Και φτάνουμε στο μεγάλο ΜΠΑΜ......
Έχουμε αράξει δίπλα απο τις χημικές τουαλέτες δεξιά απο την πλατεία......
Προσπαθούμε να συνέλθουμε απο τα δακρυγόνα και φυσάει ούριος άνεμος, που μας απαλύνει απο το τσούξιμο.....στα μάτια και στο πρόσωπο.
Ξαφνικά ακούμε απο την Φιλλελήνων να σκάνε δακρυγόνα, γύρω στα 3-4....
Βλέπουμε πλήθος κόσμου να τρέχει στον παράδρομο δεξιά της πλατείας, προς την Βουλή....
Εμείς μέσα στην πλατεία, κοιτάμε και σηκωνόμαστε όρθιοι. Και προχωράμε ήρεμα προς τα πίσω.
Είμαστε, εγώ, ο Ηλίας Κ. και ένας φίλος μου....
Εκείνη την ώρα, βλέπουμε 2 δακρυγόνα να διασχίζουν τον ουρανό και να πέφτουν πίσω μας, μέσα στην πλατεία. Κόσμος τρέχει προς τις σκάλες.
Εμείς προχωράμε προς τα Ιατρεία....
Και εκείνη την στιγμή, σκάει ένα δακρυγόνο διαγώνια μπροστά μου και φεύγει πίσω και άλλα 2 ΜΕΣΑ στην πλατεία....
Προσπαθούμε να καλμάρουμε τον κόσμο, που αρχίζει και τρέχει προς τις σκάλες..... Στριμωχνόμαστε και προσπαθούμε να μείνουμε όρθιοι....
Ώσπου γίνεται το τραγικό.
Σκάνε δακρυγόνα δίπλα στο ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ στο κέντρο της πλατείας.
Ο κόσμος πανικοβάλλεται και αρχίζει να σπρώχνει, είμαστε κοντά στις σκάλες, αλλά ο καπνός μας προλαβαίνει....
Κόβεται η ανάσα μου σιγά σιγά, χάνω τα παιδιά και προσπαθώ να φτάσω σχεδόν ΜΙΣΟΛΙΠΟΘΥΜΟΣ στον σταθμό του ΜΕΤΡΟ.....
Γύρισα πίσω μου και δεν είδα κανέναν. Κατέβηκα τις σκάλες. Κρατήθηκα απο τα χερούλια και έφτασα στον διάδρομο μέσα στον σταθμό....
Περιττό να σας πω για τον κόσμο που είδα μέσα στον σταθμό...και προσπαθούσε να πάρει ανάσες.....
Αυτό δεν λέγεται ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ενέργεια???
Έτρεμα για πάνω απο 15 λεπτά.
Αυτά.
)
