Εγώ δεν μπορώ να πω πως είμαι και πολύ φανατικός του Σαββόπουλου, αλλά τον ακούω αρκετά εδώ και πολλά χρόνια. Ιδίως μετά τον θάνατό του, άρχισα από περιέργεια να ψάχνω λίγα περισσότερα πράγματα για αυτόν και να μαθαίνω λίγο πιο ''άγνωστα'' τραγούδια του. Από ότι έχω καταλάβει, ο Σαββόπουλος είχε ''στήσει'' την περσόνα του πάνω στο στυλ του Ιταλού Λούτσιο Ντάλλα (μούσι, γυαλιά, τιράντες κλπ.), άλλωστε το έχει πει και ο ίδιος πως ''Αυτό που λέμε Σαββόπουλος, δεν υπάρχει, είναι μια φιγούρα που χτίστηκε με τα χρόνια''. Λογικά χτίστηκε με τα χρόνια αλλά και με απόλυτη επιρροή από κάποιον άλλο καλλιτέχνη. Μάλιστα, όταν ο Ντάλλα ξυρίστηκε και κουρεύτηκε, ο Σαββόπουλος έκανε κατά γράμμα το ίδιο και από εκεί προέκυψε και το (ίσως πιο αποτυχημένο της καριέρας του) άλμπουμ ''Το Κούρεμα'', ως κάτι αντισυμβατικό, πιο ''επιθετικό'', ξεσυνηθίζοντάς μας από την μέχρι τότε εικόνα του κάπως απότομα. Όταν μετά από μερικά χρόνια ο Ντάλλα ξαναγύρισε στο παλιό του στυλ, ο Σαββόπουλος έκανε ξανά το ίδιο. Έχω ακούσει πως έχει κάνει και αρκετές ''λογοκλοπές'', κυρίως από τον Μπομπ Ντύλαν. Για παράδειγμα, το ''Wicked Messenger'', το είχε μεταφράσει ως ''Άγγελος Εξάγγελος'' και αρχικά το παρουσίασε ως δικό του, αλλά μετά από χρόνια είπε πως τελικά ήταν διασκευή. Υπάρχουν και πολλά ακόμη παραδείγματα, αλλά κυρίως τραγούδια γραμμένα με βάση/επιρροές από αντίστοιχα ξένα ή στίχους άλλων προσαρμοσμένους σε τραγούδια του (π.χ. ''Σε αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί'') κλπ. Γενικά πάντως η κύρια ''πηγή'' από την οποία αντέγραφε/είχε επιρροή ήταν ο Μπομπ Ντύλαν, από τον οποίο έχει πάρει μέχρι και δηλώσεις και τις έχει κάνει στην Ελλάδα, χωρίς καν να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της χώρας. Συνοψίζοντας, πιστεύω πως ο Σαββόπουλος ήταν ένας πολύ καλός καλλιτέχνης, από τα πρώτα 45ρια που έβγαλε το 1964-65 και το Φορτηγό το '66, μέχρι την ''Ρεζέρβα'', ίσως και - με το ζόρι - τα ''Τραπεζάκια έξω'', παρότι άρχισε ήδη από το '69 τις αντιγραφές και τις λογοκλοπές κατά ένα βαθμό. Το μετέπειτα έργο του, μετά το '83, πάνω κάτω, όπως είπαν και οι προλαλήσαντες, ήταν είτε σχεδόν στο σύνολό του ψιλοαρπαχτές, είτε πολλές αντιγραφές/μεταφράσεις. Το μόνο που θεωρώ αξιόλογο από αυτόν μετά το '83, είναι το 2πλο LP ''Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι'' του 1987, ομώνυμο με την τότε εκπομπή του στην ΕΡΤ. Το άλμπουμ αυτό αποτελούνταν από συμμετοχές Ελλήνων καλλιτεχνών, και αυτό το έκανε αρκετά αξιόλογο. Από εκεί και πέρα, θεωρώ κάπως αξιόλογα και 2-3 τραγούδια του ''Χρονοποιού''. Όλο το υπόλοιπο έργο του της περιόδου 1983 - 1999, ήταν πέρα από ψιλοαρπαχτή και πολλές αντιγραφές στίχων, ποιημάτων, και λίγο απροσδιόριστο ως προς το στυλ που ήθελε να ακολουθήσει πια, με αποκορύφωμα ''Το Κούρεμα'' και το ''Μην πετάξεις τίποτα'', τα οποία ίσως ήταν τα πιο αποτυχημένα. Γενικά θεωρώ πως και ''Το Ξενοδοχείο'' (το οποίο είχε σχολιάσει και ο Τζίμης Πανούσης σε παράστασή του) δεν ήταν ιδιαίτερη επιτυχία, με διασκευές ξένων τραγουδιών (π.χ. Perfect Day - Lou Reed).
