Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

1987. Περιμένω με το Escort να στρίψω δεξιά. Στο Μενίδι. Όταν άναψε πράσινο για ευθεία και αριστερά, τα δεξιά έμειναν κόκκινα. Περίμενα. Πορτοκαλί, κόκκινο και τα προς δεξιά τίποτα. Ξανά πράσινο και ξεκίνησα κι εγώ αφού ήμουν σίγουρος ότι ήταν μπλοκάρισμα ή κάτι τέτοιο. Με το που στρίβω, περιπολικό από πίσω και σινιάλο. έκανα πως δεν το έβλεπα και άρχισα να φουντώνω. Έρχεται δίπλα μου με μου κάνει νόημα να σταματήσω. Σταματάω και το περιπολικό μπροστά μου. Έξω φρενών βγαίνω από τ' αυτοκίνητο τι στιγμή που άνοιγε την πόρτα να βγει και ο συνοδηγός. Με το που με βλέπει ξανακλείνει την πόρτα. Πάω δίπλα του.

Συνοδηγός - Περάσατε με κόκκινο.
Γιώργος - Ναι αλλά είδατε ότι είχε μπλοκάρει.
Συνοδηγός- Είναι όμως επικίνδυνο να περνάτε με κόκκινο.
Γιώργος- Το έκανα συνειδητά επειδή είχε κολλήσει και κάποια στιγμή έπρεπε να πάω στη δουλειά.
Συνοδηγός- Δεν έπρεπε να βγείτε από το αυτοκίνητο.
Γιώργος - Μα σας είπα ότι βιαζόμουν.
Οδηγός - έχετε, άδεια - δίπλωμα - ασφάλεια;
Γιώργος - Ασφαλώς.
Οδηγός - Καλώς. Να μην το ξανακάνεις.
Γιώργος - Εντάξει. Ειδοποιείστε όμως να το φτιάξουν.

Δεν ερχόταν ακριβώς από πίσω μου. Τον είχα δει πριν φτάσω στο φανάρι, αλλά τον έχασα επειδή μπήκε ένα μίνι βαν από πίσω μου. Στα λεπτά που μεσολάβησαν το ξέχασα. Αργότερα που το σκεπτόμουν είχα πλάκα. Και ήμουν τυχερός.-bye-
 
Καλλιρόης σε φανάρι. Τύπος ''κακός'' πάνω σε μηχανάκι απροσδιορίστου (μάλλον boldor) κατάμαυρο από βρώμα και λάδια, μαρσάρει. Καπνός από παντού.
Δίπλα του εμείς σε αυτοκίνητο τον κοιτάμε από περιέργεια.
Ανοίγει το φανάρι .ο τύπος ανοίγει το γκάζι.
Το μοτέρ σκάει, ο τύπος πέφτει με τα οπίσθια κάτω και η μηχανή συνεχίζει μόνη της όρθια καμμιά 50 μέτρα ευθεία.

Ακόμη γελάμε με το ύφος του.
 
Αλλά το μεγαλύτερο γέλιο το έχουμε ρίξει στο ατύχημα του κολλητού Μορφέα.
Μετά την τρομάρα της είδησης (βγήκε από στοπ κάφρος και τον έριξε με τη μηχανή του) πάμε νοσοκομείο.
Ο Μάνος με στραμπουληγμένο αστράγαλο και σκισμένο το πηγούνι του άσχημα. Είναι πάνω σε φορείο ψιλομπανταρισμένος και περιμένουμε τον πλαστικό να τον φτιάξει.

Πάω στο ακτινολογικό να πάρω τις ακτινογραφίες. Τις παίρνω και πάω στους γιατρούς για ενημέρωση.
Τις δίνω και με πλησιάζει ο γιατρός. Μου λέει: ''όλα καλά;'' . Καλά του απαντάω.
''Με τι;'' ρωτάει. Με μηχανή του λέω.
Βλέπει τις πλάκες, βλέπει εμένα. Ξαναβλέπει τις πλάκες και πλησιάζει το πρόσωπο του στο δικό μου στους 20 πόντους.
Μου λέει '' σήκωσε το κεφάλι'', το σηκώνω. ''Κατέβασε το'' ,το κατεβάζω.
''Στρίψτο δεξιά'' το στρίβω. ''Στρίψτο αριστερά'' το στρίβω.
''Πονάς ;'' μου λέει. Όχι μια χαρά είμαι του απαντάω.

