Mέχρι που φτάνει το δικαίωμα στην απεργία?

[zavara]

Εμένα μου προκαλεί εντυπωση πάντως που το ΕΚΑΒ πάντα φταιει.....σαν τη διαφήμηση του ΟΤΕ ένα πραμα
Παρακολουθώ τη συζήτηση και μιας και είμαι μέσα στο χώρο θα ήθελα αν μου επιτρ'επετε να κατα8έσω μερικά ερωτήματα χωρίς να απαντάω στην αρχική ερώτηση του thread...
Γιατί ο κόσμος δεν έχει ενημερωθεί ποτέ για κάποια εγχειρήματα με θετική εξέλιξη που εφερε εις πέρας το έρμο το ΕΚΑΒ?(πιστέψτε με είναι πολλά)
Γιατί όλη η ευαισθησία εξαντλείται σε μέρες που το ΕΚΑΒ διεκδικεί τα.... ....απαραίτητα για να δουλέψει?
Ποιοί είναι αυτοί που συνεχώς το απαξιώνουν και εν τω μεταξύ καιροφυλακτουν για να το σπάσουν σε κομμάτια,(χρόνια-επείγοντα-αεροδιακομιδες) ώστε να αρπάξουν τα πιο επικερδή...?

Καταλήγοντας θα ήθελα να πω,πως το ΕΚΑΒ καθημερινά είναι με" ποσοστό ασφαλείας'
Είναι στο στόχαστρο της κοινής γνώμης επειδή... έτσι πρέπει,και αυτοί που τώρα φωνάζουν λες και έχουν το μονοπώλιο της ευαισθησίας,ειναι αυτοί που το έχουν οδηγήσει στην κατακραυγή του κόσμου.Το ΕΚΑΒ είναι μια απο τις νεότερες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα,με εξαιρετικές προοπτικές,με ανθρώπους με όρεξη για δουλειά,με γνώση του αντικειμένου.Είναι μια δουλειά που κι αν δεν την αγαπάς όταν ξεκινάς,θα σε κερδίσει στην πορεία και θα την λατρέψεις....
Μόνο που πρέπει να ..προλάβεις ...
Πριν σε ξενερώσει το περιστατικό που περπαταει και θέλει ασθενοφορο για να μπεί πρώτο στην ουρά του νοσοκομείου...πριν ο γιατρός κλείσει τα ραντεβουδακια του και έπειτα κλείσει την εφημερία λόγω πληρότητας...πριν δεις συναδέρφους διασώστες να χάνονται ξαφνικά επειδή είναι τάμενοι στον ταδε υπουργό....
Αυτά τα ολίγα....

 

[gekat2]

Σχετικά με την καθυστέρηση των ασθενοφόρων.
Πέρα από τα τα κάθε συνδικαλιστκά και "αυξημένα" δηκαιώματα των δημοσίων λειτουργών, έχουμε αναρωτηθεί τι συμπεριφορά έχουμε όταν από το καθρεφτάκι μας δούμε να πλησιάζει το ασθενοφώρο?
Οι περισσότεροι εκμεταλεύονται την ευκαιρία να κλέψουν λίγα μέτρα από τον διάδρομο που οι φιλότοιμοι ανοίγουν.
Μας έχει "ΩΡΕ" μάθει κανείς στις σχολές εκπαίδευσης τι κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις?
Μας έχει τιμωρείσει κανείς γιατί χρησιμοποιούμε τις βοηθιτικές λωρίδες και στην συνέχεια δημιουργούμε συμφόρηση στην είσοδο?
Είμαστε μια κοινωνία από αρσενικούς "μάγκες" και καταπιεσμένες και ξαφνικά απελευθερωμένες "γκόμενες"
Μήπως η επιτήρηση στην οποία μπαίνουμε , πέρα από οικονομική θα έπρεπε να είναι και κοινωνικής συμπεριφοράς?

Κύριοι, ζούμε σε μιά χώρα που η υπερβολική φιλοσοφία και ανάλυση δεν επιτρέπει την απλή λογική να λειτουργήσει.

P.S.
Μετά το G20, ας προσγειωθούμε ότι πλέον ζούμε σε μια παγκόσμια οντότητα και οι τοπικές μας αντιδράσεις είναι σαν το κατούρημα στον κήπο μας!

 

[Skakinen]

Σχετικά με την καθυστέρηση των ασθενοφόρων.
Πέρα από τα τα κάθε συνδικαλιστκά και "αυξημένα" δηκαιώματα των δημοσίων λειτουργών, έχουμε αναρωτηθεί τι συμπεριφορά έχουμε όταν από το καθρεφτάκι μας δούμε να πλησιάζει το ασθενοφώρο?
Οι περισσότεροι εκμεταλεύονται την ευκαιρία να κλέψουν λίγα μέτρα από τον διάδρομο που οι φιλότοιμοι ανοίγουν.

