Ομήρου Οδύσσεια και Οδύσσεια του Christopher Nolan

[Cicadelic Ranger]

Τύψεις υπήρχαν, όχι για την σφαγή του εχθρού που ήταν απενεχοποιημένη αλλά για τις όποιες ανίερες μεθόδους ίσως χρησιμοποιήθηκαν. Στο δια ταύτα - όπως έγραψα πιο πάνω - θεωρώ θεμιτή την ενίσχυση του αντιπολεμικού μηνύματος. Αν το σκεφτείς δε, ο Δούρειος Ϊππος δεν είναι και ο γενναιότερος τρόπος να κερδίσεις ένα πόλεμο. Κάποιος έπρεπε να το πει.

Ο Δουρειος Ιππος ηταν καταπληκτικος τροπος νικης. Για το αν ηταν γενναιος η οχι ας το κρινουν τα κομμαντα που κανου ακομα αναλογους.

Η ενοχη επιβιωσης που ανεφερες πιο πανω ειναι ενα θεμα. Αλλα διαφορετικο. Δεν εχει να κανει με τυψεις. Ειναι περισσοτερο μεταφυσικη η εως θρησκευτικη εσωτερικη απορια.

 

[Th.ARvan]

Και για τον Οδυσσέα και το ptsd, από gemini.


Με βάση τη σύγχρονη ψυχιατρική και τη λογοτεχνική ανάλυση, ναι, ο Οδυσσέας παρουσιάζει κλασικά συμπτώματα Μετατραυματικού Στρες (PTSD), αν και στον Όμηρο αυτά περιγράφονταν ως θεϊκές δοκιμασίες ή μοίρα. [1, 2]
Η σύνδεση αυτή έγινε παγκοσμίως γνωστή από τον ψυχίατρο Jonathan Shay στο βιβλίο του «Ο Οδυσσέας στην Αμερική: Το τραύμα της μάχης και οι δοκιμασίες του επαναπατρισμού», όπου μελέτησε βετεράνους του Βιετνάμ και διαπίστωσε ότι οι περιπλανήσεις του ομηρικού ήρωα αντικατοπτρίζουν ακριβώς τα στάδια του ψυχικού τραύματος. [1, 2]
Τα βασικά συμπτώματα PTSD που εμφανίζει ο Οδυσσέας στο έπος είναι:

1. Ψυχική μούδιασμα (Psychic Numbing) και Αποφυγή

• Η άρνηση της επιστροφής: Ο Οδυσσέας περνάει χρόνια στα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς. Ψυχολογικά, αυτό ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια αποφυγής της πραγματικότητας και της επιστροφής στην κανονικότητα. Προτιμά την «απομόνωση» και την ασφάλεια που του παρέχουν αυτές οι μυθικές μορφές, καθώς δεν νιώθει έτοιμος να αντιμετωπίσει τον ρόλο του συζύγου, του πατέρα και του βασιλιά. [, 2, 3]
• Η αναζήτηση της λήθης: Η επαφή με τους Λωτοφάγους συμβολίζει την έντονη επιθυμία του στρατιώτη να χρησιμοποιήσει ουσίες ή μέσα για να σβήσει τις αναμνήσεις του πολέμου και να σταματήσει να υποφέρει. [1]

2. Υπερεγρήγορση (Hypervigilance) και Παράνοια

• Καχυποψία προς τους πάντες: Όταν επιστρέφει στην Ιθάκη, ο Οδυσσέας δεν εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν τη θεά Αθηνά ή τη σύζυγό του, την Πηνελόπη. Βλέπει παντού εχθρούς και παγίδες. [1]
• Αντανακλαστική βία: Όπως εξηγεί ο Jonathan Shay, ο εγκέφαλος του τραυματισμένου βετεράνου παραμένει «κλειδωμένος» σε κατάσταση μάχης. Αυτή η μόνιμη επιθετικότητα φαίνεται στη μνηστηροφονία, όπου ο Οδυσσέας δεν επιλέγει μια πολιτική ή νομική λύση, αλλά μια βίαιη, στρατιωτική εξόντωση μέσα στο ίδιο του το σπίτι. [, 2]

