! .
Ακριβώς αυτό. Μικρή σημασία έχει το τι νομίζω εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος. Στην περίπτωση, όμως, ονομάτων όπως ο Λύντς και ο Κόπολα αυτομάτως περνάμε σε ένα άλλο επίπεδο αυθεντίας, διότι αν μη τι άλλο γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει σωστή φιλμική αναπαραγωγή και όταν κλήθηκαν να επιλέξουν ένα μηχάνημα αναφοράς επέλεξαν έναν dlp και όχι τον εκπρόσωπο μιας άλλης τεχνολογίας. Αυτό για μένα λέει πολλά.
Θα σου προτεινα να μην παρασυρεσαι τοσο ευκολα απο διαφημιστικες καμπανιες εταιριων προβολέων (βλεπε Sim2)
Δε βλέπω τίποτε το μεμπτό και το κατακριτέο στην προσπάθεια μιας εταιρείας να προωθήσει τα προιόντα της. Ας βρουν και οι Sony, Jvc γνωστούς ανθρώπους του σινεμά να μιλήσουν ευνοικά για τα μηχανήματά τους, ώστε με τη σειρά τους να πουλάνε και αυτοί μούρη μέσω ανακοινώσεων.
και να εμπιστευεσαι τα ιδια σου τα ματια (υποθετω οτι εχεις δει 3-τσιπο DLP προβολεα).
Ναι, εμπιστεύομαι τα δικά μου μάτια, έχω δει τρίτσιπο και για οτιδήποτε δεν έχω δει, εμπιστεύομαι τη γνώμη ανθρώπων με συγκροτημένο λόγο και λογικά επιχειρήματα.
Αν λοιπον για τα δικα σου γουστα/αναγκες ενας 3τσιπος DLP ειναι ο καταλληλος προβολεας, θαυμασια! Μην μπαινεις στο "τριπακι" ομως του τι εχει ο Κοπολα ή ο Λυντς σπιτι του, διοτι αλλο το Cinema και αλλο το Home Cinema...
Νομίζω ότι είναι σαφές και από τις δυο ανακοινώσεις ότι οι προβολείς αγοράστηκαν προς επαγγελματική χρήση στα screening rooms των δυο σκηνοθετών.
Παρεπιπτοντως, το color correction και mastering μιας ταινιας γινεται σε CRT high grade monitors (ακομα)
Πλέον, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.
και μονο στο τελος προβαλουν και σε ψηφιακους προβολεις για να δουν πως θα ειναι η ταινια σε επιπεδο οικιακης προβολης. Εκει λοιπον συνηθως στα mastering studios προτιμουν DILA/SXRD γιατι το επιπεδο μαυρου τους ειναι πιο κοντα στους CRT απο οτι των DLP/LCD (διαβαζεις το Avs, θα βρεις τα σχετικα ποστ).
Το τελευταίο δεν είναι αληθές. Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορεί να δεις την επίσημη λίστα εταιρειών που συνεργάζονται με την Texas και φιλοξενούν μηχανήματά της στις αίθουσες προβολών τους. Μεταξύ των ονομάτων συγκαταλέγονται τα μεγαλύτερα στούντιο του Χόλυγουντ, τα μεγαλύτερα εργαστήρια εμφάνισης και χρωματικής διόρθωσης φιλμ, ο Μάρτιν Σκορζέζε, το στούντιο του Σπίλμπεργκ, εθνικά ινστιτούτα κινηματογράφου, εταιρείες ειδικών εφέ, η IMAX (που σύντομα μάλιστα θα αντικαταστήσει το προβολικό της σύστημα 70mm με συστοιχία 2K dlp) και οποία έκπληξης, οι εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών και ειδικών εφέ της ακατονόμαστης. Φαίνεται εκεί στη Sony Pictures δεν έχουν και μεγάλη εμπιστοσύνη στους προβολείς της μητρικής τους εταιρείας και περίμεναν την Texas για να δουν το φως το αληθινό.
http://www.dlp.com/tech/production.aspx
Όπως αντίστοιχα κάνει κανείς τα στραβά μάτια στο χαμηλό ansi, στα ελαφρώς δισδιάστατα και φλατ φωτεινά πλάνα και τα βιντεο-καρτουνίστικα χρώματα που έχουν αναφερθεί ως μειονεκτήματα των ανταγωνιστικών τεχνολογιών.