''Εντάξει φεύγεις'' ο γιατρός.
Του λέω ''γιατρέ ευχαριστώ για την εξέταση αλλά ο φίλος που έχει χτυπήσει είναι έξω και περιμένει. Λιώσαμε στο γέλιο μαζί με τους γιατρούς.
 
Last edited:
Τα πολλά χρόνια που οδηγάω στην Ελλάδα αλλά καί στο εξωτερικό, δεν έχει συμβεί τίποτα (κτύπα ξύλο) ......... αλλά οι πυλωτές είναι η αδυναμία μου! :flipout:

3 φορές έχω βρεί στις κολώνες καί μία φορά "ξήλωσα" το φωτοκύταρο της πόρτας!

Οσο γιά την "άμοιρη" την Alfa (146) έχει αναστενάξει πολλές φορές στη διαδρομή Καλαμάτα - Σπαρτη! ............ αλλά εξακολουθεί να είναι σκυλί!
 
'87.
Υπερσιβηρικό ταξίδι.
Ήτοι όλη η διαδρομή Αλεξανδρούπολη-Βέροια με χιόνι στο οδόστρωμα.
Το 106 λαστιχάκι χειμερινό ultra grip 5, στενό 155.
Όλα καλά.

Πριν τον Αγ. Βασίλειο έχω μπροστά μου έναν οδηγό κατατρομαγμένο, με αλυσίδες να πηγαίνει με 30 και ενίοτε στραβά...
Νύχτα, καρότσι με πήγαινε για τουλάχιστον 20χλμ καθώς δεν υπήρχε χώρος για προσπέραση επειδή τα εκχιονιστικά κάνανε βουνό το χιόνι στις άκρες του δρόμου.
Τον δρόμο τον ξέρω καλά...
Φτάνουμε στον Αγ. Βασίλειο.
Όπα σκέφτομαι έχει ζέμπρα εδώ θα τον περάσω τον κερατά...
Ζέμπρα όμως έχει το καλοκαίρι...
Τα εκχιονιστικά τις ζέμπρες φυσικά δεν τις καθαρίζουν...
Γκαζώνω!
Το μισό αμάξι στα δεξιά πατάει κανονικά στο χιόνι του οδοστρώματος.
Το μισό αριστερό πέφτει σε τοίχο χιονιού τουλάχιστον 25 εκ πάνω στη ζέμπρα.
Αμέσως ο κόλος πήγε μπροστά και το αμαξάκι διαγράφει τόξο με κατεύθυνση το αντίθετο ρεύμα.
Κόβουμε το αντίθετο και πάμε καρφί με τα πλάγια για την απέναντι κολώνα φωτισμού ώστε να κοπούμε στα 2... πάραυτα.
Η σύζυγος κλαίει και γαντζώνεται από όπου βρει.
Η κολώνα είναι από την μεριά της.
Τραβώ χειρόφρενο, κάνει ελιγμό ο πέζουλας, αποφεύγει την κολώνα και πέφτουμε στο πρανές.

Από παρακείμενη καφετέρια μαζεύονται καμιά 50αριά παλληκάρια έτοιμα να χειροκροτήσουν...
Προσπαθούνε να μας βγάλουνε απο το αμάξι.
Από το χιόνι δεν ανοίγουν οι πόρτες.
Έρχεται ένα πειραγμένο RS 2000 με κοτσαδούρα.
Μας δένει, αλλά σπινιάρει ασύστολα.
Σπρώχουν μέσα στη λάσπη και μερικά παιδιά και βγάζουν τελικά τον πέζουλα στο δρόμο.
Καθαρίζουν τα χιόνια και βγαίνουμε από τα αυτοκίνητο αγρατζούνιστοι.
Η σύζυγος μόλις έχει σταματήσει το κλάμα...
Το αμάξι αγρατζούνιστο!
Ευχαριστούμε τον κόσμο.

Μετά από 1 χλμ καταλαβαίνω ότι δεν έχω ανάρτηση!!!
Φτάνω στη Βέροια στις 4 το πρωί με ακόμα χειρότερες συνθήκες χιονιού.
80 εκ μέσα στην πόλη...
Το αμάξι πέτρα.