Θυμάμαι ένα περιστατικό στο οποίο ήμουν παρών πριν 3-4 χρόνια:

ένα ασθενοφόρο έχει κλείσει ένα μικρό δρόμο (όπου χωράει ένα αυτοκίνητο) ώστε το πλήρωμα να παραλάβει έναν ασθενή, και δύο αυτοκίνητα πιο πίσω ο ''νεοελληνάρας'' μέσα από το τεράστιο τζιποειδές του ΚΟΡΝΑΡΕΙ!!! για να κάνουν πιο γρήγορα. Αφού βέβαια ''άκουσε'' τα σχετικά από τους υπόλοιπους που ήταν παρόντες απλώς ανέβασε το φυμέ παράθυρο και περίμενε υπομονετικά με τους άλλους οδηγούς.

 

[eliaselias_o]

Εμένα πάλι μου προκαλεί εντύπωση το πόσο επιφανειακά αντιμετωπίζετε όλοι σας το όλο πρόβλημα (ναι, τέτοιο ειναι).
Ξοδεύτε την συζήτηση με λεπτομέριες του τύπου ποιός είπε τι και έκανε τι.
Αντιμετωπίζεται τα πράγματα σαν σε ποδοσφαιρικό αγώνα, απολαμβάνετε το θέαμα και περιμένετε να χειροκροτησετε αυτον που θα βάλει γκολ και να γιουχάρετε αυτόν που θα το φάει.
Μα, όχι παιδιά μου, πρέπει να αναζητήσουμε την βαθύτερη αιτία όλων των κακών που μας κυκλώνουν.
Η απλή επισήμανση και καταγραφή τους δεν μας οδηγεί πουθενά.
Απεναντίας γινόμαστε το ίδιο με αυτό που κρίνουμε απλά γιατί το βλεπουμε, το επισημάνουμε, το καταγράφουμε και μοναχά το ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΕΥΟΥΜΕ.
Ναι, κυράτσες κατινάρες, κουσκούδες, μπλαμπλάδες, φαφλατάδες, αμετροεπείς, πολυλογάδες καταντάμε αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια, επαναλαμβάνοντας τα λόγια ο ένας του άλλου και ασχολούμαστε με λεπτομέριες του τύπου, πως χαρακτήρισε ο ένας τον άλλο, πως τον χρωμάτισε, που τον κατέταξε, που έβαλε τον τόνο σε ποιά λέξη, που το κόμμα και που την τελεία.
Έτσι αισθανόμαστε όλοι εν τάξη, διότι και την γνώμη μας είπαμε, και στην συζήτηση μπήκαμε, και την είπαμε ο ένας του άλλου, και "ναι ρε φίλε και μένα με νοιάζει" κτλ, αδιαφορόντας στην ουσία αν αυτά τα προβλήματα δύνατε να λυθούν και πως.
Πάρα ταύτα κι αυτό μέχρι αύριο, το πολύ μεθάυριο, θα ξεχαστεί όπως τόσα και τόσα άλλα.
Στο χέρι σας είναι να με βγάλετε ψεύτη.
Καληνύχτα σας κύριοι...

 

[gekat2]

Re: Απάντηση: Mέχρι που φτάνει το δικαίωμα στην απεργία?

Έτσι αισθανόμαστε όλοι εν τάξη, διότι και την γνώμη μας είπαμε, και στην συζήτηση μπήκαμε, και την είπαμε ο ένας του άλλου, και "ναι ρε φίλε και μένα με νοιάζει" κτλ, αδιαφορόντας στην ουσία αν αυτά τα προβλήματα δύνατε να λυθούν και πως.
Πάρα ταύτα κι αυτό μέχρι αύριο, το πολύ μεθάυριο, θα ξεχαστεί όπως τόσα και τόσα άλλα.
Στο χέρι σας είναι να με βγάλετε ψεύτη.
Καληνύχτα σας κύριοι...

Αυτό είναι το πρόβλημα.
"Καληνύχτα σας"
Τώρα πάω στον κοσμάκο μου και αφήστε με.
Φιλόσοφοι είμαστε ΟΛΟΙ.
Διοίκηση χρειαζόμαστε!

 

[MOUKIOUROUFIS KOSTAS]

Τα περί φαιδρής επιχειρηματολογίας καλύτερα να τα μεταφέρεις στους συγγενείς του παιδιού, τον γιατρό που προανέφερα που τα είδε "όλα", σε επαγγελματίες και επιχειρήσεις που μπήκαν μέσα από την διακοπή κάθε εμπορικής συναλλαγής με τις απεργίες λιμενεργατών ή τελωνειακών, και στον παγωτατζή που έχασε όσα λεφτά έχασε... (με φθίνουσα σειρά σημαντικότητας πάντα)..

Υπάρχουν πολλοί συγγενείς που έχουν κλάψει τα παιδιά τους από καθυστερήσεις του ΕΚΑΒ και χωρίς απεργίες... Κι είναι οι περισσότερες περιπτώσεις. Και δεν ευθύνονατι στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργαζόμενοι. Κάποιοι τσεπώνουν τα χρήματα που θα πήγαιναν σε μισθούς προσωπικού, μέσα και υλικοτεχνική υποδομή, ώστε οι τομείς της υγείας να λειτουργούν εύρυθμα εξασφαλίζοντας τη δημόσια υγεία στον πολίτη. Αυτό ζητουν οι απεργοί να σταματήσει.

