Λεπτομέρειες περί της εφαρμογής του νόμου απαγόρευσης του καπνίσματος

Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Λεπτομέρειες περί της εφαρμογής του νόμου απαγόρευσης του

Δλδ με την πρόσφατη υπουργική απόφαση ρύθμισε τα μέχρι 70, τα 70-300 (κλασικός ζουμ τηλεφακός!) και τα πάνω από 300 τα άφησε να υπάγονται στη γενική απαγόρευση του άρθρου 3? Εκτός εάν λαλούν μπουζούκια?


Ξέχασες τα Καζίνο!!!!:rolleyes::rolleyes:

Για τα πάνω από 300 τ.μ. γράφει:

3.Κέντρα διασκέδασης, με ζωντανή έγχορδη μουσική, άνω των τριακοσίων τετραγωνικών μέτρων (300 τ.μ.) δύνανται να δημιουργούν χώρο για καπνίζοντες, με εμβαδό ίσο, κατά μέγιστο, με το 40% του συνολικού χώρου του καταστήματος. Ο χώρος καπνιζόντων διαχωρίζεται από το υπόλοιπο κατάστημα με διαχωριστικό που έχει ελάχιστο ύψος δύο (2) μέτρα.
Ο εξαερισμός του χώρου πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους όρους των περιπτώσεων γ, δ και ε της παραγράφου 2 της παρούσης. Εκτός του χώρου καπνιζόντων ο υπεύθυνος λειτουργίας του κέντρου πρέπει να λάβει όλα τα μέτρα όπως η τοποθέτηση επιγραφών, η μη ύπαρξη σταχτοδοχείων και η ενημέρωση από το προσωπικό για να τονιστεί ότι απαγορεύεται πλήρως το κάπνισμα. Η χορήγηση της άδειας για τη δημιουργία χώρου καπνιζόντων, με επακριβή καθορισμό αυτού, γίνεται από την αρμόδια για την έκδοση της άδειας λειτουργίας του Δημόσιας Αρχής, κατόπιν αιτήσεως του υπεύθυνου λειτουργίας του κέντρου, υποβολής των δικαιολογητικών και βάσει των όρων που αναφέρονται στην περίπτωση ε της παραγράφου 2 της παρούσης.


Καμμία νύξη σχετικά με το διαχωριστικό πλην του ύψους που είναι μια γελοιότητα, και καμμία, επίσης, σχετικά με το χώρισμα κάτω των 300 τ.μ....:BDGBGDB55::BDGBGDB55:
 
Εάν το συνθ παίζει sample κιθάρας ή πιάνου, να υπάρχει πρόβλημα? :flipout:

ακού εκεί "έγχορδη"... όποιος το έβαλε στο νόμο, έχει δείξει και τις προτιμήσεις του, αλλά και ότι ντρέπεται να τις ομολογήσει καθαρά.
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Λεπτομέρειες περί της εφαρμογής του νόμου απαγόρευσης

Ξέχασες τα Καζίνο!!!!:rolleyes::rolleyes:


Καμμία νύξη σχετικά με το διαχωριστικό πλην του ύψους που είναι μια γελοιότητα, και καμμία, επίσης, σχετικά με το χώρισμα κάτω των 300 τ.μ....:BDGBGDB55::BDGBGDB55:

Ε, στα καζίνο η εξαίρεση για τις αίθουσες παιχνιδιού είναι ανεξάρτητη τετραγωνικών, γι' αυτό την παρέλειψα. Για τα 70 με 300 λέει "πλήρως" διαχωρισμένα, δηλαδή από κάτω ίσα με απάνω.

Στα υγειονομικού ενδιαφέροντος δηλαδή άνω των 300 τ.μ, ισχύει υποχρεωτική απαγόρευση, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Μάλιστα.
 
