ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ υψηλής ποιότητος Ελληνικές ηχογραφήσεις

Guybrush said:
Το παραπάνω ποστ θεωρείται προσβλητικό και κακόγουστο.
Επειδή λείπει ο Dipie, θα το διαγράψει κάποιος super mod στις επόμενες ώρες.

Audiophile62, αυτό να το λάβεις ως προειδοποίηση.
Click to expand...

+!000
 
Ενδέχεται να μην εμπίπτει ακριβώς στην κατηγορία των «ελληνικών ηχογραφήσεων» αλλά ήθελα να μιλήσω για το έργο του σπουδαίου αυτού έλληνα μουσικού:
Ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος είναι ένας εξαιρετικός πιανίστας που ερμηνεύει κλασική και τζαζ αποσπώντας διακρίσεις παντού όπου εμφανίζεται. Συνεργάζεται με τη γνωστή δισκογραφική εταιρεία ECM (με τον χαρακτηριστικό απαιτητικό ήχο της), με ένα εκλεκτό τρίο, στο οποίο μπασίστας είναι ο περίφημος Άριλντ Αντερσεν και ο κορυφαίος ντράμερ Τζον Μάρσαλ.

B00004SDRD.01.LZZZZZZZ.jpg


Εδώ ο δίσκος τους-κόσμημα Achirana, με υψηλό επίπεδο συνθέσεων και μαγευτική ηχογράφηση. Σε αγκαλιάζει ένα θερμό κύμα που δημιουργεί το μπάσο, ενώ το πιάνο ζωγραφίζει διαρκώς στο πίσω επίπεδο. Τα πιατίνια ακούγονται υπέροχα- πάντα γλυκά, μαλακά και διαυγέστατα.
Μια ιδέα (με μουσικά δείγματα 30 δευτ.) μπορείτε να πάρετε εδώ, αν και τα κομμάτια είναι ταξιδιάρικα και αναπτύσσονται στον χρόνο.
Κριτικές μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ο δίσκος του chants, hymns and dances (πιάνο+βιολοντσέλο) βασίζεται σε μουσική του Gourjief αλλά και σε 4 συνθέσεις του ίδιου του Τσαμπρόπουλου, ο οποίος διασκευάζει θέματα βυζαντινών ύμνων. Εξαιρετική δουλειά αλλά η ηχογράφηση είναι περίεργη, αρκετά «πίσω» και με έντονη συμμετοχή του χώρου, οπότε και δεν την προτείνω.

1888.jpg
 
Καλησπέρα!
Ωραίο και πολύ ενδιαφέρον το παρόν νήμα, όμως νομίζω ότι στη δημιουργούμενη λίστα πρέπει να περιλαμβάνονται μόνο ηχογραφήσεις που πληρούν ταυτόχρονα δύο κριτήρια:
  1. Υψηλή Καλλιτεχνική αξία
  2. Τεχνική αρτιότητα και ποιότητα
Μπορεί κάποιοι δίσκοι να μας αρέσουν, και να είναι αγαπημένοι μας, όμως για να έχουν θέση στη λίστα οφείλουν να πληρούν και τις δύο παραπάνω προϋποθέσεις.

-Κατ' αρχήν λοιπόν οφείλουμε να αποδώσουμε ιδιαίτερη τιμή στις ηχογραφήσεις του Μάνου Χατζιδάκι και μάλιστα στο σύνολο τους. Για την καλλιτεχνική και μουσική αξία των ηχογραφήσεων του κορυφαίου δημιουργού δεν χρειάζονται σχόλια. Αυτό που δεν είναι γνωστό και αξίζει να επισημανθεί είναι το τεχνικό μέρος. Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα τεχνικά θέματα των ηχογραφήσεων του και επιμελείτο και παρακολουθούσε προσωπικά κάθε λεπτομέρεια που αφορούσε την έκδοση των έργων του. Και φαίνεται πως διέθετε και τις αναγκαίες γνώσεις για να το πετυχαίνει.