Έχει διαλύθει το σύμπαν από τους λήσταρχους του καπιταλισμού που βουτάνε το χέρι σε οτιδήποτε βρεθεί πρόσφορο να αρπάξουν, κι εμάς μας τη σπάνε οι απεργίες που αιτούνται δικαιώματα. Μας έχουν αρμέξει σε όλα τα επίπεδα και φταίει ο κόσμος που διαμαρτύρεται.
Πόσος συντηριτισμός ακόμα δηλαδή και πόση κοροϊδία?

 

[gekat2]

Έχει διαλύθει το σύμπαν από τους λήσταρχους του καπιταλισμού που βουτάνε το χέρι σε οτιδήποτε βρεθεί πρόσφορο να αρπάξουν, κι εμάς μας τη σπάνε οι απεργίες που αιτούνται δικαιώματα. Μας έχουν αρμέξει σε όλα τα επίπεδα και φταίει ο κόσμος που διαμαρτύρεται.
Πόσος συντηριτισμός ακόμα δηλαδή?

Κατά πλειωνότητα, οι πολιτικοί μας είναι "δικηγόροι" και συνήθως προερχόμενοι από άνεργο συνδικαλιστικό "background"
Δηλαδη τι απαιτήσεις να έχουμε από αυτούς?

 

[gekat2]

Πόσο δύσκολο είναι να εμπεδόσουμε πως ζούμε σε μια κοινωνία εφάμιλη σε ποιότητα με μια Αιγυπτιακή, Λιβανική, Συριακή, etc.?
(Συγκρίνετε μουσική, ταινίες, συμπεριφορά)
Το youtube είναι εύκολα διαθέσιμο για ασυγκρίσεις.

 

[KleKoR]

Όλα αυτά που λες φίλε μου τα κάνω όταν έρθει η στιγμή μη ρίχνοντας την ψήφο μου εκεί που δεν πρέπει.

Από κει και πέρα, όλα όσα λες είναι λεπτομέρειες για να συζητάμε εδώ μέσα και να αισθανόμαστε ότι κάναμε το χρέος μας προς την κοινωνία, καταδικάζοντας αυτούς που αυτονόητα καταδικάζουμε.

Εγώ κοιτάω τι κάνω εγώ ο ίδιος σε ό,τι με κόπτει, και όταν λέω εγώ, δε μιλάω για τον εαυτό μου σαν πρόσωπο, μιλάω για τον πολίτη, τον εργαζόμενο, αυτόν που είναι μια οντότητα μέσα στην κοινωνία, δεν τα παρακολουθεί απ'έξω γκρινιάζοντας για το "σύστημα" σαν τους γέρους στο Muppet Show...

Όσο απλά κατηγορούμε και δε βλέπουμε τα δικά μας σκατά, τότε καλά το'πες, έχουμε θέμα..

:SFGSFGSF::SFGSFGSF::SFGSFGSF::SFGSFGSF:

πάντα μας νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι και ποτέ τι κάνουμε εμείς...
έχουμε μάθει να έχουμε την εύκολη δικαιολογία "μας φταίνε οι πολιτικοί που τα παίρνουν"....

βαριέμαι να γράψω και άλλα, άμα έχω όρεξη θα γράψω το πρωί... την έχω βαρεθεί εξάλλου αυτή τη συζήτηση...και είμαι ακόμα 21...

 

[Maestro]

Γιατί ο κόσμος δεν έχει ενημερωθεί ποτέ για κάποια εγχειρήματα με θετική εξέλιξη που εφερε εις πέρας το έρμο το ΕΚΑΒ?(πιστέψτε με είναι πολλά)
Γιατί όλη η ευαισθησία εξαντλείται σε μέρες που το ΕΚΑΒ διεκδικεί τα.... ....απαραίτητα για να δουλέψει?
.......................................Το ΕΚΑΒ είναι μια απο τις νεότερες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα,με εξαιρετικές προοπτικές,με ανθρώπους με όρεξη για δουλειά,με γνώση του αντικειμένου.Είναι μια δουλειά που κι αν δεν την αγαπάς όταν ξεκινάς,θα σε κερδίσει στην πορεία και θα την λατρέψεις....
Μόνο που πρέπει να ..προλάβεις ...

Τους διασώστες του ΕΚΑΒ τους θαυμάζω για τη δουλειά τους, ακριβώς επειδή είναι μια από τις πλέον δυσάρεστες στον κόσμο, καθημερινά καλούνται να βρεθούν σε καταστάσεις που δε θα θέλαμε να αντικρύσουμε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας, και γι'αυτό και μόνο τους αξίζει σεβασμός τόσο κοινωνικός όσο και οικονομικός.

