Μίνι Εμφύλιος....

[McZab]

Δεν υπάρχει κοινωνία (ανθρώπων ή ζώων) δίχως συγκρουόμενα συμφέροντα, άρα δεν υπάρχει κοινωνία δίχως κάποιο είδος βίας (ακόμη και το δίκαιο μία μορφή βίας είναι, αφού λειτουργεί υπό την απειλή κυρώσεων). Άρα όλοι (εκτός εάν αρνούμαστε και αυτή τη ζωή του ατόμου εντός των κοινωνιών) δεν είμαστε εξ ορισμού υπέρ κάποιας μορφής βίας, υπό την ανωτέρω λογική; Π)εριττό συνεπώς το να αναφέρεται αυτό.
Προφανώς η συζήτηση γίνεται για το ζήτημα της αποδοχής των μη θεσμοθετημένων μορφών βίας.

Η λέξη "θεσμοθετημένη" είναι που με προβληματίζει. Δηλαδή αν δεχτώ την τοποθέτησή σου περί "δικαίου" τότε υπάρχουν και άλλες "θεσμοθετημένες" μορφές βίας όπως αυτή της απεργίας (νόμιμο δικαίωμα), της συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας (νόμιμο δικαίωμα), κ.α. που όμως προφανώς δεν αντιμετωπίζονται με ανεκτικό τρόπο ούτε από το Κράτος ούτε όμως και από μεγάλη μερίδα πολιτών.
Προφανώς λοιπόν η λέξη "θεσμοθετημένη" δεν μας καλύπτει αφού υπάρχει μια τάση αποδοχής-επιβολής κάθε είδους "βίας" (σε εισαγωγικά είναι) που προέρχεται από το Κράτος και μια τάση απόρριψης κάθε είδους "βίας" που προέρχεται από τον πολίτη (ακόμα και αν αυτή είναι θεσμοθετημένη). Για παράδειγμα ας θυμηθούμε πόσες απεργίες έχουν κυρηχτεί "παράνομες και καταχρηστικές" τα τελευταία χρόνια και θα γίνει σαφές το γιατί θεωρώ ότι το "θεσμοθετημένες" δεν πρέπει να μας καλύπτει μιας και αυτό δικαιολογεί όλο και λιγότερες αντιδράσεις.

ΥΓ. Χθες το βράδυ διαλύθηκε βιαιότατα συγκέντρωση εποχικών δασοπυροσβεστών (περίπου 2.500-3.000 άτομα) που ζητούσε να δει τον υπουργό οικονομίας σε προκανονισμένο από τον ίδιο ραντεβού. Ο υπουργός αρνήθηκε (!?) και παρέπεμψε τον εκπρόσωπο συνδικαλιστή στον γραμματέα. Αυτός με τη σειρά του αρνήθηκε (!?) να τον δει οπότε όταν κατέβηκε από το υπουργείο ο συνδικαλιστής και ανακοίνωσε τα μαντάτα, το τσούρμο των δασοπυροσβεστών (στο οποίο ο Παυλόπουλος είχε υποσχεθεί μονιμοποίηση προεκλογικά) θέλησε να εισβάλλει στο υπουργείο. Φυσικά τα ΜΑΤ έκαναν τη δουλειά για την οποία πληρώνονται (την κρατική βία που λέγαμε) και τους έστειλαν πίσω στο καλό...Αναρωτιέμαι λοιπόν, ποιος νομιμοποιεί τη "θεσμοθετημένη βία" των ΜΑΤ απέναντι στη μη θεσμοθετημένη αντίδραση 3.000 πολιτών που έπεσαν θύματα της κρατικής κοροιδίας και εκμετάλευσης? Αν τώρα αυτοί απεργήσουν το καλοκαίρι και καεί το σύμπαν, δεν θα κατηγορηθούν? Ποια είναι η οδός που θα πρέπει να ακολουθήσουν για να δικαιωθούν?

