...είναι οι καιροί που εκτρέφουν τον εγωπαθή, αδιάκριτο, ενοχλητικό και επιδειξία κάγκουρα. Η παλιά επαρχιώτικη πασαρέλα, την οποία συναντούσαμε στις πλατείες των χωριών αλλά και στις συνοικίες των αστικών κέντρων, έχει μετεξελιχθεί στο σημερινό μεταλλαγμένο φαινόμενο, που δεν υπακούει πια σε κανόνες και στερείται της όποιας ταυτότητας.
Ενδείκνυται, βέβαια, για παρατήρηση και μελέτη, αλλά η υπερέκθεση μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να επιφυλάξει για τον "εξαρτημένο". Λογικό είναι να μην υπάρχει η αίσθηση του μέτρου και η αισθητική να έχει αρνητικές επιδόσεις.
Όταν υπάρχει ζήτηση για "κατανάλωση" τέτοιων φαινομένων, η προσφορά επιστρατεύει ότι μπορεί να διανοηθεί ο ανθρώπινος νους. Το προσόν της πάλαι ποτέ διακριτικότητας και λεπτότητας, έχει εξαφανισθεί και ο ανταγωνισμός επιβάλλει όλο και πιο ακραίο και επιθετικό "εξοπλισμό".
Η εξύμνηση της ομορφιάς δεν μπορεί κατ' ουδένα τρόπο να ταυτιστεί με το "βιασμό" της αισθητικής με τους αλλοπρόσαλλους συνδυασμούς σάρκας, ρούχου και ύφους...
Γέρασα και γκρινιάζω; Μη με συνερίζεστε