Κανεις δεν κανει τα στραβα ματια στο "χαμηλο" Ansi Και το on/off contrast και το Ansi Contrast ειναι σημαντικοι παραγοντες της εικονας.. Απλα, αν το ψαξεις λιγο παραπανω, θα δεις οτι πχ ενας DILA προβολεας με πολυ υψηλο native contast (ανω του 30.000 προς 1) μπορει να προσφερει πολυ μεγαλυτερο βαθος εικονας και στα φωτεινα πλανα, εφοσον ρυθμιστει με gamma σε υψηλοτερες τιμες (απο 2.3 εως 2.5), συγκρινομενο μαλιστα με εναν DLP με το υψηλοτερο (εως και infinite υπο προυποθεσεις) ansi contrast! Διαβασε τι λεει ο Greg Rogers σχετικα:
[FONT="]What shouldn't be forgotten is the huge affect of gamma on intra-image contrast. For instance, suppose that we have an image where an area of 20% luma amplitude is surrounded by an area of 80% luma amplitude. (Perhaps the dark area is a small partially shaded park block in the middle of a bunch of tall sun-lit buildings.) And suppose that the size and distribution of the bright area around the dark area is very much like a 4x4 checkerboard, so the light scattering effects are virtually the same as those found in an m-ANSI measurement. (That is contrived for simplicity, but there will examples in complex bright images where the scatter ratio will happen to be equal to the m-ANSI measurement, but there is nothing special about using that exact value in this example.)
Then suppose we have an RS2 projector with a full-field contrast ratio of 30,000:1 and an m-ANSI contrast ratio of about 300:1. So for this example, about 1/300 (black level is negligible) of the brightness of the buildings (which is produced by an 80% luma amplitude) is scattered over the center of the park block (which would otherwise have a luminance determined by its 20% luma amplitude). Under these conditions, the contrast ratio of the surrounding buildings to the center of the park block would be 19.7:1 if the projector gamma is set to
2.2. Now suppose that we magically make the m-ANSI contrast ratio of the RS2 infinite (there is zero light scattered from the buildings onto the park block). The contrast ratio would change to 21.1:1.
That is an increase of only 7%. But what happens if instead of having an infinite m-ANSI CR we just change the RS2 gamma from 2.2 to 2.4? The contrast ratio would increase to 25.5:1, which is an increase of 29%. So for this particular example, the increase in gamma (which we can do because of the high full-field contrast ratio of the RS2) is much more important to the intra-image contrast than an increase in the m-ANSI contrast ratio.
Now suppose that in the same image there is a window in one of the buildings and the window also has a 20% luma amplitude. But because the window is much smaller the light scattering contrast ratio from the surrounding building to its window is 75:1 (rather than 300:1 in the park). In this case, changing the gamma from 2.2 to 2.4 increases the contrast between the window and building by 23%, but increasing the m-ANSI contrast ratio to infinite increases the contrast by 28%. However, just increasing the m-ANSI to 900:1 (3x increase - a much more reasonable target) increases the window contrast by 17%.
So within this example of a fairly bright image, an increase of gamma from 2.2 to 2.4 is very significant, but doubling the m-ANSI contrast approaches similar effects in areas where the light scattering is strongest, but would have little effect in areas where the light scattering is weaker. If we looked at examples where light was scattered from bright objects to shadow detail, the effects from m-ANSI contrast ratios dominate the effect of gamma changes, and in fact increasing gamma can even become mathematically counter-productive in the right circumstances. This is already a very long post, so I won't go through one of those examples. But in an image of a real city there may of course be dozens (or even hundreds) of additional contrast relationships in the image that are all affected by full-field contrast, m-ANSI contrast (which is affected by the brightness, size and distribution of image features), and gamma in determining the perceived intra-image contrast.[/FONT]
Όπως αναφέρει ο Alan Couger, με την ίδια τιμή γάμμα μπορεί να παίξει άνετα και ο νέος c3x1080 lumis και μάλιστα με 25:000:1 (ναι με δυναμική, αλλά αδιόρατη ίριδα) on/off, 1,130:1 ansi και με τερατώδη φωτεινότητα σε σχέση με τον jvc, οπότε δε βλέπω που είναι το τεράστιο προβάδισμα.
Ο Κόπολα πάλι στην παραπάνω ανακοίνωση αναφέρει ως βαθύ το μαύρο ενός μηχανήματος με 6:000:1 native on/off. Αν το νούμερο αυτό επαρκεί στο σκηνοθέτη του Νονού, εγώ πάω πάσο. Και πάλι περί ορέξεως...Επίσης, αν ένας dila έπαιζε στα επίπεδα φωτεινότητας ενός τρίτσιπου dlp,πολύ αμφιβάλλω για το πόσο καλό μαύρο θα έβγαζε.