Δεν έχω κάτι προσωπικό με τους εργαζόμενους εκεί, ούτε με κανέναν εργαζόμενο φυσικά. Λέω πολύ απλά ότι κάποιοι άνθρωποι λόγω φύσης της δουλειάς τους δε μπορούν να αφήνουν το πόστο τους. Δεν φταίνε αυτοί, σύμφωνοι.... φταίει η κυβέρνηση, το ξέρω. Αλλά, όπως περιμένουμε από τον μπάτσο να κάνει την υπέρβαση καθήκοντος και να μεταφέρει αυτός τον τραυματία, έτσι περιμένω κι απ'τον διασώστη να σεβαστεί την ιδιαιτερότητα του επαγγέλματός του, και να επιλέξει να απεργήσει με διαφορετικό τρόπο, που δε θα κάνει κάποιον πολίτη να κινδυνεύσει..

 

[Maestro]

Υπάρχουν πολλοί συγγενείς που έχουν κλάψει τα παιδιά τους από καθυστερήσεις του ΕΚΑΒ και χωρίς απεργίες... Κι είναι οι περισσότερες περιπτώσεις. Και δεν ευθύνονατι στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργαζόμενοι. Κάποιοι τσεπώνουν τα χρήματα που θα πήγαιναν σε μισθούς προσωπικού, μέσα και υλικοτεχνική υποδομή, ώστε οι τομείς της υγείας να λειτουργούν εύρυθμα εξασφαλίζοντας τη δημόσια υγεία στον πολίτη. Αυτό ζητουν οι απεργοί να σταματήσει.

Δε διαφώνησα σε τίποτα απ'αυτά. Παρά μόνο στο ότι δε γίνεται να πολεμάς για τη Δημόσια Υγεία τραυματίζοντάς την κι άλλο.

Αυτό μου θυμίζει το φοιτητικό κίνημα, που αντέδρασε στην υποβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας βάζοντας το ίδιο λουκέτο στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο για 2 μήνες... σταματώντας την ερευνητική δραστηριότητα, το Α και το Ω δηλαδή ενός πανεπιστημίου... είναι παραλογισμός.. :BXVZCBXZ6:

 

[McZab]

Ήδη έγιναν κάποιες νύξεις στο άλλο thread περί "εμφυλίου" όπου φαίνεται ότι η δράση της απεργίας αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον καθένα ανάλογα φυσικά με τα συμφέροντά του και τις πολιτικές τοποθετήσεις του.

Γενικά και ανέκαθεν αλλά τα τελευταία χρόνια πολύ περισσότερο, γίνεται μια προσπάθεια από το Κράτος και τα συμφέροντα που το υποστηρίζουν να παρουσιαστεί κάθε μορφή διαμαρτυρίας και ειδικότερα οι απεργίες ως κάτι "καταστροφικό" και "επιθετικό" με σκοπό να στραφεί η μια ομάδα πολιτών ενάντια στην άλλη ως σαν να μην έχουν κοινά συμφέροντα μεταξύ τους αλλά με τους εργοδότες ή το Κράτος!
Σε όλες, χωρίς καμμιά εξαίρεση, απεργίες και κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών έχει γίνει κάθε προσπάθεια σπέκουλας και αμαύρωσης με νομικούς και επικοινωνιακούς τρόπους. "Υποκινούμενες", "παράνομες", "καταχρηστικές", "καταστροφικές για την οικονομία", και διάφορα άλλα όμορφα το οποία προφανώς και έχουν και πολλούς υποστηρικτές.
Οι κατευθύνσεις είναι πάντα δεδομένες, τα δικαστήρια σπεύδουν να κυρήξουν τις απεργίες παράνομες, οι πολιτικοί βγάζουν λόγο περί δικαιωμάτων των πολιτών που δεν μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα ή να ξοδέψουν όσο ρεύμα θέλουν, ή να ψωνίσουν στην "πολύπαθη" Ερμού βρε αδερφέ, και τέλος οι "φίλτατοι" δημοσιογράφοι κάνουν φοβερούς απολογισμούς λέγοντας και γράφοντας "...τόσα δις κόστισε στην οικονομία η απεργία των Χ" ή "τόσα τρις χάθηκαν από τα μπλόκα των αγροτών" και λοιπές ασυναρτησίες που ουδείς γνωρίζει πώς υπολογίζουν. Το κόλπο κλείνει με διάφορους "αγανακτισμένους πολίτες" κάθε κατηγορίας, που βγαίνουν έξαλλοι και δηλώνουν ότι "έλιωσαν τα παγωτά τους" όπως πολύ επιτυχημένα γράφτηκε ή ότι δεν μπορούσαν για δύο ώρες να διασχίσουν τη Σταδίου "για να πάνε στη δουλεία τους" ως σαν αυτοί να μην έχουν τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες, σαν να ζουν σε άλλη χώρα!