προσωπικά βλέπω μια δυσκολία εφαρμογής του μέτρου στα σουβλατζήδικα, και άλλα μικρά φαγάδικα (τοστάδικα κλπ.) . Αν ο ιδιοκτήτης έχει μετατρέψει το μαγαζί του σε καπνιστών, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο (κι επικίνδυνο) για τον ίδιο, να αποφύγει τους πιτσιρικάδες μέσα στο μαγαζί του. Σκεφθείτε πόσοι στέλνουν τα μικρά παιδιά ή και τα μεγαλύτερα ακόμη να πάρουν γύρο κλπ. από το γυράδικο της γειτονιάς.

Εκεί τί γίνεται; θα πει στα παιδιά να μείνουν έξω; Δεν θα πάρει την παραγγελία; Πολύ δύσκολο....

Από την άλλη σε ένα τέτοιο μαγαζί, πόσοι καπνιστές θα ήθελαν σώνει και καλά να καπνίσουν;
 
προσωπικά βλέπω μια δυσκολία εφαρμογής του μέτρου στα σουβλατζήδικα, και άλλα μικρά φαγάδικα (τοστάδικα κλπ.)....

Από την άλλη σε ένα τέτοιο μαγαζί, πόσοι καπνιστές θα ήθελαν σώνει και καλά να καπνίσουν;


Γενικως σε ολα τα εστιατορια θα μπορουσε να απαγορευεται χωρις εξαιρεσεις.
 
προσωπικά βλέπω μια δυσκολία εφαρμογής του μέτρου στα σουβλατζήδικα, και άλλα μικρά φαγάδικα (τοστάδικα κλπ.) .

Τα τοστάδικα συνήθως λειτουργούν με άδεια κυλικείου, οπότε εκεί απαγορεύεται το κάπνισμα ανεξαρτήτως εμβαδού. Δεν υπάγονται στην περίπτωση β των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος γενικώς.
 
Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής το έτος 2006, το 40% των Ελλήνων ανδρών και γυναικών, είναι καπνιστές. Συγκεκριμένα, το 49,9% των ανδρών και το 30,8% των γυναικών άνω των 18 ετών καπνίζουν σε καθημερινή βάση. Για τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες, τα ποσοστά ανέρχονται στο 44,3% των Ελλήνων για τα έτη 18 έως 24, στο 50,8% των Ελλήνων για τα έτη 25 έως 34, στο 53,9% για τα έτη 35-44, στο 47% για τα έτη 45 έως 54, στο 34,7% για τα έτη 55 έως 64 και στο 16,5% για τα έτη 65 και άνω.

Κάτι σχετικό άσχετο:

ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο είναι η δραματική μείωση του ποσοστού από τα 45 και μετά , ηλικία δηλαδή από την οποία και μετά οι καπνιστές ...δρέπουν τις δάφνες των κόπων τους.
 
Δεν μπορείς να συνάγεις τέτοιο συμπέρασμα από την παραπάνω στατιστική.
Θα μπορούσες, εάν είχες τα αποτελέσματα αντίστοιχης στατιστικής που είχε διεξαχθεί πχ προ περίπου 10ετίας, οπότε το σημερινό γκρουπ 55-64 θα ανήκε στους 45-54.
Δεν μπορείς δηλαδή να ξέρεις εάν η μεταβολή ανάγεται στο ότι τα μέλη του γκρουπ μετέβαλαν τις συνήθειές τους όπως υπαινίσσεσαι ή εάν η διαφοροποίηση ανάγεται σε αλλαγές συνηθειών μεταξύ γενεών. Με άλλα λόγια, εάν οφείλεται στο ότι οι 20ρηδες του 1985 κάπνιζαν σε μεγαλύτερο ποσοστό από τους 20ρηδες του 1975.
 
Εάν το συνθ παίζει sample κιθάρας ή πιάνου, να υπάρχει πρόβλημα? :flipout:

ακού εκεί "έγχορδη"... όποιος το έβαλε στο νόμο, έχει δείξει και τις προτιμήσεις του, αλλά και ότι ντρέπεται να τις ομολογήσει καθαρά.