Έτσι κάθε δίσκος του Μάνου Χατζιδάκι αποτελεί ένα ολοκληρωμένο εκδοτικό γεγονός με υψηλή, μουσική, εικαστική και τεχνική αξία, υπόδειγμα για τους συγχρόνους του και για τους μεταγενέστερους. Ακούστε μία προς μία τις ηχογραφήσεις που ο ίδιος κυκλοφόρησε και θα με θυμηθείτε...

Δυστυχώς τα CD που κυκλοφορούν και είναι διαθέσιμα σήμερα, είναι αδύνατον να προσφέρουν την ολοκληρωμένη αισθητική απόλαυση που προσφέρουν τα LP με τα καταπληκτικά εξώφυλλα τους. Σ' αυτά άλλωστε συμμετείχαν κορυφαίοι ζωγράφοι και εικαστικοί καλλιτέχνες -συνεργάτες του Μάνου Χατζιδάκι. Όμως έστω κι' έτσι...

Υ.Γ. Δεν είμαι σίγουρος και ίσως κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως είχε σοβαρές επιφυλάξεις για το νέο τότε μέσον το CD! (Υπενθυμίζω, ότι ο Μ.Χ. έφυγε από τη ζωή στις 15-6-1994)...
 
Αγαπητέ Sonus Naturalis, την ποιότητα των ηχογραφήσεων του αείμνηστου Μάνου μπορώ να την επιβεβαιώσω, όσοι δίσκοι του έχω είναι εξαιρετικής ποιότητας ηχογράφησης. Ίσως γι αυτό να είναι και τσιμπημένοι στην τιμή.:twoguns: το ίδιο δεν ισχύει για όλους τους δίσκους του έτερου μεγάλου, Μίκη Θεοδωράκη. Κάποια έργα του που έχω σε βινύλιο είναι μέτριας ηχητικής ποιότητας (αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις ποιός τον γ@μ&ι τον ήχο; μετά συγχωρήσεως) Μου φαίνεται παράξενο που ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν καχύποπτος με το CD. Ήταν ανήσυχο πνεύμα και πάντα "ψαχνόταν" με τα νέα τεχνικά μέσα. Βέβαια όταν βγήκε το CD ήταν λίγο περασμένης ηλικίας.
 
ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ said:
.................. το ίδιο δεν ισχύει για όλους τους δίσκους του έτερου μεγάλου, Μίκη Θεοδωράκη. Κάποια έργα του που έχω σε βινύλιο είναι μέτριας ηχητικής ποιότητας (αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις ποιός τον γ@μ&ι τον ήχο; μετά συγχωρήσεως) Μου φαίνεται παράξενο που ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν καχύποπτος με το CD. Ήταν ανήσυχο πνεύμα και πάντα "ψαχνόταν" με τα νέα τεχνικά μέσα. Βέβαια όταν βγήκε το CD ήταν λίγο περασμένης ηλικίας.
Click to expand...
Δε μπορώ παρά να συμφωνήσω σχετικά με το Θεοδωράκη. Ο πρώτος δίσκος του που μου ήλθε στο νου είναι ο "Επιτάφιος" στην εκτέλεση του 1962 με το Γρηγόρη Μπιθικώτση και την Καίτη Θύμη. Και με την ευκαιρία τον έβαλα μετά από πάρα-πολύ καιρό για ακρόαση, έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά...

Λοιπόν, ηλεκτρικό (!) μπουζούκι κατά το συνήθειο της εποχής, ακουστικό μπάσο, κιθάρα.
Στερεοφωνική εικόνα μόλις υπαρκτή, στριμωγμένη στο κέντρο, μιά κάποια θαμπάδα, ένα "πέπλο" που θα'λεγε κι' ένας βαρεμένος reviewwer περιοδικού.
Όμως το "ηλεκτρικό" μπουζούκι είναι του Μανώλη Χιώτη, η φωνή του Μπιθικώτση με ταξιδεύει και παραδόξως υπάρχει μιά απροσδόκητη φυσικότητα, ένα εντελώς ξεκούραστο άκουσμα που μάλλον οφείλεται στα ελάχιστα μέσα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση αυτής της ηχογράφησης και στη λιτότητα της. Κι' όπως σωστά λες, μπροστά σε τέτοιο αριστούργημα ποιός τον γ@μ&ι τον ήχο; Καθόλου, μα καθόλου δε με νοιάζει!

