργος και 15 λεπτά απο το Ναύπλιο.Οσο απέχουμε εδω που είμαστε απο το super market και το σχολείο του Πικερμίου , σχεδόν τόσο απέχει το χωριουδάκι μας απο το Αργος.Μιά πόλη με περισσότερο απο 25.000 κόσμο και ένα Ναύπλιο κοντά ,που αντικειμενικά είναι μία απο τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδος.Οσο γιά καλλιτεχνικές και μουσικές εκδηλώσεις τα αρχαία θέατρα Επιδαύρου και Αργους και τα μουσικά φεστιβάλ Επιδαύρου και Ναυπλίου να'ναι καλά.Αν πάλι θέλουμε Θέατρα και άλλα θεάματα που δεν υπάρχουν εκεί...μιά ώρα δρόμο είμαστε απο Αθήνα.Μήπως θέλεις να ρωτήσουμε πόσοι Αθηναίοι πηγαίνουν θέταρο ας πούμε, και κάθε πότε;
Click to expand...

Γιάννη, μην το σκέφτεστε καθόλου φύγετε!!:twoguns:
 
Elena K said:
Όσο κι αν με στεναχωρεί η προοπτική να μου φύγετε κι άλλο πιο μακριά, δεν μπορώ παρά να πω ότι θαυμάζω πολύ την απόφασή σας, που μπορεί ακόμα να αποστομώνει πολύν κόσμο, αλλά πιστεύω ότι με τον καιρό θα βρίσκετε όλο και περισσότερους μιμητές. Όπως συνέβη και στο εξωτερικό, θα συμβεί σιγά σιγά και στην Ελλάδα, με μια τάση αποκέντρωσης (άραγε; ).
Click to expand...

Έλενα, ήρθε η σειρά μου να καλυφθώ απόλυτα από τα γραφόμενά σου!

Τον στεναχώρησα τον Γιάννη εχτές, όταν σε εγωιστικό... παροξυσμό του έλεγα ότι άμα φύγουν θα τους βλέπω ακόμα δυσκολότερα. Μου απάντησε ότι τα πράγματα μπορεί να είναι και καλύτερα! Ε, αν είναι έτσι... με το καλό, παιδιά! :grinning-smiley-043
 
Re: Απάντηση: ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ....ΛΕΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Lepton said:
Έλενα, ήρθε η σειρά μου να καλυφθώ απόλυτα από τα γραφόμενά σου!

Τον στεναχώρησα τον Γιάννη εχτές, όταν σε εγωιστικό... παροξυσμό του έλεγα ότι άμα φύγουν θα τους βλέπω ακόμα δυσκολότερα. Μου απάντησε ότι τα πράγματα μπορεί να είναι και καλύτερα! Ε, αν είναι έτσι... με το καλό, παιδιά! :grinning-smiley-043
Click to expand...

Φίλε Lepton,

ένας καλός μου φίλος ετοιμάζεται να κάνει ένα μεγάλο
βήμα στη ζωή του και να ανοίξει ένα δικό του μαγαζάκι
(δεν έχει σημασία το είδος). Στην έρευνα που κάνει για
το σωστό μέρος, πέρα από την Αθήνα έχει βάλει στο
κόλπο και το Αίγιο. Σε συζήτηση που είχαμε πριν 2 εβδομάδες
μου έλεγε ότι ο ενδοιασμός του για το Αίγιο είναι ότι θα του
λείψουν 2-3 καλοί φίλοι (μέσα και εγώ). Αυτό που του απάντησα
είναι ότι εάν κάνει αυτό το βήμα θα βλεπόμαστε σίγουρα πιο πολύ
και κάτω από καλύτερες συνθήκες παρά εάν μείνει σε αυτή την κόλαση που
λέγεται Αθήνα. Οι πραγματικοί φίλοι σε ακολουθούν παντού .....

Όσοι μπορούν να φύγουν από εδώ να το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η ποιότητα ζωής στην Αθήνα χάθηκε εδώ και καιρό...

Ελπίζω κάποια μέρα να σας ακολουθήσω ......
Είναι για εμένα ένα όνειρο ζωής .........
 
Μπράβο βρε παιδιά, αφού το μπορείτε μην το σκέφτεστε καν! Φύγετε και αφήστε μας πίσω να ζηλεύουμε :-)
 
nickont said:
Σου εύχομαι ολόψυχα να το καταφέρες. Ξέρεις αυτή η σκέψη περνάει από το μυαλό των περισσότερων που μένουμε στην πόλη, αλλά που δύσκολα καταφέρνουμε να την υλοποιούμε. Πριν 5 χρόνια και εγώ με το φίλο μας τον Αντώνη σκεφτήκαμε να την κάνουμε μαζί για Κέρκυρα, αλλά τελικά οι κυρίες μας δεν ακολούθησαν. Ας είναι.

