Ο παράγοντας "προσωπικό γούστο" στο Hi-End. Κάποιες σκέψεις...

Stergito

Μέλος Σωματείου
11 November 2006
14,530
Θεσσαλονίκη
Για να πιάσουμε λίγο τα υπαρξιακά μας...:D

Πριν λίγες εβδομάδες, που είχε περάσει ο Δημήτρης Θ. από Θεσσαλονίκη για δουλειές του, είχαμε πάει μια βόλτα για καφέ από του Βασίλη του Χουρμουζιάδη.

Ανοίξαμε μια σχετικά μεγάλη συζήτηση, όσον αφορά το τι ακούει ο καθένας και πώς ακούει.
Ένα γενικό συμπέρασμα είναι ότι το Hi-Fi και Hi-End είναι άποψη. Δηλαδή, άποψη σχετικά με το πώς θα ήθελε να ακούγεται κάτι ο εκάστοτε κατασκευαστής και κατ' επέκταση ο χαϊφιντελάς.

Με αφορμή μερικά ποστ τον τελευταίο καιρό, σκεφτόμουν το εξής:

Πάμε σ' έναν Χ γνωστό του κύκλου μας, και ακούμε το σύστημά του. Έλα όμως που το σύστημα μας φαίνεται χάλια. Όμως, 99% δε λαμβάνουμε υπόψη μας:
-Τι μουσικές ακούει ο άλλος
-Πώς θέλει ν' ακούει ο άλλος και
-Τι φιλοσοφία μηχανημάτων αρέσει στον άλλο

Τελικά, κατά πόσον είμαστε σε θέση να κρίνουμε το σύστημα κάποιου;
Πέρα από την περίπτωση να έχουμε σχεδόν πανομοιότυπα μουσικά γούστα και να ακούμε μηχανάκια της ίδιας φιλοσοφίας, όπου μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα μέχρι ένα βαθμό, μπαίνει πάρα πολύ στη μέση ο παράγοντας "προκατάληψη".

Π.χ. εγώ που είμαι πανελάκιας αν πάω ν' ακούσω το σύστημα ενός κορνάκια θα το θάψω. Λογικό είναι, μια και αποτελεί το ακριβώς αντίθετο από άποψη σχεδιαστικής φιλοσοφίας.

Άρα, για να βγάλουμε ένα πιο "ασφαλές" και ει δυνατόν αντικειμενικό συμπέρασμα, θα πρέπει να μπούμε στο σκεπτικό του άλλου.
Για παράδειγμα, όταν πάω στο σπίτι του Τζιμάκου, κρίνω το σύστημα ως κορνάκιας. Όταν πάω στο σύστημα του Μανωλάκου, το κρίνω ως οπαδός των μεγάλων ηλεκτροδυναμικών. Όταν πάω στου PanMan, ως πανελάς (το μόνο εύκολο :D). Στου Πολυχρονίδη και του Ντοκ, ως οπαδός των παντοκατευθυντικών. Τέλος, στου Υπέρηχα, ως μονιτοράς.

Βέβαια, για να καταφέρεις να βγάλεις ασφαλές συμπέρασμα, θα πρέπει να έχεις ακούσει πάρα πολλά συστήματα, όλων των ειδών.

Συνεπώς, η κρίση ενός συστήματος χρειάζεται ανοικτό μυαλό και όσο το δυνατόν χρήση αντικειμενικών παραμέτρων.

Ακούω τις απόψεις σας...
 
Διαφωνω οτι ειναι αποψη και ειναι λαθος αν το πιστευετε αυτο.
οπως λενε και οι λεξεις, υψιλη πιστοτητα, δηλαδη ποιο συστημα φερνει ποιο κοντα την πραγματικοτητα. Ποσο δυσκολο ειναι αυτο να το καταλαβουν μερικοι?(οι περισσοτεροι θα εγραφα)
 
Αν έχεις σαν αναφορά τον ζωντανό ακουστικό ήχο, τότε να είσαι σίγουρος ότι όποια και αν είναι τα γούστα σου δεν θα κάνεις ποτέ λάθος στην αξιολόγηση ενός συστήματος και θα μπορείς να ευχαριστηθείς με περισσότερα συστήματα διαφορετικής σχεδιαστικής αντίληψης. Φυσικά αυτό δεν θα αναιρεί την πρώτη ή και μοναδική προσωπική σου προτίμηση.
Ανοίξτε τα αφτιά σας και ακούστε χωρίς απολύτως καμία προκατάληψη! Λ.Σ.
 