Για τις επιφυλάξεις του Μάνου Χατζιδάκι ως προς τα CD δεν είμαι καθόλου σίγουρος, όπως έγραψα. Απλά υπάρχει σαν περιστατικό στη μνήμη μου, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ από που και γιατί. Αν κάποιος φίλος γνωρίζει θετικά παρακαλώ, ας το επαληθεύσει ή ας το διαψεύσει, ώστε να βεβαιωθούμε και να είμαστε σίγουροι...​
 
Καλησπέρα!
Ένας δίσκος ακόμα άξιος της προσοχής και της εκτίμησης μας:
  • Δήμου Μούτση: "Άγιος Φεβρουάριος", σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου. Τραγουδούν: Δημήτρης Μητροπάνος, Πετρή Σαλπέα
Κυκλοφόρησε το 1972 με την αφορμή της συμπλήρωσης -τότε- 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή. Η επέτειος εκείνη είχε δώσει την ευκαιρία εν μέσω δικτατορίας να κυκλοφορήσουν κάποια έργα που βρίσκανε ενδεχομένως και την ευκαιρία να μιλήσουν και για άλλα πράγματα κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες.

Με λίγα λόγια. Ο "Αγιος Φεβρουάριος" του Δήμου Μούτση ήταν ένα από τα σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα της εποχής του και παραμένει -κατά τη γνώμη μου- μέχρι και σήμερα ανάμεσα στα κορυφαία έργα της ελληνικής δισκογραφίας. Μουσικά ο Δήμος Μούτσης πρωτοπορεί. Σπάζοντας την παράδοση που επικρατούσε ως τότε στο λεγόμενο "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι, εισάγει στην κλασσική ελληνική λαϊκή ορχήστρα -αποτελούμενη κατά κανόνα από ακουστικά όργανα- ηλεκτρικό και´τρόπον τινα ελαφρά "ροκ" ήχο. Ηλεκτρική κιθάρα, αρμόνιο και ντραμς συνδυάζονται και δένουν κατά ιδανικό τρόπο με μπουζούκι, κιθάρες, ακουστικό μπάσσο κλπ. και φυσικά με τις φωνές του Δημήτρη Μητροπάνου και της Πετρής Σαλπέα που μας δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες. Η ποίηση του Μάνου Ελευθερίου ολοκληρώνει το έργο κι' έτσι κιαταλήγουμε σε μιά από τις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής δισκογραφίας. Τα πιό πολλά από τα τραγούδια που περιλαμβάνονται είναι γνωστά:

  1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
  2. ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
  3. ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΧΙΟ ΤΡΑΒΗΞΕ
  4. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΙΑ
  5. Ο ΧΑΡΟΣ ΒΓΗΚΕ ΠΑΓΑΝΙΑ
  6. ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΒΑΛΙ
  7. ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
  8. ΚΙ ΑΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΕΙΣ
  9. ΤΟ ΚΟΜΟΔΙΝΟ
  10. Η ΣΟΥΣΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
  11. ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Τεχνικά. (Ξανα)ακούγοντας πρόσφατα μετά από πολύ καιρό το δίσκο ολοκληρωμένα βρέθηκα μπροστά σε μιά πολλή ευχάριστη έκπληξη. Ο δίσκος είναι δίσκος αναφοράς και από τεχνικής πλευράς. Η μίξη κατ' αρχήν που έχει πραγματοποιηθεί είναι κορυφαία. Η ισορροπία ανάμεσα στα διάφορα όργανα και τις φωνες είναι εξαιρετική, σπάνια τη συναντάς σε δίσκο. Η ένταση των φωνών απόλυτα σωστή, ισορροπημένη, χωρίς το ενοχλητικό φαινόμενο του τραγουδιστή που καλύπτει ολόκληρη την ορχήστρα και άλλα όργανα σχεδόν δεν ακούγονται. Ακούγονται ευκρινώς με άριστη τονική ισορροπία όλα τα επιμέρους όργανα και φωνές χωρίς υπερκαλύψεις. Δεν υπάρχει -ή τουλάχιστον δεν μπορεί να ανιχνευθεί- ίχνος συμπίεσης (σχεδόν ούτε και στο ντραμς), ενώ η δυναμική περιοχή καλύπτει όλο το διαθέσιμο εύρος. Και η στερεοφωνική εικόνα; Εδώ κι' αν έχουμε έκπληξη! Κάθε όργανο και φωνή προβάλλει από εντελώς καθωρισμένη σε πλάτος και βάθος θέση, λες και η ορχήστρα δίνει ιδιωτική παράσταση για μας. Οι ηχολήπτες και παραγωγοί του δίσκου έκαναν καταπληκτική δουλειά. Δεν γνωρίζω ποιοί είναι, καλή τους ώρα όπου κι' αν βρίσκονται!

Αν δεν έχετε αυτό το δίσκο ή δεν έτυχε να τον ακούσετε βρείτε τον! Κι' αν τον έχετε ξανακούστε τον! Θα με θυμηθείτε...

Καλό βράδυ!
 
Πολύ, μα πολύ ενδιαφέρον.:ears: Αυτά που λες ισχύουν για το βινύλιο μόνο ή και για το CD;Ρωτάω γιατί δυστυχώς ένα πολύ καλά ηχογραφημένο κλασσικό άλμπουμ, Ο ΔΡΟΜΟΣ των Πλέσσα-Παπαδόπουλου ήταν επιεικώς απαράδεκτο στην πρώτη του ψηφιακή μετενσάρκωση τη δεκαετία του '90. Δεν ξέρω αν έγινε αργότερα δεύτερη ψηφιακή επεξεργασία με καλύτερα αποτελέσματα.
 
Κυκλοφόρησε πρόσφατα σε CD ένα "Best of" του Μούτση, συγκεκριμένα 4 CD, αναρωτιέμαι τι θα λένε ποιοτικώς....
 
Sonus Naturalis said:
Καλησπέρα!
Ένας δίσκος ακόμα άξιος της προσοχής και της εκτίμησης μας:
  • Δήμου Μούτση: "Άγιος Φεβρουάριος", σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου. Τραγουδούν: Δημήτρης Μητροπάνος, Πετρή Σαλπέα
Κυκλοφόρησε το 1972 με την αφορμή της συμπλήρωσης -τότε- 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή. Η επέτειος εκείνη είχε δώσει την ευκαιρία εν μέσω δικτατορίας να κυκλοφορήσουν κάποια έργα που βρίσκανε ενδεχομένως και την ευκαιρία να μιλήσουν και για άλλα πράγματα κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες.

Με λίγα λόγια. Ο "Αγιος Φεβρουάριος" του Δήμου Μούτση ήταν ένα από τα σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα της εποχής του και παραμένει -κατά τη γνώμη μου- μέχρι και σήμερα ανάμεσα στα κορυφαία έργα της ελληνικής δισκογραφίας. Μουσικά ο Δήμος Μούτσης πρωτοπορεί. Σπάζοντας την παράδοση που επικρατούσε ως τότε στο λεγόμενο "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι, εισάγει στην κλασσική ελληνική λαϊκή ορχήστρα -αποτελούμενη κατά κανόνα από ακουστικά όργανα- ηλεκτρικό και´τρόπον τινα ελαφρά "ροκ" ήχο. Ηλεκτρική κιθάρα, αρμόνιο και ντραμς συνδυάζονται και δένουν κατά ιδανικό τρόπο με μπουζούκι, κιθάρες, ακουστικό μπάσσο κλπ. και φυσικά με τις φωνές του Δημήτρη Μητροπάνου και της Πετρής Σαλπέα που μας δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες. Η ποίηση του Μάνου Ελευθερίου ολοκληρώνει το έργο κι' έτσι κιαταλήγουμε σε μιά από τις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής δισκογραφίας. Τα πιό πολλά από τα τραγούδια που περιλαμβάνονται είναι γνωστά:

  1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
  2. ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
  3. ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΧΙΟ ΤΡΑΒΗΞΕ
  4. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΙΑ
  5. Ο ΧΑΡΟΣ ΒΓΗΚΕ ΠΑΓΑΝΙΑ
  6. ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΒΑΛΙ
  7. ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
  8. ΚΙ ΑΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΕΙΣ
  9. ΤΟ ΚΟΜΟΔΙΝΟ
  10. Η ΣΟΥΣΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
  11. ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Τεχνικά. (Ξανα)ακούγοντας πρόσφατα μετά από πολύ καιρό το δίσκο ολοκληρωμένα βρέθηκα μπροστά σε μιά πολλή ευχάριστη έκπληξη. Ο δίσκος είναι δίσκος αναφοράς και από τεχνικής πλευράς. Η μίξη κατ' αρχήν που έχει πραγματοποιηθεί είναι κορυφαία. Η ισορροπία ανάμεσα στα διάφορα όργανα και τις φωνες είναι εξαιρετική, σπάνια τη συναντάς σε δίσκο. Η ένταση των φωνών απόλυτα σωστή, ισορροπημένη, χωρίς το ενοχλητικό φαινόμενο του τραγουδιστή που καλύπτει ολόκληρη την ορχήστρα και άλλα όργανα σχεδόν δεν ακούγονται. Ακούγονται ευκρινώς με άριστη τονική ισορροπία όλα τα επιμέρους όργανα και φωνές χωρίς υπερκαλύψεις. Δεν υπάρχει -ή τουλάχιστον δεν μπορεί να ανιχνευθεί- ίχνος συμπίεσης (σχεδόν ούτε και στο ντραμς), ενώ η δυναμική περιοχή καλύπτει όλο το διαθέσιμο εύρος. Και η στερεοφωνική εικόνα; Εδώ κι' αν έχουμε έκπληξη! Κάθε όργανο και φωνή προβάλλει από εντελώς καθωρισμένη σε πλάτος και βάθος θέση, λες και η ορχήστρα δίνει ιδιωτική παράσταση για μας. Οι ηχολήπτες και παραγωγοί του δίσκου έκαναν καταπληκτική δουλειά. Δεν γνωρίζω ποιοί είναι, καλή τους ώρα όπου κι' αν βρίσκονται!

Αν δεν έχετε αυτό το δίσκο ή δεν έτυχε να τον ακούσετε βρείτε τον! Κι' αν τον έχετε ξανακούστε τον! Θα με θυμηθείτε...

Καλό βράδυ!
Click to expand...

+1

Εξαιρετική δουλειά ως μουσική και ποίηση κατ' αρχήν και ηχητικά βεβαια... απο τις πολύ καλές στιγμες του Μούτση!!!!
Το όχι και τόσο γνωστό "To κομοδίνο" είναι ένα εξαιρετικό και ακρως συγκινητικό τραγούδι πολύ όμορφα τραγουδισμένο απο την Σαλπέα!!!

Αλλή μια πολύ καλή του δουλεια είναι και η "ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ" σε ποίηση Καβάφη, Καρυωτάκη, Ρίτσου, Σεφέρη με τους Μητσιά, Πρωτοψάλτη και τον πολύ καλό αλλά αγνωστο σχετικά Χρήστο Λέττονο... χρησιμοποιεί κάτι περίεργους ήχους απο synth στην ενορχήστρωση σε κάποια σημεία, οι οποίοι δεν είναι και ο,τι πιο αληθοφανές, αν μη τι άλλο, αλλά κατα τα άλλα είναι πάρα πολύ ωραία δουλειά!!!!
 