3. Αναδρομές (Flashbacks) και Συναισθηματική Κατάρρευση

• Το κλάμα στους Φαίακες: Όταν ακούει το τραγούδι για την Τροία, παθαίνει μια κρίση που σήμερα θα χαρακτηριζόταν ως σοβαρό flashback. Η ανάμνηση τον κυριεύει σωματικά και ψυχικά, προκαλώντας του έναν ανεξέλεγκτο θρήνο.
• Οι Σειρήνες ως εσωτερικός θόρυβος: Το τραγούδι των Σειρήνων, που υπόσχεται να του πει «όλα όσα έγιναν στην Τροία», αντιπροσωπεύει την εμμονική τάση του τραυματισμένου μυαλού να επιστρέφει στο σημείο του τραύματος, βασανίζοντας τον εαυτό του με τις αναμνήσεις. [1, 2, 3, 4]

4. Ηθική Βλάβη (Moral Injury)
Πέρα από το κλασικό PTSD, οι σύγχρονοι αναλυτές τονίζουν ότι ο Οδυσσέας υποφέρει από «Ηθική Βλάβη» (Moral Injury). Αυτό συμβαίνει όταν ένας στρατιώτης αναγκάζεται να παραβιάσει τις βαθύτερες ηθικές του αξίες για να επιζήσει. Ο Δούρειος Ίππος, αν και θεωρήθηκε ευφυές τέχνασμα, ήταν στην πραγματικότητα μια ιερόσυλη απάτη που οδήγησε στη σφαγή αμάχων και τη βεβήλωση ναών, αφήνοντας στον Οδυσσέαν ένα βαθύ, κρυφό αίσθημα ενοχής. [1, 2, 3, 4]

.

Ολα αυτα πιθανοτατα ισχυουν. Το σημαντικο ομως ειναι αλλο.
Για ποσο ακομα ο ανθρωπος, ο παντα στο στοχαστρο δυτικος εν προκειμενω, ηδη αρκετα προβλεψιμος,
αποκομενος απο την ιστορια του, την εμπνευση, ακομα και την τυχαιοτητα, θα νιωθει ανθρωπος ελευθερος και υγιης
αναμεσα σε αλλους ανθρωπους και οχι ενας υπο εξεταση προβληματικος, ενοχικος προς θεραπεια και αναμορφωση.

 

[sergiani]

Η ενοχη επιβιωσης...

"Σε μια κοινωνία της ενοχής όπως η σημερινή, ο άνθρωπος έχει εσωτερική συνείδηση. Αν κάνει κάτι κακό, νιώθει τύψεις και ενοχή, ακόμα κι αν δεν τον δει κανένας. Αυτό που τον νοιάζει είναι να εξιλεωθεί εσωτερικά και να νιώσει καλά με τον εαυτό του και τον Θεό.

Σε μια κοινωνία της ντροπής όπως αυτή του Ομήρου, το αν ένας άνθρωπος είναι καλός ή κακός, άξιος ή ανάξιος, εξαρτάται από το πώς τον βλέπουν οι άλλοι. Το ύψιστο αγαθό είναι η τιμή, η δημόσια αναγνώριση, η φήμη και η δόξα. Η μεγαλύτερη καταστροφή δεν είναι να έχεις τύψεις, αλλά το να χάσεις το πρόσωπό σου, να γελοιοποιηθείς ή να σε περιφρονήσουν οι άλλοι, δηλαδή η ντροπή.

Γι' αυτό νομίζω πως ο Νόλαν το πάει λάθος όταν βάζει τον Οδυσσέα να κουβαλάει τραύματα και τύψεις σαν να είναι το κύριο θέμα του χαρακτήρα του. Στον Όμηρο ο Οδυσσέας δεν χάνει ύπνο επειδή νιώθει άσχημα μέσα του για όσα έκανε, αυτό που τον τρώει είναι το τι θα πουν οι άλλοι. Αν θα ξαναβρεί την τιμή του, αν θα τον δουν σαν αποτυχημένο, αν οι μνηστήρες ή ακόμα και η Πηνελόπη θα τον περιγελάσουν.
Ακόμα κι όταν κλαίει ακούγοντας τον αοιδό να τραγουδάει τα κατορθώματά του, δεν κλαίει από ενοχή. Κλαίει επειδή θυμάται τη δόξα που είχε και φοβάται μη τη χάσει, όχι επειδή τον τρώει η συνείδησή του. Αυτό το πράγμα με το τραύμα και τις τύψεις που ξέρουμε σήμερα είναι κάτι πολύ πιο μεταγενέστερο, βγαλμένο κυρίως μέσα από τη χριστιανική αντίληψη περί αμαρτίας και συνείδησης.

 

[Kosh]

Τύψεις υπήρχαν, όχι για την σφαγή του εχθρού που ήταν απενεχοποιημένη αλλά για τις όποιες ανίερες μεθόδους ίσως χρησιμοποιήθηκαν.