Τέλος, όσον αφορά την άποψη για το αν ο Σαββόπουλος είναι ροκ, συμφωνώ και εγώ πως δεν είναι, και ας ήθελε να ''πουλήσει'' κάπως αυτή την εικόνα. Θα τον κατέτασσα στους καλλιτέχνες του ''Νέου Κύματος'' που ξεκίνησε στα τέλη του '60 και ήταν ουσιαστικά το Ελληνικό (κυρίως ελαφρό) τραγούδι εκμοντερνισμένο, με αρκετές ξένες επιρροές/ήχους από αρκετά είδη μουσικής. Και αυτό έκανε ο Σαββόπουλος, παρουσίαζε το Ελληνικό τραγούδι σε μοντέρνες εκφάνσεις, προσαρμοσμένες ανάλογα με την εποχή/δεκαετία, με επιρροή από ξένους ήχους. Το μόνο τραγούδι του Σαββόπουλου σε όλη την καριέρα του, που θα χαρακτήριζα (κάπως) ροκ είναι ''Η Δημοσθένους Λέξις'' από το Βρώμικο Ψωμί του '72.
Το βίντεο από την παράσταση ''Με λένε Πόπη'' του Τζιμάκου στην οποία σχολιάζει την κυκλοφορία του άλμπουμ ''Το Ξενοδοχείο'':
Υ.Γ. Αναφορικά με τον Πουλικάκο, ο οποίος αναφέρθηκε στις προηγούμενες σελίδες του θέματος, πιστεύω και εγώ πως το πιο αξιόλογο άλμπουμ του είναι το ''Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος'', το οποίο μάλιστα αγόρασα προ ημερών σε ανατύπωση. Πράγματι το κορυφαίο τραγούδι του άλμπουμ είναι το ''Σκόνη, πέτρες, λάσπη'', το οποίο θεωρείται από πολλούς και γενικά από τα κορυφαία κομμάτια της Ελληνικής ροκ. Οι περισσότερες (αν όχι όλες) ηχογραφήσεις του άλμπουμ έχουν γίνει το '71 - '72, όταν ο Πουλίκας ήταν ακόμη με το συγκρότημα ''Εξαδάκτυλος''. Κανονικά το συγκρότημα θα έβγαζε τότε δικό του LP, και για αυτό έγιναν και οι ηχογραφήσεις, αλλά δεν έγινε ποτέ και τελικά τα τραγούδια (ΣΠΛ, Στο Σουπερμάρκετ, Κάλλιο μιας ώρας κ.α.) που είχαν ηχογραφηθεί και προορίζονταν για δίσκο του Εξαδάκτυλου, συν κάποια νέα συμπεριλήφθηκαν στο ''Μεταφοραί Εκδρομαί''. Θεωρώ αξιόλογη και την συμμετοχή του στο άλμπουμ ''Ελλαδέξ'' του Γιάννη Λογοθέτη ένα χρόνο πριν, το 1975, με τα - πολύ προχώ για την εποχή - τραγούδια ''Στα Γενέθλιά μου'' ''Πολύ ωραίο στυλ'' κ.α. Αν εξαιρέσουμε το άλμπουμ ''Crazy Love στου Ζωγράφου'' του 1979 και τα ''Αδέσποτα Σκυλιά'' του 2004, η μετέπειτα δισκογραφία του ήταν συλλογές με κομμάτια που προέρχονταν κυρίως από το ''Μεταφοραί Εκδρομαί'' η Live εμφανίσεις.
Ζητώ συγγνώμη από τους συμφορουμίτες για το μακροσκελές ποστ.
