Παλεύει με το ''κακό'' ο Νίκος Παπάζογλου - Καλό ταξίδι Νίκο Παπάζογλου

Επειδή ο Νικόλας δεν έδειξε ποτέ τα πιστεύω του προς τα έξω, αυτό απο μόνο του σημαίνει ήθος, ευγένεια και παλικαριά.

Το ότι τον βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι με μιάσματα της ψευτοκουλτούρας του νεο-φιλελευθερισμού, του δήθεν και της απόλυτης κιτς εποχής, είναι πραγματικά τραγικό.

Δεν πειράζει.....Ευτυχώς υπάρχουν 5-10 άνθρωποι που ακόμη πιστεύουν σε κάποια πράγματα πέραν της πάρτης τους....

Νικόλα θα ανταμώσουμε οι "ουτοπιστές" πάλι.....Μην σε νοιάζει, ο κόσμος θα αλλάξει είτε το θέλουν είτε όχι....
 
Last edited:
supersonic said:
δεν ξέρω, αλλά κάτι με σπρώχνει να πάω στην κηδεία σε λίγο...
Μου ήρθε πολύ άδικος ο χαμός, χωρίς να έχω ούτε ένα δίσκο, απλά επειδή μπορούσε να αγγίξει τόσο διαφορετικούς ανθρώπους.
Click to expand...

Να πας και να του στείλεις 2 γλυκά φιλιά απο όλους εμάς που δεν μπορούμε.....
 
Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Κρύβομαι για να γλιτώσω,
απ' του Ηρώδη το μαχαίρι
Μισολειωμένος στη Χιροσίμα σου
Κάτι προγόνων ξύδι και χολή
σ' αυτήν την άδεια πόλη

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Θάβομαι για να μεστώσω
μες του Διογένη το πιθάρι
Στον όγδοο μήνα της, είναι η ελπίδα μου
Σχεδόν το βρέφος γύρω περπατά
καθώς εσύ κουρνιάζεις

Εδώ στη γιορτή του πόνου
Ντύνομαι να μην κρυώνω
του Ουλιάνωφ το μειδίαμα
Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου
Πραίτορες, βράχοι γύρω μου σωρό
μα 'γω θα αναστηθώ

RIP
 
Τελικά έφυγαν σχεδόν μαζί οι δυό τους.. κρίμα και τεράστια η απώλεια για τη σημερινή Ελλάδα.


p.s. long live Ρόμπερτ Γουίλιαμς για μερικούς
 
Δεν ξέρω αν ακουστεί μακάβριο αυτό που θα πω αλλά σίγουρα δεν το λέω με αυτήν την διάθεση .Σήμερα βλέπω παντού πολύ κόσμο συγκινημένο με το γεγονός. Αυτό δείχνει την ανάγκη του κόσμου να τιμήσει κάτι που υπήρξε αγνό, αλλά νομίζω πως έχει να κάνει και με τη βαθύτερη ανάγκη όλων μας να βρούμε έναν τρόπο να ενωθούμε. Ενωμένος ο κόσμος γίνεται πολύ επικίνδυνος! Και η μουσική δεν είναι απλό πράγμα. Μπορεί να ενώσει τον κόσμο!
Σήμερα για πρώτη φορά αυτή η συγκίνηση όλων, φέρνει κάτι ελπιδοφόρο.
…….μάλλον πλησιάζει η ώρα τους παίδες………
 
Καλο ταξιδι... :SFGSFGS5:

Τα σχολικα μου χρονια, οι ερωτες κυριως, ειναι γεματα απο τραγουδια του...

Και δεν επιτρεπω σε κανεναν να ευτελιζει τους ερωτες μου!

Ντροπη σε οποιον, ματαιως, προσπαθει με τα βρωμικα λογια της γελοιας υπαρξης του να λερωσει το αληθινο, απλα και μονο επειδη δεν διανοειται καν να το ακουμπησει.

Αλλα δεν πειραζει, ο καθενας ειναι αξιος της μοιρας του...

Καλο ταξιδι φιλε Νικο...
 
Όταν φεύγει κάποιος αυτό θυμάμαι...