Την άλλη μέρα συνεργείο.
Ανέβασμα στη ράμπα.
Δεν φαίνεται τίποτα από τους πάγους.
Σφυρί και καλέμι ο μάστορας να ρίξει τα παγάκια από τους θόλους.
Γεμίζει το μαγαζί πάγους και νερά.
Τελειώνει.
Το αμαξάκι μου ξανααπέκτησε ανάρτηση!
 
Tek_Killa said:
Από αυτά που έχετε πάθει, έχετε μάθει τουλάχιστον; Η πέριμένετε να πάρετε τη ζωή κανενός στο λαιμό σας; Μιλάω πχ για τύπους που κατεβαινουν με 150 την Πεντέλης... Έχω δεί άνθρωπο πεζό να εκτινάσσεται, να χτυπάει πάνω σε δέντρο και να πεθαίνει από ανθρωπίδια με τιμόνι. Επειδή βρισκόταν σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή...
Click to expand...


Εχετε απόλυτο δίκαιο...
Η εμπειρία δεν ήταν προσωπική αλλά πολύ αγαπημένου νεαρού προσώπου..

Αν δεν έχουν ''πηξει'' τα μυαλά καλο να μην πιάνουμε το τιμόνι.
Η ζώη όλων θα μπορουσε να είχε καταστραφεί...

Ευτυχώς, για μένα, που υπάρχουν και οι φύλακες άγγελοι,όχι πάντα όμως...

Όποιος επαναλαμβάνει ένα μεγαλο λάθος σαν κι αυτό είναι Βλάκας.
Όποιος συνετίζεται γίνεται πιο σοφός...
 
Re: Απάντηση: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

SHERPA said:
'87.
Υπερσιβηρικό ταξίδι.
Ήτοι όλη η διαδρομή Αλεξανδρούπολη-Βέροια με χιόνι στο οδόστρωμα.
Το 106 λαστιχάκι χειμερινό ultra grip 5, στενό 155.
Όλα καλά.

Πριν τον Αγ. Βασίλειο έχω μπροστά μου έναν οδηγό κατατρομαγμένο, με αλυσίδες να πηγαίνει με 30 και ενίοτε στραβά...
Νύχτα, καρότσι με πήγαινε για τουλάχιστον 20χλμ καθώς δεν υπήρχε χώρος για προσπέραση επειδή τα εκχιονιστικά κάνανε βουνό το χιόνι στις άκρες του δρόμου.
Τον δρόμο τον ξέρω καλά...
Φτάνουμε στον Αγ. Βασίλειο.
Όπα σκέφτομαι έχει ζέμπρα εδώ θα τον περάσω τον κερατά...
Ζέμπρα όμως έχει το καλοκαίρι...
Τα εκχιονιστικά τις ζέμπρες φυσικά δεν τις καθαρίζουν...
Γκαζώνω!
Το μισό αμάξι στα δεξιά πατάει κανονικά στο χιόνι του οδοστρώματος.
Το μισό αριστερό πέφτει σε τοίχο χιονιού τουλάχιστον 25 εκ πάνω στη ζέμπρα.
Αμέσως ο κόλος πήγε μπροστά και το αμαξάκι διαγράφει τόξο με κατεύθυνση το αντίθετο ρεύμα.
Κόβουμε το αντίθετο και πάμε καρφί με τα πλάγια για την απέναντι κολώνα φωτισμού ώστε να κοπούμε στα 2... πάραυτα.
Η σύζυγος κλαίει και γαντζώνεται από όπου βρει.
Η κολώνα είναι από την μεριά της.
Τραβώ χειρόφρενο, κάνει ελιγμό ο πέζουλας, αποφεύγει την κολώνα και πέφτουμε στο πρανές.

Από παρακείμενη καφετέρια μαζεύονται καμιά 50αριά παλληκάρια έτοιμα να χειροκροτήσουν...
Προσπαθούνε να μας βγάλουνε απο το αμάξι.
Από το χιόνι δεν ανοίγουν οι πόρτες.
Έρχεται ένα πειραγμένο RS 2000 με κοτσαδούρα.
Μας δένει, αλλά σπινιάρει ασύστολα.
Σπρώχουν μέσα στη λάσπη και μερικά παιδιά και βγάζουν τελικά τον πέζουλα στο δρόμο.
Καθαρίζουν τα χιόνια και βγαίνουμε από τα αυτοκίνητο αγρατζούνιστοι.
Η σύζυγος μόλις έχει σταματήσει το κλάμα...
Το αμάξι αγρατζούνιστο!
Ευχαριστούμε τον κόσμο.