Αν ειπε κατι τετοιο ο Κοπολα (που αμφιβαλλω) χανω καθε ιδεα..
Μόνος σου είπες παραπάνω ότι οι σημερινές και υποτίθεται αυστηρότερες προδιαγραφές DCI για το οn/off μιας ψηφιακής κινηματογραφικής αίθουσας είναι μόλις 2:000:1, οπότε που το παράξενο; Επίσης, δε νομίζω να χρειάζεται να σου πω ποια τεχνολογία έχει επικρατήσει σχεδόν ολοκληρωτικά στο digital cinema.
Διοτι, οταν κωδικοποιειται σε μια ταινια το μαυρο του φιλμ ως digital 16, δεν γινεται με σκοπο αυτο να ειναι γκρι! Το οτι λοιπον και το φιλμ και η μηχανή προβολης του εχει περιορισμους (οπως πχ στο μαυρο) δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να προσπαθησουμε να τους υπερκεράσουμε, αν μπορουμε, με τα νεα προβολικά συστήματα και τις δυνατοτητες τους για καλυτερο μαυρο με ταυτοχρονα περισσοτερο φως!
Όλα αυτά θα ήταν ωραία και καλά, αν ο σκηνοθέτης ήταν ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την όποια αλλοίωση ή βελτίωση του αρχικού υλικού. Από τη στιγμή που κάτι τέτοιο δε συμβαίνει και το ρόλο αυτόν πολλές φορές τον παίζει ο υπεύθυνος του στούντιο που στη σημερινή εποχή μπορεί να είναι ακόμα και άσχετος με το αντικείμενο και περνάει μια γραμμή του στυλ "φτιάχτε δισκάκια με γουάου εικόνα να ...στο τάληρο" ή κάποιος τεχνικός που παίζει αβέρτα με τα κουμπιά μιας κονσόλας χωρίς να έχει μια ιδιαίτερη γνώση αυτού που μεταφέρει και μετά παίρνει ένα ύφος του στυλ "πωπώ εικόνα που έφτιαξα πάλι σήμερα ο ...", τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά. Δες μεταφορές κλασικών ταινιών όπως το Πάτον και το Ζούλου που είναι τίνγκα στην ψηφιακή μείωση θορύβου, τα πουσαρισμένα και αλλοιωμένα χρώματα και θα καταλάβεις τι εννοώ. Όσο για την εικόνα του σινεμά, νομίζω ότι τα έχουμε ξαναπεί. Υπάρχει η μετριότατη ποιότητα που βλέπουμε στην Ελλάδα, όπως υπάρχει η πολύ καλή ή η άριστη ποιότητα που μπορεί να δεί κανείς αλλού. Ακόμα θυμάμαι την εκπληκτική προβολή μιας ολοκαίνουργιας κόπιας της ταινίας Red Planet με τον Βαλ Κίλμερ σε μια καλορυθμισμένη αγγλική αίθουσα, την ποιότητα εικόνας της οποίας έχει πολλά ψωμιά για να φθάσει οποιοδήποτε προβολικό.
Εκτος και αν για εσενα η ιδανικη εικονα ειναι η φλου, ξεθωριασμενη με κακο μαυρο εικονα που βλεπουμε οποτε επισκεπτομαστε το σινεμα της γειτονιας μας...
Για μένα η ιδανική μεταφορά ταινίας φιλμ είναι αυτή που έχει διάφανο χαρακτήρα και αφήνει κατά το δυνατό αναλλοίωτο το αρχικό υλικό. Οποιαδήποτε ψηφιακή παρέμβαση ή διόρθωση πρέπει να γίνεται με την επίβλεψη του δημιουργού της. Αν αυτός θέλει η ταινία του να δείχνει γκρίζα, ξεθωριασμένη ή φλατ, αυτό πρέπει να γίνεται σεβαστό είτε μας αρέσει είτε όχι. Στο κάτω-κάτω υπάρχουν και τα ρυθμιστικά της τηλεόρασης ή του προβολέα για όποιον δε συμφωνεί καθόλου με αυτό που βλέπει και θέλει να επέμβει.