Και προφανώς τα κλαρινάδικα τ'αφήνει απ'έξω.
Και μόνο η διατύπωση δείχνει οτι οι άνθρωποι είναι άσχετοι και προπαντώς ανέτοιμοι... "Λαικών ή παραδοσιακών οργάνων" θα ήταν το σωστό...
 
Κάτι σχετικό άσχετο:

ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο είναι η δραματική μείωση του ποσοστού από τα 45 και μετά , ηλικία δηλαδή από την οποία και μετά οι καπνιστές ...δρέπουν τις δάφνες των κόπων τους.

Μπαααα.... Mετα τα 65 ξεμωραίνει ο άνθρωπος... (j/k)

Aλλα πέρα απο την πλάκα, με AYTEΣ τις ηλικίες είναι γεμάτα τα καφενεία... Δεν σε προβληματίζει το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καφενείων θέλει να χαρακτηρισεί "για καπνίζοντες" ? Γιατί ένα καφενείο που εχει καπνιστές πελάτες "34,7% για τα έτη 55 έως 64 και στο 16,5% για τα έτη 65 και άνω" να θέλει να χαρακτηριστεί "για καπνίζοντες" ?... LOL... μήπως τελικά παίζει πράγματι ρόλο η "ποιότητα πελάτη" ? Ισως πάλι οι μη καπνιστές να μην συχνάζουν σε καφενεία...
 
Last edited:
Τι συνδεουμε τις στατιστικες με τα καφενεια η με τα μαγαζια.Οσο μικρο και να ειναι το ποσοστο σε αυτες τις ηλικιες δεν θα βρεθουν ολη μερα 50-100 ατομα να κανουν περατζαδα απο το καφενειο ? Δεν αποτελει εξαιρεση το καφενειο ,ανηκει στα πιο πανω που λεγαμε.Οταν το μαγαζι ειναι για καπνιζοντες ειναι η πιο ασφαλης επιλογη, τους πιανει ολους (ποσσο μαλλον οταν ειναι ολα ).Μ ετην λογικη του ''οπως ειμασταν βρε παιδια χτες , θα ειμαστε και αυριο ''.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Λεπτο

Ναι θα συμμορφωθούμε. Dura lex, sed lex.

Θα ρωτήσω κάτι άλλο Σπύρο.

Αποδέχεσαι τα συγκεκριμένα μέτρα (κι όποια άλλα είναι στη φαντασία φανατικών καπνιστών η αντικαπνιστών) ή όχι; Πιστεύεις ότι θα λειτουργήσουν;

Προσυπογράφω το κείμενο τού Γιώργου Γιαννουλόπουλου στην σημερινή ´Ε´..
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Κατ' αρχάς, δηλώνω καπνιστής.

Με μειωμένες επιδόσεις. Κάποτε ξεπερνούσα το πακέτο. Σήμερα δέκα-δώδεκα τσιγάρα την ημέρα, κι αυτό επειδή στο μυαλό μου το κάπνισμα έχει ταυτιστεί με κάποια πράγματα που δεν μπορώ να θυσιάσω. Νομίζω, όμως, ότι ο δικός μας αντικαπνικός νόμος, σε αντίθεση με εκείνον που ισχύει στις περισσότερες άλλες χώρες, είναι ορθός και επιβεβλημένος.

Στο εξωτερικό η απαγόρευση ήρθε μετά από πολυετή προλείανση του εδάφους, με τον κόσμο να αναγνωρίζει τελικά την υποχρέωση που έχει το κράτος να προστατεύσει τους μη καπνιστές. Το επιχείρημα ήταν και παραμένει ακαταμάχητο: όσοι δεν καπνίζουν, δικαιούνται να εργάζονται, να συναλλάσσονται, να τρώνε ή να διασκεδάζουν σε χώρους που δεν έχουν ντουμανιάσει. Δεν είναι μόνο θέμα παθητικού καπνίσματος. Αν κάποιος ενοχλείται από τον καπνό ή δεν θέλει τα ρούχα του να βρωμάνε, έχει δικαίωμα να το απαιτήσει. Συνεπώς, καταλήγει το επιχείρημα, το κράτος οφείλει να τον προστατεύσει. Δηλαδή να ορίσει πού δεν επιτρέπεται το κάπνισμα, με το σκεπτικό ότι οι χώροι που όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να επισκεφθούμε -δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, τράπεζες, μεταφορικά μέσα, καταστήματα κ.ο.κ.- θα γίνουν άκαπνες ζώνες. Φυσικά, κάτι τέτοιο σημαίνει ότι εμείς οι καπνιστές θα αλλάξουμε τις συνήθειές μας. Αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Χιλιοειπωμένο μεν, πλην όμως αληθές: η ελευθερία του ενός σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των υπολοίπων.