Μετά από 1 χλμ καταλαβαίνω ότι δεν έχω ανάρτηση!!!
Φτάνω στη Βέροια στις 4 το πρωί με ακόμα χειρότερες συνθήκες χιονιού.
80 εκ μέσα στην πόλη...
Το αμάξι πέτρα.

Την άλλη μέρα συνεργείο.
Ανέβασμα στη ράμπα.
Δεν φαίνεται τίποτα από τους πάγους.
Σφυρί και καλέμι ο μάστορας να ρίξει τα παγάκια από τους θόλους.
Γεμίζει το μαγαζί πάγους και νερά.
Τελειώνει.
Το αμαξάκι μου ξανααπέκτησε ανάρτηση!
Click to expand...


:SFGSFGSF:

Ας μην είχες το 106 και θα σου λεγα...
 
Απάντηση: Re: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

Spartiatis said:
Οσο γιά την "άμοιρη" την Alfa (146) έχει αναστενάξει πολλές φορές στη διαδρομή Καλαμάτα - Σπαρτη! ............ αλλά εξακολουθεί να είναι σκυλί!
Click to expand...

Xρήστο αυτή είναι ''ειδική διαδρομή''60 km..:smile:
Iδια καί απαράλλακτη από τότε πού ανακαλύφθηκε ο τροχός..........γενικώς.:flipout:
 
Θα γράψω άλλο ένα περιστατικό και τελευταίο.
Ότι γράφω είναι λάθη (όπως το προηγούμενο πόστ) για να ξέρουν οι νεώτεροι αλλά και οι παλαιότεροι για να τα αποφύγουν.

Μέσα στην πόλη.
Δρόμος στενός πλάτους 7 μέτρων.
3 κοπέλες 15χρονες μάλλον συνομιλούν στο αριστερό πεζοδρόμιο.
Η μία φεύγει για να περάσει απέναντι.
Έρχομαι και είμαι στα 20 μέτρα από αυτήν.
Κόβω από τα 30 στα 10 χλμ για να περάσει απέναντι.
Το αμάξι ρολλάρει.
Ξαφνικά και όσο ήταν στο ρεύμα μου και 2 μέτρα απόσταση από μένα, κάνει αναστροφή για να ξαναπάει στις φίλες της!
Ανεβαίνω πάνω στο φρένο αλλά την ακουμπώ!
Δεν πέφτει αλλά μάλλον κατουρήθηκε πάνω της.
Το ίδιο και γω...
Που να φανταστώ ότι ήταν τόσο αφηρημένη και ότι θα έκανε αναστροφή πάνω στο οδόστρωμα.
"Ούτε σας είδα" μου είπε...

Μεγάλη προσοχή παιδιά.
Τίποτα δεν είναι αυτονόητο στην άσφαλτο...
 
Χαλκίδα με 190Ε 2.3 16 του μπαμπά (τότε) σε περιφερειακό. Ανάρτηση Sachs racing & 225/40/17 τετράδα λάστιχα. Μπροστά στροφή δεξιά ανοιχτή και μπαίνω με 120 σανίδα τρίτης. Στην κορφή και με 160 βλέπω στα 10μ διπλοκάμπινο datsun μόλις έχει βγεί από χωράφι με την καρότσα τίγκα στα κλαριά με τις ελιές....

Πέφτω στα φρένα να κόψω ότι μπορώ,αφήνω και κόβω αριστερά στο αντίθετο χωρίς να βλέπω τίποτα. Ξεκινάμε και γλυστράμε με ανάποδα αριστερά. Ισα που του γλυφω την πόρτα πάνω στο ανάποδο του οδηγού και μόλις που τον περνάω ξανά ανάποδα για το ίσιωμα. Ευτυχώς έμεινα στο δρόμο. Λίγο παρακάτω σταματάω δεξιά, alarm, 10 λεπτά διάλειμμα και συνεχίζω με 40km/h και 4άρτηστο σασμάν... Ο τύπος με προσπερνά ατάραχος!

Συμπέρασμα που έβγαλα : Αθάνατα πισοκίνητα!!!
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

SHERPA said:
Όντως Νίκο "άκουσε" αμέσως το άτιμο.
Αν είχα καμιά 2τονη μαούνα το πιθανότερο είναι να μην υπήρχα...
Click to expand...