Και εδώ έχω τις επιφυλάξεις μου. Ένας τρίτσιπος dlp είναι πολύ πιο δύσκολο και ακριβός να κατασκευαστεί, διαφορετικά θα είχε γεμίσει ο τόπος από δαύτους. Δε σε προβληματίζει το γεγονός ότι εταιρείες, όπως η benq και η optoma δεν έχουν κυκλοφορήσει ούτε ένα τέτοιο μοντέλο;
Δεν ειναι καθολου πιο δυσκολος να κατασκευαστει, απλα ειναι πανακριβος λογω της παραλογης τιμολογιακης πολιτικης της ΤΙ. Και μην ξεχνας οτι σε σχεση με τους μονοτσιπους εχουν το μειονεκτημα της αναγκης σωστης συγκλισης των πανελ...
Χλωμό μου ακούγεται αυτό που λες. Δε ξέρω καμιά εταιρεία, όσο ψηλομύτα και αν είναι, που να μη συγκινείται από το κέρδος. Το πρόβλημα της σύγκλισης δεν είναι ουσιαστικό σε αυτή την κατηγορία τιμής, δεδομένου ότι μιλάμε για χειροποίητα μοντέλα, ρυθμισμένα στην εντέλεια από το εργοστάσιο, φοράνε grade 1 panel και πλέον έχουν δυνατότητα διόρθωσης της σύγκλισης σε οριζόντιο και κάθετο επίπεδο. Οι περισσότερες αναφορές μιλάνε για σύγκλιση που ελάχιστα διαφέρει από μονότσιπο.
Επίσης, στο σημείο με την χρωματική παλέτα, δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς. Ισχυρίζεσαι ότι ένας μονότσιπος ή τρίτσιπος προβολέας, ίδιας ή διαφορετικής σχολής εικόνας, αν ρυθμιστεί κατά το πρότυπο του hd θα έχει πανομοιότυπη χρωματική συμπεριφορά με κάποιον άλλον, ανεξαρτήτως των διαφορών στην τεχνολογία κατασκευής τους; Ακόμη και έτσι να είναι τα πράγματα, μήπως εμάς ως απλούς θεατές καλύτερα να μας ενδιαφέρει το ποια τεχνολογία προβολής προσεγγίζει καλύτερα το αρχικό πρότυπο αναφοράς που είναι το χρώμα του ίδιου του φιλμ και οι χροιές του, από ότι η πιστή συμμόρφωση σε κάποιο πρότυπο οι αρχικές προδιαγραφές του οποίου έχουν βασιστεί σε ένα τηλεοπτικό σύστημα;
Εξακολουθεις να συγχεεις το Cinema με το Home Cinema...Στον κινηματογραφο χρησιμοποιουν φιλμ το οποιο εχει πολυ πιο διευρυμένη χρωματικη παλλετα σε συγκριση με τα προτυπα που ισχυουν στο home cinema (SMPΤΕ-C για SD και REC-709 για HD). Ομως οι ταινιες, σκαναρονται απο το φιλμ και κωδικοποιουνται/διορθωνονται συμφωνα με αυτα ακριβως τα προτυπα και τις χρωματικες συντεταγμενες που αυτα οριζουν και οι οποιες ειναι πολυ συγκεκριμενες. Επομενως ο στοχος ενος πιστου προβολικου συστηματος HC ειναι η πιστη συμμορφωση σε αυτα τα προτυπα και οχι στις χροιες του φιλμ οι οποιες ειναι ακομα αδυνατο να αναπαραχθουν απο τα πετσοκομμενα μας προτυπα. Το Digital Cinema εχει colorspace πολυ κοντα στου φιλμ αλλα αυτο προς το παρον αφορα μονο τους ψηφιακους κινηματογραφους και οχι τα σπιτια μας. Ακομα και ετσι, ενα συστημα που εχει ρυθμιστει σωστα κατα τα προτυπα που προαναφερα, αποδιδει πολυ καλυτερα απο ενα αρυθμιστο ή υπερκορεσμενο προβολικο συστημα και φυσικα η επιτευξη των στοχων αυτων δεν ειναι θεμα τεχνολογιας, ολες μπορουν να το καταφερουν, αρκει να εχουν καταλληλα εργαλεια (πχ Color Management System, gamma correction system) και τον καταλληλο "μαστορα" με τα εργαλεια του..Δεν (πρεπει) να υπαρχουν "σχολες" εικονας οταν τα προτυπα ειναι απολυτως σαφη και συγκεκριμενα...