Στην ουσια περπατησε ξανα το μονοπατι του ΟπενΧαιμερ με κατι τερμα κλασικο.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Oταν εγραψα δεν κοιταξα πληροφοριες (γενικου χαρακτηρα) μεσω ΙΑ.

Τωρα το κανω με την ερωτηση observations cliniques de syndromes post traumatiques à la deuxième guerre mondiale.

To γενικο αποτελεσμα μου υποστηριζει καπως αυτο που ειπα.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, les observations cliniques des syndromes post-traumatiques – alors appelés « névroses de guerre », « obusite » ou « secousse de combat » (combat fatigue) – ont mis en évidence des tableaux d'épuisement psychique aigu, d'anhédonie, de cauchemars répétitifs et de réactions de sursaut face aux bombardements massifs

Να βαλω και του Παν Μαν επισης.
Yes, Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD) existed in ancient times. While the formal medical diagnosis was only created in 1980, historical texts from ancient Mesopotamia, Greece, and other early civilizations describe soldiers and individuals suffering from classic trauma symptoms like nightmares, flashbacks, and sudden psychological collapse.
Επαναλαμβανω τι ειπα :
Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν. (névroses de guerre στο κειμενο)
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Ειναι τι ειχαν υποστει και καθαρα βιωματα πολεμιστων. Διαφορετικο απο το "θανασιμη καταθλιψη απο τυψεις".

Τελος παντων χωρις παραδειγματα του παρελθοντος σε ικανο βαθμο, δεν μπορουμε να ειμαστε καταφατικοι.

Αλλιως μετα τον ΒΠΠ θα ειχε εισελθη γενικη καταθλιψη, και θα ειχαμε σωριδων αυτοκτωνιες. Πραγμα που δεν υπηρξε. Το αντιθετο μαλιστα παρουσιαζεται το φαινομενο του Vouloir Vivre και Volonté de Puissance. Γιαυτο εγινε το Μπαιυμπη Μπουμ και ξαναχτιστηκε η χιλιοκατεστραμενη Ευρωπη.

Και επειδη μιλαμε για αρχαιοτητα και Ομηρο.

Ο Αιαντας ο Τελαμωνιος αυτοκτωνησε ! Απο τυψεις.... Τι τυψεις ; Για τους αμετρητους Τρωες που σκοτωσε ;
Οχι.
Για το κοπαδι των βοοϊδων που κατεσφαξε οταν τον επιασε η τρελα του.
Τρελα γιατι ;
Γιατι του αρνηθηκε ο Αγαμεμνον τα οπλα του Αχιλεα.

Βλεπετε τελειως αλλη οπτικη απο τον ποιητη.

Μια χαρά τραύματα είχαν όλοι αυτοί που επέστρεψαν από τον Β'ΠΠ, όπως και όσοι επέστρεψαν από τους άλλους πολέμους, απλά ήταν υποχρεωμένοι να τα κρατάνε μέσα τους γιατί αυτό ήταν το κοινωνικά αποδεκτό. Ο συχωρεμενος ο παππούς μου στα τελευταία του παραμιλούσε για τον πόλεμο και το κομμένο του πόδι, είπε όλα όσα δεν είχε πει σε όλη του τη ζωή.
Το baby boom συνέπεσε με μια άνευ προηγουμένου οικονομική ευμάρεια, τεράστια πρόοδο της ιατρικής, που έριξε κατακόρυφα την παιδική θνησιμότητα και... έλλειψη αντισυλληπτικων. Δεν έκαναν πιο πολλά παιδιά επειδή επέστρεψαν νταβραντισμένοι απο το πεδίο της μάχης, απλά έκαναν πιο εύκολα οικογένεια γιατι είχαν χρήματα και επέζησαν περισσότερα παιδιά.

 

[sergiani]

Και για τον Οδυσσέα και το ptsd, από gemini.


Με βάση τη σύγχρονη ψυχιατρική και τη λογοτεχνική ανάλυση, ναι, ο Οδυσσέας παρουσιάζει κλασικά συμπτώματα Μετατραυματικού Στρες (PTSD),....!

Το Gemini δεν αναλύει, απλώς συνθέτει ότι βρίσκει για να υποστηρίζει την ερώτησή σου και σου το σερβίρει σαν έτοιμο συμπέρασμα.