Μόνο ελπίζω να σε δούμε από κοντά πριν φύγεις.
Click to expand...


Κακως δεν ακολουθησαν .......


υπαρχει ρε συ ωραιοτερο μερος απο την Κερκυρα ;;;;;;;;;;;;;;;;;; :slapface:
 
Μακαρι να ειχαμε ολοι την τυχη σου φιλε κανε την με αλαφρα, ωραιο
το μερος & εαν διαθετεις τα απαραιτητα για να παρακολουθεις την
τεχνη του σινεμα η της μουσικης απο το σπιτι φυγε οσο το δυνατον
νωριτερα απο την τρελα της αθηνας...
Αρκετοι φιλοι μου που το αποφασισαν αυτο το βημα δεν ξαναπατησαν
την αττικη παρα μονον για 1-2 βολτουλες τον χρονο...
 
Φίλε Γιάννη

Την ίδια απόφαση πήρα πριν απο 2 χρόνια. Από Ζωγράφου μετακομισαμε λίγο έξω από την πόλη της Κορίνθου και δεν το μετανοιώσαμε (εγώ και η γυναίκα μου) ούτε μια στιγμή.

Φιλικά
Δημήτρης

ΥΣ. Σημαντικό ρόλο στην απόφαση έπαιξε και ο προαστιακός. Έχε και αυτή την παράμετρο υπόψη σου.
 
Κατ' αρχήν φίλε Γιάννη καλή τύχη στα σχέδια που έχετε κατά νου. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε μια τέτοια απόφαση οι εικόνες που έχεις από την παιδική σου ηλικία. Ο τόπος και ο τρόπος που έχεις μεγαλώσει. Εγώ για παράδειγμα δεν φεύγω από την Αθήνα με τίποτα. Η μόνη κίνηση που ίσως κάνω είναι να πάω να μείνω ακόμα πιο κοντά στο κέντρο της πόλης. Αλλά αυτό έχει να κάνει και με τον τρόπο ζωής μου.

Θα ήθελα μόνο να σου παραθέσω ένα δύο προβληματισμούς μου σχετικά με τη ζωή στην επαρχία, έτσι όπως την βιώνουν μερικοί δικοί μου άνθρωποι, που έκαναν το βήμα που πας να κάνεις εσύ. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το που πας να μείνεις. Είναι πρωταρχικό αυτό. Η αλλαγή βέβαια από το Πικέρμη μόνο μεγάλη δεν θα είναι, αλλά όσο να 'ναι το να μείνεις σε ένα μέρος όπου θα βλέπεις κάθε μέρα τους ίδιους 100 ανθρώπους δεν ξέρω αν είναι καλό, ή τουλάχιστον σε αυτό που έχεις συνηθήσει εσύ και η Άννα. Για τα παιδιά μπορεί να είναι και καλό.

Το δεύτερο και σημαντικότερο έχει να κάνει με τον καθαρό αέρα. Φρόντισε να μην είσαι κοντά σε καλλιέργιες. Εννοώ να μην έχεις χωράφια και κατά συνέπεια ραντίσματα σε κοντινή απόσταση από το σπίτι σου, γιατί ο καθαρός αέρας πήγε περίπατο.

Συγγνώμη αν φαίνομαι να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου και μάλιστα χωρίς να σε ξέρω καλά, απλά θεώρησα ότι τα καλά της ζωής στην επαρχία (και είναι πολλά αυτά από τον καθαρό αέρα μέχρι τους πιο ανθρώπινους ρυθμούς ζωής) σου τα είπαν όλοι οι άλλοι. Σε κάθε περίπτωση να είστε καλά σε ότι κι αν κάνετε.
 
Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα με τίποτε, πριν κλείσουν καν 24 ώρες απο την δημιουργία του θέματος, θα μου είχατε γράψει τόσοι και τόσο πολύ.......σας ευχαριστώ απο βάθη καρδιάς για αυτό.
Απο την άλη αισθάνομαι την ανάγκη βρε μπαγάσιδες, με όλα αυτα που μου λέτε, να αρχίσω να απαντώ στον κάθε ένα ξεχωριστά, αλά δεν θα το κάνω, γιατί τότε θα πρέπει κάτω απο αυτο το μήνυμα να μπούν ακόμη καμιά 20αριά άλα δικά μου!!!

