Σεβαστή, επίσης, η άποψή σου, αλλά, δεν δόθηκε καμμιά εντολή στα ματ να σκοτώσουν σε αντίθεση με τους φύλακες του Άουσβιτς και τα SS, γι' αυτό και θεώρησα υπερβολική την παρομοίωση. Επομένως, ομοίως, θεωρώ ότι τα δυο παραδείγματα δεν έχουν καμμία σχέση.
Ακόμα χειρότερα τότε μιας και ενώ οι εντολές (όπως λες) δεν ήταν να σκοτώσουν αλλά οι ενέργειες μπορεί κάλλιστα να είχαν αυτό τον σκοπό. Εκτός αν θεωρείς ότι το κατέβασμα ενός πυροσβεστήρα δυο-τρεις φορές στο κεφάλι κάποιου γίνεται προς συμμόρφωση. Επίσης το χτύπημα με το άκαμπτο (πίσω) μέρος του γκλομπ, κτλ.
Αν δεχθούμε λοιπόν αυτό που λες και που λέει και ο συνδικαλιστής Φωτόπουλος τότε έχουμε να κάνουμε με ένα νέο είδος αστυνομίας, αυτοδιοικούμενο και αυτοοργανωμένο που δεν υπακούει σε πολιτικές αποφάσεις.
Ή ισχύει λοιπόν αυτό που λένε οι μπάτσοι ότι δηλαδή εκτελούν εντολές ή αυτό που λες εσύ. Μια φορά τα γεγονότα είναι καταγεγραμμένα και αδιάψευστα και αναμένουν ερμηνεία.
Η δυνητική συγκριτική αναφορά υπό ευρεία έννοια μπορεί να ποινικοποιήσει ακόμα και τους γονείς του που τον έφεραν στον κόσμο.
Λυπάμαι αλλά δεν σε καταλαβαίνω.
Η δικαιολογία εκτέλεσης των εντολών, κρίνεται και γίνεται πιστευτή ή μη σε σχέση με το διαπραχθέν αδίκημα. Αλλοίμονο, αν κρινόταν κάποιος που προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του (έστω και με δικαιολογίες που δεν στέκουν) με τη συγκριτική αναφορά κάποιου άλλου που δικαιολόγησε ομοίως τον εαυτόν του για τη διάπραξη διαφορετικού εγκλήματος.
Η νομική ερμηνεία του φαινομένου δεν με απασχολεί διόλου, η λογική αντίθετα με απασχολεί ιδιαίτερα. Άσε που τα εγκλήματα δεν απέχουν και τόσο όσο νομίζεις μιας από σύμπτωση δεν υπάρχουν σήμερα ακόμα περισσότερα θύματα.
Σε τελική ανάλυση δεν έφερα μόνο του Ναζί σαν συγκριτικό παράδειγμα, έφερα και τους ΕΣΑτζήδες. Σε αυτή τη σύγκριση έχεις επίσης αντίρρηση;