Ο Shay ήταν ψυχίατρος που δούλευε με βετεράνους του Βιετνάμ, όχι φιλόλογος. Χρησιμοποίησε τον Όμηρο σαν εργαλείο στη θεραπεία του, για να βοηθήσει τους ασθενείς του να βάλουν σε λόγια όσα περνούσαν. Το ότι κάποιος γιατρός βρήκε χρήσιμη αυτή την αναλογία για να θεραπεύσει σημερινούς ανθρώπους δεν μας λέει και πολλά για το πώς έβλεπε ο ίδιος ο Όμηρος τον ήρωά του, ή πώς το καταλάβαινε το κοινό του τότε.
Μάλλον δείχνει απλώς ότι ο πόνος της επιστροφής από τον πόλεμο έχει κάτι πανανθρώπινο που βρίσκει απήχηση σε κάθε εποχή. Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το να λέμε πως ο Οδυσσέας υπέφερε συγκεκριμένα από PTSD με τους σημερινούς κλινικούς όρους. Ναι μια ιστορία τριών χιλιάδων ετών μπορεί ακόμα να έχει πράγματα να πει σε κάποιον που γύρισε τραυματισμένος από τον πόλεμο, αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Όμηρος είχε στο μυαλό του αυτή τη διάγνωση.

Αυτό είναι το σημείο που νομίζω πέφτει έξω το επιχείρημα του Gemini. Παίρνει κάτι που ξεκίνησε ως θεραπευτικό εργαλείο, φτιαγμένο για να βοηθήσει ανθρώπους σήμερα, και το παρουσιάζει σαν να είναι φιλολογικό συμπέρασμα για το ίδιο το κείμενο. Ο Shay δεν κάνει διάγνωση στον Οδυσσέα, δανείζεται από αυτόν για να καταλάβει καλύτερα τους δικούς του ασθενείς, αυτά τα δύο δεν είναι το ίδιο πράγμα.

 

[PanMan]

Ο Όμηρος δεν είχε σίγουρα στο μυαλό του αυτή τη διάγνωση καθώς δεν υπήρχε η διάγνωση. Και τον μεσαίωνα μια γυναίκα που έλεγε πως μιλάει με δαίμονες θα την θεωρούσαν δαιμονισμένη και πιθανόν θα κατέληγε στην πυρά. Σήμερα, με τα νέα δεδομένα, λέμε πως ήταν ψυχωσική. Λογική η εξέλιξη των ερμηνειών βάση σύγχρονων γνώσεων.

 

[sergiani]

Ο Όμηρος δεν είχε σίγουρα στο μυαλό του αυτή τη διάγνωση καθώς δεν υπήρχε η διάγνωση. Και τον μεσαίωνα μια γυναίκα που έλεγε πως μιλάει με δαίμονες θα την θεωρούσαν δαιμονισμένη και πιθανόν θα κατέληγε στην πυρά. Σήμερα, με τα νέα δεδομένα, λέμε πως ήταν ψυχωσική. Λογική η εξέλιξη των ερμηνειών βάση σύγχρονων γνώσεων.

Η αναδρομική διάγνωση σε έναν πραγματικό άνθρωπο του Μεσαίωνα στηρίζεται έστω σε κάποια καταγεγραμμένη συμπεριφορά που προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε καλύτερα με τις σημερινές γνώσεις.
Ο Οδυσσέας όμως δεν έχει κάποια συμπεριφορά που κατέγραψε κάποιος, έχει μόνο όσα αποφάσισε να του δώσει ο ποιητής για λόγους αφήγησης και θρησκείας. Δεν αναθεωρούμε λοιπόν μια παλιά ιατρική γνώμη με τα νέα δεδομένα, προσθέτουμε μια εντελώς καινούρια στρώση νοήματος πάνω σε ένα κείμενο που είχε ήδη τη δική του λογική, την τιμή και τη δόξα, και την αντικαθιστούμε με κάτι που ο ίδιος ο 'Ομηρος δεν είχε ποτέ σκοπό να περιγράψει.

 

[Deneb]

Και για τον Οδυσσέα και το ptsd, από gemini.