Last edited:
MUS.213209.jpg


Η καλύτερη ίσως ελληνική ηχογράφηση
Ασυμπίεστη
Εξαιρετική εικόνα, πολλά όργανα που αναπνέουν.
Αρκετό διαθέσιμο headroom.

Δύσκολα θα βρεθεί κάτι καλύτερο.
Δεν εντυπωσιάζει με την πρώτη στιγμή, αργότερα όμως καταλαβαίνεις.
 
Μια πολύ ωραία και "ιδιέταιρη" δουλειά είναι το:

"Canciones al arbol del olvido"
(Tραγούδια στο δέντρο της λήθης)
Με τον κόντρατενορο Αρη Χριστοφέλλη και τον κιθαρίστα Γιώργο Μουλουδάκη.
Παραγωγή "Σείριος".
Απο τις πολύ ωραίες στιγμές η εκτέλεση των τραγουδιών του "Ματωμένου Γάμου" ...
 
Δήμου Μούτση: "Άγιος Φεβρουάριος"
Συμπληρωματικά...
Η κριτική μου πάνω στο "Άγιο Φεβρουάριο" του Δήμου Μούτση, σχετικά με το τεχνικό μέρος του αφορά το CD. Το δίσκο βέβαια τον γνώριζα από μικρό παιδί, όμως δεν τον είχα στην κατοχή μου. Έτυχε να αποκτήσω το CD από κάποια εφημερίδα πριν μερικούς μήνες. (Βλέπετε, η καινούργια μόδα!) Και πραγματικά με εξέπληξε. Υποθέτω, το βινύλιο θάναι καλύτερο ή τουλάχιστον το ίδιο.
Καλό Βράδυ...
 
Τον ψάχνω τον Άγιο Φεβρουάριο πολλά χρόνια.
Μόνο κάποια mp3 rip στο διαδίκτυο έχω καταφέρει να βρω.
Θα με ενδιέφερε αν κάποιος ξέρει αν υπάρχει και που...
 
Re: Απάντηση: ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ υψηλής ποιότητος Ελληνικές ηχογραφήσεις

aragorn said:
Τον ψάχνω τον Άγιο Φεβρουάριο πολλά χρόνια.
Μόνο κάποια mp3 rip στο διαδίκτυο έχω καταφέρει να βρω.
Θα με ενδιέφερε αν κάποιος ξέρει αν υπάρχει και που...
Click to expand...

σε όλα τα ενημερωμένα δισκοπωλεία.
 
Re: Απάντηση: ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ υψηλής ποιότητος Ελληνικές ηχογραφήσεις

aragorn said:
Τον ψάχνω τον Άγιο Φεβρουάριο πολλά χρόνια.
Μόνο κάποια mp3 rip στο διαδίκτυο έχω καταφέρει να βρω.
Θα με ενδιέφερε αν κάποιος ξέρει αν υπάρχει και που...
Click to expand...

Κυκλοφορεί επανεκδοση!
Στο γνωστό μαγζί στο κεντρο το έχει...
 
ROMANCERO GITANO(LYRA)

(Federico Garcia Lorca/απόδοση Οδ.Ελύτη-Μουσική:Μ.Θεοδωράκη).

Κι άλλα 4 τραγούδια.Τραγουδά η Αρλέτα.

Ομολογώ,ότι περισσότερο γι' αυτά τ' "άλλα" τραγούδια αγαπάω αυτόν τον δίσκο(Μαργαρίτα-μαγιοπούλα,Ομορφη πόλη,Αγάπη μου).


Απλά θαυμάσιος και σαν εγγραφή("αναλογικότατος"-ασυμπίεστος) και παμφθηνος στα δισκοπωλεία.
 
Last edited:
Top Bottom