Στην πράξη φάνηκε ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο να πειθαρχήσουμε, εφόσον όλοι ή σχεδόν όλοι, κατανοούμε τη λογική του επιχειρήματος. Ούτε είναι δύσκολο να απαγορευτεί το κάπνισμα στους χώρους που προαναφέραμε. Με την καίρια διάκριση, όμως, ότι εκεί που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε ισχύουν άλλα. Κι αυτό σημαίνει ότι οι μη καπνιστές προστατεύονται αν υπάρχουν εστιατόρια ή μπαρ αποκλειστικά γι' αυτούς, ενώ οι θεριακλήδες θα συχνάζουν στα δικά τους, για να αναπνέουν ο ένας τον καπνό του άλλου. Κακό για την υγεία τους; Σίγουρα. Αηδιαστική συνήθεια; Να το παραδεχτώ. Αλλά τι τους νοιάζει τους μη καπνιστές εφόσον έχουν εξασφαλίσει το δικό τους υγιές περιβάλλον;

Στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού αυτό το ενδεχόμενο δεν συζητήθηκε καν. Διότι ο απώτερος στόχος, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν να προστατευτούν όσοι δεν καπνίζουν -αυτό ήταν μόνο το πρώτο βήμα- αλλά να πειστούν ή μάλλον να πιεστούν οι καπνιστές να αλλάξουν χούγια. Κι εδώ τίθενται κάποια ερωτήματα: Πού σταματάει η κρατική παρέμβαση; Μπορεί το κράτος να μας απαγορεύει να βλάπτουμε την υγεία μας; Πώς ορίζεται η υγεία; Μόνον ο καπνός τη βλάπτει; Μήπως οι Αρχές οφείλουν να μας επιβάλουν τι και πόσο θα τρώμε, τι άλλο θα κάνουμε ή θα αποφεύγουμε για να μην αρρωστήσουμε και επιβαρύνουμε το ΕΣΥ; Μήπως θα εκδοθούν και οδηγίες για το κάθε πότε θα βγάζουμε τα μάτια μας διότι, ως γνωστόν, υπάρχει και η ψυχική υγεία, η οποία διαταράσσεται από τη σεξουαλική αποχή.

Αν εγκρίνω τον ελληνικό αντικαπνικό νόμο, είναι επειδή περιορίζεται στην προστασία των μη καπνιστών και δεν φιλοδοξεί να παρέμβει στη ζωή μας. Διαβάζω ότι η εφαρμογή του σκοντάφτει σε προβλήματα τεχνικά, που οφείλονται στη χρόνια ανεπάρκεια του ελληνικού κρατικού μηχανισμού. Σαν γενική αρχή όμως είναι απόλυτα σωστός. Οι μη καπνιστές θα τρώνε και θα πίνουν το ποτό τους ασφαλείς, ενώ εκείνοι που επιμένουν να καπνίζουν θα μπορούν να κάνουν το γούστο τους χωρίς να ενοχλούν κανέναν. Τι απλούστερο και τι ορθότερο; ´


................................................................................................................................