Ο ατομισμός και η απουσία αλληλεγγύης φυσικά το μόνο που δείχνει είναι το πόσο θύματα είναι ορισμένοι που έχουν επιλέξει να ταχθούν με την πλευρά των "ισχυρών" νομίζοντας ότι όταν έρθει η ώρα θα τους εκτιμήσουν και θα τους επιβραβεύσουν για τη στάση τους με κανένα ξεροκόμματο από αυτά που πέφτουν από τα φαγοπότια των Βατοπεδίων, των Siemens, των λιμανιών, της Ολυμπιακής, των Ολυμπιακών αγώνων, των Κοσκοτάδων και των Παυλίδιδων. Λυπάμαι κύριοι, αλλά δεν πηγαίνουμε όλοι προς την ίδια κατεύθυνση.

ΥΓ. Πριν από δύο-τρεις μέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε εμφανώς εκνευρισμένος στο ραδιόφωνο ότι "δεν μπορεί μια κοινωνική ομάδα υποστηρίζοντας δίκαια ή άδικα (!?) αιτήματά της να κλείνει το κέντρο της Αθήνας για μια ολόκληρη ημέρα!".
Αναφερόταν στους υπαλλήλους-απολυμένους των πρώην κλωστηρίων Λαναρά που δεν έχουν πάρει ούτε τα δεδουλευμένα και που ζητούν από τις τράπεζες που δεσμεύτηκαν για τη χρηματοδότηση της επιχείρησης απλά να τηρήσουν τη δέσμευσή τους...

 

[eliaselias_o]

Καλημέρα.
Επέστραψα από τον κοσμάκο μου....
Τους διοικούντες (άρα και την διοίκηση) εμείς τους ανεβάζουμε κι εμείς τους κατεβάζουμε. Εμείς κρίνουμε αν μας κάνουν ή αν μας έκαναν, ώστε να τους ξαναδώσουμε την ευκαιρία να μας διοικήσουν πάλι.
Τέλος, εγώ πιστεύω ότι, ΚΑΙ η απεργία έχει χάσει το νόημα της στην χώρα μας.
Από την στιγμή που υπάρχει ο συνδικαλισμός, όλα πλέον (και οι απεργίες) έχουν πάρει καθαρά κομματική χρειά (όχι μουσική).
Έτσι και οι απεργίες λειτουργούν εν είδη γκάλοπ για να εκτιμηθούν απο την μια μεριά η δύναμη της κυβέρνησης και απο την άλλη η δύναμη των αντιπολιτευόμενων.
Συνέπεια αυτών είναι αυτοί που κάνουν τώρα απεργία μεθάυριο όταν και εαν αλλάξει η κυβέρνηση να μην κάνουν απεργία και να κάνουν αυτοί που τώρα δουλεύουν.
Αν υπήρχε τουλάχιστον φιλότιμο από την μεριά της πολιτείας και αντιδρούσε πιο δυναμικά και άμμερσα στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών δεν θα χρειαζόταν αυτή η μορφή απεργίας. Ίσως έφτανε η Ιαπωνική μορφή.
Αλλά δυστυχώς βλέπουμε ότι, μονάχα όταν απειληθεί η έδρα τους, η καρέκλα τους, η θέση τους, τότε συγκινούνται λιγουλάκι.
Πρέπει όμως πρώτα το μαχαίρι να φτάσει στο κόκαλο και μετά...
Άραγε θα προλάβουμε να δούμε φιλότιμους πολιτικούς και πολίτες;

 

[Maestro]

Ήδη έγιναν κάποιες νύξεις στο άλλο thread περί "εμφυλίου" όπου φαίνεται ότι η δράση της απεργίας αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον καθένα ανάλογα φυσικά με τα συμφέροντά του και τις πολιτικές τοποθετήσεις του.

Πάντως μια και το αναφέρεις, θα πρέπει να επαναλάβω ότι οι πολιτικές μας τοποθετήσεις δεν απέχουν πάρα πολύ, μέχρι το ψηφοθηρικό "άνοιγμα" του Συνασπισμού προς την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά ήμουν ιδεολογικά κοντά του, και σκοπεύω να ξαναβρεθώ έμπρακτα όταν ξεφορτωθεί τους Τσίπρες και τους λοιπόυς φαιδρούς που έχει μαζέψει... Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν αργεί, συνέβη ήδη στα πλαίσια του ψηφοδελτίου της ΠΟΣΔΕΠ.... Όσο για τα συμφέροντά μου, σαν γιός καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που είμαι, νομίζω μπορείς να καταλάβεις πως ουδεμία σχέση έχω με το κεφάλαιο, τις εταιρίες, τους βιομήχανους κλπ...

Όλα αυτά τα λέω φυσικά όχι επειδή ενδιαφέρουν κανέναν απλά για να σου αποδείξω ότι αυτό που λες είναι άτοπο. Το να μπορείς να δεις μπροστά σου χωρίς κομματικά γυαλιά δε σε καθιστά απαραίτητα δεξιό (ή ακροδεξιό όπως επιμένει ο παραπάνω)...

