Εμένα δεν με ενοχλεί τόσο το "woke" . Ήρθε να διορθωσει ανωμαλίες της κοινωνίας μας και κυριως την θέση της γυναίκας. Καταστάσεις μέσα στην οικογένεια που ήταν "φυσιολογικες" πλέον βρίσκουν φωνή και νομικά.
Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν αρχίζουν να σκαλιζουν το παρελθόν. Να θεωρούν πατριαρχικα και ρατσιστικα τραγούδια, ταινίες, βιβλία μιας άλλη εποχής. Και οχι μόνο να τα θεωρούν, αλλά να επιβάλλουν και την αλλοίωση των πρωτότυπων έργων...
Μόνο που το φεμινιστικό woke στο χόλυγουντ, έχει κουράσει και κοπώσει το κοινό εδώ και χρόνια. Για αυτό και σε πολλές ταινίες βλέπουμε πως κάνουν χαμηλές εισπράξεις και υιοθετήθηκε και ο όρος go woke go broke.
Να ξεκαθαρίσουμε γιατί υπάρχει πολύ ομίχλη, πως όταν μιλάμε για ακρίο φεμινισμό, δεν μιλάμε απλα για τα ίσα δικαιώματα των γυναικών, ή την προφύλαξή τους από το κατεστημένο (ποιος δεν θα ήθελε να τιμωρείτε μια εταιρία που δεν προσλαμβάνει μια έγγυο γυνάικα για να μην της αποδώσει δεδουλευμένα στην άδεια της)
Κύριοι αυτό είναι ξεκάθαρο ως στάση και άποψη , Οποιοσδήποτε άνθρωπος βρίσκεται σε επισφαλή και μειονεκτική θέση ανεξαρτήτως οποιασδήποτε ταυτότητας, χρειάζεται βοήθεια.
Αλλά πέιτε μου, σε τι ωφελεί τα τελευταία χρόνια τις γυναίκες, το να βλέπουμε σε ταινίες άντρες λευκούς που παρουσιάζονται ως άχρηστοι και ανίκανοι, ενώ οι γυναίκες παίρνουν ηγετικό ρόλο, σε περιπτώσεις που απλά δεν πρέπει γιατί χαλάει όλο το immersion ? Γιατί μονίμως (η μεγάλύτερη μου ένσταση) πρέπει να βλέπω μια δίωρη ταινία, όπου τη μιάμιση ώρα δεν έχω μόνο τις γυναίκες να μιλούν για συναισθήματα, αλλά οι διάλογοι να βάζουν και τους άνδρες να μιλούν ακατάπαυστα για τα συναισθήματά τους (για να προωθήσουν την ενσυναίσθηση) και τελικά η ταινία καταστρέφεται ?
Λίγο πολύ όλοι γνωρίζετε τι συμβαίνει με τις ταινίες. Υπό αυτή την οπτική λοιπόν, σε ένα Οδυσσέα που υπάρχει το πρόβλημα χρόνου της ταινίας (ειδικά λόγω ΙΜΑΧ), ο κάθε ένας σκηνοθέτης θα αντιμετώπίσει πρόβλημα χρόνου, όχι μόνο ο Νόλαν. Για αυτό και αλληλο επικαλύφθηκαν οι σκηνές δράσης μην αφήνοντας χρόνο να αναπνέυσει η ταινία και να αντιληφθεί ο θεατής τι επίδραση προκαλει το ταξίδι στον Οδυσσέα (που δεν προκαλέι τελικά τίποτα σου Νόλαν) Και σαν να μην έφτανε αυτό, δώθηκε παραπάνω χρόνο για...ενσυναίσθηση. Το βιβλίο της wilson έπρεπε να ξεκινά: "μίλα μου λίγο για τα συναισθήματά σου".
Τα τελευταία 10 χρόνια που έχει κορυφωθεί στο χόλυγουντ το woke feminism, έχουμε δει πολλά δράματα. Έπρεπε ΚΑΙ σε μια παραγωγή που ήταν ευκαιρία να αναδειχθεί σωστά, να προβάλουν για μια ακόμα φορά το φεμινιστικό του θέματος ? (που για κάποιους δεν υπάρχει)