Με βάση τη σύγχρονη ψυχιατρική και τη λογοτεχνική ανάλυση, ναι, ο Οδυσσέας παρουσιάζει κλασικά συμπτώματα Μετατραυματικού Στρες (PTSD), αν και στον Όμηρο αυτά περιγράφονταν ως θεϊκές δοκιμασίες ή μοίρα. [1, 2]
Η σύνδεση αυτή έγινε παγκοσμίως γνωστή από τον ψυχίατρο Jonathan Shay στο βιβλίο του «Ο Οδυσσέας στην Αμερική: Το τραύμα της μάχης και οι δοκιμασίες του επαναπατρισμού», όπου μελέτησε βετεράνους του Βιετνάμ και διαπίστωσε ότι οι περιπλανήσεις του ομηρικού ήρωα αντικατοπτρίζουν ακριβώς τα στάδια του ψυχικού τραύματος. [1, 2]
Τα βασικά συμπτώματα PTSD που εμφανίζει ο Οδυσσέας στο έπος είναι:

1. Ψυχική μούδιασμα (Psychic Numbing) και Αποφυγή

• Η άρνηση της επιστροφής: Ο Οδυσσέας περνάει χρόνια στα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς. Ψυχολογικά, αυτό ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια αποφυγής της πραγματικότητας και της επιστροφής στην κανονικότητα. Προτιμά την «απομόνωση» και την ασφάλεια που του παρέχουν αυτές οι μυθικές μορφές, καθώς δεν νιώθει έτοιμος να αντιμετωπίσει τον ρόλο του συζύγου, του πατέρα και του βασιλιά. [, 2, 3]
• Η αναζήτηση της λήθης: Η επαφή με τους Λωτοφάγους συμβολίζει την έντονη επιθυμία του στρατιώτη να χρησιμοποιήσει ουσίες ή μέσα για να σβήσει τις αναμνήσεις του πολέμου και να σταματήσει να υποφέρει. [1]

2. Υπερεγρήγορση (Hypervigilance) και Παράνοια

• Καχυποψία προς τους πάντες: Όταν επιστρέφει στην Ιθάκη, ο Οδυσσέας δεν εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν τη θεά Αθηνά ή τη σύζυγό του, την Πηνελόπη. Βλέπει παντού εχθρούς και παγίδες. [1]
• Αντανακλαστική βία: Όπως εξηγεί ο Jonathan Shay, ο εγκέφαλος του τραυματισμένου βετεράνου παραμένει «κλειδωμένος» σε κατάσταση μάχης. Αυτή η μόνιμη επιθετικότητα φαίνεται στη μνηστηροφονία, όπου ο Οδυσσέας δεν επιλέγει μια πολιτική ή νομική λύση, αλλά μια βίαιη, στρατιωτική εξόντωση μέσα στο ίδιο του το σπίτι. [, 2]

3. Αναδρομές (Flashbacks) και Συναισθηματική Κατάρρευση

• Το κλάμα στους Φαίακες: Όταν ακούει το τραγούδι για την Τροία, παθαίνει μια κρίση που σήμερα θα χαρακτηριζόταν ως σοβαρό flashback. Η ανάμνηση τον κυριεύει σωματικά και ψυχικά, προκαλώντας του έναν ανεξέλεγκτο θρήνο.
• Οι Σειρήνες ως εσωτερικός θόρυβος: Το τραγούδι των Σειρήνων, που υπόσχεται να του πει «όλα όσα έγιναν στην Τροία», αντιπροσωπεύει την εμμονική τάση του τραυματισμένου μυαλού να επιστρέφει στο σημείο του τραύματος, βασανίζοντας τον εαυτό του με τις αναμνήσεις. [1, 2, 3, 4]

4. Ηθική Βλάβη (Moral Injury)
Πέρα από το κλασικό PTSD, οι σύγχρονοι αναλυτές τονίζουν ότι ο Οδυσσέας υποφέρει από «Ηθική Βλάβη» (Moral Injury). Αυτό συμβαίνει όταν ένας στρατιώτης αναγκάζεται να παραβιάσει τις βαθύτερες ηθικές του αξίες για να επιζήσει. Ο Δούρειος Ίππος, αν και θεωρήθηκε ευφυές τέχνασμα, ήταν στην πραγματικότητα μια ιερόσυλη απάτη που οδήγησε στη σφαγή αμάχων και τη βεβήλωση ναών, αφήνοντας στον Οδυσσέαν ένα βαθύ, κρυφό αίσθημα ενοχής. [1, 2, 3, 4]

ποιο ηταν το ερωτημα στο gemini.....διοτι αυτο που βλεπω στην απαντηση τους ειναι πως ουσιαστικα γραφει σε περιληψη, αυτα που γραφουν συγγεκριμενες ιστοσελιδες , που υποστηριζουν αυτη την αποψη....προκειται για κατευθυνομενη απαντηση....το ιδιο θα συμβει αν το ρωτησω, πες μου τι καλα εκανε ο χ, ψ, ζ ,ηγετης στην χ.ψ, ζ, χωρα, που αλλοι τον λενε εγκληματια κ αλλοι τον λενε ηρωα...μπορω ναχω κειμενο που τον λεει εγκληματια κ μπορω ναχω κειμενο που τον θεοποιει
να μου λειπουν τετοιες συνομιλιες...με το καταλληλο ερωτημα την κανεις την ΑΙ να σου πει οτι θελεις