Γενικά και ανέκαθεν αλλά τα τελευταία χρόνια πολύ περισσότερο, γίνεται μια προσπάθεια από το Κράτος και τα συμφέροντα που το υποστηρίζουν να παρουσιαστεί κάθε μορφή διαμαρτυρίας και ειδικότερα οι απεργίες ως κάτι "καταστροφικό" και "επιθετικό" με σκοπό να στραφεί η μια ομάδα πολιτών ενάντια στην άλλη ως σαν να μην έχουν κοινά συμφέροντα μεταξύ τους αλλά με τους εργοδότες ή το Κράτος!
Σε όλες, χωρίς καμμιά εξαίρεση, απεργίες και κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών έχει γίνει κάθε προσπάθεια σπέκουλας και αμαύρωσης με νομικούς και επικοινωνιακούς τρόπους. "Υποκινούμενες", "παράνομες", "καταχρηστικές", "καταστροφικές για την οικονομία", και διάφορα άλλα όμορφα το οποία προφανώς και έχουν και πολλούς υποστηρικτές.
.................................................................................
Ο ατομισμός και η απουσία αλληλεγγύης φυσικά το μόνο που δείχνει είναι το πόσο θύματα είναι ορισμένοι που έχουν επιλέξει να ταχθούν με την πλευρά των "ισχυρών" νομίζοντας ότι όταν έρθει η ώρα θα τους εκτιμήσουν και θα τους επιβραβεύσουν για τη στάση τους με κανένα ξεροκόμματο από αυτά που πέφτουν από τα φαγοπότια των Βατοπεδίων, των Siemens, των λιμανιών, της Ολυμπιακής, των Ολυμπιακών αγώνων, των Κοσκοτάδων και των Παυλίδιδων. Λυπάμαι κύριοι, αλλά δεν πηγαίνουμε όλοι προς την ίδια κατεύθυνση.

ΥΓ. Πριν από δύο-τρεις μέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε εμφανώς εκνευρισμένος στο ραδιόφωνο ότι "δεν μπορεί μια κοινωνική ομάδα υποστηρίζοντας δίκαια ή άδικα (!?) αιτήματά της να κλείνει το κέντρο της Αθήνας για μια ολόκληρη ημέρα!".
Αναφερόταν στους υπαλλήλους-απολυμένους των πρώην κλωστηρίων Λαναρά που δεν έχουν πάρει ούτε τα δεδουλευμένα και που ζητούν από τις τράπεζες που δεσμεύτηκαν για τη χρηματοδότηση της επιχείρησης απλά να τηρήσουν τη δέσμευσή τους...

Με συγχωρείς αλλά εγώ δε βλέπω κανένα κράτος να προσπαθεί να στρέψει αλλού την Κοινή γνώμη. Ο εργαζόμενος που δεν μπορεί να πάει στη δουλειά του και φτάνει 1 ώρα καθυστερημένος (που ξέρουμε καλά τι σημαίνει αυτό για τον ιδιωτικό τομέα) δε χρειάζεται να ρωτήσει κανέναν Κυριάκο Μητσοτάκη για το αν θα πρέπει να είναι αγανακτισμένος. Και αυτός που κλείνει το δρόμο εξίσου καμιά αλληλεγγύη δε νιώθει γι'αυτόν του οποίου στερεί το δικαίωμα να πάει να δουλέψει. Βλέπεις το να γίνει αυτό μια φορά το μήνα δεν είναι κάτι τραγικό, αλλά εδώ έχουμε φτάσει στο σημείο καθημερινά , τουλάχιστον 2-3 φορές τη βδομάδα το κέντρο να είναι άβατο, επειδή ο καθένας θυμάται να κάνει και από μια πορεία.

Ανέφερες ένα παράδειγμα, για το οποίο ειλικρινά δεν έχω υπόψιν μου τι ακριβώς παίζει... Ωστόσο, από τα γραφόμενά σου και μόνο... Θεωρείς αλήθεια ότι για ένα ποσό που χρωστάει η τράπεζα, πως η λογική πορεία διεκδίκησης είναι να κλείνουμε το δρόμο και να φωνάζουμε?? Πάντως ο πρόεδρος/διοικητής της Τράπεζας θα κάθεται στο κλιματιζόμενο ηχομονωμένο γραφείο του και θα συνεχίζει τη δουλειά του, πιιθανότατα μη έχοντας ιδέα για το τι συμβαίνει έξω.