 

[Photis]

Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Μίνι Εμφύλιος....

Για τον Κρόμγουελ θα επανέλθω. Για τη γαλλική επανάσταση, όπως φαντάζομαι θα ξέρεις, δεν εγκαθίδρυσε καμμία δημοκρατία: Ακολούθησε ο Ναπολέων και η παλλινόστηση της μοναρχίας.

Μα και ο Ναπολέον όργανο της ατικής τάξης ήταν. Και το απόλυτο όργανο του επεκτατισμού της μάλιστα. Αυτά δεν είναι δικές μου αναλύσεις. Οι περισσότεροι ιστορικοί θα σου πουν ότι το πέρασμα από τη φεουδαρχία στην κυριαρχία των αστών το σηματοδοτεί η Γαλλική επανάσταση πρωτίστως.

 

[Emilot]

ΥΓ. Χθες το βράδυ διαλύθηκε βιαιότατα συγκέντρωση εποχικών δασοπυροσβεστών (περίπου 2.500-3.000 άτομα) που ζητούσε να δει τον υπουργό οικονομίας σε προκανονισμένο από τον ίδιο ραντεβού. Ο υπουργός αρνήθηκε (!?) και παρέπεμψε τον εκπρόσωπο συνδικαλιστή στον γραμματέα. Αυτός με τη σειρά του αρνήθηκε (!?) να τον δει οπότε όταν κατέβηκε από το υπουργείο ο συνδικαλιστής και ανακοίνωσε τα μαντάτα, το τσούρμο των δασοπυροσβεστών (στο οποίο ο Παυλόπουλος είχε υποσχεθεί μονιμοποίηση προεκλογικά) θέλησε να εισβάλλει στο υπουργείο. Φυσικά τα ΜΑΤ έκαναν τη δουλειά για την οποία πληρώνονται (την κρατική βία που λέγαμε) και τους έστειλαν πίσω στο καλό...Αναρωτιέμαι λοιπόν, ποιος νομιμοποιεί τη "θεσμοθετημένη βία" των ΜΑΤ απέναντι στη μη θεσμοθετημένη αντίδραση 3.000 πολιτών που έπεσαν θύματα της κρατικής κοροιδίας και εκμετάλευσης? Αν τώρα αυτοί απεργήσουν το καλοκαίρι και καεί το σύμπαν, δεν θα κατηγορηθούν? Ποια είναι η οδός που θα πρέπει να ακολουθήσουν για να δικαιωθούν?

Να ξανα οργανωθούν και να ξανα διεκδικησουν αυτα που τους ξανα υποσχέθηκαν....

Τα ΜΑΤ έκαναν αυτό που "έπρεπε" βάση των θεσμών που ισχύουν απέναντι στις εκδηλώσεις βίας...

Θα έπρεπε λοιπόν κάθε μέρα να στήνονται έξω απο το υπουργείο, μέχρι να γίνουν δεκτοί, οι δασοπυροσβέστες...

 

[toulou]

Να απεργήσουν το καλοκαίρι και να καεί το σύμπαν. Αλλοιώς, καλά κάνουν και τους κοροϊδεύουν

 

[send]

Δεν θα έφτανα να χαρακτηρίσω την απεργία ως μία μορφή βίας. Μία αποχή είναι, τώρα το ότι θίγονται μέσω αυτής συμφέροντα τρίτων, δεν σημαίνει ότι αμέσως χαρακτηρίζεται ως πράξη βίας. Και εάν πετύχω στις εισαγωγικές εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, δεν θίγω τα συμφέροντα του μη επιτυχόντος που του στερώ τη θέση;

Εν πάση περιπτώσει νομίζω συμφωνούμε πως η συζήτηση γίνεται για τα όρια της "θεσμοθετημένης" και την ηθική νομιμοποίηση κάποιων μη θεσμοθετημένων μορφών βίας. Γιατί φαντάζομαι όλοι αναγνωρίζουν στο κράτος (ή σε οποιοδήποτε αντίστοιχο μόρφωμα, καθώς σε κάθε μορφή κοινωνικής οργάνωσης υπάρχει ένας μηχανισμός επιβολής κανόνων) το προνόμιο της άσκησης (ή της απειλής άσκησης, το ίδιο είναι) κάποιας βίας.