Τίς Υπόλοιπες Κραυγές τις θεωρώ Υστερικές που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό καθεαυτό το Κάπνισμα ...
Απλά κάποιες Ομάδες θα βρούν την ευκαιρία να βγάλουν διαφόρων ειδών απωθημένα ..Ακόμα και το Χαφιεδιλίκι.
Και φυσικά θα συνεχίσω να μιλάω γιά τον Αλκοολισμό τών Ανεπτυγμένων Χωρών γιά τις σοβαρότατες Ενδοοικογενειακές βιαιοπραγίες αλλά φυσικά και γιά τούς Βιομηχανικούς Σωματιδιακούς Ρύπους πού αποδεδειγμένα προκαλούν χιλιάδες πρόωρους Θανάτους...

Και αδιαφορώ παγερά γιά το δήθεν ενδιαφέρον τών Κρατών ,οπως και τού Ελληνικού φυσικά γιά τούς Πολίτες τους..................................
Οπως αδιαφορώ πλήρως και γιά το ´ενδιαφέρον´μερίδας Υστερικών Αντικαπνιστών γιά την δικιά μου Υγεία.
Να πηγαίνουν σε μαγαζιά πού δεν θα πατάω εγώ και φυσικά νά μήν έρχονται σπίτι μου γιατί δέν ειναι Ευπρόσδεκτοι.
Σέ προηγούμενο πόστ μου έχω κάνει τήν σαφή διάκριση μεταξύ Μη-Καπνιστή και Αντι-Καπνιστή..
Τούς πρώτους τούς σέβομαι απολύτως.
 
Last edited:
Εγώ εύχομαι να πιάσει το μέτρο "ως έχει"... Γιατί αν το σκληρύνουν και προχωρήσουν σε ολική απαγόρευση οπως απείλησε ο υπουργός, θα έχουμε μεγάλες ανατροπές... Θα δούμε τους ανθρώπους να δέρνονται στους δρόμους... Εδω είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε... Κι αν αποτύχει "ως έχει", λόγω γκρίνιας πάλι των αντικαπνιστών και την πληρώσουν οι καπνιστές, θα πάμε σε πολύ χειρότερες καταστάσεις... Δεν παίζεις με το πάθος ενός ανθρώπου, μιά έτσι, μιά αλλοιώς...
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Λ

Προσυπογράφω το κείμενο τού Γιώργου Γιαννουλόπουλου στην σημερινή ´Ε´..
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Κατ' αρχάς, δηλώνω καπνιστής.

Με μειωμένες επιδόσεις. Κάποτε ξεπερνούσα το πακέτο. Σήμερα δέκα-δώδεκα τσιγάρα την ημέρα, κι αυτό επειδή στο μυαλό μου το κάπνισμα έχει ταυτιστεί με κάποια πράγματα που δεν μπορώ να θυσιάσω. Νομίζω, όμως, ότι ο δικός μας αντικαπνικός νόμος, σε αντίθεση με εκείνον που ισχύει στις περισσότερες άλλες χώρες, είναι ορθός και επιβεβλημένος.

Στο εξωτερικό η απαγόρευση ήρθε μετά από πολυετή προλείανση του εδάφους, με τον κόσμο να αναγνωρίζει τελικά την υποχρέωση που έχει το κράτος να προστατεύσει τους μη καπνιστές. Το επιχείρημα ήταν και παραμένει ακαταμάχητο: όσοι δεν καπνίζουν, δικαιούνται να εργάζονται, να συναλλάσσονται, να τρώνε ή να διασκεδάζουν σε χώρους που δεν έχουν ντουμανιάσει. Δεν είναι μόνο θέμα παθητικού καπνίσματος. Αν κάποιος ενοχλείται από τον καπνό ή δεν θέλει τα ρούχα του να βρωμάνε, έχει δικαίωμα να το απαιτήσει. Συνεπώς, καταλήγει το επιχείρημα, το κράτος οφείλει να τον προστατεύσει. Δηλαδή να ορίσει πού δεν επιτρέπεται το κάπνισμα, με το σκεπτικό ότι οι χώροι που όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να επισκεφθούμε -δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, τράπεζες, μεταφορικά μέσα, καταστήματα κ.ο.κ.- θα γίνουν άκαπνες ζώνες. Φυσικά, κάτι τέτοιο σημαίνει ότι εμείς οι καπνιστές θα αλλάξουμε τις συνήθειές μας. Αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Χιλιοειπωμένο μεν, πλην όμως αληθές: η ελευθερία του ενός σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των υπολοίπων.

