AlexTheodin
Supreme Member
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!
α. και στο οτι η πραγματική τέχνη υπερνικά την λογοκρισία έστω και καθυστερημένα. Ίσως δυσκολεύεται να υπερνικήσει την φαιδρότητα που επικρατεί σε ορισμένους κύκλους τελευταία αλλα αυτή είναι άλλη κουβέντα. Την λογοκρισία την εννοούσα και με την γενικότερη έννοια της απομάκρυνσης του μή πολιτικά ορθού απο την δημιουργική διαδικασία. Ό,τι και αν σημαίνει πολιτικά ορθό σήμερα...
β.στο δικαίωμα του χλευασμού. Είναι αυτονόητο (για μένα τουλάχιστον...) οτι κάθε έργο που εκτίθεται δικαιούσε να το χλευάσεις αν αυτό επιθυμείς. Είναι σχεδόν δικτατορικό να απαγορεύεις την κριτική ειδικά όταν είναι αρνητική. Πάντα πανω στο έργο όμως και επι συγκεκριμένω. Κρίνεις αλλα σέβεσαι την ύπαρξη του, όπως και τον δημιουργό.
Στο παράδειγμα με το καρπούζι ας πούμε, η άσχημη κριτική επιτρέπεται (επιβάλλεται στο συγκεκριμένο... χεχε) αλλά τα επεισόδια που συνόδεψαν την έκθεση και η απόπειρα απόσυρσης ήταν απαράδεκτη.
α. και στο οτι η πραγματική τέχνη υπερνικά την λογοκρισία έστω και καθυστερημένα. Ίσως δυσκολεύεται να υπερνικήσει την φαιδρότητα που επικρατεί σε ορισμένους κύκλους τελευταία αλλα αυτή είναι άλλη κουβέντα. Την λογοκρισία την εννοούσα και με την γενικότερη έννοια της απομάκρυνσης του μή πολιτικά ορθού απο την δημιουργική διαδικασία. Ό,τι και αν σημαίνει πολιτικά ορθό σήμερα...
β.στο δικαίωμα του χλευασμού. Είναι αυτονόητο (για μένα τουλάχιστον...) οτι κάθε έργο που εκτίθεται δικαιούσε να το χλευάσεις αν αυτό επιθυμείς. Είναι σχεδόν δικτατορικό να απαγορεύεις την κριτική ειδικά όταν είναι αρνητική. Πάντα πανω στο έργο όμως και επι συγκεκριμένω. Κρίνεις αλλα σέβεσαι την ύπαρξη του, όπως και τον δημιουργό.
Στο παράδειγμα με το καρπούζι ας πούμε, η άσχημη κριτική επιτρέπεται (επιβάλλεται στο συγκεκριμένο... χεχε) αλλά τα επεισόδια που συνόδεψαν την έκθεση και η απόπειρα απόσυρσης ήταν απαράδεκτη.