 

[Σπύρος Σούρλας]

Ετσι αντιλαμβάνεται την Δημοκρατία ο κύριος Τσίπρας...
Καταγγέλλει απο την Καβάλα(απο την Σημερινή Ελευθεροτυπία)πώς η ΠΟΣΔΕΠ ´ανακαταλήφθηκε με Χορηγίες´...
Τόσο καιρό που συμμετείχε στίς εκλογές μόνον το 25% τών Καθηγητών και η ΠΟΣΔΕΠ συγκάλυπτε μέ την ανοχή της και τήν πρωτοφανή ´τύφλωσή´της τίς επιθέσεις εναντίον τών ´αντιφρονούντων´,πού ανεχόταν να χτίζονται γραφεία καθηγητών ,πού μέ ´βαρειά καρδιά´καταδίκασε ακόμα και τον Ξυλοδαρμό Πανούση όλα ήταν καλά..............
Τώρα πού κινητοποίηθηκαν οι Καθηγητές και έριξαν τήν μειοψηφική διοικηση ,πού επέτρεψε κάθε λογής βιαιότητα, σκούζει επειδή έχασε σέ πλήρως Δημοκρατικές Εκλογές..
Ως γνωστόν μάλιστα η Ανανεωτική Πτέρυγα τού ΣΥΝ κατέβηκε ξεχωριστά στίς εκλογές απο την ´επίσημη παράταξη ´και γι´αυτό εχει εξαπολυθεί εναντίον της από τά διάφορα αριστερίστικα γκρουπούσκουλα τού ΣΥΡΙΖΑ αήθης επίθεση.

 

[McZab]

Περί θεσμοθετημένης βίας ο λόγος και ας απολαύσουμε το νέο κατόρθωμα της Αγγλικής Αστυνομίας, την οποία καλέσαμε σε βοήθεια πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του G20 στο Λονδίνο...

Το βίντεο ανέβασε σήμερα η Guardian (http://www.guardian.co.uk/) στην πρώτη σελίδα προκαλώντας άλλη μια φορά αντιδράσεις και πολλά ερωτηματικά. Να θυμίσω ότι το θύμα κατέληξε λίγα λεπτά αργότερα νεκρό από ανακοπή. Γίνεται έρευνα βέβαια οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας...

 

[Maestro]

Περί θεσμοθετημένης βίας ο λόγος........ Γίνεται έρευνα βέβαια οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας...

Να λοιπόν που δεν είμαστε πρωταθλητές, υπάρχουν και χειρότερα, ακόμη κι από δω. Ίσως είναι θέμα κοινωνίας, στη δυτική Ευρώπη οι πολίτες σέβονται πολύ περισσότερο από μας τους αστυνομικούς, οπότε οι τελευταίοι είναι τελείως πρωτάρηδες σε περιπτώσεις "ανυπακοής" (τώρα εδώ που την είδαν είναι μια άλλη κουβέντα)... "Ανυπακοή" εκεί σημαίνει απευθείας έγκλημα... Κάπως έτσι την πάτησε κι ο Βραζιλιανάκος πριν κάνα χρόνο....Εδώ αντίθετα λόγω του καθημερινού κλεφτοπόλεμου τα πράγματα είναι λίγο πιο νορμάλ ακόμη..