υγ δεν χρειαζεται να παραθεσω τι μου απαντησε ο gemini για το ζητημα, οταν του παρεθεσα το κειμενο κ του ζητησα να το αποδομησει κ να το καταρριψει πληρως πληρως.κ το εκανε...δοκιμαστε το..κ θα παρετε το ακριβως αντιθετο

 

[Deneb]

να υποθεσω πως οι ηγετες κοι ορδες των σταυροφορων στις σφαγες της ιερουσαλημ, κ της κωνλης, ειχαν μετατραυματικο στρες..ομοιως κ ο τζεκιγκ χαν κ οι μογγολοι του...μην πιασω ολη την ιστορια μεχρι σημερα, ουτε την ευρωπαικη, ουτε την αμερικανικη ουτε την ανατολικη, γιατι η κουβεντα θα γινει πολιτικη..κ επειδη κατα πως λενε η ταινια προσπαθει να μιλησει στο σημερα, εγω καταλαβαινω πως οτι κ να κανει ενας συγχρονος 'σφαγεας' οκ , αφου εχει μετατραυματικο στρες κ μετανοησει, αφεονται του οι αμαρτιες κ ολα καλα..καταλαβινω λαθος?
υγ κ αντε ο απλος στρατιωτης, που αναγκαζεται η παρασυρεται στην φρικη του πολεμου να κανει σφαγες, διοτι απο-ανθρωποποιειται κ γινεται homo hominis lupus, απο ποτε οι ηγεμονες, οι ηγετες οι αρχηγοι, στην ιστορια πασχουν απο μετατραυματικο στρες..αμα γυρισω στο σημερα, κ στην συγχρονη εποχη-ετσι λενε για την ταινια του νολαν, τι συμπερασμα θα βγαλω

 

[MoDis]

κατσε να πιασω και γω τους αγγλικους ορους τωρα

ελεος με αυτο το outrage culture , το review bombing και το culture elitism
Λες και ο Ομηρος ανηκει μονο στους Ελληνες και δε μπορουν να το πιασουν οι αλλοι στο στομα τους
Εκανε ο Νολαν ταινια για τον Οδυσσεα ?
Και προσαρμοσε (adapt με a) , το επος στα Δυτικα πρότυπα 3000 χρονια μετά
Υβρις !! να τον κυνηγησουν οι Θεοι να μη ξανασταυρωσει blockbuster
και οι ερινυες να μη μπορει να κανει ενα νυχτερινο γυρισμα
που να του χαλασουν οι imax καμερες και αλλα πολλα ...

PTSD και ΑΠΠ και ΒΠΠ και Βιετναμ ....
μη κοιταμε μονο το δαχτυλο
αυτο ειναι το μονο μυνημα που περνα δλδ ?



Δλδ , αν τον παρουσιαζε σαν ενα πονηρο , εγωιστη , εγωπαθη , ψυχρο βασιλια
που με την "πονηρια" του οδηγησε στον αφανισμο της Τροιας
ναρκισσο , ματαιοδοξο , υβριστη βλεπε Κυκλωπα και την αρχη ολων των κακων
μυστικοπαθη χειριστικο αυταρχικο δολιο και κρυψινο , βλεπε ασκο του Αιολου & Σκυλλα και Χαρυβδη
καιροσκοπο , καλοπερασακια , περασε απο Κιρκη κανα χρονο αφηνωντας δε ξερω και ποσα παιδια , μεχρι οι συντροφοι του να τον αφυπνισουν για να φυγουν
για να φτασει μετα στην Καλυψω οπου εκει ειχε χασει πια ολους τους συντροφους του , τοσο τεραστιος ηγετης ηταν
καθησε αλλα επτα εκει , πεταξε και εκει κανα 2 κουτσουβελα , μεχρι η Αθηνα να πεισει τον Δια να τον αφησει να φυγει

αλλα ναι μας φταιει ο Νολαν που μας χαλασε τον ατσαλακωτο ηρωα των παιδικων μας χρονων

 

[kimon]

"Σε μια κοινωνία της ενοχής όπως η σημερινή, ο άνθρωπος έχει εσωτερική συνείδηση. Αν κάνει κάτι κακό, νιώθει τύψεις και ενοχή, ακόμα κι αν δεν τον δει κανένας. Αυτό που τον νοιάζει είναι να εξιλεωθεί εσωτερικά και να νιώσει καλά με τον εαυτό του και τον Θεό.