Έχω μετανοιώσει που δεν το κράτησα για 2ο...
 
Re: Απάντηση: Re: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

Σπύρος Σούρλας said:
Xρήστο αυτή είναι ''ειδική διαδρομή''60 km..:smile:
Iδια καί απαράλλακτη από τότε πού ανακαλύφθηκε ο τροχός..........γενικώς.:flipout:
Click to expand...

Σωστότατος είσαι Σπύρο! :grinning-smiley-043...... ίδια καί απάραλλακτη ...... αλλά ταυτόχρονα "απλά υπέροχη" -bye-
 
2003 μολις ειχα παρει το πρωτο αυτοκινητο μου ενα μεταχειρισμενο Ibiza 1000αρι πηγαινα ηγουμενιτσα απο σερρες μεσω κοζανης στα βουνα πανω..στις στροφες ειχε ψιλοβροχο..και σε μια δεξιοστροφη που μπηκα με 60 χιλιομετρα πατησα φρενο και γλυστρησε το αυτοκινητο...περασε το αντιθετο ρευμα και σταματησα ηρεμα σε ενα φυσικο χωματινο ανοιγμα που ειχε η στροφη..αντι για το γκρεμο... ο φιλος μου που με ακολουθουσε απο πισω..οταν μπηκε στην στροφη και με ειδε σταματημενο νομιζε οτι παρκαρα επειδη το ηθελα...ειχα αγιο εκεινη την μερα...
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ ΝΙΚΟΣ said:
Έχω μετανοιώσει που δεν το κράτησα για 2ο...
Click to expand...

@Εγώ να δεις!
Αλλά και αυτά τα σέρβις κάθε 10Κ χλμ ήταν βάσανο...

@Έγραψα "τελευταίο" γιατί άλλα λάθη δεν έχω κάνει!:damnyou:
Αυτά ήταν τα χοντρότερα και τα πιο αξιοπερίεργα.

Αντε άλλο ένα όχι δικό μου αλλά ενός πίθηκου όπως έγραφε παραδίπλα ο Τυροβολάς.

Στη Βέροια σταματάμε στις διαβάσεις.
Τουλάχιστον το 95% των οδηγών.
Έτσι σταμάτησα και γω να περάσει η κυρία με το καροτσάκι...
Ευτυχώς η γυναίκα είδε και τον πίθηκο από πίσω μου που με προσπέρασε...:rifle:
 
Re: Απάντηση: Οδηγικές γκάφες και εμπειρίες..

serreos73 said:
2003 μολις ειχα παρει το πρωτο αυτοκινητο μου ενα μεταχειρισμενο Ibiza 1000αρι πηγαινα ηγουμενιτσα απο σερρες μεσω κοζανης στα βουνα πανω..στις στροφες ειχε ψιλοβροχο..και σε μια δεξιοστροφη που μπηκα με 60 χιλιομετρα πατησα φρενο και γλυστρησε το αυτοκινητο...περασε το αντιθετο ρευμα και σταματησα ηρεμα σε ενα φυσικο χωματινο ανοιγμα που ειχε η στροφη..αντι για το γκρεμο... ο φιλος μου που με ακολουθουσε απο πισω..οταν μπηκε στην στροφη και με ειδε σταματημενο νομιζε οτι παρκαρα επειδη το ηθελα...ειχα αγιο εκεινη την μερα...
Click to expand...

Τι μου θύμησες ......... κάναμε Πάσχα στη Λιβαδιά καί το ίδιο βράδυ κατά τις 11, ξεκινάμε γιά Κέρκυρα (με λίγα λόγια σχεδόν πτώμα). Από το Μεσσολόγι να ρίχνει παππάδες καί καμιά 10 χιλ. πρίν την Ηγουμενίτσα "τσαφ" καί ο υαλοκαθαριστήρας του Ibiza σταμάτησε! Θέλοντας να προλάβω το 1ο φέρρυ συνέχισα μες το σκοτάδι καί τελικά φτάσαμε με 1000 ζόρια! ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΕΚΑΝΑ!!!!

Τραγική ειρωνία: στο κασσετόφωνο τραγουδούσε ο Phil Collins - I wish it would rain (αν θυμάμαι καλά τον τίτλο) :rifle:
 
Top Bottom