Mια παρατήρηση μόνο, φιλολογικής ίσως, αλλά και ουσιαστικής φύσεως: Για θεσμοθετημένη βία θα μιλήσουμε όταν οι εν λόγω κύριοι αθωωθούν.. Αλλιώς δε θα πρέπει να ζητάμε ευθύνες στο κράτος αλλά στην αστυνομία, είτε σε επίπεδο μπάτσου είτε σε επίπεδο ηγεσίας (ναι, κράτος είναι κι αυτό αλλά έχει να κάνει με το πως λειτουργεί μια υπηρεσία και όχι ποια γραμμή περνάει η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά πως λειτουργούν οι αστυνομικές ακαδημίες, πόσο κατάλληλοι είναι οι διοικητές στο Σώμα καλλιεργώντας ένα τέτοιο κλίμα, και πολλά άλλα... ).

Θεσμοθετημένη βία θα έχουμε όταν μετά από ένα τέτοιο γεγονός η πολιτική ηγεσία θεωρήσει ότι οι μπάτσοι έκαναν απλά το καθήκον τους. (πράγμα διόλου απίθανο να συμβεί)...

Το σίγουρο είναι ότι μπαίνουμε σε πολύ περίεργες μέρες... και δεν ξέρω που θα καταλήξουμε.

 

[McZab]

Να λοιπόν που δεν είμαστε πρωταθλητές, υπάρχουν και χειρότερα, ακόμη κι από δω. Ίσως είναι θέμα κοινωνίας, στη δυτική Ευρώπη οι πολίτες σέβονται πολύ περισσότερο από μας τους αστυνομικούς, οπότε οι τελευταίοι είναι τελείως πρωτάρηδες σε περιπτώσεις "ανυπακοής" (τώρα εδώ που την είδαν είναι μια άλλη κουβέντα)... "Ανυπακοή" εκεί σημαίνει απευθείας έγκλημα... Κάπως έτσι την πάτησε κι ο Βραζιλιανάκος πριν κάνα χρόνο....Εδώ αντίθετα λόγω του καθημερινού κλεφτοπόλεμου τα πράγματα είναι λίγο πιο νορμάλ ακόμη..


Mια παρατήρηση μόνο, φιλολογικής ίσως, αλλά και ουσιαστικής φύσεως: Για θεσμοθετημένη βία θα μιλήσουμε όταν οι εν λόγω κύριοι αθωωθούν.. Αλλιώς δε θα πρέπει να ζητάμε ευθύνες στο κράτος αλλά στην αστυνομία, είτε σε επίπεδο μπάτσου είτε σε επίπεδο ηγεσίας (ναι, κράτος είναι κι αυτό αλλά έχει να κάνει με το πως λειτουργεί μια υπηρεσία και όχι ποια γραμμή περνάει η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά πως λειτουργούν οι αστυνομικές ακαδημίες, πόσο κατάλληλοι είναι οι διοικητές στο Σώμα καλλιεργώντας ένα τέτοιο κλίμα, και πολλά άλλα... ).

Θεσμοθετημένη βία θα έχουμε όταν μετά από ένα τέτοιο γεγονός η πολιτική ηγεσία θεωρήσει ότι οι μπάτσοι έκαναν απλά το καθήκον τους. (πράγμα διόλου απίθανο να συμβεί)...

Το σίγουρο είναι ότι μπαίνουμε σε πολύ περίεργες μέρες... και δεν ξέρω που θα καταλήξουμε.

Το αν είμαστε πρωταθλητές ή όχι προσωπικά δεν με απασχολεί, ούτε φυσικά έχει σημασία. Τα κράτη ανά τον κόσμο και οι πρακτικές τους δεν διαφέρουν παρά μόνο στις λεπτομέρειες.

