ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ υψηλής ποιότητος Ελληνικές ηχογραφήσεις

ΑΡΛΕΤΑ (ναί πάλι-μου αρέσει,γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε...)

"ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ".
(ΤΗΕ ΒΕST OF ARLETA)/COLUMBIA.
 
http://images.google.gr/imgres?imgu...CE%A5%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%91&hl=el&sa=G&um=1

Χρησιμοποιήστε το κομμάτι "Το πάτωμα",για να εξακριβώσετε την δυνατότητα ενός μηχανήματος-συστήματος να μεταδίδει το συναίσθημα/χροιά της ανθρώπινης φωνής(προτιμώ την Αρλέτα γιατί ξέρω πολύ καλά την φωνή της).






%CE%B1%CF%81%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B1+romancero2.jpg
 
Last edited:
Να ρωτήσω εγώ κάτι άλλο..
κάποιες επανεκδόσεις σε βινύλιο που κυκλοφορούν σε έντεχνο ελληνικό... πχ "Μικρά Ασία", "Σταυρός του Νότου", κ.α. Απο ο,τι μπορώ να υπολογίσω έχουν ηχογραφηθεί αναλογικά. Οι επανεκδόσεις όμως;
Αξίζει να πάρει κανείς τα βινύλια ή όχι;
 
Re: Απάντηση: ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ υψηλής ποιότητος Ελληνικές ηχογραφήσεις

ΑΡΛΕΤΑ (ναί πάλι-μου αρέσει,γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε...)

"ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ".
(ΤΗΕ ΒΕST OF ARLETA)/COLUMBIA.

"Αρλέτα"... Respect!!
 
Να ρωτήσω εγώ κάτι άλλο..
κάποιες επανεκδόσεις σε βινύλιο που κυκλοφορούν σε έντεχνο ελληνικό... πχ "Μικρά Ασία", "Σταυρός του Νότου", κ.α. Απο ο,τι μπορώ να υπολογίσω έχουν ηχογραφηθεί αναλογικά. Οι επανεκδόσεις όμως;
Αξίζει να πάρει κανείς τα βινύλια ή όχι;

Από ότι θυμάμαι από ένα παλιό τεύχος του ΗΧΟΥ είχε γίνει ψηφιακό ρημάστερ σε 24/96 της αναλογικής ηχογράφησης. Οπότε δεν είναι πλήρως αναλογική παραγωγή. Με επιφύλαξη πάντα.
 
Να ρωτήσω εγώ κάτι άλλο..
κάποιες επανεκδόσεις σε βινύλιο που κυκλοφορούν σε έντεχνο ελληνικό... πχ "Μικρά Ασία", "Σταυρός του Νότου", κ.α. Απο ο,τι μπορώ να υπολογίσω έχουν ηχογραφηθεί αναλογικά. Οι επανεκδόσεις όμως;
Αξίζει να πάρει κανείς τα βινύλια ή όχι;
ΌΧΙ!! Δες αν είναι digitally remastered. Νομίζω ότι είναι. Δες αν είναι φτιαγμένοι από cd! Ψάξε για κανένα παλιό μεταχειρισμένο. Λ.Σ.
 
Λέω να ανασύρω αυτό το νήμα απότην αφάνεια με την ευκαιρία της προσφοράς της "Καθημερινής" των δίσκων του Μάνου Χατζιδάκη. Πως σας φάνηκε η ηχητική ποιότητα αυτών των επανεκδόσεων; Εμένα μου φάνηκαν καθαρές, λεπτομερείς αλλά κάπως "ξηρές", σαν να κάνουν μιά κοιλιά στις μεσαίες συχνότητες. Δυστυχώς δε μπορώ να κάνω σύγκριση με τα βινύλια, γιατι ότι έχω σε δίσκο δεν το αγόρασα σε CD(ας όψεται η κρίση). Εσείς τι λέτε;
 
Λέω να ανασύρω αυτό το νήμα απότην αφάνεια με την ευκαιρία της προσφοράς της "Καθημερινής" των δίσκων του Μάνου Χατζιδάκη. Πως σας φάνηκε η ηχητική ποιότητα αυτών των επανεκδόσεων; Εμένα μου φάνηκαν καθαρές, λεπτομερείς αλλά κάπως "ξηρές", σαν να κάνουν μιά κοιλιά στις μεσαίες συχνότητες. Δυστυχώς δε μπορώ να κάνω σύγκριση με τα βινύλια, γιατι ότι έχω σε δίσκο δεν το αγόρασα σε CD(ας όψεται η κρίση). Εσείς τι λέτε;

Επειδή τυχαίνει στη παρέα μας να υπαρχουν τα παλιά βινύλια της δισκογραφίας η γνώμη όλων που άκουσαν το νέο remaster είναι ότι είναι ανώτερο.
 