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου & Δημήτρης Κοντογιάννης


Κάτσε θάνατε και πες μου
το δικό σου πόνο
Αν αγάπησες ποτέ σου
σ' άφησαν μια νύχτα μόνο

Αχ τη ζωή αγάπησα
που πήγα να πεθάνω
όλο τη κλέβω τη νυχτιά αμάν αμάν
μα την αυγή τη χάνω
όλο την κλέβω τη νυχτιά βρε αμάν αμάν
μα την αυγή τη χάνω

Στείλε χάρε να χαρείς
κάποιον να με πάρει
αγαπήσαμε την ίδια
μα αυτή δεν μας γουστάρει

Έλα Παναγιά μαζί μας

http://www.youtube.com/watch?v=Tnm95xS1ypI
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Παλεύει με το ''κακό'' ο Νίκος Παπάζογλου - Καλό ταξίδι Ν

Δημήτρης Ιωάννου said:
Σωστός Βασίλη.
Το "περιοδικό" που κατήργησε και την τελευταία υποψία της έγγραφης ελληνικής γλώσσας.
Των περιοδικών μάλλον, που απογειωσαν τον νεοφιλελευθερισμό,τον άκρατο καταναλωτισμό και τις ροζ φούσκες του,θαμπώνοντας τους ανυποψίαστους.
Που τα τσιτάτα και οι περιγραφές του must ,του hype, του dresscode και της κάθε αρχικατίνας αδελφής (και μη),έγιναν στάτους στην νεολαία και μιλάωε τώρα με πέντε εκφράσεις.
Και μου βγαίνει ως κριτής ταλέντων.!!!
Υπο ποία ιδιότητα?
Του Μουσικού,του Συνθέτη,του Στιχουργού,του Τραγουδιστή ή έστω (..) του Παραγωγού?
Του προαγωγού ίσως..

Τεσπά, αρκετά "μολύναμε" το θρεντ για το αντίο στον Νικόλα..
Click to expand...
Μαζί σου και μαζί με όλα τα παιδιά που εκφράστηκαν έτσι. Απλά, σε πείσμα της εσωτερικής μας παρόρμησης, ας αδιαφορήσουμε προς τιμή ενός ΜΕΓΑΛΟΥ. Δικό του είναι έτσι κι αλλιώς το νήμα.
 
Πάρα πολύς κόσμος στην κηδεία.
Πάρα πολύς. Γεμάτη η εκκλησία, γεμάτος ο αυλόγυρος (και ο Αγιος Θεράποντας είναι από τις μεγάλες εκκλησίες) πολύς κόσμος και στους γύρω δρόμους όπου η αστυνομία από τις 3.30 είχε κλείσει την κυκλοφορία.

Κόσμος ανάμικτος. Κύρια 50άρηδες 60άρηδες με γκριζαρισμένα μαλλιά, νεολαία, ηλικιωμένοι, νοικοκυρές, επαγγελματίες. Πολλα γνωστά πρόσωπα. Μεγαλοσχήμονες και λαός, κύρια λαός.
Κόσμος βουβος, υπομονετικός περίμενε μέχρι τις 5.30 να βγεί η σωρός να χειροκροτήσει.
Και μετά το ξέσπασμα του χειροκροτήματος...
αυτόματα, αυθόρμητα, μουρμουριστά, ψιθυριστά σχεδόν, ίσως να μην ακούσουν άλλοι παρά μόνο ο Νίκος....

Κανείς εδώ δεν τραγουδά
Κανένας δεν χορεύει
Ακούνε μόνο την πενιά
Κι ο νους τους ταξιδεύει...

πρώϊμη Μ. Παρασκευή φέτος...
 
supersonic said:
Πάρα πολύς κόσμος στην κηδεία.
Πάρα πολύς. Γεμάτη η εκκλησία, γεμάτος ο αυλόγυρος (και ο Αγιος Θεράποντας είναι από τις μεγάλες εκκλησίες) πολύς κόσμος και στους γύρω δρόμους όπου η αστυνομία από τις 3.30 είχε κλείσει την κυκλοφορία.

Κόσμος ανάμικτος. Κύρια 50άρηδες 60άρηδες με γκριζαρισμένα μαλλιά, νεολαία, ηλικιωμένοι, νοικοκυρές, επαγγελματίες. Πολλα γνωστά πρόσωπα. Μεγαλοσχήμονες και λαός, κύρια λαός.
Κόσμος βουβος, υπομονετικός περίμενε μέχρι τις 5.30 να βγεί η σωρός να χειροκροτήσει.
Και μετά το ξέσπασμα του χειροκροτήματος...
αυτόματα, αυθόρμητα, μουρμουριστά, ψιθυριστά σχεδόν, ίσως να μην ακούσουν άλλοι παρά μόνο ο Νίκος....