Όσο για τη φιλολογική σου παρατήρηση με την οποία (καλώς) σπεύδεις να αποδώσεις "τεκμήριο αθωώτητας", να θυμίσω ότι η υπόθεση με τον Βραζιλιάνο κατέληξε στην επιβολή πρστίμου στη Scotland Yard 175.000 λιρών και στην απαλλαγή από κάθε προσωπική ευθύνη όλων των πρωταγωνιστών. Από τον αρχηγό μέχρι τον τελευταίο μπάτσο που πυροβόλησε.
Βλέπεις και η Αγγλία έχει τους δικούς τους "Μελίστες" και "Κορκονέες" και κοστολογεί την ανθρώπινη ζωή λίγο πιο ακριβά από την Ελλάδα...προς απόδειξη των ομοιοτήτων που ανέφερα.

 

[Maestro]

Oι περιπτώσεις Κορκονέα και Μελίστα δε γίνεται να μπουν στο ίδιο τσουβάλι με την υπόθεση του Βραζιλιάνου, γιατί διαφέρουν σε κάτι πολύ σημαντικό: Οι 2 πρώτοι είναι 2 μπάτσοι που αυτόβουλα αποφάσισαν να αδειάσουν τη θαλάμη του όπλου τους προς κάποιον που δεν τους γέμισε το μάτι, ή έστω, στον αέρα (απλά δεν έχω ιδέα τελικά τι προέκυψε από την έρευνα για τον κορκονεα). Ο Άγγλος, εν μέσω περίεργων ημερών για το Λονδίνο, και καθημερινών τρομοκρατικών απειλών (βάσιμων, λόγω του πίτσιπίτσι Αγγλίας και ΗΠΑ), βλέπει έναν μελαμψό (ΔΕΝ ήμουν ποτέ ρατσιστής, αλλά το ότι επιθέσεις αυτοκτονίας γίνονται μόνο από ισλαμιστές, άρα κατά 99.9% μελαμψούς δε χρειάζεται να είσαι ρατσιστής για να το αντιληφθείς), με ογκώδες μπουφάν να ξεκινάει να τρέχει μέσα σε κεντρικό σταθμό του Μετρό, τη στιγμή που πιθανότατα έχει υπάρξει από την κεντρική διέυθυνση συναγερμός για χτύπημα (έτσι έλεγαν τουλάχιστον), τότε δεν είναι δύο αντίστοιχες καταστάσεις.

Το μόνο που συνέχεια περνάει απ'το μυαλό μου, μια και ως συνήθως σ'αυτές τις περιπτώσεις κανείς δεν τολμάει έστω να το σκεφτεί, είναι πως αν ο νεαρός σταματούσε, αντιλαμβανόμενος ότι ζει σε περίεργες εποχές, δε θα είχε συμβεί τίποτα απ'αυτά, θα τον έψαχναν, θα έβλεπαν ότι είναι αοπλος και "αβομβος", το πολύ πολύ να του'χωναν και μια ανάκριση για το ποιος και τι, και θα έφευγε.


Γι'αυτό και πολύ συχνά λέω ότι όλα ξεκινάνε από τη δικιά μας στάση, η στάση των μπάτσων είναι απλά επακόλουθο. Μπορεί να είναι στραβή και ελεϊνή ορισμένες φορές αλλά δε θα αλλάξει, για πολλούς λόγους, και σίγουρα όχι με τις εποχές να αγριεύουν καθημερινά.

Ξαναναφέρω ότι η στάση των μπάτσων σε 30ήμερη απεργία - κατάληψη χώρου στην πλατεία Κοτζιά ήταν διακριτικότατη και άψογη, μέχρι που κάποιοι είχαν έρθει και κάθονταν μαζί μας το βράδυ συζητώντας αυτά που διεκδικούσαμε. Κανείς όμως δεν άρχισε να τους βρίζει με την εμφάνισή τους, ούτε να τους πετάει από αυγά μέχρι μπουκάλια και από πέτρες μέχρι μολότωφ... Όταν κάποιος αντιμετωπίζεται σαν άνθρωπος και σαν εργαζόμενος τότε είναι πολύ πιθανότερο να ενεργήσει ως τέτοιος. Όταν αντιμετωπίζεται ως φασίστας και γουρούνι, τότε μοιραία κάποια στιγμή λέει "δε ##@#τε, θα κάνω κι εγώ τη δουλειά μου εύκολη"...