Υπάρουν δικηγόροι, εργασιακών θεμάτων, και δικαστήρια τα οποία δικαιώνουν τέτοιες υποθέσεις ΠΑΝΤΑ όταν οι εργαζόμενοι έχουν δίκιο Έχω δικαιωθεί και προσωπικά σε εργασιακό θέμα μου με τον Δημο Αθηναίων επί εποχής Μπακογιάννη, σκέψου ότι η δικαιοσύνη έβγαλε απόφαση εναντίον του Μητσοτακέηκου, συμβαίνουν κι αυτά, μην είμαστε τόσο ισοπεδωτικοι. Μάλιστα τότε είχα απεργήσει κι εγώ, μπροστά απ'το Δημαρχείο, κάνοντας συναυλίες κάθε βράδυ με τα υπόλοιπα μέλη των Μουσικών Συνόλων του Δήμου που αποφάσισε η ψηλή να διαλύσει, όμως επί ένα μήνα που γινόταν αυτό κλείσαμε το δρόμο για 20 λεπτά μια μέρα μόνο, με αποτέλεσμα οι πολίτες να μας λατρέψουν και να είναι κοντά μας, όχι να μας σιχαθούν.
Ωστόσο και πάλι, δεν είναι ούτε οι συναυλίες ούτε οι πολίτες που μας έσωσαν. Αλλά η Δικαιοσύνη.



Για μένα η απεργία ναι, έχει νόημα... Αρκεί να γίνει ΓΕΝΙΚΗ, ΕΠ'ΑΟΡΙΣΤΟΝ, και εξαιρώντας γιατρούς, νοσοκόμους, αστυνομικούς, πυροσβέστες κλπ. Αν η Απεργία είναι γενική και πολυήμερη, τότε μπορεί να πάρει πρέφα η κάθε κυβέρνηση ότι κάτι συμβαίνει... Τώρα απλά εκείνες τις μέρες οι υπουργοί παίρνουν ρεπό και κάθονται σπιτάκι τους για να μην ενοχληθούν.

 

[Maestro]

Re: Απάντηση: Mέχρι που φτάνει το δικαίωμα στην απεργία?

Έτσι και οι απεργίες λειτουργούν εν είδη γκάλοπ για να εκτιμηθούν απο την μια μεριά η δύναμη της κυβέρνησης και απο την άλλη η δύναμη των αντιπολιτευόμενων.
Συνέπεια αυτών είναι αυτοί που κάνουν τώρα απεργία μεθάυριο όταν και εαν αλλάξει η κυβέρνηση να μην κάνουν απεργία και να κάνουν αυτοί που τώρα δουλεύουν.
Αν υπήρχε τουλάχιστον φιλότιμο από την μεριά της πολιτείας και αντιδρούσε πιο δυναμικά και άμμερσα στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών δεν θα χρειαζόταν αυτή η μορφή απεργίας. Ίσως έφτανε η Ιαπωνική μορφή.
Αλλά δυστυχώς βλέπουμε ότι, μονάχα όταν απειληθεί η έδρα τους, η καρέκλα τους, η θέση τους, τότε συγκινούνται λιγουλάκι.
Πρέπει όμως πρώτα το μαχαίρι να φτάσει στο κόκαλο και μετά...
Άραγε θα προλάβουμε να δούμε φιλότιμους πολιτικούς και πολίτες;

Σύμφωνοι αλλά αδυνατώ να καταλάβω πως ακριβώς το να κλείνουν 1000-2000 άτομα καθημερινά το κέντρο, πως αυτό απειλεί τις καρέκλες τους ώστε να συγκινηθούν.

 

[Maestro]

Μάλιστα τότε είχα απεργήσει κι εγώ, μπροστά απ'το Δημαρχείο, κάνοντας συναυλίες κάθε βράδυ με τα υπόλοιπα μέλη των Μουσικών Συνόλων του Δήμου που αποφάσισε η ψηλή να διαλύσει, όμως επί ένα μήνα που γινόταν αυτό κλείσαμε το δρόμο για 20 λεπτά μια μέρα μόνο, με αποτέλεσμα οι πολίτες να μας λατρέψουν και να είναι κοντά μας, όχι να μας σιχαθούν.
Ωστόσο και πάλι, δεν είναι ούτε οι συναυλίες ούτε οι πολίτες που μας έσωσαν. Αλλά η Δικαιοσύνη.

Φυσικά δε χρειάζεται να αναφέρω ότι σε όλη τη διάρκεια αυτού του μήνα κανένα παρατράγουδο δεν είχαμε με την αστυνομία, ακριβώς επειδή περιορίζαμε την ενέργεια μας στο να στραφούμε κατά της Ντόρας, ούτε να κάψουμε κάδους, ούτε να πετάξουμε πέτρες, ούτε να πετάμε αυγά και να βρίζουμε τους μπάτσους που είχαν έρθει εκεί να κάνουν τη δουλειά τους. Επίσης περιορίσαμε την... συμπαράσταση από διάφορους άλλους "ανεξάρτητους" φορείς που ζούνε και αναπνέουν μέσα από πορείες και αν έρχονταν θα ξεφτίλιζαν και τη δική μας διαμαρτυρία κάνοντας αυτά που συνηθίζουν.