Επειδή τυχαίνει στη παρέα μας να υπαρχουν τα παλιά βινύλια της δισκογραφίας η γνώμη όλων που άκουσαν το νέο remaster είναι ότι είναι ανώτερο.

Θα τα ξανακούσω πιό προσεκτικά τότε, ίσως να ήταν μιά εντύπωση της στιγμής.
 
Όλος ο Χατζιδάκις έγινε με 24μπιτο remastering από τις καλύτερες διαθέσιμες μήτρες - με μεγάλο αγώνα για την "ανακάλυψή" τους εδώ και έξω-στο στούντιό μας το Athens Mastering από τον Χρίστο Χατζηστάμου.
 
Όλος ο Χατζιδάκις έγινε με 24μπιτο remastering από τις καλύτερες διαθέσιμες μήτρες - με μεγάλο αγώνα για την "ανακάλυψή" τους εδώ και έξω-στο στούντιό μας το Athens Mastering από τον Χρίστο Χατζηστάμου.

Το έχω αναφέρει και αλλού ότι είναι θαυμάσια δουλειά και συγχαρητήρια.
Το θέμα ήταν γιατί να μη μπορεί βρεθεί πχ και αυτή η άριστη επεξεργασία και σε 24/96 αφού το μεγάλο βήμα ήδη έγινε.
 
Ο Σκληρός Απρίλης του '45

Είχαμε συζητήσει παλιότερα, όταν ξεκινούσε αυτό το thread, ότι κάθε δίσκος του Μάνου Χατζιδάκι, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, αποτελεί κορυφαίο γεγονός, τόσο καλλιτεχνικά, όσο και τεχνικά. Ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις, όσο ζούσε, κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια για την τεχνική αρτιότητα των εκδόσεων των έργων του. Και ήταν από τους ελάχιστους που ήξερε τι να απαιτεί και πως να το πετυχαίνει...

Συνεπώς ίσως ήταν περιττή επανάληψη μιά ακόμη αναφορά. Όμως δε μπορώ, μ' αυτόν εδώ το δίσκο με συνδέουν ιδιαίτερες αναμνήσεις. Ήταν η εποχή των φοιτητικών χρόνων, τότε που ανακαλύπταμε τη μουσική, τη λογοτεχνία, τις ιδεολογίες. Τότε που αγόραζα ένα LP εβδομάδα. Και αυτό το δίσκο τον είχα σε βινύλιο και ήταν από τους πολυαγαπημένους μου. Ώσπου τον έχασα. Ή μάλλον, κάποιος τον έκλεψε! Μετά από δεκαετίες αυτή η απώλεια ακόμα με πληγώνει. Κι' ας έχουν περάσει από τα χέρια μου τόσα μηχανήματα, δίσκοι CD κλπ. Κι' ας έχουν χαθεί, χαλάσει ή καταστραφεί τόσα άλλα πράγματα. Ισως διότι η συναισθηματική μου σύνδεση μ' εκείνο το βινύλιο ήταν τόσο -μα τόσο-έντονη.

Και ορίστε, χάρη στην εξαιρετική επανέκδοση της "Καθημερινής" αναβιώνουν τα ίδια αισθήματα και δεν χορταίνω να ακούω ξανά κσι ξανά...


avclub4l.jpg



Ο φίλος Χρήστος Χατζηστάμου έχει κάνει πράγματι εξαιρετική δουλειά, όπως υποδεικνύει o Θέμις Ζαφειρόπουλος...

Όλος ο Χατζιδάκις έγινε με 24μπιτο remastering από τις καλύτερες διαθέσιμες μήτρες - με μεγάλο αγώνα για την "ανακάλυψή" τους εδώ και έξω-στο στούντιό μας το Athens Mastering από τον Χρίστο Χατζηστάμου.

Και τώρα έχουμε την ευκαιρία να ακούμε ξανά και ξανα...
 
Πριν λίγες βδομάδες πήρα τη "Καθημερηνή της Κυριακής" που είχε τη "Πορνογραφία" το CD μου κόλλησε 2-3 φορές.Εχω σε LP σχεδόν όλο το Χατζηδάκι.
 