 

[McZab]

Μια ιστορική μορφή του αναρχικού κινήματος πέθανε στις 13 Απριλίου.
Ο Abel Paz (ή Diego Camacho όπως ήταν το πραγματικό του όνομα) μετά από 88 χρόνια γεμάτης και δημιουργικής ζωής, πέθανε στη Βαρκελώνη στην οποία έχει μεγαλώσει από οκτώ ετών.

Με τη συμμετοχή του στον ισπανικό εμφύλιο γνώρισε τον Durruti του οποίου έγραψε τη βιογραφία αργότερα κάτι για το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός. Συμμετείχε επίσης στην γαλλική αντίσταση και στην αντίσταση ενάντια στη δικτατορία του Franco ενώ έγραψε και κάποια βιβλία με θέμα τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Ο ίδιος είχε περιγράψει τον εαυτό του έτσι...
“Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα”.

Στη σημερινή εποχή της ισοπέδωσης και του μηδενισμού κάθε προσπάθειας για έναν καλύτερο κόσμο, προσωπικότητες σαν τον Paz πρέπει να είναι φάρος έμπνευσης όχι μόνο για τους αναρχικούς, αλλά και για αυτούς που παριστάνουν τους αναρχικούς, ακόμα περισσότερο όμως για αυτούς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ξεχωρίσουν τους πρώτους από τους δεύτερους.

 

[DIPIE]

Καλά εδώ που τα λέμε,δεν χρειάζεται νάσαι αναρχικός,για νάχεις μιά τέτοια "αναχωρητική" στάση ζωής.

Στην καθημερινή(κι όχι μόνον) πολιτική δράση και παρέμβαση είναι τα δύσκολα.

 

[Κωνσταντίνος Τυροβολάς]

Καλά εδώ που τα λέμε,δεν χρειάζεται νάσαι αναρχικός,για νάχεις μιά τέτοια "αναχωρητική" στάση ζωής.

Στην καθημερινή(κι όχι μόνον) πολιτική δράση και παρέμβαση είναι τα δύσκολα.

Κάτι παρόμοιο θα έγραφα κι εγώ. Τα καθημερινά, τα απλά και συνηθισμένα είναι τα δύσκολα.
Δηλ. να έχεις επαγγελματική, προσωπική και οικογενειακή ζωή, να μπορείς να καταλώνεις (κι αυτό απόλαυση είναι!!) να προσπαθείς να βελτιώσεις τη ζωή σου -συλλογικά- και να μπορείς κι από πάνω να ακολουθείς και - όποιες- αρχές έχεις στην καθημερινότητά σου.

Γι αυτό και αισθανόμουν πάντα τουλάχιστον άβολα με την αρκετά παλιά παρανοϊκή αντιστροφή της πραγματικότητας:

Κάτι ημιπαράφρονες μεσσίες της "επανάστασης" που ζώντας στο περιθώριο του συστήματος και ουσιαστικά τρεφόμενοι από τα περισσεύματά του, λοιδωρούν το μέσο "μικροαστό" "κακόμοιρο" "συμβιβασμένο" πολίτη, ο οποίος τελικά είναι αυτός που κάνει την πραγματικά σκληρή δουλειά.

Υπάρχει εδώ ευθεία αναλογία με π.χ. τον άσχετο και τεμπέλη μαθητή, που κάνει ηχηρή κριτική με αρλούμπες στο σύστημα - το οποίο δεν γνωρίζει γιατί είναι χαζός (συνήθως), ή/και αδιάφορος -
και θεωρεί τους συμμαθητές του που "το παλεύουν" φυτά και θύματα.

Μάλλον για εκτός θέματος το πάω..