Στην πράξη φάνηκε ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο να πειθαρχήσουμε, εφόσον όλοι ή σχεδόν όλοι, κατανοούμε τη λογική του επιχειρήματος. Ούτε είναι δύσκολο να απαγορευτεί το κάπνισμα στους χώρους που προαναφέραμε. Με την καίρια διάκριση, όμως, ότι εκεί που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε ισχύουν άλλα. Κι αυτό σημαίνει ότι οι μη καπνιστές προστατεύονται αν υπάρχουν εστιατόρια ή μπαρ αποκλειστικά γι' αυτούς, ενώ οι θεριακλήδες θα συχνάζουν στα δικά τους, για να αναπνέουν ο ένας τον καπνό του άλλου. Κακό για την υγεία τους; Σίγουρα. Αηδιαστική συνήθεια; Να το παραδεχτώ. Αλλά τι τους νοιάζει τους μη καπνιστές εφόσον έχουν εξασφαλίσει το δικό τους υγιές περιβάλλον;

Στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού αυτό το ενδεχόμενο δεν συζητήθηκε καν. Διότι ο απώτερος στόχος, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν να προστατευτούν όσοι δεν καπνίζουν -αυτό ήταν μόνο το πρώτο βήμα- αλλά να πειστούν ή μάλλον να πιεστούν οι καπνιστές να αλλάξουν χούγια. Κι εδώ τίθενται κάποια ερωτήματα: Πού σταματάει η κρατική παρέμβαση; Μπορεί το κράτος να μας απαγορεύει να βλάπτουμε την υγεία μας; Πώς ορίζεται η υγεία; Μόνον ο καπνός τη βλάπτει; Μήπως οι Αρχές οφείλουν να μας επιβάλουν τι και πόσο θα τρώμε, τι άλλο θα κάνουμε ή θα αποφεύγουμε για να μην αρρωστήσουμε και επιβαρύνουμε το ΕΣΥ; Μήπως θα εκδοθούν και οδηγίες για το κάθε πότε θα βγάζουμε τα μάτια μας διότι, ως γνωστόν, υπάρχει και η ψυχική υγεία, η οποία διαταράσσεται από τη σεξουαλική αποχή.

Αν εγκρίνω τον ελληνικό αντικαπνικό νόμο, είναι επειδή περιορίζεται στην προστασία των μη καπνιστών και δεν φιλοδοξεί να παρέμβει στη ζωή μας. Διαβάζω ότι η εφαρμογή του σκοντάφτει σε προβλήματα τεχνικά, που οφείλονται στη χρόνια ανεπάρκεια του ελληνικού κρατικού μηχανισμού. Σαν γενική αρχή όμως είναι απόλυτα σωστός. Οι μη καπνιστές θα τρώνε και θα πίνουν το ποτό τους ασφαλείς, ενώ εκείνοι που επιμένουν να καπνίζουν θα μπορούν να κάνουν το γούστο τους χωρίς να ενοχλούν κανέναν. Τι απλούστερο και τι ορθότερο; ´


................................................................................................................................


Τίς Υπόλοιπες Κραυγές τις θεωρώ Υστερικές που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό καθεαυτό το Κάπνισμα ...
Απλά κάποιες Ομάδες θα βρούν την ευκαιρία να βγάλουν διαφόρων ειδών απωθημένα ..Ακόμα και το Χαφιεδιλίκι.
Και φυσικά θα συνεχίσω να μιλάω γιά τον Αλκοολισμό τών Ανεπτυγμένων Χωρών γιά τις σοβαρότατες Ενδοοικογενειακές βιαιοπραγίες αλλά φυσικά και γιά τούς Βιομηχανικούς Σωματιδιακούς Ρύπους πού αποδεδειγμένα προκαλούν χιλιάδες πρόωρους Θανάτους...