Πριν λίγες βδομάδες πήρα τη "Καθημερηνή της Κυριακής" που είχε τη "Πορνογραφία" το CD μου κόλλησε 2-3 φορές.Εχω σε LP σχεδόν όλο το Χατζηδάκι.

Το ίδιο CD εμένα δεν μου κόλλησα καμία φορά αν και έπαιξε πολλές φορές.
Έχω και το βινύλιο και έκανα απευθείας σύγκριση.
Το βινύλιο είναι κυριολεκτικά άθλιο με πολύ θόρυβο επιφανείας (αν και δεν έχει παίξει πολύ) και συμπιεσμένα άκρα.
Η κλασική ξεφτίλα των Ελληνικών εκτυπώσεων βινυλίου η μήτρα στα τελευταία της και αυτοί αντί να την αλλάξουν συνέχισαν να τυπώνουν βινύλια.
Απορώ και με εμένα γιατί δεν τον επέστρεψα τότε που τον αγόρασα να τους τον κοπανήσω στο κεφάλι.
Εχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε που ούτε θυμάμαι από που τον αγόρασα.
 
Το ίδιο CD εμένα δεν μου κόλλησα καμία φορά αν και έπαιξε πολλές φορές.
Έχω και το βινύλιο και έκανα απευθείας σύγκριση.
Το βινύλιο είναι κυριολεκτικά άθλιο με πολύ θόρυβο επιφανείας (αν και δεν έχει παίξει πολύ) και συμπιεσμένα άκρα.
Η κλασική ξεφτίλα των Ελληνικών εκτυπώσεων βινυλίου η μήτρα στα τελευταία της και αυτοί αντί να την αλλάξουν συνέχισαν να τυπώνουν βινύλια.
Απορώ και με εμένα γιατί δεν τον επέστρεψα τότε που τον αγόρασα να τους τον κοπανήσω στο κεφάλι.
Εχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε που ούτε θυμάμαι από που τον αγόρασα.

Το CD μου ίσως είναι λίγο περίεργο(Sony SCD1)
 
Γιώργο δε νομίζω ότι φταίει το SCD-1. Γενικά τα Cd που δίνουν οι εφημερίδες είναι ταλαιπωρημένα γιατί έρχονται με τις εφημερίδες και τρώνε πολύ κοπάνημα μέχρι να φτάσουν στα χέρια μας (ρίχτες πάνω στο φορτηγό, ρίχτες κάτω από το φορτηγό, ρίχτες πάνω στον ιμάντα διαλογής, ρίχτες πάνω στο φορτηγάκι διανομής, ρίχτες στο πεζοδρόμιο μπροστά στο περίπτερο κλπ). Πρόσθεσε και τις καιρικές συνθήκες (ώρες και ώρες κάτω από ήλιο, βροχή, κρύο), επόμενο είναι το cd να παρουσιάζει ελαττώματα. Μιά λύση είναι να το αντιγράψεις στον υπολογιστή και να παίζεις την κόπια, έτσι έχω σώσει μερικά CD που κολλούσαν στο player μου.
 
Το CD μου ίσως είναι λίγο περίεργο(Sony SCD1)
Υπάρχει ένα θέμα με τα CD που διανέμονται με εφημερίδες, περιοδικά κλπ. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα φθοράς και ταλαιπωρίας των δίσκων κατά τη μεταφορά. Όλοι έχουμε δει πως στοιβάζονται οι εφημερίδες στα περίπτερα ή στα φορτηγά που τις μεταφέρουν. Δεν είναι και ό,τι το καλύτερο!

Πάντως να μην ξεχνάμε και τα κλασσικά μέτρα συντήρησης: Έλεγχος των CD για γρατζουνιές, στίγματα, δαχτυλιές, σκόνη κλπ, καθαρισμός των δίσκων και καμμιά φορά και των CDPlayers με το καθαριστικό δισκάκι κ.ό.κ.

Αν παρ' όλ' αυτά το δισκάκι μας κολλάει, τι να κάνουμε; Την πατήσαμε!

Εν τούτοις δεν πρέπει να καταδικάζουμε συλλήβδην τις εκδόσεις των εφημερίδων, αφού πολλές φορές αποτελούν το μόνο τρόπο για να βρούμε ορισμένα έργα. Μόνο λίγη προσοχή, τίποτ' άλλο...