Ο οδηγός των 80'ς

1.Το ντεμπούτο των Was not Was στην έκδοση με το wheel me out
2.To νρεμπούτο των Tom Tom club
3.+1 στο remain in light - Talking Heads
4.Speaking in tongues - Talking Heads
5.Street songs - Rick James
6.You re the one for me - D train
7.A broken frame - Depeche Mode[/B
8.Rapture - Anita Baker
9.Promise - Sade
10.Upstairs at Eric s - Yazoo
11.Japanese whispers - Cure για το the walk ρε γ@μ@το
12.Club classics volume 1 - Soul to soul
13.To νρεμπούτο των Simply red - Picture Book και μόνο αυτό όπου κάπου στη μέση έσκαγε και η πολύ μεγάλη Jericho έκπληξη και μην ξεχνιόμαστε είμαστε ήδη στα mid 80s
14.Michro - phonies - Cabaret Voltaire
15.Angstlos - Nina Hagen
16.+1 my life in a bush of ghosts - Brian Eno/David Byrne
17.+1 Franks wild years - Tom Waits
18.19.Make it last forever - Keith Sweat και το ντεμπούτο των Guy-Guy για την αλλαφή του rnb αμερικάνικου ήχου την περίοδο 87-90 απο pop/soul/mainstream σε μεταλλικό new jack swing
20.21,O Prince από μόνος του κεφάλαιο για τα 80ς,θα προσθέσω το Black album οχι για το hype που το συνόδευε αλλά γιατί bob george και rockard in a funky place έσπαγαν τα όρια τηε δεκαετίας.

θα επανέλθω και με άλλα
 
Captain sensible - women and captain first


Off topic αλλά για να γελάσετε λίγο σε προσκοπικό!!!!:flipout: μασκέ πάρτι το 83 φόρεσα πιτζάμες μπερέ και στρογγυλά γυαλιά και πήγα captain στο πάρτι τραγουδώντας στο δρόμο he said captain I said wot.Ακόμα θυμάμαι τη καζούρα στο πάρτι αφού κανένα δωδεκάχρονο δεν ήξερε τον captain ούτε βέβαια άκουγε Πετρίδη που τον είχε λιώσει.Αρκέστηκα στα "παπάκισ" και στα "σκυλάκια"(λίστα με τα τελειωμένα των 80ς πότε θα κάνουμε) και στην αναίδεια κάποιων μεγαλύτερων που ισχυρίζονταν οτι είχα ντυθεί "φυλακισμένο μπασταρδάκι"
 
ε πλέον αρχισαμε να βάζουμε και όλη την κιτσαρία των 80'ς ( tears for fears)

( Μανόπουλε πεθύμησες κανα καυγαδάκι ; ):flipout: :violent-smiley-030: :ernaehrung004:


Μπα...χαλαρό σε βλέπω Δημήτρη.

Δύο φορές είδες το franks wild years και δεν έβγαλες τσιμουδιά:BDBDG54:
 
ε πλέον αρχισαμε να βάζουμε και όλη την κιτσαρία των 80'ς ( tears for fears)

εχουν μερικες κομματαρες κι αυτοι και με ωραιους στιχους.

shout, everybody wants to rule the world, mad world, showing the seeds of love (ειδικα αν δεν επαναλαμβανε 100 φορες το ρεφρεν στο τελος του τραγουδιου!).

οποιος διαφωνει ας παμε εξω να τα πουμε με φιλικο τροπο...:slapface:
 
Last edited:
Re: Απάντηση: Ο οδηγός των 80'ς

εχουν μερικες κομματαρες κι αυτοι και με ωραιους στιχους.

shout, everybody wants to rule the world, mad world, showing the seeds of love (ειδικα αν δεν επαναλαμβανε 100 φορες το ρεφρεν στο τελος του τραγουδιου!).

οποιος διαφωνει ας παμε εξω να τα πουμε με φιλικο τροπο...:slapface:

το mad world και το change ήταν ωραία electropop κομματάκια.Εκείνη την περίοδο όμως ποα παίζονταν θεωρώ οτι επισκιαζόντουσαν απο τα electro κομψοτεχνήματα των DepecheΩς επίσης θυμάμαι ενα πολυ ωραίο κομμάτι των blancmange living on ceiling που τους "έριχνε στα αυτιά" αλλά δεν έχω ακούσει ολόκληρο lp τους για να το βάλω στη λίστα.Το shout που ήρθε στα μέσα των 80ς ήταν πολύ δυνατό κομμάτι που κατά την άποψη μου η τεράστια επιτυχία του κάπου το "έκαψε".Επαθε δηλαδή την νόσο του sultans of swing ας πούμε,χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν είναι μεγάλο κομμάτι σε μια εποχή αρκετά στείρα μουσικά.Το μειονέκτημα του everybody είναι οτι "φώναζε" πολύ "θέλουμε και δεύτερο no 1 στην Αμερική".Το showing που έπαιξε με αναβίωση ήχου beatles απο την μια και με το αρτίστικο clip απο την άλλη εντυπωσίασε ήταν όμως λίγο κομμήτης.Ελαμψε και έσβησε.Το ίδιο και το woman in chain που μου άρεσε πάρα πολύ.Νομίζω οτι ήταν συμπαθητικό group που του έλειπε το σωστό timing και οι ατυχείς συγκρίσεις.Ξέρεις μιλάμε και για 80ς όπου η μουσική βιομηχανία δεν ήταν και στα φόρτε της και οι δυνατότητες λίγες.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Ο οδηγός των 80'ς