Και αδιαφορώ παγερά γιά το δήθεν ενδιαφέρον τών Κρατών ,οπως και τού Ελληνικού φυσικά γιά τούς Πολίτες τους..................................
Οπως αδιαφορώ πλήρως και γιά το ´ενδιαφέρον´μερίδας Υστερικών Αντικαπνιστών γιά την δικιά μου Υγεία.
Να πηγαίνουν σε μαγαζιά πού δεν θα πατάω εγώ και φυσικά νά μήν έρχονται σπίτι μου γιατί δέν ειναι Ευπρόσδεκτοι.

κι εγώ το προσυπογράφω.. μου φαίνεται πολύ σωστό και νηφάλιο, όπως και ο νόμος που τίθεται σε εφαρμογή.
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Λ

κι εγώ το προσυπογράφω.. μου φαίνεται πολύ σωστό και νηφάλιο, όπως και ο νόμος που τίθεται σε εφαρμογή.

Δηλαδή θα το χαρακτηρίσεις άδικο μέτρο αν απο 1η ιανουαρίου προχωρήσουν σε γενική απαγόρευση ? (λέμε τώρα... αν...)
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Α

κι εγώ το προσυπογράφω.. μου φαίνεται πολύ σωστό και νηφάλιο, όπως και ο νόμος που τίθεται σε εφαρμογή.

Εσύ είσαι αποδεδειγμένα Μη-Καπνιστής και ουδέποτε θα σέ ενοχλούσα μέ το τσιγάρο μου.
 
Οι θεσεις του αρθρου σωστες μεν αλλα δεν λυνουν το προβλημα που εχει δημιουργηθει , οπως δεν μπορουμε να το λυσουμε και εμεις εδω ..οσα επιχειρηματα και αν φερουμε (και οι φιλοι καπνιστες των οποιων τη γνωμη σεβομαι ).

Η μεγαλη ζημια ερχεται απο τα μικρα μαγαζια ,οπου η καπνα ειναι μεγαλυτερη ,δηλαδη ολα αυτες οι καφετερειο-μπαρακια οπου συνηθιζει ο καθενας μας να πηγαινει , μπορει και καθημερινα.

Οταν απο τα 330 μαγαζια τα 323 ειναι καπνιζοντων για μενα δεν λυθηκε τιποτα επι της ουσιας.Και δεν βλεπω να υπαρχει και λυση βεβαια , περα της απαγορευσης (δυστυχως αν θελετε).
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Λ

Δηλαδή θα το χαρακτηρίσεις άδικο μέτρο αν απο 1η ιανουαρίου προχωρήσουν σε γενική απαγόρευση ? (λέμε τώρα... αν...)

Μα φυσικά. Ούτε και τώρα νιώθω ότι πέτυχα κάτι απέναντι στους άλλους. Όσοι ήταν φίλοι μου είναι, κι όσοι δεν ήταν δεν θα γίνουν. Τώρα που είναι καλοκαίρι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Από το φθινόπωρο πιστεύω ότι θα βρούμε τη λύση με καλή θέληση κι από τις δυο πλευρές.

Και επειδή τοποθετήθηκε κι ο Σπύρος πιο πάνω, μπορώ να πω ότι όταν βρεθήκαμε 2-3 φορές πριν καιρό, με ρώτησε πρώτα και μετά άναψε τσιγάρο. Αυτό το θεωρώ δείγμα ευγένειας κι αγωγής, που θα έπρεπε να έχουμε όλοι μας. Και φυσικά είναι άλλο πράγμα να μείνουμε κάπου για δυο ώρες και να κάνει κάποιος 2-3 τσιγάρα, κι άλλο να κάνει 10-12 (όπως π.χ. ο αδελφός μου που έφθασε να ξεπερνά τα 5 (πέντε) πακέτα την ημέρα).

Ηρεμία, καλή διάθεση και υπομονή.

Από όλους μας.
 