οταν παω να ακουσω ενα συστημα καποιου το κριτηριο μου ειναι η χαρα που προσφερει σε αυτον που το ακουει.
Δεν πα να υπαρχουν χρυσα αυτια που να ακουν αν η μποτα κοβει στο 00002 η στο 0001 του μιλισεκοντ εγω γουσταρω μαλακο ηχο να με γεμιζει αρμονικες και συναισθημα που να με σφιγει σαν πενσα στην καρδια. Αν του φιλου μου του αρεσει η ξυραφι αναλυση παλι μαγκια του θα πιω το ποτακι μου και θα το απολαυσω με τα αυτια τα δικα του. Υπαρχει βρε καλυτερο πραγμα απο το να βλεπεις τον συνοδοιπορο σου σε αυτον τον χωρο να ναι χαρουμενος κι ευτυχησμενος με το συστημα του. Ποιος ειμαι γω με το χρυσο αυτι που θα του χαλασω αυτην την χαρα και ποιος και τι με ανακυρησει σε ειδημονα;
Ολα τα συστηματα μου ακουγονται ωραια γιατι απο πισω βλεπω τον αγωνα και την προσπαθεια των φιλων μου για να πετυχουν τον ακουστικο νιρβανα.
 
Πάντως έχω την εξής εντύπωση. Ότι αρκετοί χαϊφιντελάδες ή χαϊεντάδες μπορεί να μην έχουν καν προσωπική εμπειρία για το πως ακούγονται ζωντανά, στην πραγματικότητα, κάποια όργανα ή ένα σύνολο ορχήστρας και κρίνουν τα ηχοσυστήματα με βάση την εικόνα που έχουν μέσα στο μυαλό τους για το πως θα τους άρεσε να ακούγονταν.

Ωστόσο αυτό μπορεί να απέχει από λίγο εώς πολύ από την πραγματικότητα. Μπορεί ακόμη και να τους απογοήτευε ο ήχος ενός οργάνου όταν τον άκουγαν από κοντά, ενώ στο μυαλό τους (και το ηχοσύστημά τους) είχαν μια πολύ πιο ωραιοποιημένη εικόνα. Το ίδιο κι η φωνή μιας τραγουδίστριας που αν ερχόταν να τραγουδήσει μέσα στο χώρο τους, θα έλειπαν αρκετά στοιχεία στη φυσική ακρόαση της φωνής της, σε σχέση με αυτά που θα είχαν την απαίτηση να ακούσουν στο ηχοσύστημα.

Κηνυγάνε δηλαδή όχι μια όσο γίνεται πιο πιστή αναπαραγωγή του πρωτότυπου μουσικού γεγονότος, αλλά μια ωραιοποιημένη αναπαραγωγή με βάση τα προσωπικά τους γούστα. Χωρίς βέβαια να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κακό αυτό.

Και πάλι λέω αρκετοί, όχι όλοι. Ίσως και να υπερβάλλω αλλά πάντως δε γίνομαι και ισοπεδωτικος. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και πολλοί που έχουν πλούσιες εμπειρίες κι από ζωντανές/φυσικές ακροάσεις.
 
Tέλειο σύστημα δεν υπάρχει. Κι αυτό γιατί στο σχεδιασμό των κομματιών του, στο καθένα ξεχωριστά, όλα αυτα που θα θέλαμε να έχει αντικρούονται μεταξύ τους. Για παράδειγμα, η ανάδραση σε ενα ενισχυτή, ενώ βελτιώνει την παραμόρφωση, μειώνει την ταχύτητα(...αυτο σε πολύ γενικές και θεωρητικές γραμμές). Κάθε κομμάτι του συστήματος λοιπόν εχει σχεδιαστεί είτε με ενα συγκεκριμένο χαρακτήρα, είτε προσπαθώντας να συγκεράσει περισσότερα από ένα πλεονεκτήματα. Σε αυτή την προσπάθεια, εχουμε ενισχυτες τάξης Α, τάξης ΑΒ, με transistors ή λυχνίες, η διακοπτικούς τάξης D. Καθένας έχει διαφορετικά πλεονεκτήματα(κι αντίστοιχα μειονεκτήματα) και παίζει καλά με διαφορετικά συνοδά. Αυτό λοιπόν είναι ενα παράδειγμα γούστου στην ακρόαση, κάτι που την κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μια και ανάγει σε 'τεχνη' την αναπαραγωγή της μουσικής.

