Oι ανεμοι με φορα καθετη στο διαδρομο, ειναι επικινδυνοι εως απαγορευτικοι ακομα και σε μετριες εντασεις, ειδικα στην προσγειωση.
Ο επικρατων ανεμος σε καθε περιοχη, λαμβανεται υποψη κατα τη χωροθετηση των αεροδρομιων.
Βεβαια υπαρχουν αλλοι περιορισμοι που επιβαλλει η μορφολογια του εδαφους, που δεν μπορουν να παρακαμφθουν.
Στην Ελλαδα το μονο αεροδρομιο που μπορω να σκεφτω που εχει δυο διαδρομους οχι παραλληλους μεταξυ τους ειναι της Θεσσαλονικης.
Καθε διαδρομος λογιζεται ως δυο, αναλογα με την κατευθυνση που χρησιμοποιεται, που καθοριζεται αντιθετα απο τη φορα του ανεμου. Στην Αθηνα που συνηθως επικρατει Βορειος ανεμος οι προσγειωσεις γινονται απο το Νοτο και οι απογειωσεις προς Βορρα. Η λογικη ειναι οτι το αεροπλανο εχει μεγαλυτερη σχετικη ταχυτητα ως προς τον αερα, οταν φυσαει κοντρα ανεμος. Αυτο ειναι επιθυμητο γιατι μειωνει το διαστημα που πρεπει να διανυσει, μεχρι να πιασει την ταχυτητα απογειωσης (V1).
Στην αρχη καθε διαδρομου ειναι γραμμενος ενας διψηφιος αριθμος απο 01 εως 36. Αυτος προκυπτει αν βγαλεις το τελευταιο 0 απο την ενδειξη της πυξιδας οταν καθεσαι στην αρχη του διαδρομου και κοιτας τη μεση του. Καθε διαδρομος εχει δυο νουμερα [στο Ελ.Βελ 03 και 21]. Τα νουμερα παντα εχουν διαφορα μεταξυ τους 18 (180 μοιρες).