Αποτέλεσμα ήταν το να είναι επί μονίμου βάσεως 1-2 περιπολικά γύρω γύρω και τίποτα παραπάνω (κάτι που δε μας χάλασε κιόλας καθώς διανυκτερεύαμε εκεί ώστε να φυλάμε τα ηχητικά και τα όργανα με τα οποία παίζαμε, και θα ξέρετε ότι η περιοχή γύρω απ'την Ομόνοια τη νύχτα είναι αρκετά περίεργη.. ) με εξαίρεση εκείνα τα 20 λεπτά που κλείσαμε το δρόμο όπου ήρθαν περισσοτεροι ρυθμίζοντας απλά την κυκλοφορία. Η διαμαρτυρία έγινε, όλοι οι πολίτες ενημερώθηκαν, όλα τα ξένα μέσα ενημερώθηκαν, καθώς κάλυπταν αθηναϊκό ρεπορτάζ σε περίοδο ετοιμασιών για τους Ολυμπιακούς του 2004, (φυσικά είχαμε και αγγλικό πανώ),η είδηση ακούστηκε σε όλο τον κόσμο, με εξαίρεση την Ελλάδα, όπου μάλλον δυστυχώς τα κανάλια ήταν ακόμη μητσοτακοκρατούμενα και δε βγήκε κιχ...

Πάντως το δικαστήριο μας δικαίωσε και σε επίπεδο ασφαλιστικών μέτρων, και πρωτόδικα, έφεση δε χρειάστηκε καθώς ο Δημος βλέποντας ότι δεν τον παίρνει ΝΟΜΙΚΑ προχώρησε σε συμβιβασμό επαναπροσλαμβάνοντάς μας.

 

[eliaselias_o]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Mέχρι που φτάνει το δικαίωμα στην απεργία?

Σύμφωνοι αλλά αδυνατώ να καταλάβω πως ακριβώς το να κλείνουν 1000-2000 άτομα καθημερινά το κέντρο, πως αυτό απειλεί τις καρέκλες τους ώστε να συγκινηθούν.

Μα όπως βλέπουμε ούτε κι αυτό καν τους συγκινεί.
Για αυτό και οι αντιδράσεις του κόσμου όσο πάνε και μεγαλώνουν, γίνονται περισότερες.
Αλλά για τους διοικούντες πέρα βρέχει.

 

[eliaselias_o]

Απάντηση: Re: Mέχρι που φτάνει το δικαίωμα στην απεργία?

Κατά πλειωνότητα, οι πολιτικοί μας είναι "δικηγόροι" και συνήθως προερχόμενοι από άνεργο συνδικαλιστικό "background"
Δηλαδη τι απαιτήσεις να έχουμε από αυτούς?

Να μην τους δίνουμε το δικαίωμα να μας κυβερνούν αυτοί.
Αφού είναι αποδεδειγμένα ΑΧΡΗΣΤΟΙ και ΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟΙ και ΟΚΝΗΡΟΙ και ΑΔΟΥΛΕΥΤΟΙ, ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΙ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ.
Ίσως άμα ψάξουμε λιγουλάκι βρούμε και κανένα που να επιπλέει πάνω στα σκ...
Και δεν είναι παρηγοριά ότι ελάχιστα διαφέρουμε από Συρία Αίγυπτο κτλ.
Νομίζω ότι μπορούμε και καλύτερα.

 

[AS Mocca]

Επειδή στη θέση του παλικαριού που "έφυγε νωρίς" θα μπορούσε χτύπα ξύλο να ημασταν εμείς ή καποιος δικός μας άνθρωπος καλό είναι να προσέχουμε τι λέμε και πως το λέμε.

Επίσης πιστεύω πως δίκιο έχουν και οι 2 πλευρές και του άτυχου νεαρού αλλά και αυτων που απεργούν. και αυτοί που απεργούν χάνουν τους δικούς τους ανθρώπους επειδή δεν πληρώνονται επειδή δουλεύουν όλη την ημέρα χωρίς να ζουν με τους δικούς τους. Δημιουργούνται προβλήματα που αν τα σκεφτείτε όλοι από τη μεριά τους έχουν δίκιο.

Το θέμα είναι τι μπορούμε να κάνουμε ? Υπάρχει χρυσή τομή ?
Τελικά μήπως το όλο σκηνικό έχει αποτύχει παταγωδώς και αρνούνται μερικοί να μας το επιβεβαιώσουν ?

 

[Maestro]

Εγώ προσωπικά ποτέ δεν είπα ότι δεν έχει οποιοσδήποτε δικαίωμα να διαμαρτύρεται. Ο κόσμος πάει κατά διαόλου, και η χώρα μας σέρνει το χορό...

To ότι κάποιοι σκοπίμως παρερμηνεύουν όσα λέω ώστε μετά να μπορούν να με χαρακτηρίσουν φασίστα και να βολευτούν μην κοιτώντας την προβληματική πραγματικότητα, είναι άλλο θέμα... Μίλησα για πολύ συγκεκριμένους υπαλλήλους οι οποίοι λόγω της ιδιαιτερότητας της δουλειάς τους θα πρέπει να στραφούν σε διαφορετικές μορφές διαμαρτυρίας, καθώς η κλασσική απεργία πλήττει μόνο τον πολίτη και καθόλου την εξουσία.