Κανείς εδώ δεν τραγουδά
Κανένας δεν χορεύει
Ακούνε μόνο την πενιά
Κι ο νους τους ταξιδεύει...

πρώϊμη Μ. Παρασκευή φέτος...
Click to expand...

Ελαφρύ το χώμα.....

Ευχαριστούμε Supersonic.....
 
Ότι και να πει κανείς είναι λίγο...
Από τους λίγους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, πραγματικούς καλλιτέχνες της χώρας μας που δεν προσκύνησαν ποτέ κανέναν και δεν έψαξαν να βρουν την εύκολη λύση.
 
1643260_513_355.jpg
 
Hμουν και εγω εκει στο τελευταιο χαιρε του Ινδιανου... Καποιοι μαγκωμενοι με σγιγμενα τα χειλη, αλλοι βουρκωμενοι να κοιτουν ψηλα για να κρατησουν τα δακρυα και ολοι μελαγχολικοι σαν να εφυγε πραγματικα δικο τους ανθρωπος... Ηλικιές η πλειοψηφια απο 45 ως 60, αλλα και δικη μου γενια , και μικροτεροι και μικροτεροι. Στο δε κοιμητηριο πραγματικο μποτιλιρισμα, εφτασα μια ωρα σχεδον μετα και ακομα υπηρχε ουρα κοσμου για να τον χαιρετησει... Και στην ακρη στο πεζουλι μια κιθαρα να γρατσουναει "... εδω κανεις δεν τραγουδα κανενας δε χωρευει..." Ρε τον ατιμο ολοι τον αγαπουσαν, απο κουλτουριαρηδες μεχρι μπουζουκσιδες, και απο ροκαδες μεχρι τσιφτετελαδες. Αυτος ηταν ο Νικόλας. Και πανω απο ολα τον θαυμαζω γιατι πορευτηκε μια ζωη με αξιοπρεπεια και εζησε και εκανε αυτα που ποθουσε χωρις ή με τους λιγοτερους συμβιβασμους μακρια απο ρεκλαμες και δηθεν...

"...Πέταξέ μας ένα γάντζο
στη ζωή μας δώσε αβάντζο
κι έχε μας από κοντά ..."
 
σήμερα ήταν μιά μέρα που η χώρα έγινε φτωχότερη, μιά μέρα που τουλάχιστον πρέπει να τιμήσουμε τον τραγουδοποιό που έφυγε και ένωσε τόσο κόσμο.

Διαγράφτηκαν κάποια εντελώς εκτός θέματος και κλίματος, καθώς και μερικές τοποθετήσεις επ αυτών.
 
http://www.youtube.com/watch?v=DxNCDx00mTg&feature=related


Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...

για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.

Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.
 
Απάντηση: Re: Παλεύει με το ''κακό'' ο Νίκος Παπάζογλου - Καλό ταξίδι Νίκο Παπάζογλου

supersonic said:
σήμερα ήταν μιά μέρα που η χώρα έγινε φτωχότερη, μιά μέρα που τουλάχιστον πρέπει να τιμήσουμε τον τραγουδοποιό που έφυγε και ένωσε τόσο κόσμο.

Διαγράφτηκαν κάποια εντελώς εκτός θέματος και κλίματος, καθώς και μερικές τοποθετήσεις επ αυτών.
Click to expand...

:worshippy::worshippy:
 
όσοι θα είδατε τις ειδήσεις ίσως σας φανεί δυνατό το τραγούδι - μοιρολόι του κόσμου.
Δυστυχώς τα μικρόφωνα κατάφεραν να το μεγιστοποιήσουν και να παραμορφώσουν το μεγαλείο της στιγμής της απόδοσης τιμής από τον λαό στον Νίκο.
Ήταν στην πραγματικότητα ένα βουβό μουρμούρισμα που τελικά από τον καθένα βγήκαν μετά βίας ένα δυό στιχάκια όλο κι όλο. Όσο να ήθελες να βροντοφωνάξεις....δεν έβγαινε.
 
Top Bottom