o 18-55 σε κλειστα διαφραγματα ειναι πολυ αξιολογος φακος
πάνω σε D7000 ή πάνω σε d90? Γιατί κι εγώ έμεινα ευχαριστημένος (έως πολύ ευχαριστημένος) από την ανάλυση στη D90. Αλλά από κοντράστ, τόσο στο μικροκοντράστ, όσο και σε μεγάλες διαφορές φωτεινότητας, ο φακός αυτός φαντάζομαι ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μπροστά από τον αισθητήρα μιας D7000 (ή και μιας SONY 580 και μιας CANON 7D). Προσωπικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η διαφορά στο δυναμικό εύρος που έχει ο αισθητήρας της d7000 σε σχέση με τους προηγούμενους (ειδικά όταν κάνει κάποιος τις μετατροπές σε 16 bit tiff) δεν φαίνεται λόγω της αδυναμίας κάποιων φακών της ΝΙΚΟΝ να το φέρουν στην επιφάνεια. Φυσικά αν βάλουμε πάνω έναν NIKON 28-70 2.8 η διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα είναι εμφανής σε όλους. Την είδε και η γυναίκα μου στην οθόνη (δηλ. μπόρεσε να διακρίνει τη μια φωτο από την άλλη σε ποσοστό 100%). Και πιστεύω (αλλά δεν το δοκίμασα διότι δεν είχα εύκαιρο φακό) ότι αν φορέσουμε σε μια τέτοια μηχανή έναν φακό από τη σειρά με το nano contrast (NIKON 14-24, 24-70) η διαφορά θα είναι εξίσου μεγάλη σε σχέση με τον 28-70 2.8. Να σημειώσω ότι είδα εμφανέστατη διαφορά στην απόδοση σε συνθήκες close up (όχι macro) μεταξύ του AFD 60 2.8 που έχω και του AFS 60 2.8, σε τέτοιο βαθμό, ώστε ζήτησα από τον Τάσο αν έχει εύκαιρο κάποιον AI 55 3.5 ή 2.8 για να δω μήπως ξαφνικά ο φακός μου (που τον θεωρούσα ξυράφι) έγινε λεμόνι.
Χρωματικες εκτροπές δεν θα έχει γιατί γι αυτό φροντίζει η ΝΙΚΟΝ στα συγκεκριμένα σώματα ή το software στο post processing. Και υπάρχουν πολλά πλέον προγράμματα που το κάνουν αυτό.
Για την ανάλυση έχω πολλές επιφυλάξεις και θα εξηγήσω το γιατί. Όταν πηγαίνω στο Photoshop να κάνω lens correction για να διορθώσω αρχιτεκτονική παραμόρφωση ή και να εξαφανίσω το barrel distortion σε αισθητήρες 10, 12 μέγα το τελικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό ή πολύ εύκολα αποδεκτό.
Με τη d7000 και τον 18-200 είναι μη επαρκές. Όλα φλατ. Και όταν έχουμε ένα κτήριο, δηλ. ένα θέμα εξορισμού 3d και το βλέπει κάποιος φλατ σε μια οθόνη των 500 ευρώ, κάτι φταίει. Μάλλον φταίει ο φακός, αφού με καλύτερους φακούς η μετατροπή γίνεται μια χαρά και το θέμα έχει το ίδιο ποπ που είχε και πριν. Και σε τί φταίει ο φακός;
Δεν μπορώ να πω με σιγουριά, αλλά για να βλέπω στην οθόνη κάτι που μοιάζει με πεθαμένο πράγμα (σα να βλέπω αρχείο από σκαναρισμένο φιλμ στο 100% δίπλα σε αρχείο ψηφιακό) καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο φακός δεν έχει τα οπτικά που χρειάζεται για να δρέψει δάφνες ο αισθητήρας.
Να σημειώσω ότι μιλώ για εστίαση στο άπειρο (που είναι και το πιο δύσκολο) κι όχι για θέματα στο ένα μέτρο ή δυο μέτρα που είναι και το πιο εύκολο και αυτό που χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να μετρούν τους φακούς.
Το πουλάκι στο ένα μέτρο (ή το μουτράκι ή το κωλαράκι που τράβηξε ο Ηλίας) θα βγει καλά ή οριακά καλά και με τον 18-55. Αν εστιάσουμε όμως στο άπειρο τότε η διαφορά των φθηνών φακών (και μιλώ πρόχειρα για τους 18-55, 18-70, 18-135, 18-200, 18-105 για τον τελευταίο ίσως όχι.., 28-105, 28-85, 24-85, κλπ.) από άλλους φακούς, είναι μεγάλη.
και φυσικά στο στρατόπεδο της CANON ο 17-85 είναι απλώς για πούλημα και ο 15-85 λόγος για να αγοράσει κανείς την 1100d (κάτι μου λέει ότι αυτός ο φακός που μας φάνηκε στην αρχή πολύ ακριβός, σχεδιάστηκε με βάση τους αισθητήρες των επόμενων ετών κι όχι με βαση το σήμερα).