Απάντηση: Re: Λεπτομέρειες περί της εφαρμογής του νόμου απαγόρευσης του καπνίσματος

Οι θεσεις του αρθρου σωστες μεν αλλα δεν λυνουν το προβλημα που εχει δημιουργηθει , οπως δεν μπορουμε να το λυσουμε και εμεις εδω ..οσα επιχειρηματα και αν φερουμε (και οι φιλοι καπνιστες των οποιων τη γνωμη σεβομαι ).

Η μεγαλη ζημια ερχεται απο τα μικρα μαγαζια ,οπου η καπνα ειναι μεγαλυτερη ,δηλαδη ολα αυτες οι καφετερειο-μπαρακια οπου συνηθιζει ο καθενας μας να πηγαινει , μπορει και καθημερινα.

Οταν απο τα 330 μαγαζια τα 323 ειναι καπνιζοντων για μενα δεν λυθηκε τιποτα επι της ουσιας.Και δεν βλεπω να υπαρχει και λυση βεβαια , περα της απαγορευσης (δυστυχως αν θελετε).

Πιστεύω πώς θα υπάρξει και σε αυτό μεγαλύτερη ισορροπία σιγά-σιγά..
Επιεδή κυριαρχεί η αντίληψη πώς στά μπάρ το ποτό συνοδεύεται μέ τσιγάρο ´έτρεξαν´οι μαγαζάτορες να προλάβουν..
Πρόσθεσε και την Οικονομική Κρίση πού οσο νάναι ´στενεύει 'αρκετο κόσμο-έχω φίλους καταστηματάρχες πού μού λένε πώς έχουν μέν κόσμο αλλά η κατανάλωση ειναι πολύ μειωμένη λόγω στενότητας-και νομίζω πώς θα μοιραστεί τό πράγμα.
 
Ανεξάρτητα από την όποια συζήτηση κάνουμε εδώ για την εφαρμογή των -μετριοπαθών- μέτρων, έχω μια απορία, που δεν μπόρεσα να την απαντήσω.

Οι εργαζόμενοι σε κέντρα διασκέδασης (κλαμπ, καφετέριες, κλπ.) που δεν καπνίζουν κι είναι παθητικοί καπνιστές, έχουν αποδεδειγμένα βλάβες στην υγεία τους; Έχει γίνει κάποια σχετική έρευνα; Αν ναι, ποιά είναι τα αποτελεσματά της;

Δεν λειτουργώ προβοκατόρικα, κάθε άλλο, με ενδιαφέρει πραγματικά. Διότι όσο εργαζόμουν στο Μακεδονικό Πρακτορείο (9 χρόνια) οι δικές μου ακτινογραφίες θώρακος λίγο διέφεραν από τους εκείνες των καπνιστών. Όταν άκουγα από το γιατρό εκείνο το "καπνίζετε;;" ένιωθα ένα φοβερό σφίξιμο στο στομάχι.

Αλλά και χθες έμαθα από την μεγάλη μου κόρη, ότι μια μεγάλη καφετέρια εδώ στη Νέα Κρήνη στη Θεσσαλονίκη, την έκλεισε ο ιδιοκτήτης όταν διαπίστωσε ότι ο γιος του (17 ετών) έχει πλέον εμφανή σημάδια καπνού στους πνεύμονες, παρότι ο ίδιος δεν κάπνισε ποτέ στα 2 χρόνια που εργαζόταν καθημερινά στο κατάστημα. Και στο εξής ο πατέρας θα ασχολείται επαγγελματικά μόνο με θερινά μαγαζιά στη χαλκιδική, διότι έχει και μικρότερο παιδί.

Όταν έχω αυτά τα δυο παραδείγματα, αναρωτιέμαι κατά πόσο η ιατρική κοινότητα έχει σαφή στοιχεία για τους εργαζόμενους σε χώρους όπου ο καπνός είναι μόνιμη υπόθεση.

Διότι άλλο είναι απλώς να λέμε ότι έχουμε 700 νεκρούς παθητικούς καπνιστές (κι αυτό αμφισβητείται) κι άλλο να έχουμε πλήρη στοιχεία από μια μακροχρόνια έρευνα.