Εύχομαι στα αλήθεια να πάνε όλα όσο καλύτερα γίνεται και σε όποιους απο εσάς στοχεύετε σε κάτι παρόμοιο στην συνέχεια της ζωής σας να έρθει όσο πιό γρήγορα.
Υπάρχουν απαντήσεις εδω μέσα σε αυτο το θέμα, που με έχουν συγκινήσει πολύ, και άλες που έχουν προβληματίσει την σκέψη μου.Οπως σε κάθε πράγμα στην ζωή δεν μπορείς μόνο να κερδίζεις...κάπου χάνεις κι'όλλας κάποια στιγμή.Το θέμα είναι ο τελικός απολογισμός και το γύρσιμο της ζυγαριάς.Και εδω τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.....τα κουκιά έχουν αρχίσει να μετριούνται εδω και καιρό , οι φίλοι μας πλέον ξέρουμε πόσοι και ποιοί είναι,η αγάπη μας ήδη έχει μετρηθεί, αυτοι που έμειναν κοντά μας, μας φτάνουν και οι καιροί που έρχονται δεν είναι και ότι το καλύτερο γιά άλα πειράματα, με μαθηματικά αναμενόμενο αποτέλεσμα όχι καλό γιά την τσέπη και την ψυχή μας.Δεν έχουμε και δεν θέλουμε να αποδείξουμε σε κανέναν τίποτα, όμως η ζωή μας, έχει ανάγκη να περάσει σε άλες διαστάσεις.
Δεν κατηγορώ(αλοίμονο...)ανθρώπους που αγαπούν και δεν αποχωρίζονται με τίποτα αυτη την πόλη.Ούτε εγω την μισώ γιατί παρά, του ότι με κούρασε αφόρητα, μου έδωσε πράγματα και ανθρώπους που με αυτά και αυτούς θα κάνουμε τώρα το τελικό βήμα.
Απο την άλη, η περίπτωση να μετανοιώσω μου φαίνεται έως ανύπαρκτη.Οχι λόγω εγωισμού. απλά στην ζωή μου μέχρι τώρα έχω μάθει να μην μετανοιώνω για τίποτα απο αυτά που εγιναν.Προσπαθώ όμως ότι άσχημο έχω κάνει, να μην το ξανακάνω μετά.Εαν δεν υπήρχαν κάποτε οι λάθος αποφάσεις γιά λάθος πράγματα, μπορεί να γινόνταν τώρα, που ο χρόνος στενεύει στην ζωή μας.
Με τις απόψεις πολλών φίλων εδω και τις αποφάσεις που ήδη έχουν πάρει, νοιώθω απόλυτα ταυτισμένος, όπως π.χ του φίλου μου του Κρητικού Γιωργάκη, και νοιώθω όμορφα για αυτόν και την οικογένειά του.
Τέθηκε εδω θέμα επαφών και <καλημέρας> με τους ίδιους 100 ανθρώπους.Μα εδω και τόσα χρόνια, εδω που ζω και δεν λέω μόνο στο Πικέρμι, ζήτημα είναι εαν πλέον κάνουμε περέα με 10 ανθρώπους!!!...για το <καλημέρα> δεν το συζητώ..μόνο στην δουλειά...και εάν!!
Υπάρχουν όμως και φίλοι μου , εδω μέσα που ενω θέλησαν κάποια στιγμή να κάνουν την μετάβαση, κάτι δεν πήγε καλά και αυτη δεν έγινε.Ξέρω πόσο πολύ ακόμη και τώρα τους πειράζει, και δεν θα πάψει να τους πειράζει ποτέ...τους εύχομαι κάποια στιγμή να τα καταφέρουν....
Η μία μας κουπάρα που ήδη έγραψε εδω, είναι και ένας απο τους ανθρώπους που πριν έλεγα, ότι μας έμειναν και χαίρομαι τόσο για αυτό!!!Οταν αποφάσισε να μοιράζει την ζωή της μεταξύ Αθηνών-Παρισίων, μπορεί να μας στεναχώρησε(ιδιαίτερα την Αννα),αλά σε καμία περίπτωση δεν μας τράβηξε μακρυά της.Αντίθετα την νοιαζόμαστε πιό πολύ και την νοιώθουμε περισσότερο κοντά μας......
Για αυτό σας λέω τα πράγματα πολλές φορές δεν είναι έτσι, όπως φαίνονται με την πρώτη ματιά...είναι η ζωή έτσι, που μαζί σου μπορεί να παίξει τα πιό παράξενα και περίεργα παιχνίδια που ποτέ σου περίμενες.
Χαίρομαι που τόσοι φίλοι εδω μέσα, μας νοιάζονται τόσο και φροντίζουν για εμάς με τον λόγο τους σε αυτο το θέμα.Είναι πολύ όμορφο θέματα που αφορούν στάσεις ζωής να μην πηγαίνουν στον κάλαθο των αχρήστων.
Εδω και χρόνια πάντως έχω αρχίσει να νοιώθω γύρω μου μιά ανάγκη και έναν αέρα αλλαγής, όχι μόνο σε εμάς τους μεγαλύτερους, αλά και σε μικρότερους.Γιατί άραγε;...τι άλλαξε η αλλάζει;πόσο πιό ευτυχισμένα μπορεί να είναι τα παιδιά μας απο την σημερινή γενιά;τι πρέπει να κάνουμε εμείς για αυτό;πόσοι μπορούμε και με ποιές θυσίες;αξίζει τον κόπο;μπορείς να γεμίσεις το παιδί σου αν εσύ νοιώθεις άδειος;....όλα αυτά είναι μόνο ένα μικρό δείγμα σοβαρών προβληματισμών που θα πρέπει άμεσα λίγο έως πολύ να μας απασχολούν όλους........είναι πολύ σημαντικό βεβαίως πριν γεμίσεις την ζωή των παιδιών σου να έχεις γεμίσει την δική σου, και ευτυχώς με την Αννα , όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια που την ξέρω, φροντίσαμε όσο μπορούμε για αυτό και δόξα τον Θεό δεν έχουμε σήμερα παράπονο.....
Και μιά που ανέφερα το θέμα.....8 χρόνια σήμερα κλείνουμε μαζί.
Συνάμα με αυτή μας την πρόσφατη απόφαση αλλαγής, απόψε θα γιορτάσουμε οι δυό μας, κάπου έξω και τα 8 αυτά χρόνια γνωρημίας, όπως κάνναμε και όλα τα προηγούμενα...θα πιούμε και κάτι παραπάνω για όλλους εσάς που νοιαζόσατε με τον έναν η άλλον τρόπο για την συνέχεια.....άντε στην υγειά σας λοιπόν!!!:ernaehrung004:
 
