Με την ευκαιρία και εμπειρία μαζί, του ερχομού της MBL στην Ελλάδα με τα ηχεία της να είναι omnidirectional, αλλά και με την Duevel, και κάποιες παλαιότερες δημιουργίες του Παρη του Μπουρατζή (Μythos audio) μου δημιουργούνται κάποιοι προβληματισμοί. Πόσο ποιό πειστική σκηνή μπορεί να δημιουργήσει η παντοκατευθυντική σχολή, πόσο ποιό αληθοφανώς σε διαστάσεις και τοποθέτηση μπορεί να αναπαραχθεί μία μεγάλη ορχήστρα, μία χορωδία; εν τέλει αξίζει να απαρνηθείς την σημειακή πηγή για χάρη του παντοκατευθυντικού ήχου;