το mad world και το change ήταν ωραία electropop κομματάκια.Εκείνη την περίοδο όμως ποα παίζονταν θεωρώ οτι επισκιαζόντουσαν απο τα electro κομψοτεχνήματα των DepecheΩς επίσης θυμάμαι ενα πολυ ωραίο κομμάτι των blancmange living on ceiling που τους "έριχνε στα αυτιά" αλλά δεν έχω ακούσει ολόκληρο lp τους για να το βάλω στη λίστα.Το shout που ήρθε στα μέσα των 80ς ήταν πολύ δυνατό κομμάτι που κατά την άποψη μου η τεράστια επιτυχία του κάπου το "έκαψε".Επαθε δηλαδή την νόσο του sultans of swing ας πούμε,χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν είναι μεγάλο κομμάτι σε μια εποχή αρκετά στείρα μουσικά.Το μειονέκτημα του everybody είναι οτι "φώναζε" πολύ "θέλουμε και δεύτερο no 1 στην Αμερική".Το showing που έπαιξε με αναβίωση ήχου beatles απο την μια και με το αρτίστικο clip απο την άλλη εντυπωσίασε ήταν όμως λίγο κομμήτης.Ελαμψε και έσβησε.Το ίδιο και το woman in chain που μου άρεσε πάρα πολύ.Νομίζω οτι ήταν συμπαθητικό group που του έλειπε το σωστό timing και οι ατυχείς συγκρίσεις.Ξέρεις μιλάμε και για 80ς όπου η μουσική βιομηχανία δεν ήταν και στα φόρτε της και οι δυνατότητες λίγες.

συμφωνω σε ολα και ιδιαιτερα για το βιντειο του showing the seeds of love. κανονικο κομψοτεχνημα.
 
Normil Hawaiians
Butthole surfers
Ludus
23 skidoo
Deep freeze mice
Courage Of Lassie
Half Japanese
Husker Du
Nocturnal emissions
Y pants
Birdsongs of the mesozoic
Rip, Rig and Panic...

Ξέρω ότι θα ακούσω τον εξάψαλμο,αλλά βρε παιδιά,οι παραπάνω και πολλοί άλλοι που αναφέρονται στον "οδηγό" μάλλον είναι παγκοσμίως άγνωστοι και απορώ ειλικρινά που τους έχετε ανακαλύψει...
Προτάσεις του Ποπ και Ροκ και του Ήχου είναι;
Βέβαια το ότι δεν τους γνωρίζω εγώ και εκατομμύρια άλλοι,δεν σημαίνει ότι δεν παίζουν καλή μουσική,αλλά δεν παύουν να είναι άγνωστοι.
Ίσως το thread έπρεπε να ονομαστεί "ανακαλύψτε τους άγνωστους αλλά καλούς των 80´s".

Είναι σαν να ξέρεις τους Μότσαρτ,Μπετόβεν,Τσαικόφσκυ και εσύ να προτείνεις τον..."Καρακαιδόνοφ" και "Μπαντουβάλι" επειδή απλά τους έχεις στη δισκοθήκη σου!

Θα μου πείτε όμως,"τι νόημα θα είχε να σου προτείνουμε αυτούς που όλοι γνωρίζουν;"
Εντάξει,να δεχθώ την παρατήρησή σας και να ξεκινήσω να βρώ -που άραγε;- τους παραπάνω δίσκους.
Όμως,αποτελούν "οδηγό" ή επίδειξη του στυλ "κοίτα πόσους ξέρω";

Βαράτε τώρα!:bigcry:
 
1981 - steve winwood - Arc of a diver
ολα των talk talk (από το 84 και μετά) σπουδαία μπάντα που έγραψε στα @α@αρια της την εμπορικότητα.:SFGSFGSF:
 
Re: Απάντηση: Ο οδηγός των 80'ς

ε πλέον αρχισαμε να βάζουμε και όλη την κιτσαρία των 80'ς ( tears for fears)

( Μανόπουλε πεθύμησες κανα καυγαδάκι ; ):flipout: :violent-smiley-030: :ernaehrung004:
Γιατι νομιζεις οτι εβαλα το Hurting στη λιστα:flipout:
 
Normil Hawaiians
Butthole surfers
Ludus
23 skidoo
Deep freeze mice
Courage Of Lassie
Half Japanese
Husker Du
Nocturnal emissions
Y pants
Birdsongs of the mesozoic
Rip, Rig and Panic...