Αν σε αυτό προσθέσουμε και τις διαφορετικές επιλογές σε πηγές και ηχεία, καταλαβαίνετε οτι ο παράγοντας "προσωπικό γουστο" αποκτά διαστάσεις. Προσωπικά, όταν ακούω τα συστήματα φίλων συλλέγω εμπειρίες. Κι αν κάτι μου αρέσει, τοτε αρχίζω να το ψάχνω περισσότερο.
 
Οι περισσότεροι χαϊεντάδες. κατά βάθος, μισούν το σύστημά τους. Ελάχιστοι είναι αυτοί που απολαμβάνουν τελικά τη μουσική. Το αγαπημένο τους πλήκτρο στο τηλεκοντρόλ είναι το "->" (next track).

Οπου και να τους συναντήσετε πέιτε τους ότι το σύστημά τους δεν παίζει σωστά. Εχουν τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτό που ακούνε οι ίδιοι που την άλλη μέρα θα ψάχνονται πάλι για αλλαγές.

Να απολαμβάνουμε τη μουσική, ακόμα κι όταν αυτή είναι γραμμένη σε απολεστική μορφή (CD) ή συμπιεσμένη και ισοσταθμισμένη (βινύλιο).
 
Eνα κορυφαιο συστημα ειναι ειναι ενα κορυφαιο συστημα, κατι στο οποιο θα συμφωνησουν το 90% οσον το ακουσουν.
Μπορει σε επιμερους σημεια να υπαρχουν ενστασεις αλλα δεν νομιζω οτι θα πει καποιος οτι ειναι χαλια εκτος ισως αν ειναι εμπαθης.
Τα περι γουστου ειναι για να χρυσωνουμε το χαπι.
 
Last edited:
Αν έχεις σαν αναφορά τον ζωντανό ακουστικό ήχο, τότε να είσαι σίγουρος ότι όποια και αν είναι τα γούστα σου δεν θα κάνεις ποτέ λάθος στην αξιολόγηση ενός συστήματος και θα μπορείς να ευχαριστηθείς με περισσότερα συστήματα διαφορετικής σχεδιαστικής αντίληψης. Φυσικά αυτό δεν θα αναιρεί την πρώτη ή και μοναδική προσωπική σου προτίμηση.
Ανοίξτε τα αφτιά σας και ακούστε χωρίς απολύτως καμία προκατάληψη! Λ.Σ.
Σύμφωνω απόλυτα κε Στεφανίδη,αλλά πόσοι απο εμάς ακούμε με αυτά τα κριτήρια και πόσοι έχουμε ζωντανές ακουστικές εντυπώσεις;απο την αλλη μεριά το χόμπυ έχει πολλές απόψεις- και δεν χαλάμε το χατίρι κανενός......και σίγουρα κανένας δεν έχει φτάσει τόσο κοντά στον φυσικό ήχο._
 
Το γούστο υπάρχει, και αυτό είναι σεβαστό. Άλλως τε, όσο καλό και αν είναι ένα ηχοσύστημα με "αντικειμενικά κριτήρια", αν δεν αρέσει στον ιδιοκτήτη του, δώρον άδωρο.

Αλλά, αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή ο ιδιοκτήτης του συστήματος εκτιμά ότι παίζει ως HiEnd, ότι είναι (απαραίτητα) HiEnd.

Αν μιλάμε για μη-ομαλή απόκριση συχνότητας, μεγάλες αρμονικές παραμορφώσεις, φασικά προβλήματα, κτλ. IMHO δεν είναι HiEnd.
 
Re: Απάντηση: Ο παράγοντας "προσωπικό γούστο" στο Hi-End. Κάποιες σκέψεις...