Σε μια κοινωνία της ντροπής όπως αυτή του Ομήρου, το αν ένας άνθρωπος είναι καλός ή κακός, άξιος ή ανάξιος, εξαρτάται από το πώς τον βλέπουν οι άλλοι. Το ύψιστο αγαθό είναι η τιμή, η δημόσια αναγνώριση, η φήμη και η δόξα. Η μεγαλύτερη καταστροφή δεν είναι να έχεις τύψεις, αλλά το να χάσεις το πρόσωπό σου, να γελοιοποιηθείς ή να σε περιφρονήσουν οι άλλοι, δηλαδή η ντροπή.

Γι' αυτό νομίζω πως ο Νόλαν το πάει λάθος όταν βάζει τον Οδυσσέα να κουβαλάει τραύματα και τύψεις σαν να είναι το κύριο θέμα του χαρακτήρα του. Στον Όμηρο ο Οδυσσέας δεν χάνει ύπνο επειδή νιώθει άσχημα μέσα του για όσα έκανε, αυτό που τον τρώει είναι το τι θα πουν οι άλλοι. Αν θα ξαναβρεί την τιμή του, αν θα τον δουν σαν αποτυχημένο, αν οι μνηστήρες ή ακόμα και η Πηνελόπη θα τον περιγελάσουν.
Ακόμα κι όταν κλαίει ακούγοντας τον αοιδό να τραγουδάει τα κατορθώματά του, δεν κλαίει από ενοχή. Κλαίει επειδή θυμάται τη δόξα που είχε και φοβάται μη τη χάσει, όχι επειδή τον τρώει η συνείδησή του. Αυτό το πράγμα με το τραύμα και τις τύψεις που ξέρουμε σήμερα είναι κάτι πολύ πιο μεταγενέστερο, βγαλμένο κυρίως μέσα από τη χριστιανική αντίληψη περί αμαρτίας και συνείδησης.

Δεν γινεται να ειπωθουν πιο σωστα τα πραγματα. Αϛ σκεφθει μονο καποιοϛ με ποια ακριβωϛ λογια "αποχαιρετα " ο Οδυσσεαϛ τον Πολυφημο. Μονο που για να τα κατανοησει αυτα πρεπει να διαβασει το εποϛ ο ιδιοϛ.

κατσε να πιασω και γω τους αγγλικους ορους τωρα

ελεος με αυτο το outrage culture , το review bombing και το culture elitism
Λες και ο Ομηρος ανηκει μονο στους Ελληνες και δε μπορουν να το πιασουν οι αλλοι στο στομα τους
Εκανε ο Νολαν ταινια για τον Οδυσσεα ?
Και προσαρμοσε (adapt με a) , το επος στα Δυτικα πρότυπα 3000 χρονια μετά
Υβρις !! να τον κυνηγησουν οι Θεοι να μη ξανασταυρωσει blockbuster
και οι ερινυες να μη μπορει να κανει ενα νυχτερινο γυρισμα
που να του χαλασουν οι imax καμερες και αλλα πολλα ...

PTSD και ΑΠΠ και ΒΠΠ και Βιετναμ ....
μη κοιταμε μονο το δαχτυλο
αυτο ειναι το μονο μυνημα που περνα δλδ ?



Δλδ , αν τον παρουσιαζε σαν ενα πονηρο , εγωιστη , εγωπαθη , ψυχρο βασιλια
που με την "πονηρια" του οδηγησε στον αφανισμο της Τροιας
ναρκισσο , ματαιοδοξο , υβριστη βλεπε Κυκλωπα και την αρχη ολων των κακων
μυστικοπαθη χειριστικο αυταρχικο δολιο και κρυψινο , βλεπε ασκο του Αιολου & Σκυλλα και Χαρυβδη
καιροσκοπο , καλοπερασακια , περασε απο Κιρκη κανα χρονο αφηνωντας δε ξερω και ποσα παιδια , μεχρι οι συντροφοι του να τον αφυπνισουν για να φυγουν
για να φτασει μετα στην Καλυψω οπου εκει ειχε χασει πια ολους τους συντροφους του , τοσο τεραστιος ηγετης ηταν
καθησε αλλα επτα εκει , πεταξε και εκει κανα 2 κουτσουβελα , μεχρι η Αθηνα να πεισει τον Δια να τον αφησει να φυγει

αλλα ναι μας φταιει ο Νολαν που μας χαλασε τον ατσαλακωτο ηρωα των παιδικων μας χρονων

Τελικα οι αρχαιοι ημων προγονοι πρεπει να ηταν φουλ ψυχοπαθειϛ για να διδασκουν τετοια πραγματα στα παιδια τουϛ επι σχεδον μια χιλιετια.