Ξέρω ότι θα ακούσω τον εξάψαλμο,αλλά βρε παιδιά,οι παραπάνω και πολλοί άλλοι που αναφέρονται στον "οδηγό" μάλλον είναι παγκοσμίως άγνωστοι και απορώ ειλικρινά που τους έχετε ανακαλύψει...
Προτάσεις του Ποπ και Ροκ και του Ήχου είναι;
Βέβαια το ότι δεν τους γνωρίζω εγώ και εκατομμύρια άλλοι,δεν σημαίνει ότι δεν παίζουν καλή μουσική,αλλά δεν παύουν να είναι άγνωστοι.
Ίσως το thread έπρεπε να ονομαστεί "ανακαλύψτε τους άγνωστους αλλά καλούς των 80´s".

Είναι σαν να ξέρεις τους Μότσαρτ,Μπετόβεν,Τσαικόφσκυ και εσύ να προτείνεις τον..."Καρακαιδόνοφ" και "Μπαντουβάλι" επειδή απλά τους έχεις στη δισκοθήκη σου!

Θα μου πείτε όμως,"τι νόημα θα είχε να σου προτείνουμε αυτούς που όλοι γνωρίζουν;"
Εντάξει,να δεχθώ την παρατήρησή σας και να ξεκινήσω να βρώ -που άραγε;- τους παραπάνω δίσκους.
Όμως,αποτελούν "οδηγό" ή επίδειξη του στυλ "κοίτα πόσους ξέρω";

Βαράτε τώρα!:bigcry:

α) http://www.scaruffi.com/ratings/80.html

β) πάνε στο www.rateyourmusic.com όπου διάφοροι ¨απλοί" άνθρωποι βαθμολογούν τους δίσκους τους και στο ευρετήριο ( search) πληκτρολόγησε όποιον από τους παραπάνω θες . Θα δεις ότι τους ξέρουν πολλοί περισσότεροι από όσους γνωρίζεις .

γ) ανατρέχεις σε παλιότερα τεύχη του ΗΧΟΥ

δ)http://www.progarchives.com/Progressive_rock_discography_BAND.asp?band_id=850

ε)http://en.wikipedia.org/wiki/23_skidoo

στ)http://en.wikipedia.org/wiki/Butthole_Surfers

ζ)http://en.wikipedia.org/wiki/Ludus ....κ.ο.κ.

η)www.allmusic.com

Αλλωστε όλοι αυτοί είναι οι καλοί των 80'ς. Οι υπόλοιποι είναι οι γνωστοί αλλά χάλια:flipout: :flipout: -bye-
 
Last edited:
ε πλέον αρχισαμε να βάζουμε και όλη την κιτσαρία των 80'ς ( tears for fears)

( Μανόπουλε πεθύμησες κανα καυγαδάκι ; ):flipout: :violent-smiley-030: :ernaehrung004:

Και που να δεις Δημήτρη τι σε περιμένει από 'μένα: Duran, Wham!, A-ha, Alphaville κλπ :flipout: :flipout: :flipout:
 
Είναι σαν να ξέρεις τους Μότσαρτ,Μπετόβεν,Τσαικόφσκυ και εσύ να προτείνεις τον..."Καρακαιδόνοφ" και "Μπαντουβάλι" επειδή απλά τους έχεις στη δισκοθήκη σου!

Μία παρατήρηση . Επειδή η κλασσική δεν υπακούει στους νόμους του εμπορίου - παρά την απελπισμένη προσπάθεια να εδραιωθούν ορισμένοι ως μεγάλοι εμηνευτές , το οποιο όμως δεν έχει σχέση με τους συνθέτες - γι αυτό και δεν υπάρχουν άγνωστοι , αλλά καλύτεροι από τον Μπετόβεν , τον Μπαχ , τον Βάγκνερ , τον Τσαϊκόφσκυ κλπ .

Αντίθετα στην ποπ μουσική ( και ροκ και τζαζ ) οι οποίες κινούνται από τις εταιρίες - συνήθως - και υπακούουν στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή γούστου , είναι αδιαμφισβήτητο ότι γνωστοί , "εμπορικοί" και καλοί καλλιτέχνες δεν ταυτίζονται ( πλην εξαιρέσεων ) . Ως εκ τούτου στην ποπ μουσική , αυτοί που αποκτούν συνήθως φήμη και τους γνωρίζουν εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν προσφέρει τίποτα στην μουσική ,στην καλύτερη περίπτωση , ή "κατασκευάζουν" σκουπίδια , στην χειρότερη.