οταν παω να ακουσω ενα συστημα καποιου το κριτηριο μου ειναι η χαρα που προσφερει σε αυτον που το ακουει.
Δεν πα να υπαρχουν χρυσα αυτια που να ακουν αν η μποτα κοβει στο 00002 η στο 0001 του μιλισεκοντ εγω γουσταρω μαλακο ηχο να με γεμιζει αρμονικες και συναισθημα που να με σφιγει σαν πενσα στην καρδια. Αν του φιλου μου του αρεσει η ξυραφι αναλυση παλι μαγκια του θα πιω το ποτακι μου και θα το απολαυσω με τα αυτια τα δικα του. Υπαρχει βρε καλυτερο πραγμα απο το να βλεπεις τον συνοδοιπορο σου σε αυτον τον χωρο να ναι χαρουμενος κι ευτυχησμενος με το συστημα του. Ποιος ειμαι γω με το χρυσο αυτι που θα του χαλασω αυτην την χαρα και ποιος και τι με ανακυρησει σε ειδημονα;
Ολα τα συστηματα μου ακουγονται ωραια γιατι απο πισω βλεπω τον αγωνα και την προσπαθεια των φιλων μου για να πετυχουν τον ακουστικο νιρβανα.
Μπράβο!!! θανάση πάντα να είσαι έτσι! γιατί τόσα χρόνια έχω συναντήσει στο χώρο ανθρώπους με τόσο χολή και ζήλεια, που φοβάμαι μονο στους κύκλους μας ότι θα υπάρχουν....
 
Re: Απάντηση: Ο παράγοντας "προσωπικό γούστο" στο Hi-End. Κάποιες σκέψεις...

Το αγαπημένο τους πλήκτρο στο τηλεκοντρόλ είναι το "->" (next track).
Κορυφαίο...
Αν ψάχνεις να βρεις ένα τραγούδι (ή μια ηχογράφιση) που να παίζει καλά, τότε το σύστημα είναι για τα μπάζα.

Το προσωπικό γούστο, λίγη σημασία έχει. Αυτός ο άκρατος υποκειμενισμός που επικρατεί δεν έχει νόημα. Ορισμένα πράγματα είναι αντικειμενικά και εκεί τουλάχιστον πρέπει να συμφωνούμε.
 
Η κάλυψη του υποκειμενικού προσωπικού μας γούστου, είναι η επιδίωξη όλων μας.
Η –συχνά πυκνά – ταύτιση του με το «αντικειμενικά ορθό», αποδεικνύεται η Αχίλλειος πτέρνα μας.
 
Re: Απάντηση: Ο παράγοντας "προσωπικό γούστο" στο Hi-End. Κάποιες σκέψεις...

Κορυφαίο...
Αν ψάχνεις να βρεις ένα τραγούδι (ή μια ηχογράφιση) που να παίζει καλά, τότε το σύστημα είναι για τα μπάζα.

Το προσωπικό γούστο, λίγη σημασία έχει. Αυτός ο άκρατος υποκειμενισμός που επικρατεί δεν έχει νόημα. Ορισμένα πράγματα είναι αντικειμενικά και εκεί τουλάχιστον πρέπει να συμφωνούμε.
Πολύ σωστά!!!!!!!!!!! Λ.Σ.
 
Κατ' αρχήν,για να μιλάμε όλοι για το ίδιο πράγμα,τι εννοούμε γούστο;

Γούστο σε σχέση με τα είδη της μουσικής;Δεκτό.

Γούστο σε σχέση με τον τονισμό μέρους του φάσματος(π.χ μπάσσο);Αυτό είναι επιδίωξη παραμόρφωσης.

Γούστο σε σχέση με το να ακούγονται όλα αγγελικά(smooοοth/easy listening);Κι αυτό παραμόρφωση είναι.

Γούστο σε σχέση με έλλειψη αρμονικών κι επίπεδο-κρύο αποτέλεσμα;Η αληθινή μουσική δεν είναι έτσι.Αυτό δεν είναι μόνιτορ άκουσμα.Μόνιτορ σημαίνει απλά,όσο πιό κοντά στην πραγματικότητα της κάθε εγγραφής.

Γούστο για υπερβολικές εντάσεις και ψεύτικα σώματα;Θεωρείται αυτό σαν γούστο;

Γενικά λοιπόν,εγώ θα αποδεχόμουν την προτίμηση-γούστο στην δυνατότητα ενός συστήματος,να προσεγγίζει κατα το δυνατό καλύτερα,το αληθινό γεγονός σε συγκεκριμένο είδος μουσικής και πέραν αυτού τίποτα άλλο.Τα υπόλοιπα,είναι πράγματι αυταπάτες και στρέβλωση της αληθινής μουσικής.
 