 

[MoDis]

γιατι ψυχοπαθεις ? μη συγκρινεις το τωρα με το τοτε

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Εγώ πάντως πιστεύω ότι αν αύριο έβγαινε ταινία ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τα περιγραφει ο Όμηρος , θα ήταν βαρετή και φυσικά εισπρακτική αποτυχία.
Σαν να τρως φαγητό νοσοκομείου ένα πράγμα (κι ας ξέρουμε ότι είναι υγιεινό)

 

[kimon]

γιατι ψυχοπαθεις ? μη συγκρινεις το τωρα με το τοτε

Εμ τι θα ηταν,εαν ηθελαν οι μελλοντικοι οπλιτεϛ τηϛ φαλαγγαϛ να εχουν για προτυπο εναν φιλοτομαριστη Οδυσσεα;

 

[Kosh]

Εγώ πάντως πιστεύω ότι αν αύριο έβγαινε ταινία ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τα περιγραφει ο Όμηρος , θα ήταν βαρετή και φυσικά εισπρακτική αποτυχία.
Σαν να τρως φαγητό νοσοκομείου ένα πράγμα (κι ας ξέρουμε ότι είναι υγιεινό)

Ναι αλλα θα ηταν ηρεμοι οι λιγοι αυτοι (που δεν εκτιμησαν την προσεγγιση) οτι δικαιωθηκε το πνευμα του Ομηρου

Ο οποιος ομηρος εγραψε το εργο του αφηγουμενος κατι που ουτε αυτος ηξερε πως εγινε παρα μονο απο αφηγησεις εκατονταδες χρονια μετα.

Δηλαδη και ο ιδιος μαλλον θα ειχε πεσει σε νευρικο γελιο με το "legacy" του .....και τι αυτο προκαλεσε χιλιαδες χρονια μετα σε καποιους.

 

[MoDis]

Εμ τι θα ηταν,εαν ηθελαν οι μελλοντικοι οπλιτεϛ τηϛ φαλαγγαϛ να εχουν για προτυπο εναν φιλοτομαριστη Οδυσσεα;

οι οπλιτες διδασκονταν Ιλιαδα
τα στελεχη Οδύσσεια

ο Ομηρος για την εποχη του , με τα ηθη τις αντιληψεις και τα προτυπα του τοτε , ηταν best seller
γιατι προσπαθουμε εμεις του 21 αιωνα να βαλουμε "ψυχολογικες ταμπελες" σε ατομα διαφορετικης εποχης επειδη δεν συμπεριφερονταν με τα προτυπα του σημερα ?

 

[kimon]

Ναι αλλα θα ηταν ηρεμοι οι λιγοι αυτοι (που δεν εκτιμησαν την προσεγγιση) οτι δικαιωθηκε το πνευμα του Ομηρου

Ο οποιος ομηρος εγραψε το εργο του αφηγουμενος κατι που ουτε αυτος ηξερε πως εγινε παρα μονο απο αφηγησεις εκατονταδες χρονια μετα.

Δηλαδη και ο ιδιος μαλλον θα ειχε πεσει σε νευρικο γελιο με το "legacy" του .....και τι αυτο προκαλεσε χιλιαδες χρονια μετα σε καποιους.

Επιτελουϛ εναϛ ανθρωποϛ που ελυσε το Ομηρικο ζητημα!

 

[kimon]

οι οπλιτες διδασκονταν Ιλιαδα
τα στελεχη Οδύσσεια

ο Ομηρος για την εποχη του , με τα ηθη τις αντιληψεις και τα προτυπα του τοτε , ηταν best seller
γιατι προσπαθουμε εμεις του 21 αιωνα να βαλουμε "ψυχολογικες ταμπελες" σε ατομα διαφορετικης εποχης επειδη δεν συμπεριφερονταν με τα προτυπα του σημερα ?

Και οι " τσεοι" σοφιστική!

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Επιτελουϛ εναϛ ανθρωποϛ που ελυσε το Ομηρικο ζητημα!

Μα, αυτό είναι το προφανές που όλοι ξέρουμε! Βγαίνει αβίαστα αν κάνεις τόν κόπο να διαβάσεις τα ίδια τα έπη - κάτι που υποψιάζομαι ότι δεν έχεις κάνει.