Last edited:
Γιάννη μου δεν θα σταθώ στα πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα της ζωής στην επαρχία.
Το μόνο που θέλω να σου πω είναι ότι χαίρομαι αφάνταστα όταν βλέπω ότι υπάρχει κόσμος που είναι αποφασισμένος για ριζικές αλλαγές στην ζωή του. Θέλει θάρρος, το ξέρω από πρώτο χέρι, και δεν μπορώ να μην σας συγχαρώ για αυτή σας την απόφαση.

Να είστε πάντα καλά
 
Δεν ξέρω αν φταίει που γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, αλλά πάντως επαρχία δεν πάω ούτε με σφαίρες. Αισθάνομαι σαν να ξενιτευτώ.

Εδώ έχουμε εξοχικο κοντά στην θάλασσα 40km από το σπίτι, με 2 στρέμματα οικοπεδο κλπ, και όποτε πάω εκεί σε μιά ώρα με έχει πιάσει κατάθλιψη.

Πάντως ένα σημαντικότατο μειονέκτημα που έχει η επαρχία (δεν μιλάμε για τις μεγάλες πόλεις) είναι το θέμα των νοσοκομείων και ειδικά σε συνδυασμό με παιδιά. Εχω ξεχάσει πόσες φορές με 3 παιδιά έχω ξυπνήσει 3 η ώρα το πρωί για να τρέχουμε στις κλινικές....

Πάντως ένα μεγάλο ΕΥΓΕ αξίζει και στην Αννα! Θα μου πεις τώρα αν δεν ταιριάζατε δεν θα συμπεθεριάζατε.....:grinning-smiley-043
 
Ενα μεγαλο μπραβο και απο εμενα για την αποφαση που πηρατε και σας ευχομαι να ειναι ολα οπως τα εχετε σχεδιασει.
Προσωπικα θα συμφωνησω ομως με τον Τασο οτι και εγω μιας και εχω εξοχικο στο Ξυλοκαστρο το οποιο ειναι φατσα στην θαλασσα, καθε φορα που παω δεν βλεπω την ωρα του γυρισμου στην "ζουγκλα". Ισως φταιει οτι ολα μου τα ενδιαφεροντα ειναι εδω , τι να πω.
Οπως και να χει και παλι μπραβο για την γενναια αποφαση που πηρατε.
 
Top Bottom