Απο τη στιγμή που το αφτί δεν είναι τέλειο όργανο δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης.
Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται το ίδιο σύστημα διαφορετικά.

Ξέρετε πόσοι hiendάδες προχωρημένης ηλικίας αδυνατούν να αντιληφθούν τα πρίμα;

Δεν είναι δυνατόν να ακούμε δύο άνθρωποι το ίδιο σύστημα ο κάτοχος να το βρίσκει μαγικό και εγώ στο πρώτο δεκάλεπτο να θέλω χαρτοπετσέτες για τα tweeter.
Κάτι δεν πάει καλά.
Για να συγκεντρωθούμε λίγο εκεί.
 
Καλό θα ήταν σε κάθε μας πρώτη επαφή με ένα σύστημα να προσπαθούμε να βρούμε τα θετικά του στοιχεία και όχι τα αρνητικά του.
Σίγουρα τα θετικά είναι πάντοτε λιγότερα από τα αρνητικά.
Αλλά αξίζει η προσπάθεια.
Βλέπω αρκετούς που όταν τους ρωτάς πώς έπαιζε το τάδε σύστημα σου απαντάνε αμέσως «δεν έχει μπάσο», «δεν μου άρεσε η γυναικεία φωνή» κ.ο.κ. Προτιμώ το ανάποδο.

Έτσι άλλωστε θα φανεί και εάν δεν έχουμε μόνο γούστα αλλά και ανοιχτό μυαλό.
 
Σύμφωνω απόλυτα κε Στεφανίδη,αλλά πόσοι απο εμάς ακούμε με αυτά τα κριτήρια και πόσοι έχουμε ζωντανές ακουστικές εντυπώσεις;απο την αλλη μεριά το χόμπυ έχει πολλές απόψεις- και δεν χαλάμε το χατίρι κανενός......και σίγουρα κανένας δεν έχει φτάσει τόσο κοντά στον φυσικό ήχο._
Δημήτρη, δυστυχώς, πολοί άνθρωποι που έχουν πρόσβαση σε ζωντανές ακουστικές ακροάσεις μουσικής, δεν το κάνουν ώστε να έχουν διαμορφωμένη μια σωστή άποψη, για κάτι που επιμένω και θεωρώ άκρως απαραίτητο, αν θέλουμε, φυσικά, να είμαστε σοβαροί.
Είναι διαφορετικό, οι προσωπικές απόψεις και το γούστο του καθένα που είναι κάτι το σεβαστό. ΛΣΣ.
 
Re: Απάντηση: Ο παράγοντας "προσωπικό γούστο" στο Hi-End. Κάποιες σκέψεις...

Κατ' αρχήν,για να μιλάμε όλοι για το ίδιο πράγμα,τι εννοούμε γούστο;

Γούστο σε σχέση με τα είδη της μουσικής;Δεκτό.

Γούστο σε σχέση με τον τονισμό μέρους του φάσματος(π.χ μπάσσο);Αυτό είναι επιδίωξη παραμόρφωσης.

Γούστο σε σχέση με το να ακούγονται όλα αγγελικά(smooοοth/easy listening);Κι αυτό παραμόρφωση είναι.

Γούστο σε σχέση με έλλειψη αρμονικών κι επίπεδο-κρύο αποτέλεσμα;Η αληθινή μουσική δεν είναι έτσι.Αυτό δεν είναι μόνιτορ άκουσμα.Μόνιτορ σημαίνει απλά,όσο πιό κοντά στην πραγματικότητα της κάθε εγγραφής.

Γούστο για υπερβολικές εντάσεις και ψεύτικα σώματα;Θεωρείται αυτό σαν γούστο;

Γενικά λοιπόν,εγώ θα αποδεχόμουν την προτίμηση-γούστο στην δυνατότητα ενός συστήματος,να προσεγγίζει κατα το δυνατό καλύτερα,το αληθινό γεγονός σε συγκεκριμένο είδος μουσικής και πέραν αυτού τίποτα άλλο.Τα υπόλοιπα,είναι πράγματι αυταπάτες και στρέβλωση της αληθινής μουσικής.

Αυτή είναι μία σωστή, σύντομη και ακριβής διατύπωση της αλήθειας για την μουσική αναπαραγωγή.
Συγχαίρω.